ZiyoUz - Haqiqiy o'zbekona forum

Umumiy bo'lim => Islom => Mavzu boshlandi: AbdulAziz 15 Iyun 2006, 20:02:22

Nom: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: AbdulAziz 15 Iyun 2006, 20:02:22
Assalomu alaykum!
Ushbu yangi mavzuni tashkil etishdan maqsad bir-birimizga yaxshilikni, ilmni ulashishdir.

Mavzu nomi: Jum'a ma'ruzalari
Bayon etish usuli: Avvalo qayerda jum'ada bo`lgan bo`lsangiz shuni aytiladi. Keyin jum'a ma'ruzasidan olingan ilmingizni bizga ham havola qilasiz.
Chet-eldagi ma'ruzalar shakli ham bizni qiziqtiradi. Chet eldagilar! Sizlar ham jum'a ma'ruzalaridan yozinglar.

Alloh qilayotgan amallarimizni o`z dargohida qabul qilsin!

Mavzu arxivi (http://ziyouz.proboards20.com/index.cgi?board=islom&action=display&thread=1109933427&page=1)
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: AbdulAziz 15 Iyun 2006, 20:04:03
Assalomu alaykum!
Ushbu hikoyat judayam ta'sirli bo`lgani uchun sizlarga ham aytib berishga qaror qildim.
Kassetada eshitganman, qaysi qoriligini bilmadim...

... Bir kuni Muso alayhissalom Allohga nola qilib, mening jannatdagi qo`shilarim haqida xabar ber debdilar. Alloh taolo Muso (as)ning nolalarini qabul qilib bu dunyodayoq u kishining jannatdagi qo`shnilari haqida bildiribdi.
Birinchi qo‘shnilarini qidirib, bir mahallaga boribdilar. Bir qassob bor ekan. O`sha qassobning huzuriga borib, "Meni Alloh yo‘lida mehmon qiling" debdilar. Qassob qabul qilibdi va do`koniga olib kiribdi. Muso a.s. do`konda o`tirar, qassob esa unga parvo ham qilmasdi. Oxiri kech bo`lib, qassob savdonmi tugatdi. Bu yerda Muso a.s. taajjubda edilar: Nahotki, mening jannatdagi qo`shnim shu bo`lsa? Keyin haligi qassob Muso a.s. ni uyiga olib ketibdi. Uyga kirishibdi. Birozdan so`ng qassob qo`lida kichkinagina kosada go`shtmi, nimadir olib kepti-da, Muso a.s. ning oldilariga qo`ymasdan, burchakka borib, tepadagi savatdan qushmi, qandaydir maxluqni olib, unga chaynab beribdi. Muso a.s. tutoqib ketdilar:
— Birodar, men sizning uyingizga mehmon bo`lib kelsam-u, mehmonga hurmat shumi? Qandaydir maxluqqa luqma yedirgandan mehmonga yedirgan afzal emasmi? Hali ham do`konizda meni qabul qizdiz-u, menga qaramay o`zizi dunyo ishiz bilan shug`ullanaverdingiz. Allohning mehmoniga hurmat shumi?
Qassob biroz biroz hijolat bo`pti-da, izohlashga tushibdi:
— Birodarim, mendan aslo xafa bo`lmang, agar hali men do`konimda siz bilan ovora bo`lib go`shga qaramasam, ko`rdingiz kun juda ham issiq edi, go`sht achib qolishi, mening savdom harom bo`lishi mumkin edi. Odamlarga men sifatli va halol go`sht sotib tirikchilik qilaman. Siz bilan gaplashib qolib ketsam odamlar mendan ranjishi mumkin edi. Shuning uchun avvalo halol rizq topishga harakat qildim... Siz maxluqmi, qushmi deb ataganingiz aslida mening - onam. Qarib shu holda kichrayib qolganlar. Bir paytlar men ham shundayin kichkina, holsiz, majolsiz edim. Onam meni odam qildi. Endi nimaga men ham onam shunday muhtoj bo`lgan paytda unga qaramasligim kerak. Men ham yosh bola edim. Na yeyishni bilardim, na chaynashni... Shunda onam menga chaynab beradilar. Hozir men ham onamga chaynab berdim. Qarang ular meni duo qilyaptilar: "Jannatda Muso a.s. bilan birga bo`lgin deyaptilar"...
— Allohu akbar. Birodarim men o`sha Muso bo`laman. Onangizning duosi qabul bo`ldi. Mening jannatdagi qoshnim shundayin olijanob kishi ekanligidan faxrlanaman!..

Muso a.s. ikkinchi qo`shnilarini axtarib, bir mahallaga boribdilar. Odamlardan falonchi odam kim deb so`rasalar, hamma u odamdan ijirg`anarmish. Oxiri topibdilar. Borib ey falonchi debdilar. Uy egasi Muso alayhissalomga bir qarabdi-yu, eshikni yopib qo`yibdi. Muso a.s. "Ey birodar, meni Alloh yo`lida mehmon qiling" debdilar. Hali odam nochor uyiga taklif qilibdi. Ichkariga kiribdilar. O`tiribdilar. Haligi odam hadeb chiqarmish-da, qo`lida jun, nohush hid bilan kirib-chiqib yurardi. Muso a.s. hayron edilar: nahot jannatdagi qo`shnim shu bo`lsa? Oxiri tutoqib ketib so`rabdilar:
— Ey, birodar, men sizning uyingizga mehjmon bo`lib kelsam-u, siz o`zingizning ishingiz bilan mashg`ulsiz. Bir sassiq junni ko`tarib, kirasiz-chiqasiz... Mehmonga hurmat shumi?
— Birodarim, mayli, siz mehmon bo`lganiz uchun, bir sirni sizga oshkor qilaman. Yuring tashqariga chiqamiz.
Muso a.s. bilan hali uy egasi tashqariga chiqb, bir xonaga kirishdi. Xona o`ta nohush hidli, xona o`rtasida bir to`ng`iz turardi. Uy egasi asta sekin to`ng`zining oldiga bordi-da, to`ng`izni qashiy boshladi, oyoqlarini uqalay boshladi, unga taom tutdi. To`ng`izga judayam mehribonlik ko`rsatdi. Shunda uy egasi tushuntirdi:
— Birodarim, mana shu to`ng`iz holiga kelib qolgan maxluq aslida mening - otam. Alloh uni shu kuyga soldi. Lekin baribir u meni otam. Qachonlardir bizning ham qo`limizdan hech narsa kelmasdi. mana shu otam menga mehribonchilik qilgandi. Kasal bo`lganimizda bizning oyoqlarimizni uqalagan, doimo mehribonchilik ko`rsatgan edi. Uning badani doim qichishadi, shuning uchun men uning badanini qashiyman. Ana qarang, uning ko`zidan yosh oqmoqda. U meni duo qilyapti: Iloyim, jannatda Muso bilan qo`shni bo`lgin!!!"
Muso alayhissalaom hayratdan qotib qolibdilar va:
— Alloh o`zing buyuksan! Xushxabarlar bo`lsin, otangizning duolarini Allohim qabul qildi. Siz jannatda men bilan qo`shni bolasiz. Men Muso alayhissalom bo`laman...
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Laylo 19 Iyun 2006, 04:52:02
Ibn Umardan (r.a.) rivoyat qilinadi. Rasululloh (s.a.v.): “Jamoat bilan o‘qilgan namoz yolg‘iz o‘qilgan namozdan yigirma yetti daraja ortiqdir”, dedilar. (Imom Molik, Buxoriy, Muslim, Termiziy va Nasoiy).
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Mahdiyah 25 Iyun 2006, 07:09:30
Assalomu alaykum!
Bu ma'ruzani kasetada eshitgan edim.
Yaqinda pochtadan bir do'stim ham yubordilar.........

Rasulalloh salallohu alayhi vasallam 62 yoshga kirganlarida qattiq imtihonni boshlaridan o'tkazdilar. 62 yoshga kirudila, 63 yoshda olamdan o 'tganlar. Butun yaqinlaridan ayrildilar. Hadicha onamiz, qancha sahobalari, qancha do'stlari, hammalaridan ayrilgan, Vatandan ayrilgan, Makkadan Madinaga ko'chib kelgan, qiyinchiliklarni boshidan o'tkizgan shunday holatda Madinada yashab hamma imtihonlarga bardosh bilan yengib Allohga hamdu-sano aytib yurgan bu Zot(s.a.v) ohirgi paytda inson bolasi boshiqa bunaqa musibat tushsa sabr qilolmidigan imtihonga to'g'ri kep qoldila, Rasulalloh salallohu alayhi vasallam o'g'il farzand ko'rmagandila, avval Hadicha onamizdan risolatdan avvalgi holatlarida ikkita o'g'il ko'rganidila, birlari Tohir, birlari Qosim, lekin bu o'g'illari kichiligida olamdan o'tib ketgan, ba'zi tarixiy manbalarda Rasalulloh salallohu alayhi vasallamning ismlarini o'rniga Abu Qosim dib keltiriladi, Qosimni otasi deb qo'yadi, ya'ni o'g'illariga kuniya qilib keltiriladi, lekin Rasalulloh salallohu alayhi vasallam payg 'ambar bo 'lganlaridan buyog'iga o'g'il ko'rmaganlar, umuman o'g'il farzand ko 'rmagan, umuman barcha farzandlarini Hadicha onamizdan ko'rganla, lekin Rasulalloh salallohu alayhi vasallam doimo o'g'il ko'rishni orzu qilardilar, mana bizlar o'g'il ko'rsak aqiqa qilamiz, to'y qilamiz, o'g'il ko'rmase qancha ranjimiz, ey Xudo o'g'il ber diymiz, xuddi shuningdek Rasulalloh salallohu alayhi vasallam bir o'g'illik bo'lishni orzu qilardilar, lekin Alloh o'g'il bermadi, shuning uchun johillar usha paytda kofirlarda 15-20 talab o'g'il bo'lardi, xatto ulani xotinlarini sanog'i yo'g'idi, bitta kofirri 100 dan ortiq o'g'li boridi, u judayam fahralanardi, Rasalulloh salallohu alayhi vasallamni ashaddiy dushmanidi, mana shu Rasulalloh salallohu alayhi vasallam laqab chiqarib kofirlar ettiki: "Ey hafa bo'vurmela bu ABTAR, Rasulalloh salallohu alayhi vasallam abtar, dumi kesiq, o'g'li yo'q, ertaga olamdan o'tgandan keyin ishi to'htab qoladi, Abtar digani dumi kesik digani o'zbekchasiga, bu laqabni eshitib Rasulalloh salallohu alayhi vasallam hujraga kirib juda yig'ladilar, "Yo Rabbi, nahotki abtar bo'p qosam, nahotki mendan keyin ishim to'htab qosa, menga bitta o'g'il bergin dib yig'ladila, shunda Jabroil alayhissalom Qur'onni ichida eng kichkina, ammo hikmatga to'la bir surani ob keldi, "Auzu billahi minashshaytonir rojiyim, Inna atoyna kal-kavsar, fasolili robbika vanhar, inna shaniaka huval abtar", ya Rasulalloh salallohu alayhi vasallam sizga haqiqatda o'g'il bermadik, ammo sizga Jannatdagi hovzi-Kavsarni berdikku dedi Alloh Taolo, birorta payg'ambarga berilmagan bu Kavsar suv, bu Kavsar suvni nima hikmati bor, ming yil do'zaxda yotib chiqqan odamni bir piyola kavsar suvidan quyvorsa 15 kunlik oydek chiroyli qib qo'yarkan, mana shu suvni faqatgina bizni payg'ambar(s.a.v) ishlata oladila, shuni sizga berdikku "fasoli li robbika vanhar " shunday ekan namozingizni o'qing, qurbonliklarni qilovurin, "inna shaniaka huval abtar" dushmanlarni o'zini abtar qip qo'yaman diydi Alloh, kofirlani o'zi abtar bo'ldi, 100lab o'g'illariyam yordam beromidi Allohni huzurida, hammasi yo' bo'p ketti, Rasalulloh salalloh alayhi vasallam ko'ngillari ancha ravshan bo'ldi-yu, ammo bari bir otalik mehri jo'sh urib hamisha o'g'il ko'rishni orzu qilib yurdilar, keyinchalik Allohning hikmati ilohiy, Muvoiya Qiptiya digan onamizdan bir o'g'il ko'rib qoldila, 50 yoshdan o'tgan mahallarida, quvonchlari ichlariga sig'mi ketti, aqiqalar qildila, hammaga duolar qilib, judayam hursan bo'p kettila, 7 kunlik bo'ganda aqiqa qildilar, Ibrohim halilullohni orzu qilib o'g'lim Ibrohimdek bo'sin, halilullohdek bo'sin deb Ibrohim deb ism qo'ydila Payg'ambar (s.a.v), mana shu o'g'illari 5-6 yoshga kirganda kasal bo'p qoldi, Rasulallohni qalblariga chiroq yoqsa yorishmasidi, ranjib qoldila, yig'lab o'tirvurdila hujrada "Yo Rabbi, 5-6 ga kirgan bu o'g'limdan endi ayrilib qolamanmi, yo Rabbi o'zing shifoi karam ato qilgin " dib yig'lab o'tirudila o'gillari shundo yugurib chiqib qoldi, hujrani oynasidan qarasala yugurib ketyapti, bir hursan bo'lib Alhamdulillah, Subhanalloh o'g'li yaxshi bo'p qopti, duoimni qabul qipsan deb turudila Jabroil alayhissalom keb qoldila, vahiy ob keldila, odatda Jabroil alayhissalom bir a'robiy ko'rinishda kelardila, yoki hich kim ko'rmasidiyu Rasulallohni bir yuk bosardi, shunda Allohning habari kelardi, bu safar Jabroil alayhissalom keldilarda Rasulallohni yelkalariga boshlarini qo'yib yig'lab yubordila,
-Ey Jabroil nimaga yig'layapsiz?! Qiyomatni habari kep qoldimi?
-Yo'q Qiyomatni habari kegani yo'q, o'g'lim tuzalib qoldi dib hursand bo'lyapsiz, o'g'lizzi yaxshi ko'rasiz didila
-Ya Jabroil o'g'limni dunyoga ishonmiman, haqiqatda yaxshi ko 'raman, judayam o'g'limga muhabbatim baland dedila Jabroil alayhissalom yana yig 'ladila,
-Ya Rasulalloh "Men bilan kim keganini bilasmi?"
-Kim keldi ya Jabroil?
-Azroil alayhissalom keldila, Bugun o'g'lizzi ruhi qabs qilinadi, Alloh sizga hech qachon o'g'il farzand bermasakan, sizdan keyin o'g'lizzi payg'ambar maqomiga op chiqip qo'yiladi dib tashvish qilinadi, hamda bitta qalbda ikkita muhabbat jamlanmaydi, yo ummatni tanlang, yo o'g'lizzi tanlen Rasulallohni butun vujudlari qaltirab ketdi, DOD! divordila, yo Rabbi qarigan chog'imda bu qanday imtihon bo 'ldi endi, Ey Jabroil birodar, bu qando menga imtihon, qandog' bo'ldi endi, shunday o'tirib qoldila, yig'lavordila, Jabroil alayhissalom ham yig'lab turib ettilaki
-Ya Rasulalloh, hamma farishtalarni duoga qo'lini ochib qo'ydi, men o'zimam duo qilaman, sizzi duozi shubhasiz qabul, keling Allohga duo qilaylik, siz olamdan o'tguncha o'g'liz turib tursin didila
-Shundomi ya Jabroil, men o'g'limni umrini so'rashga kegan payg'ambarmasmanda, mayli ya Jabroil, men agar ihtiyor berilsa ummatni tanladim, lekin duo qiling, men ham duo qilaylikki, o'g'limni o'rniga islomga hizmat qiladigan farzandlardan sahoba ummatlarimga, ohiri zamon ummatlarimga Alloh o'g'limni o'rniga sadoqatli o'g'ilni bersa ajabmas, duo qiling dib yig'lab duo qildilar, ya Jabroil o'g'lim bilan hayrlashib olishlikka ruxsat berilarmnikin?!
-Azroil alayhissalom sizzi ishorezzi kutyapti, hayo qilyaptila, uyalyaptila Rasulalloh chiqib qarasala o'g'illari sog'lom bo'p qogan, bir nechta sahoba bolla bilan o'ynab yurganakan, yong'oq o'yinga o'hshagan bir o'yinni, qarasala ichida eng chiroyligi o'zlarini o'g'illari, go'zal xulqli, go'zal suratli, Rasulalloh salallohu alayhi vasallam uzoq o'g'illariga tikilib turdilarda
-Ey ko'zimni qarosi, buyoqqa keling didilar o'g'illari yugurib keludila, o'g'illarini boshini silab, bag'riga bosib
-O'g'lim siz safarga ketadigan bo'p qoldingizku dedila Hursan bo'lib o'g'illari
-Unday bo'sa yangi kiyimlarimni kiyib olaymikin?!
Rasulalloh yig'lab yubordila
-Ey bolam, siz kiyim kere bo 'midigan, dunyo kere bo 'midigan joyga ketadigan bo 'p qoldingiz, uyga kirib bir mehmonni ziyorat qib chiqishiz kere didila. Fahmu farosatda Rasulallohni qoni bo'lgani uchun farzanda darxol chundilar
-Unday bo'sa mana bu yong'oqni omonat oludim, berib qo'yay dedila o'g'illari Ibrohim. Bu gapni eshitib Rasulalloh dod devordila, yo Rabbi shunday omonatli, shunday sahovatli o'g'lim boridiya dedila. O'g'illari borib haligi yong'oqni o'rtolariga berib, hammasi bilan qo'l berib hayrlashdi, xuddi kottalarda ulani ba'zi birlarini yuziga yuzini qo'yib bag'riga mahkam bosdi, Jabroil alayhissalom chidamayaptila, yig'lab turiptila, yo Rasulalloh Allohg duo qiling, Allohga duo qilin dib turiptila Jabroil alayhissalom Rasulalloh yig'lab o'g'illarini tomosha qildila, hamma o'rtolari bilan qucholashdi, keldilar, Rasulallohga aytdilarki
-Ey Otajon, endi siz boshlang, chunki siz otaning ehtiromi haqida ko 'p xadislar aytgansiz, sizzi oldingizda ketsam beodobchilik bo'masin, orqezdan boraman. Bu gap yana Rasulallohga olov quydi, yo Rabbi farosatli, aqlli, taqvodor o'g'lim boridi. Orqalaridan ketdi, yo'lda sahobalar bilan ham hayrlashdi, Abu Bakr Siddiqlani quchoqladi bola, ular nima bo'layatgonani chunmaydi, nimaga Rasulalloh yig'layaptilar, nimaga bu go'dak hamma bilan quchoqlashib hayrlashyapti, hech kim chunmaydi. uyga kirishlari bilan burchakda o'tirgan Azroil alayhisallomga o'g'illari Ibrohimni ko'zi tushdi,
-Mehmon deganiniz shumi? -dedilar,
-Ha,shu o'g'lim.
-Otajon, bu mehmonga qarasam qaltirab ketyapman, qo'rqib ketyapman.
-Ey bolam, bu mehmon shunaqa odamlani qo'rqitadigan, otadan bolani ajratadigan, qabristonni obod qilib, shahristonni barbod qiladigan mehmon –dedilar
Shu zahoti o'g'illarini boshiga og'riq keldi, mahkam boshini ushlab "Boshim qattiq og'rib ketyapti" deb qoldilar, Rasulalloh o'tirdilarda "Keling o'g'lim, boshingizni qo'yvoling oyog'imga" dedilar, shunda tizzalariga boshini mahkam qo'yvoldi, Rasulalloh uni mahkam ushlab
-Ya Jabroil qaerdasiz?
-Shu yerdaman Rasulalloh
-Azroilga ayting, o'g'limni jonini sekin osin, o'g'limni qiynamasin, Allohga berdim, qiynamasdan jonini osin –dedilar Jabroil alayhissalom yig'layaptila, o'g'illari bir qaltiroq tutdida Rasulallohga bir qarab tabassum qilib bir kuldilarda jon taslim qildi. Rasulalloh o'zlari yuvdilar, o'zlari kafanladilar, o'zlari Janoza o'qidilar, o'zlari borib qabrga qo'yib, tuproq tortgandan keyin DOD deb yig'lab yubordilar, ashoblar aytdilarki -Ya Rasullaloh o'ziz qaytargan narsani o'ziz qilasizmi?! Ahir yig'lamen deyardingizku,
-Ey azizlarim, bo'gan voqeadan sizlar behabarsizlar, bugungi mening boshimga tushgan imtihon insonni boshiga tushsa toqat qilolmas edi, bugun Alloh uchun ummatimni ihtiyor qilib, o'g'limni topshirdim, agar o'g'lim sizlarni o'g'lingiz bo'lganida o'ynab yurgan bo'lardi. Hamma sahobalar yig'ladilar……
Azizlarim, haqiqatda Rasulalloh salallohu alayhi vasallam orzu qildilarki, "Meni o'g'limni o'rniga meni ummatimdan o'rnini bosadigan o'g'illar chiqadi" deb, endi bir fikr qilaylikchi, biz shunaqa farzand bo'lib boryapmizmikin?! Ya Rasulalloh salallohu alayhi vasallam, o'g'lingizni bizning o'rnimizga fido qilganakansiz, biz shunga loyiq farzand bo'ldik diyapmizmi?! Yoki bizga bergan farzanlarni shunga munosib tarbiya qilyapmizmi, mana sizni o'g'lingizni o 'rniga namozxon, ibodatchi o'g'il ob keldik deyapmizmi, yo ichuvchi, benamoz, baddoh o'g'il op keldik deyapmizmi?! Qiyomatda qaysinisini aytamiz, qaysi yuz bilan, qaysi dil bilan Rasullaloh salollohu alayhi vasallammi oldilariga boramiz, ammo azizlar Rasulalloh salallohu alayhi vasallam shunday holatda ham bizni ihtiyor qildilar, bizni ihtiyor qilib bu imtihondan o'tib kettilar, oradan bir yil o'tmasdan o'zlari ham bu dunyodan rixlat qildilar, endi shunday holatda ham "Ummatim, Ummatim, Ummatim" degan zotni ismlarini eshitganda "Alayhissalom yoki salallohu alayhi vasallam" deb qo'ymagan inson, ummat Jabroil alayhissalomni duoibadlariga uchraydi (Jabroil alayhissalom Pay'gambarimiz (s.a.v) ni oldilarida turganlarida 3 marta duoibad qiganla, bu 2-duoibad, ya'ni Sizzi muqaddas ismizzi eshitganda salovot etmagan odam xor bo 'lsin, zor bo'lsin, burni bilan yerga ishqalanib do'zaxga tashlansin diganlarida, payg'ambarimiz Muhammad Mustafo salallohu alayhi vasallam "Amin" diganakanla"), ushanchun qatta eshitishizdan qat'iy nazar ichizda bo'sayam SALALLOHU ALAYHI VASALLAM deb qo'yin, har kuni etin, ILTIMOS!
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Mahdiyah 25 Iyun 2006, 07:10:07
O’n yeti dona g’isht
Bo’lgan voqea

Masjid qutilayotgan edi, katta qurilish…
Imom mav’izadan so’ng e’lon qildi:
- Birodarlar, kim qancha qurbi yetsa…
Bir hafta o’tdi: jimlik. Nahot yurtdan himmat ko’tarilgan bo’lsa?!
Imom keyingi juma mav’izadan so’ng yana hayru sahovatdan gapirdi.
- Birodarlar kim nima topsa…
Yana jimlik. Qurilish orqaga qarab boraverdi. Imom duo qildi: “Yo, Rabbiy, gunohlarimizni afu et!..”
Mahallada Mirzaahmad ismli bir devona yashardi. Kimdandir eshitib qoldi: ka-at-ta masjid qurilarmish. Ombordan zambilgaltagini olib chiqdi-da, uyida bor g’ishtlarni yukladi: o’n yettita chiqdi. Masjidga surgaladi.
Imom boshi qotib o’tirgan edi.
- Ma, machitingni qurib ol,- dedi Mirzaahmad devona.
Imomning ko’zi mayuslandi.
- Shugina g’isht bilan machit qurib bo’ladimi?
Mirzaahmad:
- Man qattan bilay,- dedi-da, g’ishtlarni bir chekkaga ag’darib, zambilg’altagini g’ildiratib, hovlidan chiqdi-ketdi.
Keyingi jumada imom duo qildi:
- Birodrlar, Mirzaahmad aka masjidimiz qurilishiga on yeti dona g’isht ehson qildilar, Alloh dargohida qabul etsin…
Izdihom bir qalqiganday bo’ldi: “Omiy-yn…”
Ertasi kimdur masjid eshigiga o’n yeti ming dona g’isht to’ktirib ketibdi. Keyin kimdur yana o’n ming… yana… kimdir yog’och, qum deganday…
Shunday qilib, bor-yo’g’I o’n yeti donagina g’isht va yana ozgina himmat ila mahallada tez orada ulkan va ko’rkam masjid qad rostladi.

Guvoh: Erkin Malik
Manba: Nurulloh Muhammad Raufxon
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Mahdiyah 25 Iyun 2006, 07:10:31
Ka’baga bir odim

Juma kuni edi. Yomg’ir savalab turibdi. Masjid xonaqohi bilan ayvoni qavmga tirband to’la, odamlar asta-sekin hovliga tosh boshladi. Yer esa, shilta. Shunday holda mav’iza tinglandi, shunday holda sunnat o’qildi, hutba tinglandi. Lekin imom baribir imom-da, qavmning yomg’irda shalabbo bo’layotganidan qayg’uda edi. Xutbani tugatar tugatmas, xonaqoh bilan ayvondagilarga murojaat qildi:
-Birodarlar, bir saf-bir saf oldinroqqa jilinglar, tashqarida qolganlar panaga kirib olishsin.
Olamon sal-pal siljigan bo’ldi, ammo aksaran qimir etmadi. Imom gapini yana takrorladi. Yana ko’plar o’tirgan bo’yi o’tiraverdi. Imom bus afar mo’minning jon joyidan ushladi:
-Birodarlar, sal-pal Ka’baga yaqinroq kelinglar axir…-dedi.
Olamaon gur-r-r etib oldinga siljidi.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Laylo 11 Avgust 2006, 06:26:27
Abdulloh farg'oniy:

Иброхим Адхам рахимахуллохга Аллох таъолонинг: «Менга дуо килинглар, ижобат киламан» (Гофир: 60) ояти хакида савол берилиб: «Биз Аллох таъолога дуо килмокдамиз, бирок, У дуоларимизни ижобат килмаяпти-ку?!»- дейилди.
Иброхим Адхам рахимахуллох бу саволга куйидагича жавоб берди: «Чунки сизларнинг калбларингиз ўнта нарса сабабли ўлган:
1) Аллохни танидингиз, бирок, Унинг хаккини адо этмадингиз;
2) Аллохнинг Китобини ўкидингиз, бирок, унга амал килмадингиз;
3) Шайтонни душман деб даъво килдингиз, бирок, уни яхши кўрдингиз;
4) Расулуллох соллаллоху алайхи ва салламни севишни даъво килдингиз, бирок, унинг асари ва суннатларини тарк килдингиз;
5) Жаннатни севишни даъво килдингиз, бирок, унга муносиб амал килмадингиз;
6) Жаханнамдан кўркишни даъво килдингиз, бирок, гунохлардан тийилмадингиз;
7) Ўлимнинг хакикат эканини даъво килдингиз, бирок, ўлим учун тайёргарлик килмадингиз;
8) Бошкаларнинг айблари билан шугулланиб, ўз айбингизни унутдингиз;
9) Аллохнинг ризкини еб, Унга шукр этмадингиз;
10) Ўликларингизни дафн этдингиз, бирок, улардан ибрат олмадингиз!».
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Laylo 11 Avgust 2006, 06:26:44
Samo:

Masuliyat tuygusi.

masuliyat tuygusini dunyoga Islom olib keldi. hristiyanlarda chekov masuliyatdan yiroq. hind dinlarida tanasuh(boshqa hayotga kochishlik) fikri masuliyatsizlikni olib kelgan. bir nemis(varvar) inson hudo bolmasligi uchun gunoh qilishligi kerak degan aqidalar bilan masuliyatni
tan olishmas edi.

dinni tark etgan tark qilinadi.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Laylo 11 Avgust 2006, 06:27:02
Samo:

Куръони каримни ўкиган бола хакида

Хофиз Мунавий ривоят килмокда.

Хофизлиги тамомлаган бир бола эрталабдан кечгача Куръони Карим хатм килиб чикади.
Устози бу холатни кўриб зарур дарсини беришликка карор килади.
Устоз “Болам бугун Куръони Каримни ўкиётганингда мени ёнингда тургандай ўки” дейди.
Шогирд “Устозим бугун Куръони Каримни ярмини ўкий олдим” дейди.
Устоз – “Жуда яхши. Бу кеча эса Куръони Каримни равзаи тохирада Расули Акрамни (с.а.в) хузурида
ўкигандай ўки” – дейди.
Ўша куни Куръони Карим нозил килинган зот олдида тўгри, хатосиз ва маъносини мулохаза килиб ўкишим керак деб ўкийди.
Келиб “Устозим Куръони Карим факатгини тўртдан бирини ўкий олдим” дейди.
Тараккийни кўргач бир муршид муридининг дарсини ортиргани каби ортирради.
- “Сен Амин бўлган Жибрилнинг Расули Акрамга (с.а.в) таблиг килган пайтда Расули Акрам (с.а.в) эшитаётганда сен хам эшитаётгандай ўки” дейди
Эртасига келиб “Устоз бугун факатгина бир сура ўкий олдим” дейди.
Устоз: “ Болам бу кеча сенга кўра минглаб пардалар ортида турган Мавлои Мутаолни хузурида Куръони
Каримни ўкигандай ўки, ўкиганингни Аллох эшитаётгандай фикрлаб ўки, сенга берган каломни сендан
янгитдан олаётгандай фикрлаб ўки” дейди. Шогирд эртасига устозининг олдига йиглаб келиб:
“Устозим Алхамдулиллахи роббил аламийн дедим, Маликиявмиддин га келдим. Ийяка наъбуду дейишликка
хеч тилим бормади. Чунки буни маъноси шу эди. Факат сенга куллик киламан. Холбуки мен шунча
нарсага куллик киляпман-ки. Шунча нарса каршисида эгиляпман-ки. УНИ ёнимда хозиру нозир кўриб турганини ангалаганимдан кейин мен ийяка наъбудуни эрталабгача ўкий олмадим.”- дейди.

Бу бола кўп яшамади. Бир икки кун сўнгра вафот этди. устози Мозорини бошида туриб шуларни эшитди
(боланинг устози ахли кашфлардан эди). Ахволини мушохада этаётган эди. Бир пайт “Устозим хайман.
Хайга етишдим ва хисоб китоб кўрмадим” деган овозни эшитади. Ха Куръони Каримни ошиклиги билан
Аллохга етишган эди. Ўлмаган эди. Абадийян яшаяжак эди.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Laylo 11 Avgust 2006, 06:27:22
Samo:

Банда факат роббисидангина умид килсин. Банда факао гунохидан кўрксин. Жохил билмаганидан сўрамокдан уёлмасин. Олим билмаганидан сўралса «Аллох билгувчирок» демокдан ор килмасин.

Сабр иймондан бошнинг жасаддаги ўрнидадир. Сабри йўк кишининг иймони йўк.

Али ибн Абу Толиб
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Laylo 11 Avgust 2006, 06:27:56
AbdulAziz:

Bir kuni payg'ambarimiz Muhammad s.a.v. Ali r.a.dan so'radilar:
-Yo Ali, Allohni sevasanmi?
-Albatta, ey Allohning rasuli!
-Uning elchisi - payg'ambarini sevasanmi?
-Ha, albatta, sizni sevaman!
-Ahli ayolingni sevasanmi?
-Sevaman, yo Rasululloh!
-Bolalaringni sevasanmi?
-Bolalarimni ham sevaman.
Shunda payg'ambarimiz s.a.v. yana savol berdilar: "Yo, Ali, qanday qilib bir qalbga 4 ta sevgini sig'dira olasan?" Bu savolga Ali r.a. o'ylanib qoldilar va javob uchun muhlat so'radilar.
Uylariga borib ham o'ylanib o'tirdilar. Buni ko'rgan Fotima r.a.: "Agar dunyo yo'lida xomush bo'lsangiz, bu ishingiz yaxshi emas", deb hol so'radilar. Ali r.a. bo'lgan voqeani aytib berdilar va Fotima r.a.dan maslahat so'radilar. Fotima r.a. shunday dedilar: "har bir narsaning o'ngu so'li, orqa-oldi bo'lganidek, qalbning ham bo'laklari bo'ladi. Otamga quyidagicha javob bering:
Allohning aqlim va idrokim bilan sevaman!
Payg'ambar s.a.v.ni ruhim bilan sevaman!
Ahli ayolimni nafsim bilan sevaman!
Bolalarimni shafqatim bilan sevaman!
Ertasi kuni Ali r.a. payg'ambarimiz huzuriga bordilar. Payg'ambarimiz javobni so'radilar. Ali r.a. yuqoridagi javobni aytdilar. Shunda Rasululloh s.a.v.:
-Yo, Ali, javobingdan nubuvvat gulining hidi kelyapti. Buni senga qizim Fotima aytgan...
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Laylo 11 Avgust 2006, 06:28:20
AbdulAziz:

Abu Hurayradan, roziyallohu anhu, rivoyat qilinadi:
«Rasululloh qabristonga keldilar va:
— Mo‘minlar qavmida yashovchilarga assalomu alaykum! Biz ham, inshaalloh, sizlarga borib qo‘shilguvchilarmiz, deydigan birodarlarimizni ko‘rishni orzu qilardim, - dedilar. Shunda sahobalar:
— Biz sizning birodarlaringiz emasmizmi, yo Rasululloh? —deyishdi. Janobi Rasululloh:
— Sizlar mening sahobalarimsizlar, birodarlarimiz esa, hali kelganlaricha yo‘q, — dedilar, Sahobalar:
— Hali kelmagan ummatingizni qanday taniysiz, yo Rasululloh? — deb so‘rashdi. Rasululloh:
— Axir bir kishi o‘zining peshonasi va oyog‘i oq otlarini boshqa bir to‘da qop-qora otlar ichidan taniyolmaydimi? — dedilar. Sahobalar:
— Tanib oladi, yo Rasululloh, —deyishdi. Janobi Rasululloh:
— Ular qiyomatda dunyodagi tahoratlari sababidan peshonalari va oyoqlari nurli bo‘lgan holda keladilar. Men ulardan oldin havzi Kavsarga borgan bo‘laman. Ogoh bo‘linglar, bir qancha kishilar hovuzimdan adashgan tuyani haydagandek haydaladilar. Men ularga, bu yoqqa kelinglar, deb nido qilaman. Menga aytiladiki, ular sizdan so‘ng dinni o‘zgartirishgan. Shunda men: «Uzoq bo‘linglar, uzoq bo‘linglar», deyman.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Laylo 11 Avgust 2006, 06:28:51
Abdurahmonqizi:

Rasullulloh s.a.v. shunday buyuradilar:

Alloh sizning bo'y-bastingizga, ko'rinishingizga boqmaydi, yolg'iz qalbingizga bo'qadi.

Allohning rasuli buyuradilar:

Kimki Allohdan qorqib yig'lasa, ko'krakdan chiqqan sut ko'krakka kirmaguncha, u ham jahannamga kirmaydi(ya'ni ko'krakdan chiqqan sut ko'krakka qaytib kirmagandek, taqvodorlar ham jahannamga kirmaydi)
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Laylo 11 Avgust 2006, 06:29:10
Soliha:

AsSalomu Alaykum , kimki jum'a kuni 80 marta Payg`ambarimiz (s a v ) ga 80 marta salovot aytsa , u insonning 80 yillik gunohlari kechirilar ekan .
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Laylo 11 Avgust 2006, 06:29:37
Abdurahmonqizi:

Shu o'rinda o'tgan payg'ambarlar tarihida bo'lgan sadoqat haqida Rasululloh sallollohu alayhi vasallam ashoblarga hikoya qilib berardilar va o'zlarini davrlarida misilsiz suratda sodiqlikni guvohi bo'lindi.Umar ibn Hattob roziyallohu anhudan rivoyat qilinadiki,Rasululloh s.a.v dan eshitdim deydilar Umar ibn Hattob r.u.Uch kishi sizlardan avvalgi kishilardan safar qilishdida,ularni bir g'orda yotishlikka to'g'ri keldi.Ular g'orga kirishdi va tog'ning tepasidan bir tosh tushib,g'orni bekitib to'sib qo'ydi.Ular aytishdiki,bu toshdan endi sizlarga Olloh subhana va taologa solih amalinglar bilan duo qilishlikdan boshqa narsa qutqarmaydi dedi.Shunda bittalari so'z boshladi.Ya'ni biror bir solih haqiqiy soq - sadoqat bilan qilgan amaling bormi? Shu amalni Olloh subhana va taologa vosita qilib duo qiling.Hudoyo shu amalni o'zingni rizoing uchun qilgan edim.Sodiqlik bilan qilgan edim.Menga najot ber deb,Ollohga duo qilishlikdan boshqa narsa qutqarmaydi dedi.Inson hayotida bir nazar tashlasa,sodiq bir amal qilganligini topa olmaydi.Har kim bir o'zining hayotiga bir nazar tashlasin.Biror - bir sodiq amalni qildimmikan! Biror bir Ollohni rizosi uchun bir yagona bir amal qilib,shuni minnat qilmasdan kelyapmanmi degan savolni bersa,ha - mana bu amalining degan kishilar kam topiladi.Shunchalik kechasi turib ibodat qilib,kunduzi ro'za tutib,yoinki odamlarga muruvvat qilib,shunchalik amallar qilgan bilan insonning bitta - bir sodiq amalining topishi qiyin bo'ladi.Buni agar o'zi bilan Olloh subhana va taologa iltijo qilib o'tirib,ayt bir sodiq amalingni desa,odam o'ylanib qoladi o'ziga.Mana bu kishi,bitta sodiq amalini topdi.Shu amali o'zining davridan keyin ohirgi payg'ambar sallollohu alayhi vasallam,bu kishi o'zlarining ummatlariga hikoya qilib aytib beryaptilar.Bu hadislarda rivoyat qilinib,hadis kitoblarda qolib,bizning davrimizgacha 1400 yildan keyin shu amalning hikoya qilinib,shu amalni havas qilinyapti.Inson agar bitta sodiq amalni qilsa,uning Qiyomatgacha buning ta'siri qoladi.Mana bu narsani tushunmog'lig'imiz kerak.Inson juda ko'p amallarni qiladi.Bir tekshirsa,hammasi bir g'araz boshqa narsalar bilan boradi.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Tilla 21 Dekabr 2006, 16:22:08
Muso a.s   
bir kuni Baytul Maqdus tog'iga chiqqanlarida,Alloh ta'olo ibodatini og'ir mashaqqatlar bn ado etayotgan qavmni uchratdilar.Muso a.s  ulardan;sizlar kimsiz?" deb soradilar. Ular dedi ;Sizning ummatlaringizdan bolamiz ,70 yildirki,shunday berilib ibodat qilamiz,kiyimimiz sabr libosidan,o't-o'lanlar bn ovqatlanamiz,suvimiz yomg'ir suvidandir"Muso a.s ular ibodatidan hursand b-b ,turganlarida vaxiy keldi; Yo Muso, Muhammad(s.a.v)ummatlari uchun shunday 1 kun borki,o'sha kunda 2 rakat namoz o'qisalar,bu qavmning 70 yil o'qigan namozidan afzalroq xisoblandi" .Muso(a.s) dedilar; "U kun qaysi kundir?" Alloh ta'olo dedi; "U Juma kunidir " Muso a.s dedilar; " Iloho ,Juma kunini menga bergin" .
Nido keldiki;" Shanba kuni senikidir ,Yakshanba Iso ga...Dushanba Ibrohim ga.
seahanba kuni zakariyo ga. chorshanba kuni Yahyo ga ..Payshanba kuni Odam a.s  ga Juma kuni Muhammad s.a.v ga berilgan bo'lib,ummatlari uchun iyddir.
Muso ning Muhammad s.a.v ummatlariga havaslari keldi.....(Zubdatul-Va'izin)

Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: dilmuroduz 04 Yanvar 2007, 03:59:19
"... Bir kuni Muso alayhissalom Allohga nola qilib, mening jannatdagi qo`shilarim haqida xabar ber debdilar. Alloh taolo Muso (as)ning nolalarini qabul qilib bu dunyodayoq u kishining jannatdagi qo`shnilari haqida bildiribdi.
Birinchi qo‘shnilarini qidirib, bir mahallaga boribdilar. Bir qassob bor ekan. O`sha qassobning huzuriga borib, "Meni Alloh yo‘lida mehmon qiling" debdilar. Qassob qabul qilibdi va do`koniga olib kiribdi. Muso a.s. do`konda o`tirar, qassob esa unga parvo ham qilmasdi. Oxiri kech bo`lib, qassob savdonmi tugatdi. Bu yerda Muso a.s. taajjubda edilar: Nahotki, mening jannatdagi qo`shnim shu bo`lsa? Keyin haligi qassob Muso a.s. ni uyiga olib ketibdi. Uyga kirishibdi. Birozdan so`ng qassob qo`lida kichkinagina kosada go`shtmi, nimadir olib kepti-da, Muso a.s. ning oldilariga qo`ymasdan, burchakka borib, tepadagi savatdan qushmi, qandaydir maxluqni olib, unga chaynab beribdi. Muso a.s. tutoqib ketdilar:
— Birodar, men sizning uyingizga mehmon bo`lib kelsam-u, mehmonga hurmat shumi? Qandaydir maxluqqa luqma yedirgandan mehmonga yedirgan afzal emasmi? Hali ham do`konizda meni qabul qizdiz-u, menga qaramay o`zizi dunyo ishiz bilan shug`ullanaverdingiz. Allohning mehmoniga hurmat shumi?"
          Assalomu alaykum. Ushbu va undan keyingi ma'ruzani  quyidagi linkdan eshitishingiz mumkin InshaAlloh:

http://www.youtube.com/watch?v=M42E79EX16A
http://www.youtube.com/watch?v=dVh7V1tWq0U
http://www.youtube.com/watch?v=5Zqn8ENhzGA
http://www.youtube.com/watch?v=7HeRIK3XrBE
http://www.youtube.com/watch?v=oe4l0VeG4EE
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: AbdulAziz 21 Aprel 2007, 11:49:15
Assalamu alaykum!
Kechagi jum'ada Ho'ja Ahror valiy jomesida bo'ldim.
U yerdan o'zim uchun yangilik bo'lgan quyidagilarni oldim.

- 20 aprel, melodiy hisob bo'yicha payg'ambarimiz Muhammad SAV tug'ilgan kunga to'g'ri kelar ekan.
- Abdulloh ibn Mas'ud 120000 sahobaning ichida 6 ta faqihdan biri bo'lgan ekanlar. Bo'ylari juda kichkina, jussalari ham kichik bo'lgan ekan. Sahibalar bu haqda gapirganlarida Payg'ambar SAV "hali qiyomat kunida eng og'ir bosiladigan oyoq Abdullohniki bo'ladi", degan ekanlar. Johiliyat davrida hali, Islom oshkora bo'lmagan paytda birinchi bo'lib Qur'oni karimni Baytullohda o'qigan ham Abdulloh ibn Mas'ud ekanlar. (Ar-Rahmon surasini o'qiganlar). Shunda kofirlarning kaltaklari ostida qolgan bo'lsalar ham, agar sitasangizlar, yana chiqib qur'on o'qiyman degan ekanlar.
- Sahih hadisga ko'ra, qalbida zarracha kibri bo'lgan inson jannatga tushmas ekan.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: mutaallimah 23 Aprel 2007, 10:53:23
Assalomu alaykum.

Жума насихатлари

 

Омонат
Абдуллох ибн Абдуррахмон ал-Жибрин

Аллох субханаху ва таъолога хамду санолар айтамиз, ундан бизни магфират килишини сўраймиз. Гувохлик бераманки Аллохдан ўзга илох йўк, У ёлгиз ва шериксиз зотдир. Мухаммад саллаллоху алайхи ва саллам унинг кули ва элчисидир. У кишига, ахли ва асхобларига Аллохнинг рахмати ва саломи бўлсин.

Аммо баъд:

Албатта омонат хакида сўзлашлик  катта ахамиятга эга. Чунки у бир томондан Аллох ва банда ўртасидаги нарсага, иккинчи томондан банда билан банда ўртасидаги нарсага алокадор. Мазкур омонатни адо этишда бандага мадад берадиган сабабларни баён этамиз. Аллохдан амалларимизни холис ўзининг юзи учун килишини сўраймиз.

О М О Н А Т деганда нимани тушунилади.

Умуман омонат дейилганда ибодат кўзда тутилади. Буни Аллох субханаху ва таъоло куйидаги ояти каримада мархамат килган;

«ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та Биз бу омонатни (яъни шариати исломиядаги тоат-ибодатларни) осмонларга, ерга ва тогу-тошларга кўндаланг килган эдик, улар уни кўтаришдан бош тортдилар ва ундан кўркдилар. Инсон эса уни ўз зиммасига олди. Дархакикат у (ўзига) зулм килувчи ва нодон эди.» (Ахзоб:72.)

Аллох ушбу омонатни ўзининг энг улкан махлукотларига; кенг осмонларга, улкан Ерга ва улугвор азамат тогларга кўндаланг килди. Улар бу омонатни зиммаларига олмадилар. Вахоланки бу махлукотлар Аллох амри каршисида бўйин эгадилар, ўзларига юкланган нарсадан бўйин товламайдилар. Аллох субханаху ва таъоло бу махлукотларнинг ўз парвардигорларига мутеъ ва буюрилган ишларида итоаткор мусаххар эканларини айтган;

«Ð¡ÑžÐ½Ð³Ñ€Ð° тутун холидаги осмонга юзланиб, унга ва Ерга «(Менинг амри-фармонимга) ихтиёран ёки мажбуран келинглар!» деган эди, улар : «ÑžÐ· ихтиёримиз билан келдик» дедилар.» (Фуссилат:11.)

Демак, еру-осмонлар ўз парвардигорига тўлик таслим бўлган ва улар нимага буюрилсалар, жомид (хаётсиз, жонсиз) махлукот бўлсалар-да умуман итоатдан ташкари чикмайдилар. Аллох амрини Унинг хохиш-иродасига мувофик равишда барча нарсада адо килишади. Агар Аллох  уларга харакатни ёки харакатсизликни буюрадиган бўлса хеч тўхталмасдан итоат этадилар. Улар Аллох амрига хамиша бўйсинувчидирлар.

«Ð‘ирон нарсани (яратишни) ирода килган вактида Унинг иши факатгина «Ð‘ўл» демоклигидир.» (Ёсин:82.)

Аллох еру-осмонларни ва бошка бутун мавжудотга идрок ва маърифат билиш кувватини берди. Улар нимага буюрилганларини хис киладилар. Агар амр этилса, саждага бош кўядилар, Аллох субханаху ва таъолога тасбех айтадилар.

«Ð•Ñ‚ти осмон, ер ва улардаги бор мавжудот  (Аллохни) поклар.» (Ал-Исро:44.)

«(Эй Мухаммад), сиз  осмонлардаги ва ердаги бор мавжудот, куёш, ой,  юлдузлар, тоглар, дов-дарахтлар ва (барча) жониворлар хамда кўпдан-кўп инсонлар (Ёлгиз) Аллохга сажда килишини кўрмадингизми.» (Хаж:18.)

Еру-осмонлардаги барча нарсалар; тоглар, дарахтлар, юлдузлар, жонзотлар ва бошка жамодот (жонсиз нарса) лар Аллохга сажда килади. Аллох уларга ўзларига муносиб хис-туйгу ва идрокни яратган. Улар хам сажда киладилар, кўркадилар.

«... Зеро шундай тошлар борки, улардан дарёлар отилиб чикади, яна шундайлари борки, ёрилиб, ичидан сув чикади, яна шундайлари борки Аллохдан кўркканидан пастга кулайди. ...» (Бакара:74.)

Тоглар хам Аллох таъолодан кўркиб туради. Ояти каримада;

«ÐÐ³Ð°Ñ€ Биз ушбу Куръонни бирон тогга  нозил килганимизда, албатта сиз у (тог)ни Аллохнинг кўркувидан эгилиб ёрилиб кетган холида кўрган бўлур эдингиз.» (Хашр:21.)

Тоглар ва бошка мавжудотлар Аллохдан шунчалик кўркишларига, унга шунчалар итоаткор бўлишларига карамасдан мазкур омонатни ўз зиммасидан сокит килдилар. Уни ўзларига огир деб билдилар ва кўтаришдан бош тортдилар. Инсон ўзининг заифлигига карамасдан уни ўз зиммасига олди!

Энди бу омонатни адо этмоги шарт. Агарда инсон бу омонатга хиёнат килса ва бепарво бўлса Аллох хузурида жавоб беради. Омонатни ташлаб кўйгани ва унга хиёнат килгани учун азобга (мустахик) дучор бўлади. Хўш, энди биз бир-биримизга савол бериб кўрайликчи; Инсон зиммасига олган бу омонат нима ўзи.!

О Ðœ О Н А  Т – мўминларнинг йўкотган нарсаси.

Аллох бандаларини мўминлар деб номлади. Мўмин  мана шу омонатга хиёнат килмайдиган, унга амал киладиган ва уни махкам ушлайдиган кишидир. Омонат "амнун" яъни омонлик, бехавотирлик ёки иймон деган сўздан олинган. Омонатга хиёнат килмайдиган киши ёки мў'таман-омонатдор дейилади. У омонатни хакикий адо этгани учун омонат ва иймон ахлидан деб сифатланади. Аллох субханаху ва таъоло айтади; «Ð£Ð»Ð°Ñ€ ўзларига ишонилган омонатларга ва (ўзларига) берган ахду-паймонларига риоя килувчи кишилардир.» (Мўминлар:8.)

Бу ерда омонат, банданинг зиммасидаги Аллохнинг хакларини ва бандаларнинг хакларини хам  ўз ичига олади. Аллох мўминларни "риоя килувчилар" яъни омонатни хакикий адо этувчилар деб сифатлади. Агар улар мана шу сифатга эга бўлсалар, Аллох ўзининг куйидаги оятида зикр килган нажот топувчи бандалардан бўладилар.

«Ð”архакикат мўминлар нажот топдилар.» (Мўминлар:1.)

Инсон хар кандай холатда хам бу омонатни адо килиши керак. Чунки, у Аллох буюрган хаклардандир. Омонат куйидаги оятда зикр этилган ахд-паймондир;

«Ð£Ð»Ð°Ñ€ ўзларига ишонилган омонатларга ва (ўзгаларга) берган ахду-паймонларига риоя килувчи кишилардир.» (Мўминлар:8.)

Бу ахду-паймонларга инсоннинг Роббиси билан килган ахди хам, ўзга инсонлар билан килган ахд-паймонлари хам кириб кетади. Аллох таоъоло ахдни куйидаги сўзи билан янада таъкидлирок килган;

«ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та, ахд-паймон (киёмат куни) у хакда сўрокка тутиладиган  ишдир.»

Яъни унинг вафоси хакида сўралади. Лекин, ахдларнинг энг мухими Аллохга берилган ахддир.

«ÐÑ…д-паймон берган вактларингизда, Аллохга берган ахдингизга вафо килингиз!» (Нахл:91.)

Инсонларнинг зиммасига юклатилган энг улуг омонат бу Аллохга берилган ахддир. Хакикий мўмин барча холатда ушбу омонатга риоя килади. Аммо иймони заиф кишиларни бу омонатга енгил-елпи караётганини, уни тўла адо килмаётганини кўрасиз. Бу аслида банданинг иймонидаги нуксон-камчиликдир. Аллохнинг хам, инсонларнинг хам хакларига омонатдор бўлган, унга хакикатан ич-ичидан богланган ва кандай лозим бўлса худди шундай бу омонатни адо килган ишончли, муслим киши бўлгани учун Аллох бандасини мўмин деб атади. Мана шу  одам мўмин ва аминдир.

 
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: mutaallimah 27 May 2007, 13:05:54
بسم الله الرحمن الرحيم
 

إن الحمد لله ، نحمده ، و نستعينه ، و نستغفره ، و نعوذ بالله من شرور أنفسنا و من سيئات أعمالنا، من يهده الله فلا مضل له ، و من يضلل فلا هادي له ، و أشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريك له ، و أشهد أن محمدا عبده و رسوله.

 

Куръонни эсдан чикариш катта гунох

Хурматли биродарлар, Сизларга бугунги кундаги кўпчилик мусулмонларни ташвишга солувчи катта бир гунох тўгрисида маълумот берамиз, иншааллох. Сарлавхадан маълум бўлиб турган бу гунох мусулмонларнинг холатларини бу дунёда хам, охиратда хам огирлаштириб кўяди. Бу дунёда иймонни кучсизлантириб, гунохларга журъатли килиб кўйса, охиратда не холат келтириши мавзумизда баён килинади. Аллох таолодан офият сўраймиз!     

  Бухорий Самура бин Жундаб разияллоху анхудан ривоят килади, у киши айтадиларки: “Пайгамбаримиз صلى الله عليه و سلم намоз ўкиб бўлгач бизга юзланиб: Бу кеча сизлардан ким туш кўрди”? деб савол берардилар. Бирор киши кўрган тушини хикоя килса, “ما شاء الله “ деб кўярдилар. Кунлардан бирида: “Силардан бирор киши туш кўрдими?” деб сўрадилар. Биз: Йўк, дедик. Шунда Ўзлари бундай гап бошлаб кетдилар: (Маъноси:) “Мен ўтган кечада икки кишини тушимда кўрдим. Улар келиб кўлимдан олиб мени мукаддас ерга олиб чикишди...

  "فانطلقنا حتى أتينا على رجل مضطجع على قفاه و رجل قائم على رأسه بفهر أو صخرة فيشدخ به رأسه، فإذا ضربه تدهده الحجر فانطلق إليه ليأخذه فلا يرجع إلى هذا حتى يلتئم رأسه و عاد رأسه كما هو فعاد إليه ضربه قلت: من هذا؟ قالا: انطلق، فانطلقنا... فقلت: طوفتماني الليلة، فأخبراني عما رأيت؟ قالا: نعم،... و الذي رأيته يشدخ رأسه، فرجل علّمه الله القرآن فنام عنه بالليل، و لم يعمل فيه بالنهار، يفعل به إلى يوم القيامة... و أنا جبريل و هذا ميكائيل..."                                              رواه البخاري: 1387)

Шунда чалканчасига ётган бир кишининг ёнига улар билан бирга юриб бордик. Бу киши чалканчасига ерда ётган бўлса, яна бир киши унинг бошида (кафтни тўлдирадиган) бир тош билан унинг бошини уриб пачоглаб турибди. Хар качон уни урганда тош думалаб кетади. Бориб то тошни олиб келгунча, ётганнинг боши тузалиб яна ўз холига кайтади. Урувчи тошни келтиргандан сўнг яна уради. “Бу ким?” деб сўрадим. Улар: “Юринг, кетамиз” дейишди. Охирида уларга айтдим: “Бу кечада мени айлантириб сайр килдирдингиз. Энди кўрган нарсаларимнинг хабарини менга баён килинг!” Улар: “Хўп”, дейишди. “...Сиз кўрган боши пачогланаётган киши шундай кимсаки, Аллох унга Куръонни таълим берган. У эса, кечкурунлари Куръонни четга суриб ухлаган. Кундузи унга амал хам килмаган. Киёмат кунигача мана шунака азобланади... Мен Жибрийл, бу Мийкоийл бўлади...” дейишди”.  (Хадис кискартирилган).

   ÐœÐ°Ð·ÐºÑƒÑ€ хадисни шархлаб Ибни Хажар рахимахуллох, Ибни Хубайра рахимахуллохнинг  куйидаги гапларини накл киладилар: “Куръонни ёдлаб кейин уни четга ташлаб кўйиш катта жиноят. Чунки, бунака кимса Куръонни четга суриб кўйиш керак деган хаёлни килган бўлади. Энг шарафли нарса бўлган Куръонни ташлаб кўйгани учун, энг шарафли аъзоси бўлган боши билан азобланади”. Хадиснинг зохиридан маълум бўладики, кечасида Куръон кироатини тарк этган киши азобга тортилади.   

 

Расулуллох صلى الله عليه و سلم  яна айтадиларки:

 

"وعرضت عليّ ذنوب أمتي   فلم أر ذنبا  هو أعظم من سورة من القرآن أو آية أوتيها رجل ثم نسيها" (رواه الترمذي و أبو داود وقال ابن حجر في إسناده ضعف لكن له شواهد)

Маъноси: “Умматимнинг гунохлари менга кўрсатилди. Бир кишига Куръондан бир сура ёки бир оят ато килинганидан  кейин уни эсидан чикариб юборишидан кўра каттарог гунох кўрмадим”.

    Куртубий рахимахуллох айтадиларки: Куръоннинг хаммасини ёки баъзисини ёдлагандан кейин эсидан чикариш катта гунох. Хофизнинг мартабаси олий бўлади. Мана шу мартабани, то ундан Куръон кўтарилгунча бепарволик билан ташлаб кўйса, азобланишга лойик бўлиб колади. Чунки, Куръонни бардавом ўкиб эслаб туришни тарк этиш жахолатга олиб боради. Илмдан сўнг жахолатга кайтиш огир гунох. Расулуллох صلى الله عليه و سلم хадисларида, “ато килинганидан кейин” дедилар, ёдлаганидан кейин демадилар. Бунинг сабаби, Аллохнинг у корига Куръонни улуг неъмат килиб ато этганини ва у учун Роббисига шукр килиши лозим эканини  эслатадилар. У кори эса, бундай улуг неъматга ношукурлик килди. Бу хадисдан маълум бўладики, Куръонни унутиш, гарчи баъзисини бўлса хам, катта гунохдир. Аллох таолодан тавфик сўраймиз!

    Азиз биродарлар, бир кун келиб одамлар бу Куръондан махрум бўлиб колишади. Каранг, Абдуллох бин Масъуд сўзларига:

عن عبد الله قال: أكثروا تلاوة القرآن قبل أن يرفع. قالوا: هذه المصاحف ترفع، فكيف بما في صدور الرجال؟ قال: يسرى عليه ليلا،  فيصبحون منه فقراء وينسون قول لا إله إلا الله ويقعون في قول الجاهلية وأشعارهم وذلك حين يقع عليهم القول. 

Маъноси: “Куръон кўтарилишидан олдин уни кўп тиловат килиб колинглар”. Бу Куръонлар кўтарилса, кишилар калбларидаги ёдлаган Куръонларига не бўлади? деб, савол беришганда, бундай дедилар: “Уларга бир кеча келиб, тонг оттиришганда Куръондан ожиз бўлиб колишади (яъни Куръон уларнинг калбларидан хам кўтарилади). لا إله إلا الله сўзини унитиб юборишади. Кейин жохилият сўзлари ва шеърларига берилиб кетишади. Бу холат, одамларга сўз (азоб) келганда бўлади”.   (Ал-Куртубий накллари).

    كان عبد الرحمن بن أبي ليلى  إذا صلى الصبح قرأ المصحف حتى تطلع الشمس قال: وكان ثابت يفعله.                       سنن الدارمي     

 ÐÐ±Ð´ÑƒÑ€Ñ€Ð¾Ñ…ман бин Абу Лайло рахимахуллох бомдод намозини ўкиб бўлганларида, куёш чиккунга кадар Куръон ўкир эдилар. Айтардиларки: Собит разияллоху анху мана шунака килардилар.

 

عن بن عمر قال: قال رسول الله  صلى الله عليه وسلم: " إن هذه القلوب تصدأ كما يصدأ الحديد قيل فما جلاؤها يا رسول الله؟ قال:  " تلاوة القرآن".   (رواه القضاعي)

Ибни Умар айтадилар: Расулуллох صلى الله عليه و سلم бундай дедилар: “Шубхасиз бу калблар темир занглагандек, занглайди”. Ё Расулаллох, уни жилваланиб туриши нимада? дейилганда, “Куръон тиловатида”, деб жавоб бердилар.   

 

Аллох таоло барчаларимизни хидоятда саботли килсин!

 

Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: mutaallimah 27 May 2007, 13:13:12
Аламларга бурканган неъмат

Ундан ўзга илох бўлган Аллохга хамд бўлсин ва У барча нарсага кодирдир. Пайгамбаримизга саловат ва саломлар бўлсин.

Бу рисолани  ёзишимдан максад, Аллохга ва унинг росулига ва омма мусулмонларнинг йулига чакириш, насихатдир.

Баъзи дардманд инсонларнинг беморлик, касаликнинг фойдаларидан хабарсиз бўлганлари холида: «Ð­Ð¹ Роббим, менга рахминг келсачи?!» деб нола килишаётганларини эшитдим. Асарларда келадики, Аллох айтаркан: «Ð Ð°Ñ…матим туфайли ато этаётган нарсамдан, яна кандай рахм киламан?» Шунингдек, баъзи рак каби огир,  бедаво дардга чалинганларни умидсизликка тушиб колганлари, айримлари сабрлари заифлашиб, жазавалари ортиб, нолишлари зиёдалашиб кетаётгани ва Шайтон васваса килиб, ўтган камчиликлари, гунохларини ёдларига келтириб, уларни Аллохнинг рахматидан ноумид килаётгани, тушкунликка тушириб кўяётгани хакидаги кўнгилсиз холатларни эшитдим ва кўрдим. Лекин у «â€¦ÑžÐ·Ð°Ñ€Ð¾ шивир-шивирлари факат шайтон томонидан бўлиб, иймон келтирган зотлар (у сабабли) гамгин бўлишлари учундир» (Мужодала 10)  Аслида эса, токи бемор, тавхидда мустахкам туриб, хатто машаккат чексада, намозларда коим бўлар экан, унга хавф-хатар йўкдир. Энди, кимки жони гаргарага келмасдан олдин тавба килиб олар экан, Аллох унинг тавбасини албатта кабул килгусидир, хатто, катта гунохлар содир килиб кўйган бўлса-да. Ахлуссунна эътикодида, барча тавхидда вафот килган, яъни Аллохни якка билиб кетган инсонларни куфрда вафот этмаган деб умид килинади. Хадисда келадики: Пайгамбар дедилар: «Ð£Ð¼Ð¼Ð°Ñ‚имдан кимки, Аллохга ширк келтирмаган холда вафот этса жаннатга киради.» Абу Зарр разияллоху анху шунда сурадилар: «Ð—ино килган бўлса хамми, ўгрилик килган бўлса хамми?» Пайгамбар: «Ð¥Ð°, зино килган бўла хам, ўгрилик килган бўлса хам» деб жавоб бердилар. Бошка хадисда Росулуллох саллоллоху алайхи ва саллам : «ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ…дан факат яхши гумонда бўлган холингизда вафот килингиз» деб мархамат килдилар. Хадиси кудсийда Аллох таоло дейди: «ÐœÐµÐ½ бандамни гумонидаман, яъни бандам Мен хакимда кандай гумон килса шундайдирман.»  Мумин киши балолар канчалик шидатли бўлмасин сабр килиши лозим. Албатта кийинчиликдан сўнг, осонлик бордир ва дунё азоби охират азобидан  енгилрокдир. Анас разияллоху анху ривоят киладилар: «ÐŸÐ°Ð¹Ð³Ð°Ð¼Ð±Ð°Ñ€Ð¸Ð¼Ð¸Ð· ўлим тўшагида ётган бир йигитни зиёрат килдилар ва сўрадилар: «ÐŽÐ·Ð¸Ð½Ð³Ð½Ð¸ кандок хис этаяпсан?» Йигит: «ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ…нинг рахматидан умидворман ва гунохларимдан кўркаяпман, Ñ‘ Расулуллох!» деди. Шунда  Набий саллоллоху алайхи ва саллам : «ÐšÐ°Ð¹ÑÐ¸ банданинг калбида мана шу ўринда, шу икки нарса жам бўлар экан, Аллох унга умид килаётган нарсасини ато этиб, кўркаётган нарсасидан хотиржам килади»  деб мархамат килдилар.  Лекин сиз бу хадисни хужжат килиб, амалларга сусткаш бўлиб колманг. Ўлим тўсатдан келиб колиши мумкин. Умуман олганда, мумин Аллохнинг казосига рози бўлиб, сабр килиб яшар экан, агар хаёти давом этса ажру-савобларга эга бўлади, вафот этадиган бўлса, Аллохнинг рахматига эришади. Пайгамбар мархамат килиб: «ÑžÐ»Ð¸Ð¼-муминга тухфадир» деганлар. (Табароний ривояти, санади яхши).  Энди юкорида саналган нарсалардан тўгри фикрга келган бўлсангиз, инсонга касаллик етиши туфайли хам рух, хам баданга етадиган улкан фойдалар ва манфаатларни сизга баён килишга киришамиз. Лекин, тафсилотларга киришишдан олдин, мукаддима лозимдир.

Мукаддима
       ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ… таоло нимаики яратган бўлмасин, у яратган нарсасида мусибатланган  ёки мусибатдан саломат кишиларнинг хар бири учун неъмат бордир. Хатто кофирларнинг жаханнамда азобланиши хам неъматдир. Лекин бу бошка бандалар хакки учун азобланаётган бўлсалар. Бир кавмга етадиган мусибат бошка кавм учун кўп фойдалардир. Агар Аллох таоло азоб ва аламларни яратмаганда эди, неъмату-мархаматларга эришганлар, у неъматларни кадрини билмаган ва кўпгина ато этилмиш яхшиликларни кадрига етишмаган бўлишар эди. Бу ўринда, Аллох кўпгина карама-каршиликларни яратдики, улар сабабли неъматлар кадри англанади. Агар тун бўлмаганда кундузнинг кадри билинмас, агар касаллик бўлмаганда соглик-саломатликни кадри сезилмас, факирлик бўлмаганда бойликнинг нафи кўринмас, дўзах бўлмаганда жаннат кадри англанмас эди. Ахли жаннатнинг сурури, дўзах ахлининг аламлари хакида тафаккур килишган чогда зиёдалашиб кетади. Шунинг учун жаннат ахлига дўзах ахлининг азобланишларини кўрсатиб турилишини неъмат деб санаса хам бўлади.  Лекин, банда, даф килишга кодир бўлган балоларга сабр килиб ўтиришга эмас, балки, ўша балоларни кетказиш учун харакат килишга буюрилган. Хадисда келадики, «ÐšÑƒÑ‡Ð¸ етмайдиган нарсани кўтариб олиб, ўзини хорлаш муминга хос эмасдир»  Хал килиш ва аритиш имкони бўлмаган аламга килинган сабргина мактовга лойикдир. Шунингдек, неъматларнинг баъзилари кишига бало хам бўлиши мумкин. Киши хаёти давомида неъматлар ва балоларга рўбаро килинади. Канчалар балою мусибатлар борки, у инсонга неъмат сифатида етади. Баъзида банда учун факирлик ва касаллик неъмат бўлиши мумкин. Чунки у инсон агар соглом бўлса ва мол-дунёси ортса, ношукрлик килиши ва тугёнга кетиши мумкин. «ÐÐ³Ð°Ñ€ Аллох (барча) бандаларининг ризкларини кенг-мўл килса, албатта улар Ер юзида зулм-тажовузкорлик килган бўлар эдилар.» (Шуро 27)  , Баъзи инсонлар борки, иймон ва хусну хулкни истисно килганда, барча неъматлар улар учун балодир. Унинг акси эса, яъни мусибатлар уларга неъматдир. Айтайлик, маърифат ва камолот неъматдир. Гохида эса, унинг йўклиги инсонга фойда бўлади. Масалан, бир кишики, унга карши одамларнинг пинхона галамислиги, ёмонлиги бор. Агар унга парда кўтарилиб, у булардан вокиф бўлса, унинг гаму-кайгуси ортиб кетади. Канчалаб неъматлар бор, инсон уларга харис бўлиб, интилиб харакат килади, аслида эса у нарса унинг халокати бўлади. Ўзи аламлар ва касалликлар бўлсада, рухлар ва баданларга даво бўлган ва инсонга комиллик ато этадиган нарсалар кўп бу оламда. Албатта яратувчиси ва вужудга келтирувчиси бўлган Зот бандасига касаллик беради ва албатта шифо хам ато килур, балолантиради ва албатта офият насиб килур, ўлдиради ва албатта кайта хаёт берур.   ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ… таоло канчалаб ато этмиш улкан лаззатларини турли хил кўнгилсизлик, мусибатлар ичра яшириб кўйганки, улар лаззатларга эришиш йулида кўприк бўлгусидир.  Шунинг учун хам донолар айтишганки, «Ð½ÐµÑŠÐ¼Ð°Ñ‚га неъмат билан етилмайди, рохатга рохат билан ноил бўлинмайди». Аслида аламлар ва машаккатлар улкан неъматдир. Чунки улар фарогатлар сабабидир. Масалан, аёл агар хомиладор бўлиш, фарзанд тугишнинг аламига карайдиган бўлса, турмушга чикмайди, оила курмайди. Лекин аёл учун она бўлиш туйгусининг лаззати у аламлардан неча-неча марталаб улкандир. Кайтанга, аёл агар фарзанд кўрмаётган бўлса, она бўлиш илинжида табибларга катнашини кўймайди.
Фойдалар
       Ð­Ð½Ð´Ð¸ буларнинг барини тушуниб олган бўлсак, касалликларнинг фойдалари, хайрли томонлари хакида сўзимизни давом эттирамиз. Бу манфаатлар юздан ортик бўлиб, бу ўринда мухтасар баён киламиз:
1. Касалликнинг фойдаларидан: нафснинг ислох бўлиши ва ёмонликдан покланишидир.
«(Эй инсонлар), сизларга не бир мусибат етса, бас, ўз кўлларингиз килган нарса-гунох сабабли (етур). Яна У кўп (гунохларнинг жазосини бермасдан) афв килиб юборур». (Шуро 30)    Бандага агар мусибат етса: «ÐšÐ°ÐµÑ€Ð´Ð°Ð½ келиб колди ўзи бу? Ким бу дардни мени бошимга солди?» демасин. Мусибат гунох туфайлигина етур ва бунда хушхабар ва огохлантириш бордир. Тўзукрок уйлаб кўрсак, дунё мусибатлари гунохларимиз учун тортаётган укубатларимиз холос. Бир хадисларида Пайгамбаримиз: «ÐœÑƒÐ¼Ð¸Ð½ кишига ахлида, молида, фарзандларида балою-офатлар устма-уст кела бошлайдики, шулар туфайли гунохлари кечирилганидан, Аллохга хеч кандай хатоси колмаган холда рубаро бўлади» дедилар. Агар бандада  ўйламаган, эсидан чикарган гунохлари бўлса, Аллох у сабабли гам-кайгу ёки касаллик билан балолайди. Бу яна шунга ишоратки, дунёнинг бир соат аччиклигини кўтариш алами охиратдаги абадий аламни кўтаришдан афзалрок. Салафларимиз айтишган экан: «ÐÐ³Ð°Ñ€ дунё мусибатлари бўлмаганда эди, киёматга хеч вакосиз (яъни хеч кандай савобларсиз) борган  бўлар эдик».

2. Касаллик фойдаларидан: охиратда, кишига етган касалликдан кўра бир неча баробар лаззат ва сурурни келтириши. Чунки дунё аччиклиги охират халоватидир, акси эса аксидир. Шунинг учун хам Пайгамбаримиз: «Ð”унё мумин учун зиндон, кофир учун жаннатдир» деб мархамат килганлар. Яна мархамат килиб: «ÐŽÐ»Ð¸Ð¼ муминга тухфадир» дедилар. (Ибн Аби Дунё ривояти, санади хасан). Агар бандага касаллик ёки мусибат етса ва у Аллохга хамд айтса, у умид килаётган савобни устига, унга жаннатда «Ñ…амд уйи» деб аталмиш бир уй бино килинади. Жобир розияллоху анху ривоят килиб айтадилар: Пайгамбаримиз дедилар: «ÐžÐ´Ð°Ð¼Ð»Ð°Ñ€ киёматда бало ахлига берилаётган савобни кўрганларида, дунёда терилари кайчилар билан киймаланган бўлишини орзу килиб коладилар»  (Термизий ривояти)

3. Касаллик манфаатларидан: Аллохнинг беморга якин бўлиши ва бу эса хос якинликдир.
Хадиси кудсийда Аллох таоло дейди: «Ð­Ð¹ Одам боласи! Фалончи бандам касал бўлди, кўргани бормадинг, агар борганингда  уни хузурида Мени топган  бўлардинг»
 (Абу Хурайрадан Муслим ривояти)

4. Касаллик фойдаларидан: У билан банданинг сабри билинади.
 ÐÐ¹Ñ‚ганларидек: «ÐÐ³Ð°Ñ€ имтихонлар бўлмаганда эди, сабрнинг фазли зохир бўлмаган бўлар эди». Инсон агар сабрга эришса, у кўп яхшиликларга эришибди. Агар йўкотса, у холда барча яхшиликларни йўкотибди. Аллох таоло банданинг сабрини ва иймонини имтихон килади, шунда ёки тилла хосил бўлади ёки чикинди. Анас разияллоху анху ривоят киладилар: Росулуллох саллоллоху алайхи ва саллам  дедилар: «ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та мукофотнинг  катталиги, балонинг катталиги биландир. Агар Аллох бир кавмни яхши кўрса, уларни балолантириб кўяди. Кимки рози бўлса,  унга хам  розилик, кимки газаб килса,  унга газаб насиб бўлгусидир».  Агар Аллох бир бандасини яхши кўриб колса,  унинг гамини зиёдалаштириб кўяди. Агар газаб килса, унинг дунёсини кенгайтириб кўяди, хусусан, банда динини зое килса. Банда мусибатларга иймон ва сабот ила сабр килса, у сабрлилар девонига ёзиб кўйилади. Агар ундан розилик хосил бўлса, уни рози бўлганлар девонига ёзиб кўйилади.  Бандадан  хамд ва шукр хосил бўлар экан, Аллох  такдир килган барча казолар унинг учун хайрли бўлиб колаверади. Сухайб разияллоху анху ривоят киладилар: «ÐŸÐ°Ð¹Ð³Ð°Ð¼Ð±Ð°Ñ€Ð¸Ð¼Ð¸Ð· саллоллоху алайхи ва саллам  дедилар: «ÐœÑƒÐ¼Ð¸Ð½Ð½Ð¸Ð½Ð³ барча ишлари хайрли эканига хайрон коламан. Агар унга хурсандлик етса шукр килади. Бу унинг учун хайрлидир. Агар мусибат етса сабр килади ва бу хам у учун хайрлидир. Бу факат мумингагина хос.  Аллохнинг  мусулмон учун белгилайдиган хар бир такдири хайрлидир.»   (Муслим ривояти)    Бошка бир хадисда Росулуллох саллоллоху алайхи ва саллам : «ÐœÑƒÐ¼Ð¸Ð½ хар бир иши учун ажрланади» дедилар (Ахмад ривояти). Мумин киши Аллохнинг такдири ила етган барча мусибатларга кўниши, рози бўлиши керак. Аллохим! Бизни ато килсанг шукр киладиган, гунох килса Сенга истигфор айтадиган, агар мусибат етса сабр киладиган бандаларингдан килгин.
5. Касаллик фойдаларидан ва Аллохнинг бандасига тукис ато этмиш неъматларидан: Аллох бандасига зарар ва каттикликларининг нозил этиши сабабидан, Ўз  даргохига илтижо килишга, панохига кочишга, тавхидига суянишга ва калбини динини холис килган холида Роббисига дуо  килишга  ундайди.

Балолар юбориб, дуога ундайдиган, неъматлар ато килиб, шукрга чакирадиган зот кандай хам Пок! Тобеинлардан Вахб ибни Мунаббих айтган эканлар: «Ð‘алолар, аслида дуоларни юзага чикариш учун тушади» Аллох таоло шундай дейди: «ÐšÐ°Ñ‡Ð¾Ð½ÐºÐ¸ Биз инсонга (неъмат-давлат) инъом килсак, у (Бизга шукр килишдан) юз ўгирар ва ўз томонига кетар (яъни, Бизни унутар). Качон унга ёмонлик (камбагаллик-кулфат) етиб колса эса у узундан-узок дуо-илтижо эгасидир». (Фуссилат 51)   ÐœÑƒÑÐ¸Ð±Ð°Ñ‚ етиши сабабидан  бандада таваккул, тазарру, ихлос билан дуо килиш каби иймони ва ишончини зиёда киладиган ишлар хосил бўлади.  Яна касалликнинг кетишидан хам кўра фойдаси улканрок бўлган, инобат-Аллохга кайтиш, иймон халовати ва уни тотиш лаззати каби холатлар хам, шу мусибат туфайли юзага келади.   ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ…гагина динни холис килган холида ибодат киладиган тавхид ахли уларга етаётган мусибатларга сабр килишади, дарров сехргар ёки фолбинга югуриб колишмайди, ширк ахлига ўхшаб кабристонларга бориб олиб, азиз авлиёларнинг кабрларидан мадад сўрамайдилар. Балки касаллик ёки мухтожлик етса, ёлгиз Аллохдан ёрдам сўрайдилар, агар панох тилашса, ёлгиз Аллохдангина панох тилайдилар. Бу каби якка Аллохдангина мадад кутиш намунаси Айюб алайхиссаломнинг хаётларида яккол кўринади: «ÐÐ¹ÑŽÐ±Ð½Ð¸Ð½Ð³ Парвардигорига нидо килиб: «(Парвардигорим), мени бало ушлади. Ўзинг рахм-шафкат килгувчиларнинг Рахмлирогидирсан», деб илтижо килган пайтини (эсланг)!»  (Анбиё 83)   ÐÐ¹ÑŽÐ± пайгамбарнинг балою-мусибатларини ўйлаб кўринг, бор мол-мулклари, фарзандларидан ажралдилар, ўзлари огир дардга йўликдилар. Бу аламларнинг улканлигига карамай, у зот эртаю-кеч Аллохга хамд айтар, эртаю-кеч Аллохдан бу имтихонлар учун рози бўлар эдилар.  Чунки, у киши барча ишлар Аллохнинг кўлида эканини билар, дарду аламлари хакида хеч кимга шикоят килмас эдилар. Нихоят Роббиларига сидк ила нидо килдилар: «Ð­Ð¹ Роббим мени бало ушлади, ўзинг рахм килувчиларнинг Рахмлирогисан». Шунда   ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ… таоло балони кўтарди ва у зотни мактаб, шундай деди: «Ð”архакикат, Биз (Айюбни) сабр килгувчи холда топдик. У накадар яхши бандадир. !
 Ð¥Ð°ÐºÐ¸ÐºÐ°Ñ‚ан, у (Аллох рози бўладиган йўлга) кайтгувчидир.   (Сод 44)

Мутаржим Бобур Ахмад
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: mutaallimah 27 May 2007, 13:15:08


     «Ð¡ÐµÐ½ севганинг билан бўласан…»


--------------------------------------------------------------------------------

 ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ…га хамд бўлсин ва Мухаммад мустафога  салавоту салом бўлсин.

Аллохим биз Сендан Сени севмокни, Сени севганларни севмокни ва Сени мухаббатингга якинлаштирадиган амалларни биз учун севимли килмогингни сўраймиз!

Бухорий ва Муслим ўз сахихларида келтирган хадисларида Анас ибн  Молик разияллоху анху шундай ривоят киладилар: «ÐŸÐ°Ð¹Ð³Ð°Ð¼Ð±Ð°Ñ€Ð¸Ð¼Ð¸Ð· билан бирга масжиддан чикиб келаётганимизда эшик олдида бир кишини учратдик. У:

- Ё Расулуллох киёмат качон? - деб  айтди. Расулуллох саллоллоху алайхи ва саллам сўрадилар:
- Сен унга нима хозирладинг? Шунда у киши бошини куйи солди, ва:
- Мен у Кунга хозирлаган намоз, рўза ва садакаларим унчалик кўп эмас. Лекин мен Аллох ва расулини яхши кўраман – деди. Пайгамбаримиз:
 -  Албатта сен севганларинг билан бирга бўласан- дедилар». 

Анас разияллоху анху айтадиларки: «Ð˜ÑÐ»Ð¾Ð¼Ð½Ð¸ кабул  килишдан сўнг бизни энг кувонтирган нарса Расулуллохнинг айтган ушбу сўзлари эди: «ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та сен севганинг билан бирга бўласан».

Имом Муслим ўз сахихларида Анас  розияллоху анхуни яна ушбу сўзларини келтирадилар: «ÐœÐµÐ½ Аллох ва расулини, Абу Бакр ва Умарни яхши кўраман. Гарчи амалларим уларникидек бўлмасада, улар билан бирга бўлишни орзу киламан».

Имом ибнул Коййим - рохимахуллох - мухаббат хакида шундай дейдилар: «Ð£ шундай манзилатки, мусобакалашувчилар унга эришиш йўлида мусобакалашадилар, амал килувчилар унга кайтадилар, эзгу ишларга шошиб-ўзувчилар у сари енг шимариб махкам бўладилар, мухаббат килувчилар у манзилатда ўзларини содикликларини намоён киладилар ва обидлар унинг ёкимли шаббодаси ила бахраманд бўладилар.

У калблар куввати, рухлар озукасидир.

У кўз кувончи бўлиб, у шундай хаётки, ундан бебахра одам ўликлар жумласидандир.

У нурдирки, уни йукотган одам зулуматлар тўфонлари ичра колиб кетибди.

У шифодирки, ким ундан ажралиб колса, унинг калбини жамики касалликлар эгаллаб олади.

У шундай тотли лаззатки, ким уни согинмас, кўмсамас экан, унинг хаёти гаму-аламлар ичра ўтгусидир. Аллохга касамки, мухаббат ахли дунё ва охиратда шарафлидирлар. Улар учун энди Суюклилари тарафидан ундан-да улканрок насиба бордир».

Энди, кимки Аллохни яхши кўрувчи инсондан Аллох уни яхши кўрувчи инсон даражасига кўтарилмок истаса, унга ушбу Аллома ибнул Коййим рохимахуллох ўзларининг «ÐœÐ°Ð´Ð¾Ñ€Ð¸Ð¶ÑƒÑ са-а-ликийн» китобларида келтирган воситаларни кискача шархи ила такдим этамиз:

1. Куръони каримни тадаббур ила тиловат килиш, унда ирода этилаётган нарсаларни  фахмлашга харакат килиш, худди, кул хўжайинининг муродини англаш учун у томонидан берилган китобни ёдлаб маъноларни тушунишга харакат килгани каби.

Ха, кимки Аллох таоло унга сўйлашини яхши кўрса-хохласа, у холда, Унинг китобини тилоават килсин. Хасан ибн Али айтган эканлар: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð´Ð°Ð½ аввалгилар Куръонни Аллохдан келган мактуб деб билар, тунлари уни ўкиб чикиб, кундузлари уни хаётга татбик этардилар».

Ибнул Жавзий рохимахуллох айтадилар: «ÐšÑƒÑ€ÑŠÐ¾Ð½Ð¸ азиймни тиловат килувчи киши, Аллох таоло Ўз каломининг маъноларини инсонларнинг онгу-тушунчаларига етказиш, англатиш билан канчалик улкан лутф кўрсатганига эътибор килиши лозим. Шу билан бирга ўкиётган ушбу каломлари башарнинг сўзи эмаслигига диккат килиши, калбида мутакаллим-гапирувчи Зотнинг азамати, улуглигини хис этиши ва Унинг сўзларини тадаббур килиши керак».
 Ð˜Ð¼Ð¾Ð¼ Нававий айтган эканлар: «ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ…нинг китобини ўкувчи кори энг аввало, калбида Аллох таоло билан роз айтишаётганини, Унга муножот килаётганини хис этиши, тасаввурига келтириши лозим. Пайгамбар асхобларидан бўлган бир киши Рахмоннинг сифати бўлган «Ð˜Ñ…лос» сурасини намозда  такрор ва такрор тиловат килар эди. Ундан бунинг сабабини сўралганда, у: «Ð§ÑƒÐ½ÐºÐ¸ унда Рахмоннинг сифати бордир. Шунинг учун уни ўкишни яхши кўраман» деб жавоб берди. Бу хакда   ÐŸÐ°Ð¹Ð³Ð°Ð¼Ð±Ð°Ñ€Ð¸Ð¼Ð¸Ð·Ð³Ð° хабар берганларида: «Ð£Ð½Ð³Ð° етказиб кўйинглар, Аллох уни яхши кўради» деган эканлар.

Шу нарсани яхши англашимиз керакки, Куръон тиловат килишдан асосий максад тадаббурдир. Яъни маъноларини тушунишга харакат килмокликдир. Агар тадаббур хосил бўлмаса, Расулуллох саллоллоху алайхи ва саллам килганлари каби оятларни такрор-такрор кироат килмок лозимдир, токи, тадаббур хосил бўлсин. Абу Зар розияллоху анху ривоят киладиларки, бир куни кечаси Расулуллох саллоллоху алайхи ва саллам ушбу

 (إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ) (المائدة:118)

 «ÐÐ³Ð°Ñ€ уларни азобласанг, улар Сенинг (ожиз) бандаларинг. Агар уларни магфират килсанг, албатта Сен Ўзинг кудрат, хикмат Эгасидирсан» (Моида-118) оятини кайта-кайта ўкиб, туни билан намозда коим бўлган эдилар. Тамийм ад-Дорий розияллоху анху бир куни туни билан ушбу

(أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاءً مَحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ) (الجاثـية:21)

 «Ð‘алки ёмонлик-гунохлар касб этган кимсалар Биз уларни хам иймон келтирган ва яхши амаллар килган зотлар каби килишимизни ва хаётлари хам, мамотлари хам (яъни дунёлари хам Охиратлари хам муъминлар билан) баробар бўлишини ўйлагандирлар?! Накадар ёмон (нотўгри) хукм килурлар-а?!» (Жосия-21) оятини намозда такрор-такрор тиловат килар, тинмай йиглар эдилар. Шу алфозда тонг оттирдилар.

2. Фарзларни адо этишдан сўнг Аллохга нафл ибодатлар килиш ила такарруб-якинлик килиш. Албатта у инсонни мухаббатдан сўнг махбублик-яъни Аллох тарафидан севимли бўлиш даражасига элтади.

Расулуллох саллоллоху алайхи ва саллам ушбу хадиси кудсийни ривоят киладилар: Аллох таоло дейди: «ÐœÐµÐ½Ð³Ð° содик бўлган бандамга кимки адоват килса, унга уруш эълон килгумдир. Унга фарз этган амалларимни адо этгач, яна Мени мухаббатимга эришиш учун нафл ибодатларда хам коим бўлишлик ила Менга якинлашаётган бандам мен учун жуда суюклидир. Агар Мен уни яхши кўриб колсам, Мен уни эшитадиган кулоги, кўрадиган кўзи, ушлайдиган кўли ва юрадиган оёги бўлгумдир. Мендан нимани сўраса ато этгум ва Мен билан нимадан панох сўраса панохимга олгумдир». (Бухорий ривояти)

Ушбу хадис нажот топгувчиларнинг икки тоифасини баён килади:

1.Аллох буюрган фарзларини адо килиш ва У зот  белгилаган худудларини риоя килиш ила Аллохни яхши кўрувчилар тоифаси.

2.Буюрилган фарзларни адо этиш билан бирга нафл ибодатлар ила Аллохга якинлашган ва натижада Аллох тарафидан суюкли бўлганлар тоифаси. Бу эса Ибнул Коййим баён этган «Ð‘у, яхши кўришликнинг авлорок бўлган даражасига кўтарувчи манзилатдир».

Ибни Ражаб Ханбалий айтадилар: «ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ…нинг мукарраб авлиёлари икки тоифадирлар. Биринчи тоифани баёни юкорида ўтди. Иккинчи тоифа эса дейдиларки, фарзларни бажаришдан сўнгра нафл-ихтиёрий ибодатларда давомий бўлган инсонлардир. Улар собикийнул-мукоррибийн (эзгу амаллар килишда ўзувчи ва Аллохга якин бўлганлар) даража ахлидирлар. Чунки улар зиммаларидаги вожиботларни ўташлик билан бирга ихтиёрий ибодатларда хам фаол  харакат килишди ва карохиятли-ёмон кўрилган амаллардан тийилишда, такво килишда бардавомлик билан Аллохга якин бўлдилар. Бу нарсалар хадиси кудсийда Аллох таоло: «Ð‘андам Менга нафл ибодатлар ила якинлашар экан, Мен уни яхши кўриб коламан» деб мархамат килганидек, бандага Аллохнинг мухаббатини насиб этади. Кимники Аллох яхши кўрар экан, уни Ўз мухаббати, тоати ва мархамати ила ризклантириб кўяди. Аллохга якин килувчи нафл ибодатлар турличадир. Улар намоз, закот, рўза, хаж ва умра каби фарз бўлган амалларни ихтиёрий тарзда зиёда килишдир.

3. Барча холатларда хам тил, амал ва хол билан Аллох зикрида давомий бўлиш. Банданинг Аллох мухаббатидан насибаси унинг зикрдаги насибаси микдорига караб бўлур.

Расулуллох саллоллоху алайхи ва саллам дейдилар: «ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та Аллох таоло айтади: «ÐšÐ°Ñ‡Ð¾Ð½ бандам Мени зикр этиб, лабини кимирлатар экан, Мен у билан биргаман». Куръони каримда эса: «ÐœÐµÐ½Ð¸ ёд килинглар, Мен хам сизларни эслайман-ёд киламан» дейди.

Бир куни Пайгамбаримиз: «ÐœÑƒÑ„арридунлар ўзиб кетишди» дедилар. Сахобалар: «ÐšÐ¸Ð¼ у муфарридунлар Ñ‘ Расулуллох?» деб сўрашди. Пайгамбаримиз: ........  (Давоми►►► )
 

Носируддин Ахмад
 
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: mutaallimah 27 May 2007, 13:15:36
«Ð¡ÐµÐ½ севганинг билан бўласан…» (Давоми | ◄◄Бошига кайтиш)

Бир куни Пайгамбаримиз: «ÐœÑƒÑ„арридунлар ўзиб кетишди» дедилар. Сахобалар: «ÐšÐ¸Ð¼ у муфарридунлар Ñ‘ Расулуллох?» деб сўрашди. Пайгамбаримиз: «ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ…ни кўп зикр этувчи эркак ва аёллар» деб мархамат килдилар. (Муслим ривояти)

Шу билан бирга Пайгамбаримиз Аллохни зикр килмайдиган инсонларнинг бахтсизлиги хакида шундай дейдилар: «ÐšÐ°Ð¹ÑÐ¸ бир кавм бир жойда жамланиб ўтиришса-ÑŽ, лекин Аллохнинг зикр килмасдан туришадиган бўлса, худди ўлган эшакнинг сасиган жасади тепасидан тургандек бўлишибди ва киёмат куни бу ўтиришлари уларга хасрат бўлгусидир»
 Ð Ð°ÑÑƒÐ»ÑƒÐ»Ð»Ð¾Ñ… саллоллоху алайхи ва салламнинг олдиларига бир киши келди ва: «Ð­Ð¹ Аллохнинг Расули: Ислом шариат-конун коидалари менга кўпайиб кетди. Сиз менга бир нарсани ўргатинг, мен унга каттик амал килай» деди. Расулуллох айтдилар: «Ð¢Ð¸Ð»Ð¸Ð½Ð³ хеч качон Аллох зикридан тўхтамасин». (Термизий ва Ибн Можа ривоятлари) 
Сахобий розияллоху анхумлар ўз хаётлари давомида ушбу гоят кимматли васиятни теран англаган ва унинг амалига каттик харакат килган зотлар эдилар. Сахобийлардан бирлари айтган эканлар: «Ð¢Ð¸Ð»Ð¸Ð½Ð³Ð½Ð¸ Аллох зикри ила доимо машгул килар экансан, жаннатга кулган холингда кираcан».

4.  Нафс-хаво голиб келсада ўзи суйган нарсаларидан кўра Севиклиси  яхши кўрган нарсаларни ортик кўриш-устун кўйиш. Гарчи кўтарилиш машаккатли кечсада, Севикли зот сари юксалиш.

Ушбу иборани шархлаб  Ибнул Коййим шундай дейдилар: «Ð‘ошкаларнинг розилигидан Аллохнинг розилигини устун кўйиш, ихтиёр килиш ва танлаш. Бунда, банда Аллох рози бўладиган ишнигина хохлайди ва килади, гарчи буни халклар ёктирмасин ва ундан газаб килсинлар. Бу пайгамбар алайхиссаломларга хос бўлган ийсор-афзални ихтиёр килиш  даражасидир. Ундан хам юкорироги Улул-азм пайгамбарларга хос. Ундан хам юкориси эса пайгамбаримиз Мухаммад алайхиссаломга хосдир».

Буларнинг бари уч ишни амалга ошириш билангина хосил бўлади.

а). Нафс хохишларини бўйсундириш, унинг устидан эгалик килиш.

б).  Нафс-хаво хохишларига мухолиф-карши бўлиш.

в). Шайтон ва унинг дўстларига карши курашиш.
Шайхулислом Ибн Тайимия айтган эканлар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½ киши Аллохдан кўркиши ва нафс хохишларидан тийилиши керак бўлади. Инсон нафс-хаво ва шахват туфайли жазоланмайди. Балки у шахватларга  эргашгани ва уларнинг васвасасига учиб иш килгани учун жазога мубтало бўлади. Шунинг учун бу хохишлардан тийилиш ибодат ва солих амал хисобланади».

5. Калбни Аллохнинг исм ва сифатлари, уларнинг маърифати ва улар хакида мушохадага юзлантириш. Ушбу маърифат богларида тафаккур ила сайр килиш. Кимки Аллохни исм, сифатлари ва феъллари  билан танир экан, шубхасиз уни яхши кўриб колади.

Ибнул Коййим рохимахуллох айтадилар: «ÐžÐ»Ð¸Ð¼ Аллохга элтувчи йўл устида бўлмас ва Аллохни танимас экан уни маърифат сохиби   Ð´ÐµÐ± тавсифланмайди. Ориф шундай кишики, Аллохни исм-сифатлари ва феъллари ила танигандан кейин Аллохга килаётган ибодатида содик бўлган, максади ва ниятини холис У зот учун килган кишидир».     

Кимки мана шу исм-сифатларни инкор этар экан, у ислом ва иймон асосларини бузибди ва эхсон дарахтига талафот етказибди.

Пайгамбаримиз соллаллоху алайхи ва саллам: «ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ…нинг тўксон тўккиз исми бор. Кимки уларни ёд килса жаннатга киради» деб мархамат килганлар. ("Ёд килиш"  дан мурод бу исмларни маъноларини билиб,  унинг такозосига биноан амал килиш. Масалан: Аллохнинг "Басийр" - "Кўрувчи" исмининг том маъноси Унинг кўриши ўзига хос бўлиб бандаларнинг кўришига киёс килинмайди, унинг кўриши олдида бирор нарса тўсик бўла олмайди, на  зулмат, на девор ва на бошкаси. У хар бир харакатни кўриб туради, унинг бир харакатни кўриши бошкасини кўришдан машгул килиб кўймайди, у бир вактнинг ўзида барча махлукотларининг харакатларини кузатиб туради. Банда ўз парвардигорининг кўриши шу каби  чексиз эканини билгач, унга ёкмайдиган ва у рози бўлмайдиган хар кандай амални килишдан хижолат килади ва ундан тийилади. Аллохнинг исм-сифатларини билишнинг энг буюк самараларидан бири мана шудир. Бошка исм-сифатларнинг маъносини билиш хам шу кабидир. Тахририятдан).

Банда эхсон, инъом, яхшилик ва лутф ичра буркангандир. Бу неъматни англаш инсон шууридан юкори ва хиссидан кўра баландрокдир. Дархакикат, Аллохдан кўра мунъим (неъмат ато этувчи) ва мухсин(эхсон килувчи) йукдир. Бунга соглом акл хам, накл килинган ишончли хабарлар хам далолат килади. Акл эгалари - басийрат сохиблари наздида хакикатан, Аллохдан ўзга махбуб йўкдир. У зотдан бошкаси буткул мухаббатга, яхши кўришга мустахик-лойик эмасдир. Инсонни табиати шулки, унга яхшилик килганни, лутф-мархамат кўрсатганни яхши кўради. Унга бу мархамат учун керак бўлса ёрдам беради, душманлардан химоя килади. Ва унинг жамики эхтиёжларига   ÐºÑžÐ¼Ð°Ðº беришга харакат килади. Агар инсон хакикий маърифатни англаб етса, шуни тушуниб етадики, унга мухсин Зот- Аллох субханаху ва таологинадир ва Унинг ато этмиш анвойи эхсонларини адоги йўкдир. Аллох таоло мархамат килади: «ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ…нинг неъматларини хар канча санасангиз хам адогига етолмайсиз». (Иброхим: 34).

Саййид Кутб рохимахуллох айтган эканлар: «ÐšÐ°Ð»Ð± бу шундай нарсаки - унинг хосиятидан инсон инсон бўлиб етишган. У бу улкан мулк-салтанатдаги кўтаришдан еру осмонлар, тоглар ожиз бўлган иймон  омонатини ихтиёр этган ва Аллох таолонинг тўгри йўли ва хидоят устида ихтиёрий истикоматни танлаган идрок, фарклаш ва маърифат кувватидир. Хеч ким ушбу кувватнинг мохиятини, жисмнинг ичкариси ёки ташкарисида бўлган марказини  билмайди. Бу Аллох таолонинг инсонга жо этган сиридир ва буни Ундан ўзга хеч ким билмас».   

6. Бутун калби билан Аллох таоло хузурида ўзини хокисор тутиш, бўйинсуниш.

Аллох таоло мархамат килади: «Ð£ Кунда овозлар хам Рахмонга таъзим килур, бас, факат пичирлашнигина эшитурсиз» (Тоха: 108).

Салафларимизда хушуъ, хокисорлик жуда ажиб кўринишларда бўлган. Бу холатлар уларнинг калблари мусаффо ва пок бўлганига далолат килади. Абдуллох ибн Зубайр намозга турган чогларида, хушуъга берилганларидан устун каби харакатсиз котиб колар эдилар. Саждада узок колганларидан, у зотни ёгоч ёки девор деб гумон килган кушлар елкаларига келиб кўнишарди.

Али ибн Хусайн намозга тахорат олганларида ранглари окара бошларди. «Ð¢Ð°Ñ…орат вактида сизни ташвишлантирган нарса нимадир?»-деб сўраганларида:

- «Ð¥Ð¾Ð·Ð¸Ñ€ мен кимни хузурида туришимни биласизларми ўзи?» деб жавоб берган эканлар.

7. Унга муножот килиш, Унинг каломини тиловат килиш учун Илохий нузул вактида, тунлари У Зот ила хилватда колиш. Самимий калб билан убудийят-кулчилик  одоби ила У зотнинг хузурида коим бўлиш. Сўнгра буларни барчасини истигфор ва тавба ила хотималаш.

Аллох таоло мархамат килади: «Ð£Ð»Ð°Ñ€Ð½Ð¸Ð½Ð³ ёнбошлари ўрин-кўрпаларидан узок бўлур ва Роббиларига кўркув ва умид ила илтижо-дуо килурлар. Ва биз уларга ризк килиб берган нарсаларимиздан инфок-эхсон килурлар» (Сажда: 16).

Шак-шубхасиз тун сохиблари мухаббат ахлидандирлар. Балки мухаббат ахлининг шарафлиси, обрўлисидирлар. Чунки, узун тунларда У Зот хузурида ибодат билан коим бўлишлари уларда юкорида зикри ўтган барча мухаббат сабабларини ўзида мужассам килади. Само амини Жаброил алайхис-салом Ер амини Мухаммад саллоллоху алайхи ва саллам хузурларига тушиб, айтардилар: «Ð‘илингки, мўминнинг шарафи тунги киёми-лайли ва инсонлардан бехожатлигидадир. (яъни уларнинг кўлидаги нарсаларга мухтож бўлмаслигидадир).

Хасан Басрий айтган эдилар: «Ð˜Ð±Ð¾Ð´Ð°Ñ‚лар ичида тунги намоздан кўра кучлирок ибодатни топмадим. У киши: «ÐÐ¸Ð¼Ð° сабабли тахажжудда коим бўлувчилар инсонлар ичида чиройли юзлиликлари билан ажралиб турадилар?»- деб сўралганида, шундай жавоб берган эканлар: «Ð§ÑƒÐ½ÐºÐ¸ улар Рахмон билан холи колиб, ибодатда бўлишди ва У зот уларни нури ила кийинтириб, буркади».

8. Содик мухиблар-севувчилар билан бирга бўлиш. Уларнинг покиза каломларининг хушхўр меваларидан бахраманд бўлиш.

Расулуллох, саллолоху алайхи ва саллам, мархамат киладилар: «ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ… таоло хадиси кудсийда шундай дейди: «ÐœÐµÐ½ учун бир-бирларини яхши кўрганларга Менинг мухаббатим вожиб бўлур. Мен учун бир-бирлари билан сухбат куриб ўтирганларга Менинг мухаббатим вожиб бўлур. Мен учун бир-бирларини зиёрат этганларга Менинг мухаббатим вожиб бўлур»

Мўминнинг Аллох учун бир биродарини яхши кўриши содик иймони ва хусну хулкининг самарасидир. У шундай бир мустахкам тўсикки, у сабабли Аллох банданинг калбини хифз этади ва токи иймон заифлашмасин ва хак йўлдан тойилмасин учун у билан калбни кувватлантиради.

9. Калб ва Аллох ўртасини бузадиган, ўзгартирадиган барча сабаблардан четланиш.

Агар калб фосид бўладиган бўлса, киши ундан дунёвий ишларини ислох киладиган хеч бир фойда топмайди ва ухровий ишларига манфаатли бўлган бирон-бир наф кўрмайди.
Аллох таоло мархамат килади: «Ð£ Кунда на мол фойда берур ва на бола-чака. Факат Аллох хузурига тоза калб билан келгангина нажот топур». (Шуаро:88,89).

Тавфик Аллохдандир.

Носируддин Ахмад

Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Abdulholiq 06 Avgust 2007, 02:07:18
Man ohirgi Juma namozini Qo'qon shahridagi katta masjidlardan birida o'qiganimda bir muhim bo'lgan masalani eshitdim.

         Namoz vaqtida rukuga ketishdan avval ba'zilar shimni ikki qo'llab tizza qismining yuqorirog'idan biroz tortadi va bu ruku,sajda mobaynida shimning tortilib tor bo'lib qolishini oldini oladi(engillik beradi).Bu amal namozni buzishi mumkin ekan,ya'ni,ulamolar namozda ikki qo'llab amalga oshirilgan ish namozning buzilishiga sabab bo'lishini aytishgan.
          Ahir man bu amalni deyarli har namozimda amalga oshirganman-ku(hatolarimizni Alloh o'zi kechirsin)!
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: AbdulAziz 22 Sentyabr 2007, 08:07:48
Assalomu alaykum wa rahmatulloh!
Muhim bir yangilikni sizlarga ma'lum qiloqchiman.

Toshkent shahrida tarovih - Qur'on hatmlari quyidagi kunlarda itmomiga yetarkan:
Hastimom (Hazrati Imom) masjidida - chorshanba kuni;
Ko'kcha (Shayx Zayniddin) masjidida - payshanba kuni;
Chorsu (Ho'ja Ahror Valiy) masjidida - juma kuni.

Inshaalloh xatmi Qur'onning so'nggida duolar qilinadi, birgalikda bo'lish nasib etsin!
Nom: Re: Ilk iymon keltirgan ayol - Xadicha binti Xuvaylid roziyallohu anho.
Yuborildi: mis_shoira 26 Oktyabr 2007, 10:48:29
Ассалому Алайкум.
Муборак булган кунларни барча мусилмонлар кадирлашади, интик булиб кутишади. Жума куни барча кунлардан фазилатлирок булган онлари сониялари мавжудлигини барчамиз жуда хам яхши биламиз.
Жума Намози, Пайгамбаримиз Мухаммад Салоллоху Алайхи Васалламга саловатлар айтиш. Жума Намозига чикиш у ердаги барча керакли булган даватларни тинглаш шу каторда Жума кунининг энг фазилатли жойи хамма Аллохнинг фаришталарни бир жойга йегилишлари ва Жума Намозига кираётган инсонларни кузатишлари. Барчангизни Аллох уз панохида асрасин. Хеч качон уз якинларингизга озор берманг, ёлгон гапирманг дилларини огритманг. Намозларингизни вактида укинг. , Пайгамбаримиз Мухаммад Салоллоху Алайхи Васалламга саловатлар айтинг кушикларни тинглаб хиргойи килгандан кура , Пайгамбаримиз Мухаммад Салоллоху Алайхи Васалламга саловатлар айтиш минг маротаба афзалдир узингиз учун.
«Ð­Ð½Ð³ гузал исмлар Аллохникидир. Аллохга шу исмлар билан дуо килинг».
«ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ…дан бошка ибодатга сазовор илох йук. Гузал исмлар уникидир».
Пайгамбаримиз соллаллоху алайхи васаллам айтадилар:
«ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ… таолонинг 99 исмлари бордир. Уни ёд олганлар Жаннатга киради. Аллох бирдир (токдир) Токни севади».
«ÐÐ»Ð»Ð¾Ñ… таолонинг 99 исмлари бордир. Ким уларни укиса Жаннатга киради».
Пайгамбаримиз соллаллоху алайхи васаллам шундай дуо килганлар: «Ð­Ð¹ Раббим! Ожиз ва ожизликдан, куркокликдан, хасислик ва кабр азобидан панох сурайман» («Ð¢Ð°Ð¶Ñ€Ð¸Ð´Ð¸ Сарих», 4/503).
Аллохим, кабр азобидан, Дажжол фитнасидан, хаёт-мамот фитнасидан, гунох килиш ва карзга ботишдан Узингдан панох сурайман! (Бухорий ривояти)
«Ð­Ñ€Ñ‚алаб ва кечкурун масжидга борган кишининг хар бориб-келишида Аллох жаннатни тайёрлайди» («Ð Ð¸Ñ‘зус-солихин», 2/379).
«ÐšÐ¸Ð¼ Аллох таолани уйининг хайр ва баракотини орттиришини истаса, овкатдан олдин ва кегин кулини ювсин» («ÐšÑƒÑ‚уби ситта», 17/426).
Жума аёмингиз яна бир бора муборак булсин.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Shirinqiz 24 Yanvar 2008, 20:37:51
Аллоҳ йўлида дўстлашиш одоб ва ҳуқуқлари

Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм

Оламлар Рабби Аллоҳга ҳамду санолар, пайғамбаримизга ва у зотнинг аҳли ва асҳобига салавоту саломлар бўлсин.

Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло Қуръон Каримда дейди: «ÐœÑžÐ¼Ð¸Ð½Ð»Ð°Ñ€ ҳеч шак-шубҳасиз оға-инилардир.» (Ҳужурот: 10) Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам эса «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½ мусулмоннинг биродаридир...» деганлар. Бу Исломий биродарликнинг ўзига хос одоб ва ҳуқуқлари бўлиб, уларга амал қилинсагина Аллоҳ ва расули ирода қилган биродарлик рўёбга чиқади. Шунга биноан биз қуйида ана шу одоб ва ҳуқуқларни баҳоли қудрат баён қилишга ҳаракат қиламиз.

1. Яхши ният:

Сўзда бўлсин, амалда бўлсин, ҳар бир нарсада яхши ният қилиш лозим. Зотан, амаллар ниятларга қараб эътибор қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганларидек: «ÐÐ¼Ð°Ð»Ð»Ð°Ñ€ фақат ниятлар билан (эътиборлидир) ва ҳар бир кишига фақат ният қилган нарсасигина (бўлади)» (Бухорий ва Муслим ривоятлари). Шундай экан, киши дини ва дунёсида ўзига суянч ҳамда Аллоҳнинг тоат-ибодатида унга ёрдамчи бўладиган бир солиҳ инсон билан дўст ва биродар тутинишга ният қилиши лозим. Мана шу ниятларига қараб Аллоҳ таоло ҳар икки дўстни яхшиликка муваффақ қилиб, уларнинг дўстлик ва биродарлигини асрайди.

2 . Солиҳ мўмин киши билан дўст ва биродар бўлиш.

Аллоҳ таоло айтади:

«ÐœÑžÐ¼Ð¸Ð½Ð»Ð°Ñ€ ҳеч шак-шубҳасиз оға-инилардир» (Ҳужурот: 10).

«Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€ Унинг неъмати сабаб биродарларга айландингиз» (Оли Имрон: 103).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «Ð¤Ð°қат мўмин билан дўстлашгин...» (Абу Довуд, Термизий ривоятлари).

Мўмин бўлмаган кишилар билан дўстлашиш эса Аллоҳ учун яхши кўриш ва Аллоҳ учун ёмон кўриш жумласидан бўлмай, аксинча, иймоннинг ушбу тармоғида хатарли иллат борлигига далилдир. Иймонсиз кимса билан дўстлашиш кишига дунёю охиратда фақат зиён келтиради. Дунёдаги зиёни шуки, кофир ёки фожир кимсадан хотиржам бўлинмайди, ҳар қанча дўстлик изҳор қилмасин унга ишониб бўлмайди, бир кун келиб Ислом аҳлига бўлган адовати, ўз дини аҳлига бўлган муҳаббати ва фожир табиати албатта ғолиб келади, мўмин биродарига хиёнат қилади, унга Аллоҳнинг тоатида ёрдам бериши уёқда турсин, аксинча маъсиятга бошлайди. Охиратда эса унга ашаддий душманга айланади. Аллоҳ таоло айтади: «Ð£ Кунда дўстлар бир-бирларига душмандир, магар (Аллоҳ йўлида дўстлашган) тақводор зотларгина (мангу дўстдирлар)» (Зухруф: 67).

3. Аллоҳ учун яхши кўриш.

Яъни, дўст ва биродарга бўлган муҳаббат Аллоҳ учун бўлиши, қариндошлик ёки тижорат каби дунёвий манфаатлар учун бўлмаслиги лозим. Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «ÐšÐ¸Ð¼Ð´Ð° учта нарса бўлса, у иймоннинг ҳаловатини топади: ... бир кишини яхши кўрса фақат Аллоҳ учун яхши кўриши...» (Бухорий ва Муслим ривоятлари).

Мана шу ҳақиқий муҳаббат, иймоннинг энг мустаҳкам халқаларидан ва энг улуғ тармоқларидандир. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганларидек: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ йўлида дўстлашиш ва Аллоҳ йўлида душманлик қилиш, Аллоҳ учун яхши кўриб, Аллоҳ учун ёмон кўриш иймоннинг энг мустаҳкам халқаларидан» (Аҳмад ва Ибн Аби Шайба ривоятлари).

Дунёвий мақсад йўлидаги муҳаббат эса ўша мақсад амалга ошиши билан барҳам топади. Бундай муҳаббат вақтинчалик ва беқарор муҳаббат бўлиб, унда на давомийлик, на яхшилик бўлади. Кўпинча у арзимас сабаблар ва оддий зиддиятлар туфайли адоватга айланиб кетади.

4. Биродарига уни Аллоҳ учун яхши кўришини билдириш.

Дўст дўстига уни Аллоҳ учун яхши кўришини айтиб қўйиши ўртадаги дўстлик ва муҳаббат ришталарининг кучайишига сабаб бўлади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «ÐÐ³Ð°Ñ€ сизлардан бирингиз биродарини яхши кўрса, яхши кўришини унга билдириб қўйсин» (Аҳмад ва Абу Довуд ривоятлари). Ҳатто, унинг уйига бориб, бу ҳақда айтиб, хабардор қилиши суннатдир. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «ÐÐ³Ð°Ñ€ сизлардан бирингиз дўстини яхши кўрса, унинг уйига бориб, уни Аллоҳ учун яхши кўришини етказиб қўйсин» (Аҳмад ривояти).

Қаранг, қандай гўзал одоб! Дилга нечоғли таъсирли! Бироқ, бунга амал қиладиганлар нақадар кам! Ҳолбуки, мусулмон киши Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг суннатларини ҳаётга татбиқ этишдан, уни ёйиш ва одамлар орасида изҳор қилишдан асло хижолат бўлмаслиги керак. Аслида бу иш унга савоби келиб турадиган солиҳ амаллар ичида энг улуғларидан.

5. Биродарига салом бериш ва унинг саломига алик олиш.

Яъни, учрашган пайтингизда унга салом беришингиз ёки у биринчи бўлиб салом берган бўлса алик олишингиз. Бу, албатта, Исломий салом билан, яъни «ÐÑÑÐ°Ð»Ð¾Ð¼Ñƒ алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ» дейиш билан бўлади. Ушбу саломлашув калималаридан воз кечиш, бунинг ўрнига одатда кофирлар ишлатадиган саломлашув ибораларини қўллаш, масалан: «Ð³ÑƒÐ´ монинг», «Ð¿Ñ€Ð¸Ð²ÐµÑ‚» каби ажнабий сўзлар билан саломлашиш, ёки бўлмасам уни «Ñ…айрли тонг», «ÑÐ°Ð»Ð¾Ð¼» каби сўзларга алмаштириш жоиз эмас. Бироқ, аввал исломий салом билан бошлаб, ортидан бошқа салом лафзларини ишлатса – кофирларнинг саломлашуви бўлмаслиги шарти билан – зарари йўқ. Афзали ва яхшиси – ислом саломи билан кифояланишдир. Зеро, бу Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг, саҳобаларнинг ва уларга яхшилик билан эргашган зотларнинг феълларидан. Ушбу одобга далолат қиладиган ҳадислардан бири шуки, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½Ð½Ð¸Ð½Ð³ мусулмон устида олтита ҳаққи бор», дедилар. «Ð£Ð»Ð°Ñ€ қайсилар, Ñ‘ Расулуллоҳ?» деб сўрашганда: «ÐÐ³Ð°Ñ€ учрашсанг унга салом бер, меҳмонга чақирса ижобат қил, насиҳат сўраса насиҳат қил, акса уриб, “Алҳамду лиллаҳ» деса «Ð¯Ñ€ҳамукаллоҳ» деб ташмит айт, бемор бўлса бориб кўр, вафот этса жанозасига қатнаш» (Муслим ривояти).

6. Биродари акса урса унга ташмит айтиш.
Яъни, чучкириб: «ÐÐ»ҳамду лиллаҳ» деса, ÑŽқоридаги ҳадисда айтилганидек, унга «Ð¯Ñ€ҳамукаллоҳ» деб жавоб айтади. Бунга жавобан чучкирган киши «Ð¯ҳдийкумуллоҳу ва юслиҳу болакум» дейди.

7. Бемор бўлганида бориб кўриш.
Бу унинг кўнглини кўтарадиган ва биродари учун унинг эътиборли эканини ҳис қилдирадиган, дўстлик ришталарини мустаҳкамлайдиган, беморнинг руҳиятига яхши таъсир қиладиган ишдир. Бироқ, бундай пайтларда касал кўриш одобларига риоя қилиш зарур.

 8. Дўстнинг чорловини қабул қилиш.
Яъни, дўстингиз сизни бирон таомга чақирса, ақиқа бўлсин, валима бўлсин Ñ‘ оддий зиёфат бўлсин, унинг чақириғини қабул қилишингиз лозим. Юқоридаги ҳадисда бу ҳақда ҳам сўз ўтди. Бироқ, агар бу зиёфатда сиз ўзгартиришга қодир бўлмайдиган бирон ҳаром ёки мункар иш бўлса, унга бориш жоиз эмас.

 

9. Дўстга насиҳат қилиш.
Яъни, насиҳат талаб биродарга фойдали бўлган холис насиҳат билан насиҳат қилишингиз, бу эса у учун дини ва дунёсида яхшилик бўлган нарсаларни гапириш билан бўлади. Бу ÑŽқоридаги ҳадисда айтилганидек, сизнинг зиммангиздаги унинг ҳаққидир. Насиҳат қилишда аччиқ бўлсада ҳақни айтиш, ёлғон сўзламаслик, алдамаслик лозим. Чунки бу унга нисбатан хиёнат бўлади.

 10. Дўстнинг ҳадясини қабул қилиш, арзимас ва оз нарса бўлса-да, қўлини қайтармаслик
Зеро, Ибн Масъуд розияллоҳу анҳу ривоят қилган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «Ð§Ð¾Ñ€Ð»Ð°Ð³Ð°Ð½ одамнинг чақириғини қабул қилинглар ва ҳадяни қайтарманглар» (Аҳмад, Табароний, Байҳақий, Бухорий («Ð°Ð»-Адаб ал-Муфрад»Ð´Ð°) ривоятлари). Дўстнинг ҳадясини рад этиш кўпинча шайтонга ўртадаги дўстлик ришталарини узиб ташлаши учун имконият эшигини очиб беради.

 11. Дўстга ҳадя бериш. Бу ишга беэътибор бўлмаслик, вақти-вақти билан, ҳар хил муносабатларда имконият даражасида дўст дўстига ҳадялар бериб туриши яхши бўлади. Зеро, бу дўстнинг муҳаббатини зиёда қилади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганларидек: «Ð‘ир-бирингизга ҳадя беринг, муҳаббатларингиз ортади» (Бухорий «Ð°Ð»-Адаб ул-Муфрад»Ð´Ð° ривоят қилган).

12. Қайғусига шерик бўлиш. Яъни, дўст бошига мусибат етганда у билан теппа-тенг қайғуриш, ширин сўз билан далда бериш, керак бўлса моддий ёрдам кўрсатиш. Абу Мусо розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «ÐœÑžÐ¼Ð¸Ð½ мўминга нисбатан чор-атрофи бир-бирини маҳкам тутиб турган бино кабидир» (Бухорий ва Муслим ривоятлари).

 13. Шодлигини баҳам кўриш. Яъни, дўстнинг хурсанд бўлганига хурсанд бўлиш, унинг шодлигига шерик бўлиш, бирон неъматга эришган бўлса унга ҳасад қилмаслик, аксинча барака тилаб дуо қилиш.

14. Унга яхшилик тилаш. Яъни, ўзингиз учун яхши кўрган нарсани унга ҳам яхши кўришингиз. Зеро, бу иймоннинг хосиятларидан. Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади, Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð½Ð¸Ð½Ð³ бирортангиз то ўзи учун яхши кўрган нарсани биродарига ҳам яхши кўрмагунича иймони комил бўлмайди» (Бухорий ва Муслим ривоятлари). Шунингдек, ўзингиз учун ёмон кўрган ёмонлик ва зарарни унга ҳам ёмон кўришингиз. Зеро, иймон бусиз мукаммал бўлмайди ва бу чин муҳаббат ва олижанобликнинг белгисидир.

 15. Уни ғийбат қилдириб қўймаслик. Яъни, орқасидан ғийбат қилинганда уни ҳимоя қилиш ва обрўсини сақлаш. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «ÐšÐ¸Ð¼ биродари йўқлигида унинг обрў-номусини ҳимоя қилса, Аллоҳ уни дўзахдан озод қилишни Ўз зиммасига олди» (Аҳмад, Табароний ривоятлари). Биров уни орқасидан камситмоқчи бўлса, бунга йўл қўймаслик, балки уни бундан ман қилиш. Шундай экан, энди ўзингиз уни ғийбат қилмаслигингиз эса албатта лозим. Чунки бу унинг сизнинг зиммангиздаги ҳаққидир. Яхши дўст ҳеч қачон дўстини ғийбат қилмайди.

16. Унинг айбу нуқсонини беркитиш. Яъни, барча кўринишларда, хоҳ номусини ҳимоя қилиш билан, хоҳ авратини[1] ёпиш билан, хоҳ айби, хато ва гуноҳини яшириш билан бўлсин, уни ўраш – сатр қилиш. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «ÐšÐ¸Ð¼ дунёда мусулмон биродарининг айбини яширса, Аллоҳ қиёмат куни унинг айбини яширади» (Аҳмад ривояти). Бу – ўз нафсингиз учун қай даражада бўлишига рози бўлсангиз, биродарингизга ҳам шу даражада бўлиши лозим.

17. Унга хоҳ золим, хоҳ мазлум бўлсин, ёрдам бериш.  Мазлум бўлганда ёрдам бериш – у билан елкама-елка туриб, поймол бўлган ҳақ-ҳуқуқини қайтариб олиш, золим бўлганда ёрдам бериш эса – уни зулм қилишдан тўхтатиш ва Ñ‚Ñžғриликка қайтариш билан бўлади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Ð‘иродарингга золим бўлса ҳам, мазлум бўлса ҳам ёрдам бер», дедилар. «Ð—олим бўлса қандай ёрдам бераман?» деб сўралганда: «Ð£Ð½Ð¸ зулмдан тиясан, мана шу унга ёрдам бериш бўлади», дедилар. (Бухорий ривояти).

Мусулмон киши мусулмон биродари унинг ёрдамига муҳтож бўлганида уни ёрдамсиз ташлаб қўйиши жоиз эмас, балки тезлик билан унинг ёрдамига шошилиши керак бўлади.

18. Унинг совчилиги устига совчи қўймаслик. Яъни, биродари бирон аёлга уйланиш мақсадида харидор бўлган бўлса, то никоҳлангунича Ñ‘ эса унга уйланиш ниятидан қайтгунича кутиши, шундан сўнг агар истаса совчи қўйиши лозим. Акс ҳолда икки ўртада кўнгилсизлик келиб чиқишига ва адоват пайдо бўлишига сабаб бўлади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «ÐœÑžÐ¼Ð¸Ð½ мўминнинг биродаридир. Мўмин ўз биродарининг байи устига бай қилиши ва биродарининг совчилиги устига совчи қўйиши ҳалол бўлмайди» (Муслим ривояти).
 
19. Байи устига бай қилмаслик. Яъни, бирон нарсага харидор бўлиб турган бўлса у ҳам ўшанга харидор бўлмаслиги, уни сотиб олишини Ñ‘ сотиб олиш фикридан қайтишини кутиб туриши лозим. Кўпинча мана шу нарса дилларнинг ўзгаришига, муҳаббат ва дўстлик ўрнига адоват ва нафрат ўрнашига сабаб бўлади. Бундай қилишнинг ҳаром эканига далолат қилувчи ҳадис ÑŽқорида ўтди.

 20. Гап-сўзда ҳам, насиҳат қилганда ҳам, бошқа пайт ҳам биродарига рост сўзлаш ва ёлғон гапирмаслик. Чунки, бундай қилиш – хиёнат ва алдамчилик бўлади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½ мусулмоннинг биродаридир, унга хиёнат қилмайди, ёлғон гапирмайди, ёрдамсиз қўймайди. Ҳар бир мусулмоннинг обрўси, моли ва қони бошқа мусулмонга ҳаромдир. Тақво мана бу ердадир – шундай деб қалбларига ишора қилдилар – мусулмон биродарини ҳақир санаш кишининг ёмонлигига кифоядир» (Термизий ривояти).

---------------------
[1] Бу ерда “аврат” сўзи бегоналар ҳузурида у ҳақда гапириш мумкин бўлмаган, кишининг ички сирлари маъносида ишлатилган. Бунга кишининг аёлига қиладиган хос муомалалари, аёлининг умумий сифатлари, умуман олганда бегоналардан сақланиши керак бўлган шахсий ҳолатлар ва ишлар киради.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Shirinqiz 26 Yanvar 2008, 02:43:44
АЛЛОҲ БАНДАЛАРГА БЕЛГИЛАБ БЕРГАН ҲАҚ-ҲУҚУҚ ВА МАЖБУРИЯТЛАР
 
Бисмиллаҳир роҳманир роҳим

Мусулмоннинг номусига тил тегизиш мусулмон биродарига ҳаромлиги ва мусулмон биродари ҳақида бўлмағур сўзлар айтувчи киши ҳақида
 

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ҳар бир мусулмоннинг моли, номуси ва қони бошқа мусулмон учун ҳаромдир. Мусулмон биродарини камситиши кишининг ёмонлигига кифоядир» (Муслим ривояти).

Абу Бакра ас-Сақафий  розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам (ҳажжатул-вадоъ куни) одамларга хутба қилиб: «Ð‘угун қандай кунлигини биласизларми?», дедилар. Улар: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ ва Расули билувчироқ», дейишди. У зот бироз жим турдилар, энди биз уни бошқача ном билан атасалар керак, деб ўйлаб турган эдик: «Қурбонлик куни эмасми?!», дедилар. Биз: «Ҳа, шундай Ñ‘ Расулуллоҳ», дедик. «Ð‘у қайси шаҳар? Баладул-ҳаром эмасми?!», дедилар. Биз: «Ҳа, шундай Ñ‘ Расулуллоҳ», дедик. «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð½Ð¸Ð½Ð³ қонларингиз, молларингиз, обрў-номусларингиз мана шу шаҳрингиз, мана шу ойингиз, мана шу кунингизнинг ҳаромлигидек ҳаромдир. Огоҳ бўлингиз, етказдимми?!», дедилар. Биз: «Ҳа», дедик. «ÐŸÐ°Ñ€Ð²Ð°Ñ€Ð´Ð¸Ð³Ð¾Ñ€Ð¾, Ўзинг гувоҳ бўлгайсан. Шу ерда ҳозир бўлганлар ҳозир бўлмаганларга етказсинлар! Зеро, баъзи етказувчилар бўладики, ўзидан кўра яхшироқ англайдиган кишиларга етказадилар», дедилар. Яна айтдилар: «ÐœÐµÐ½Ð´Ð°Ð½ сўнг бир-бирингизнинг бўйнингизга қилич соладиган кофирларга айланиб кетманглар!». (Муттафақун алайҳ).

Абу Ҳумайд ас-Соидий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð‘иродарининг розилигисиз унинг асосини (таёғини) олиши ҳам кишига ҳалол бўлмайди, бу эса Аллоҳ таоло мусулмоннинг молини мусулмонга қаттиқ ҳаром қилгани учундир» (Аҳмад, Таҳовий, Ибн Ҳиббон, Байҳақий ривоятлари, Албоний саҳиҳ санаган, Ирвоул-ғалил: 1459).

Ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «(Ҳақиқий) мусулмон – мусулмонлар унинг қўли ва тилидан саломат бўлган кишидир, (ҳақиқий) муҳожир – Аллоҳ қайтарган нарсани тарк этган кишидир» (Бухорий ривояти).

Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади, Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½Ð½Ð¸ сўкиш фосиқликдир, у билан жанг қилиш куфрдир» (Муттафақун алайҳ).

Муоз ибн Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐšÐ¸Ð¼ одамлар тушадиган ўринни торайтирса Ñ‘ йўлни тўсиб қўйса Ñ‘ мўминга озор етказса, унинг жиҳоди жиҳод эмас»[1] (Аҳмад ва Абу Довуд ривояти, Саҳиҳул-жомиъ: 6378).

Абу Бакра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Мен Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг шундай деганларини эшитдим: «Ð˜ÐºÐºÐ¸ мусулмон бир-бирига қиличлари билан юзланса, ўлдиргани ҳам, ўлдирилгани ҳам дўзахдадир.» Мен: «Ð Росулуллоҳ, бу-ку қотил, ўлдирилганнинг ҳоли нега ундай?» деб сўрадим. «ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та, у ҳам шеригини ўлдиришга ҳарис эди» дедилар (Бухорий ривояти).

Абу Бакра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½ киши мусулмон биродарига қарши қилич яланғочласа, то уни қайта қинига солгунича фаришталар унга лаънат айтиб турадилар» (Ас-силсилатус-саҳиҳа: 3973).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð´Ð°Ð½ бирингиз биродарига тиғ билан ишора қилса, гарчи у ўзининг туғишган ака Ñ‘ укаси бўлса-да, фаришталар унга лаънат айтадилар» (Аҳмад, Муслим, Термизий ривоятлари, Саҳиҳул-жомиъ: 1957).

Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам Каъбага боқиб, дедилар: «ÐœÐ°Ñ€ҳабо, эй Байтуллоҳ! Сен нақадар улуғсан, ҳурматинг нақадар буюк!! Бироқ мўминнинг ҳурмати Аллоҳнинг ҳузурида сенинг ҳурматингдан ҳам улуғроқ.  Аллоҳ сендан фақат битта нарсани ҳаром (ҳурматли) қилган бўлса, мўминдан учта нарсани – қонини, молини ва у ҳақда ёмон гумонда бўлишни ҳаром қилди» (Байҳақий «Ð¨ÑƒÑŠÐ°Ð±ÑƒÐ»-иймон»Ð´Ð° келтирган, Ас-силсилатус-саҳиҳа: 3420).

Абу Умома ал-Ҳорисий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐšÐ¸Ð¼ қасами билан бир мусулмон кишининг ҳаққини тортиб олса, Аллоҳ унга дўзахни вожиб қилиб, жаннатни ҳаром қилади». Шунда бир киши: «ÐžÐ·Ð³Ð¸Ð½Ð° нарса бўлса ҳамми, Ñ‘ Расулуллоҳ?», деб сўради. «ÐÑ€Ð¾Ðº (дарахти)нинг новдаси (яъни мисвок, ИНТ) бўлса ҳам!», деб жавоб бердилар (Муслим, Аҳмад, Насоий, Ибн Можа ривоятлари, Саҳиҳул-жомиъ: 6076).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð‘ир киши биродарининг совчилиги устига – то у (биродари ўша аёлга) уйланмагунича ёки уни тарк қилмагунича – совчи қўймасин» (Муттафақун алайҳ).

Ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð‘ир киши биродарининг байи устига бай қилмасин, биродарининг совчилиги устига совчи қўймасин, фақат ўзи рухсат берсагина мумкин» (Муслим ривояти).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð‘ир киши мусулмон биродарининг савдолашиши устига савдо қилмасин» (Муслим ривояти).

Уқба ибн Омир розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½ мусулмоннинг биродаридир, мусулмон киши биродарига айб-нуқсонли нарсани нуқсонини айтмай сотиши ҳалол бўлмайди» (Аҳмад, Ибн Можа, Ҳоким ривоятлари, Саҳиҳул-жомиъ: 6705).

Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайф розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð´Ð°Ð½ бирингиз нега (ҳасад ва кўзи билан) ўз биродарини ўлдириши керак?! Агар бирортангиз биродарида ўзига Ñ‘ққан нарсани кўриб қолса, унга барака тилаб дуо қилсин» (Насоий, Ибн Можа ривоятлари, Саҳиҳул-жомиъ: 4020).

Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади, Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½Ð½Ð¸ сўкиш фосиқликдир, у билан жанг қилиш куфрдир, унинг молининг ҳурмати қонининг ҳурмати билан бир хилдир[2]» (Табароний ривояти, Саҳиҳул-жомиъ: 3596).

Ибн Амр розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐœÑžÐ¼Ð¸Ð½Ð½Ð¸ сўкувчи ҳалокат Ñ‘қасида турувчи кабидир» (Саҳиҳул-жомиъ: 3586).

Ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Қай бир киши биродарига: «Ð­Ð¹ кофир!» деса, улардан бири ўша (кофирлик) билан қайтади. Агар у айтганидек бўлса хўп, акс ҳолда (кофирлик унинг ўзига) қайтади» (Муслим ривояти).

Абу Зар розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганлар: «ÐšÐ¸Ð¼ бир кишини кофир деб чақирса Ñ‘ «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳнинг душмани» деса-ÑŽ у одам ундай бўлмаса, (ўша гапи) ўзига қайтади» (Муслим ривояти).

Абдуллоҳ ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐšÐ¸Ð¼ бир мўмин ҳақида ноҳақ гап гапирган бўлса, то айтган гапини исботламагунича (жаҳаннам аҳлидан чиққан) қон-йиринг балчиғида сақланади» (Аҳмад, Абу Довуд, Ҳоким ривоятлари, Ас-силсилатус-саҳиҳа: 437).

Имрон ибн Ҳусойн розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð‘ир киши биродарини: «Ð­Ð¹ кофир!» деса, гўё уни қатл қилибди. Мўминни лаънатлаш гўё уни қатл қилишдир» (Табароний ривояти, Саҳиҳул-жомиъ: 710).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Ð Расулуллоҳ, ғийбат нима?» деб сўралди. «Ð‘иродаринг ҳақида у Ñ‘қтирмайдиган нарсани айтишинг», дедилар. «ÐÐ³Ð°Ñ€ мен айтган нарса унда ҳақиқатан бўлса-чи?», дейилди. «ÐÐ³Ð°Ð½ сен айтган нарса унда бўлса, сен уни ғийбат қилган бўласан, агар у нарса унда бўлмаса, сен унга бўҳтон қилган бўласан», дедилар (Термизий ва Абу Довуд ривоятлари, Саҳиҳу сунани Аби Довуд: 4079).

Саид ибн Зайд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½ кишининг обрўсини ноҳақ тўкиш риболарнинг ҳам рибосидир» (Саҳиҳу сунани Аби Довуд: 4081).

Қайсдан ривоят қилинади: Амр ибн Ос бир қанча асҳоблари билан бораётиб бир хачирнинг шишиб кетган ўлаксаси ёнидан ўтиб қолди ва: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳга қасамки, сизлардан бирингиз мана шу ўлаксадан қорни тўйгунича ейиши мусулмоннинг гўштини (ғийбат билан) ейишидан яхшироқ», деди. (Саҳиҳул-адабил-муфрад: 565).

Мусулмоннинг гўштини ейиш уни ғийбат қилиш билан бўлади. Аллоҳ таоло айтганидек: «ÐÐ¹Ñ€Ð¸Ð¼Ð»Ð°Ñ€Ð¸Ð½Ð³Ð¸Ð· айримларни ғийбат қилмасин! Сизлардан бирон киши ўзининг ўлган биродарининг гўштини ейишни яхши кўрурми?! Ана ёмон кўрдингизми?! (Бас, гуноҳи бундан-да ортиқ бўлган ғийбатни ҳам ёмон кўрингиз)! Аллоҳдан қўрқингиз! Албатта Аллоҳ тавбаларни қабул қилувчи, меҳрибондир» (Ҳужурот: 12).

Салама ибн Акваъ розияллоҳу анҳу айтади: «ÐÐ³Ð°Ñ€ бир киши биродарига лаънат Ñžқиётганини кўрсак, уни гуноҳи кабиралардан бирини қилаётган санардик» (Табароний ривояти, Ас-силсилатус-саҳиҳа: 2649).


Биродарига араз қилиб, уч кундан ортиқ гаплашмай қўйган одам ҳақида
 

Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð‘ир-бирингизга нафрат қилмангиз, бир-бирингизга ҳасад қилмангиз, бир-бирингиздан юз бурмангиз, ўзаро биродар бўлинг эй Аллоҳнинг бандалари! Мусулмон киши биродари билан уч кундан ортиқ гаплашмай қўйиши дуруст эмас!» (Муттафақун алайҳ).

Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинган ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½ мусулмонга уч кундан ортиқ гина-араз қилиши жоиз эмас, учрашганида уч марта салом берсин, ҳаммасида алик олмаса, гуноҳи унинг бўйнига бўлади» (Саҳиҳу сунани Аби Довуд: 4105).

Ҳишом ибн Омир ал-Ансорий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½ мусулмон билан уч кундан ортиқ аразлашиши дуруст эмас. Аразларида давом этишаркан, ҳақдан бурилган ҳолда қолишади. Аразидан биринчи бўлиб тушганига араздан эрта тушганлиги каффорат бўлади. Агар шу аразлашувлари билан ўлиб кетишса иккаласи ҳам асло жаннатга кира олишмайди. Агар (бири бошқасига) салом берса-ÑŽ, униси саломни қабул қилишдан бош тортса, (салом берганга) фаришта жавоб қайтаради, унисига эса шайтон жавоб қайтаради» (Саҳиҳул-адабил-муфрад: 311).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадис борки: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½ киши биродарига уч кеча-кундуздан ортиқ гина қилиши ҳалол бўлмайди, кимки уч кундан ортиқ гина қилган ҳолида ўлиб кетса дўзахга киради» (Саҳиҳу сунани Аби Довуд: 4106).

Абу Хирош ас-Суламий розияллоҳу анҳу айтади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг шундай деганини эшитдим: «ÐšÐ¸Ð¼ÐºÐ¸ биродарини бир йил гаплашмай тарк қилса, худди унинг қонини тўккан каби бўлади» (Саҳиҳул-адабил-муфрад: 313, Саҳиҳу сунани Аби Довуд: 4105).

Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐÐ³Ð°Ñ€ икки киши Исломга киргач, бир-бири билан аразлашиб гаплашмай қўйишса, улардан бири – яъни зулм қилгани – то қайтиб гаплашмагунича Исломдан чиққан бўлади» (Баззор ривояти, Ас-силсилатус-саҳиҳа: 3294).

Абу Айюб ал-Ансорий розияллоҳу анҳу ривоят қилади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½ кишига ўз биродарини уч кечадан ортиқ гаплашмай ташлаб қўйиши, учрашсалар униси у Ñ‘ққа юз ўгириб, буниси бу Ñ‘ққа юз ўгириши ҳалол бўлмайди. Уларнинг энг яхшиси саломни аввал берганидир» (Бухорий ва Муслим ривоятлари).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: «Ð–аннат эшиклари ҳар пайшанба ва душанба кунлари очиб қўйилади ва Аллоҳга ширк келтирмаган ҳар бир кишининг гуноҳлари шу икки кунда кечирилади. Фақат биродари билан ўрталарида адоват бўлган кишини қолдирилиб: «Ð‘у иккаласини то ярашиб олмагунларича қўйиб туринглар», дейилади» (Муслим, Термизий, Абу Довуд ривоятлари, Саҳиҳу сунани Аби Довуд: 4108).

Абу Довуд деди: агар алоқани узиш Аллоҳ таоло учун бўлса, бунинг зарари йўқ, Умар ибн Абдулазиз бир кишидан юзини тўсиб олган[3].

Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð£Ñ‡ киши бўлсаларингиз, то бошқа одамларга аралашиб кетмагунингизча икки киши бир кишини ажратиб қўйиб, бир-бири билан шивирлашиб гаплашмасинки, бу унинг кўнглини оғритади» (Муттафақун алайҳ).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð´Ð°Ð½ бирингиз бир биродари билан кўришганда унга салом берсин. Агар ўрталарини бирор дарахт Ñ‘ девор Ñ‘ харсанг тўсиб қолиб, сўнг рўпара келсалар, яна салом берсин» (Саҳиҳу сунани Аби Довуд: 4332).

Мусулмонлар зарарига айғоқчилик қиладиган[4] киши ҳақида
 

Абу Барза ал-Асламий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð­Ð¹ тили билан иймон келтириб, қалбига иймон кирмаган кишилар! Мусулмонларни ғийбат қилманглар, уларнинг айбларини қидириб юрманглар! Зеро ким уларнинг айбларини текшириб юрса, Аллоҳ унинг айбини текширади. Аллоҳ кимнинг айбини текширса, уни ўз уйида турган ҳолида ҳам шармандасини чиқаради» (Саҳиҳу сунани Аби Довуд: 4083).

Муоз ибн Анас ал-Жуҳаний розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐšÐ¸Ð¼ бир мўминни мунофиқдан ҳимоя қилса, Аллоҳ таоло қиёмат куни унинг этини жаҳаннам ўтидан ҳимоя қиладиган бир фариштани юборади. Ким бир мусулмонни шарманда қилиш мақсадида уни бирон нарса билан айбласа, Аллоҳ таоло уни то айтган гапи (жазоси)дан қутулмагунича жаҳаннам кўприги устида ушлаб туради» (Саҳиҳу сунани Аби Довуд: 4086).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð“умондан сақланинглар, зеро гумон сўзларнинг энг ёлғонидир. Бировлар ортидан жосуслик қилманглар, айбларини қидирманглар, бир-бирингизга буғз-адоват қилманглар, биродар бўлинглар!» (Бухорий ривояти).

Муставрид розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐšÐ¸Ð¼ бир мусулмоннинг (шаъни) эвазига нон топиб еса, Аллоҳ таоло унга ўшанча миқдорда жаҳаннам ўтидан едиради. Ким бир мусулмоннинг шаъни эвазига кийим кийса, Аллоҳ азза ва жалла унга жаҳаннам оловини кийдиради. Ким мусулмон кишига нисбатан риё ва сумъа ўрнида турса, Аллоҳ таоло қиёмат куни уни риё ва сумъа ўрнида тургизади» (Саҳиҳул-адабил-муфрад: 179, Ас-силсилатус-саҳиҳа: 934).

Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам уйларида намоз Ñžқиб турган эдилар, бир киши келиб уйларига қаради. Шунда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам Ñžқдонларидан камон Ñžқи олиб, унинг кўзларига қараб Ñ‚Ñžғрилаган эдилар, ҳалиги одам қайтиб кетди. (Бухорий «ÐÐ»-адабул-муфрад»Ð´Ð°, Аҳмад ва бошқалар ривояти, Ас-силсилатус-саҳиҳа: 612).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐÐ³Ð°Ñ€ бир одам сенинг уйингга сендан берухсат қараса, тошча билан уриб кўзини чиқариб қўйсанг сенга гуноҳ бўлмайди (Муттафақун алайҳ).

Ҳақиқий биродарлик ва фидокорликка бир мисол:
 

Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам Қурайш муҳожирлари билан ансорларни биродар қилдилар, шунда Саъд ибн Рабиъни Абдураҳмон ибн Авфга биродар қилиб қўйдилар. Саъд Абдурраҳмонга: «ÐœÐµÐ½Ð¸Ð½Ð³ мол-давлатим бор, уни тенг иккига бўлиб, ярмини сизга бераман. Иккита аёлим бор, кўринг, қайсиниси сизга маъқул бўлса талоқ қилай, сиз унга уйланинг», деди. Абдурраҳмон унга жавобан деди: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ сизга аҳли-аёлингиз ва мол-давлатингизни баракотли қилсин, мени бозорга йўллаб қўйинг...» (Бухорий ва Насоий ривояти, Саҳиҳу сунанин-Насоий: 3172).

Аллоҳ таолодан бизларни ва бизлардан илгари иймон билан ўтган зотларни мағфират қилишини ва қалбларимизда иймон келтирган зотлар учун бирон ғилли-ғаш қўймаслигини сўраймиз. Парвардигоро, албатта Сен меҳрибон ва раҳмлидирсан.

Шунингдек, У зотдан тарқоқликларимизни бирлаштиришини, сафларимизни Китобу суннат ҳамда салафлар тушунчаси асосида бириктиришини, дилларимизни ошно қилишини, бизларни ёвлар қаршисида бир тану бир жонга айлантириб, душманларимиз ва динимиз душманлари устидан Ўзи нусрат ва ғалаба беришини сўраймиз. Зотан У Эшитувчи, Яқин ва Ижобат қилувчи Зотдир.

Аллоҳ таоло пайғамбаримизга, у зотнинг аҳли ва асҳобига салавот ва саломлар йўлласин.



--------------------------------------------------------------------------------

[1] Шундай экан, мужоҳид жиҳод қилаётганлиги билан мағрурланиб қолмасин, мусулмон биродарларига нисбатан қандай муомала қилаётганини текшириб боқсин. Зеро, мусулмонларга заррача озор етказиш билан ўзи билмаган ҳолда жиҳодининг ажридан маҳрум бўлиб қолиши мумкин, Аллоҳ асрасин! Аслида, мужоҳид мусулмонлардан озор ва зарарни даф қилиш, уларнинг ҳурмат ва номусларини ҳимоя қилиш учун жиҳод қилади, уларга озор ва азият бериш учун эмас!

Ушбу ҳадисда ва мусулмоннинг ҳурматига доир ÑŽқоридаги бошқа ҳадисларда арзимас сабаблар билан, бир ёки бир неча қаланги-қасанғи кофирнинг ўлигини деб – уларнинг ўлим сабаблари аниқ ҳам эмас аслида – ичида мусулмонлар ҳам, бошқалар ҳам бор бўлган бутун бошли бинони ичидаги бегуноҳ одамлари билан қўшиб портлатиб юборадиган, мусулмонларнинг ҳурматлари ва қонларини бир чақага тенг кўрмайдиган кимсаларга насиҳат ва ибратлар мавжуд.

[2] Менга шундай савол бўлди: Жиҳод билан шуғулланувчи бир жамоа пулга муҳтож, жиҳод сарф-харажатларини қоплаш учун мусулмонларнинг мол-мулкларини куч билан тортиб олса бўладими?!

Мен шундай жавоб бердим: МУМКИН ЭМАС.. мусулмон молининг ҳурмати қонининг ҳурмати кабидир (яъни ҳаромликда бир хил). Боиси қандай бўлишидан қатъий назар мусулмоннинг қонини ноҳақ тўкиш ҳаром бўлгани каби унинг молига ноҳақ эга бўлиш ва унинг розилигисиз ундан молини тортиб олиш мумкин эмас. Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам даврларида жиҳод (қаттиқ аҳамиятли бўлишига қарамасдан) оғир, ўта эҳтиёжли ҳолатда бўлиб, хусусан, “Ғазватул усра”- Табук ғазоти ва бошқаларда молга қаттиқ эҳтиёж бор эди. Шундай ҳолатларда ҳам Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам мусулмонлардан мол-мулкларини зўрлик билан тортиб олганлари маълум эмас. Балки ул зот Аллоҳ йўлида инфоқ-эхсон қилишга тарғиб қилардилар, холос.

[3] Шу ўринда огоҳлантириб қўйиш лозимки, гоҳида шаръий зарурат туфайли бидъат ва залолат аҳлларидан алоқани узиш лозим бўлиб қолади. Бу эса уларни залолатларидан қайтарадиган ва шаръий наф хосил бўлгудек миқдорда қилинади. Бу қабилдаги алоқани узиш ÑŽқорида зикри ўтган ҳадисларга кирмайди. Шунингдек бу ҳадислар шаръий жиҳатдан алоқани узиш керак бўлган кишилардан алоқани узмасликка сабаб ҳам бўлмаслиги керак.

[4] Айғоқчилик ва жосуслик икки хил бўлади: Бир хили борки, у ўз эгасини диндан чиқаради. Яъни, бир киши мусулмонларнинг – хусусан жиҳод майдонидаги мужоҳидларнинг – айбларини, заиф ва кучли томонларини  текшириб, ўрганиб, сўнг уни кофир ва мушрик душманларига етказади ва бу билан мусулмонлар зиёнига кофирларга ёрдам берган бўлади. Бу эса кофирларни дўст тутиш жумласига киради. Аллоҳ таоло айтади: «Ð­Ð¹ мўминлар, яҳудийлар ва насронийларни дўст тутмангиз! Уларнинг баъзилари баъзиларига дўстдирлар. Сизлардан ким уларга дўст бўлса, бас, у ўшалардандир. Албатта, Аллоҳ золим қавмни ҳидоят қилмас» (Моида: 51).

Яна бир хили борки, уни қилган одам кофир бўлмайди, бироқ у катта гуноҳлардан саналади. Яъни, бир киши муулмонларнинг айбу камчиликларини қидириб, текшириб юради-да, сўнг уларнинг ғийбатини қилиб ва шу ҳақда гап-сўз тарқатиб, бошқалар уларнинг устларидан кулиб, мазах қилишларига сабаб бўлади.

Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Shirinqiz 29 Yanvar 2008, 04:15:49
АЛЛОҲ БАНДАЛАРГА БЕЛГИЛАБ БЕРГАН ҲАҚ-ҲУҚУҚ ВА МАЖБУРИЯТЛАР
 

Бисмиллаҳир роҳманир роҳим

  Кўпхотинли киши аёллари ўртасида адолат қилиши шарт, бу ҳам аёлларнинг ҳақ-ҳуқуқларидан
 

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð‘ир одамнинг иккита аёли бўлса-ÑŽ, улар ўртасида адолат қилмаса, қиёмат куни бир томони осилган ҳолда (қийшайиб) келади[1] (Термизий, Ҳоким ривоятлари, Саҳиҳул-жомиъ: 761).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐšÐ¸Ð¼Ð½Ð¸Ð½Ð³ иккита аёли бўлиб, улардан бирига кўпроқ мойил бўлса, қиёмат куни бир томонга мойил бўлган ҳолда келади» (Аҳмад, Абу Довуд, Насоий, Ибн Можа ривоятлари,  Саҳиҳул-жомиъ: 6515).

Абдуллоҳ ибн Амр розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐÐ´Ð¾Ð»Ð°Ñ‚ қилувчилар Раҳмон таолонинг ўнг қўли тарафида – Унинг ҳар икки қўли ўнгдир-баракалидир – нурдан бўлган минбарларда бўладилар, улар қилган ҳукмларида ва аҳли-аёллари хусусида адолат қилган кишилардир» (Муслим ривояти).

    Киши қиз болага уйланса, унинг ҳузурида неча кун туради, жувонга уйланса неча кун туради
 

Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð–увон устига қиз болага уйланса, унинг олдида етти кун туради, агар қиз хотин устига жувонга уйланса, унинг олдида уч кун туради» (Байҳақий ва бошқалар ривояти, Ас-силсилатус-саҳиҳа: 1271).

      Аёлига инфоқ-эҳсон қилишнинг фазли

Миқдом ибн Маъдий Кариб розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐÑ‘лингга едирган таоминг сен учун садақа, фарзандингга едирган таоминг сен учун садақа, хизматкорингга едирган таоминг сен учун садақа, ўзингга едирган таоминг сен учун садақа» (Аҳмад, Табароний ривоятлари,  Саҳиҳул-жомиъ: 5535).

Амр ибн Умайя розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐšÐ¸ÑˆÐ¸Ð½Ð¸Ð½Ð³ аёлига берган нарсаси садақадир» (Аҳмад ривояти, Саҳиҳул-жомиъ: 5540).

Саъд ибн Аби Ваққос розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам унга: «Ð¡ÐµÐ½ Аллоҳнинг юзини истаб бирон нафақани инфоқ қилсанг, ҳатто аёлингнинг оғзига солган луқмага ҳам, албатта ажр оласан» (Муттафақун алайҳ).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð½Ð¸Ð½Ð³ яхшиларингиз аёлларига яхши муомала қилувчиларингиздир» (Ибн Можа ривояти,  Саҳиҳул-жомиъ: 3265).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð‘ир динорни Аллоҳ йўлида садақа қилсанг, бир динорни қул озод қилиш учун сарф қилсанг, бир динорни мискинга садақа қилсанг, бир динорни аҳлингга инфоқ қилсанг, булар ичида ажри энг каттаси аҳлингга инфоқ қилганингдир» (Муслим ривояти).

Савбон розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐšÐ¸ÑˆÐ¸Ð½Ð¸Ð½Ð³ сарф қиладиган динорлари (пуллари) ичида энг афзали аҳли-аёлига сарф қиладиган динори (пули)дир» (Муслим ривояти).

Ирбоз ибн Сория розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «ÐšÐ¸ÑˆÐ¸ аёлига сув ичирса, шунга ҳам ажрланади», дедилар, бориб аёлимга сув ичирдим ва эшитганимни унга айтиб бердим. (Бухорий «ÐÑ‚-тарихул-кабир»Ð´Ð° ва Табароний ривояти, Ас-силсилатус-саҳиҳа: 2736)[2].

Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»aрнинг энг яxшилaрингиз aҳли-аёлигa яxши мунoсaбaтдa бўлувчиларингиздир. Мен ичларингизда aҳлигa энг яxши бўлгaнидирман[3]» (Термизий ривояти, Саҳиҳул-жомиъ: 3314).

Ибн Аббос розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐœÑžÐ¼Ð¸Ð½Ð»Ð°Ñ€Ð½Ð¸Ð½Ð³ иймони комилроғи хулқи гўзалроғидир. Сизларнинг яхшиларингиз ўз аёлларига яхши бўлганларидир» (Аҳмад, Термизий ривоятлари).

Абдуллоҳ ибн Амр розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐŽÐ· қарамоғида бўлганларни зое қилиши кишининг гуноҳкор бўлишига кифоя қилади» (Аҳмад, Абу Довуд, Ҳоким ривояти, Саҳиҳул-жомиъ: 4471).

Оиша розияллоҳу анҳодан Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам уй ичида қиладиган ишлар ҳақида сўралганда: «Ðҳли-аёлларининг хизматида бўлардилар, намоз вақти бўлса намозга чиқардилар», деб жавоб бердилар (Бухорий ривояти).

 

      Эри унга динни ўргатиши ва фойдали илмдан бирон нарсани яширмаслиги аёлнинг эр зиммасидаги ҳуқуқларидан

Аллоҳ таоло айтади: «Ðҳли-аёлингизни намоз Ñžқишга буюринг ва ўзингиз ҳам (намоз Ñžқишда) чидамли бўлинг[4] (Тоҳа: 132).

Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐšÐ¸Ð¼ аҳли-аёлидан бирон илмни яширса, қиёмат куни ўтдан бўлган жилов билан жиловланади» (Саҳиҳул-жомиъ: 6517).

Алий розияллоҳу анҳу Аллоҳ таолонинг: «ÐŽÐ·Ð¸Ð½Ð³Ð¸Ð·Ð½Ð¸ ва аҳли-оилаларингизни ўтини одамлар ва тошлар бўлган дўзахдан сақлангиз» ояти ҳақида сўзлаб: «Ð°ҳли-оилангизга яхшиликни таълим берингиз», дедилар (Ҳоким ривоят қилган мавқуф ҳадис, Саҳиҳут-тарғиб: 115).

Ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐÑ‘ллар рухсат сўрасалар[5], масжидлардан бўлган улушларидан уларни ман қилманглар» (Муслим ривояти).

Молик ибн Ҳувайрис розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Биз бир тўп ёш-яланг тенгқурлар Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳузурларига келиб, у зотнинг олдиларида йигирма кун турдик. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам меҳрибон, раҳмдил эдилар. Бизни аҳли-оилаларимизни соғиниб қолган деб ўйладилар ва қолдириб келган аҳлларимиз ҳақида сўрадилар. Биз хабар бергач: «Ðҳли-аёлингиз олдига қайтинглар, улар орасида туриб, таълим беринглар, уларга амри маъруф қилинглар. Намоз вақти бўлса, сизлардан бирингиз азон айтсин ва ёши каттароғингиз имом бўлсин», дедилар (Муслим ривояти).

      Оилавий ҳаётга алоқадор, риоя қилиш зарур бўлган одоб ва ҳақ-ҳуқуқлар
 

Жобир розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Сафардан келаётиб Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам олдиларига кирган эдим: «Ðҳли-аёлинг олдига борганингда яхши иш[6] қилгин», дедилар. Уйга боргач, аёлимга: «ÐÐ°Ð±Ð¸Ð¹ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Ðҳли-аёлинг олдига борганингда яхши иш қилгин», дедилар», дедим. Аёлим: "Ҳўп бўлади, марҳамат, мен тайёрман», деди. (Ас-силсилатус-саҳиҳа: 1190).

Жобир розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð‘иронтангиз узоқ сафардан келса, уйига тунда бостириб кирмасин»[7] (Муттафақун алайҳ).

Жобир розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам билан бирга ғазотда бўлдик. Мадинага етиб келгач, уйларимизга кириб бормоқчи бўлганимизда у зот: «ÐšÑƒÑ‚иб туринглар, тунда кириб борамиз, токи аёллар ювиниб-тараниб, тозаланиб олсинлар», дедилар. (Менга:) «Ð£Ð¹Ð¸Ð½Ð³Ð³Ð° боргач, ақл-ҳушингни қўлдан берма!», дедилар[8] (Муслим ривояти).

Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам аҳли-аёллари олдига тунда келмасдилар, эрталаб Ñ‘ оқшомда кириб келардилар (Бухорий ривояти).

Ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бир ғазотдан қайтиб келарканлар: «Ð­Ð¹ одамлар! Аёлларингиз олдига тунда кириб бориб, уларни ғафлатда қолдирманглар!», дедилар (Ас-силсилатус-саҳиҳа: 3085).

      Аёл кишига илтифот кўрсатиш, у билан ҳазил-мутойиба қилиш ва мубоҳ бўлган ўйин-кулгиларга қатнашишига рухсат бериш ҳам унинг ҳақ-ҳуқуқларидан
 

Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: «Ð¥Ð°Ð±Ð°ÑˆÐ»Ð°Ñ€ масжидга ўйин кўрсатиб кириб келишди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам «Ð­Ð¹ Ҳумайро,[9] уларни томоша қилишни хоҳлайсизми», дедилар. Мен: «Ҳа» дедим. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам эшик олдида турдилар, мен эса орқа томонларидан келдим-да иягимни елкаларига қўйдим ва ёноғимни ёноқларига текказдим. Хабашларнинг ўша кунги сўзлари орасида: «ÐÐ±ÑƒÐ» Қосим жуда яхшидир», деган сўзлар бор эди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам «Ð•Ñ‚ар энди», дедилар. Мен: «Ð Расулуллоҳ, шошманг», дедим. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бироз турдилар. Сўнг яна «Ð•Ñ‚ар, энди», дедилар. Мен яна «Ð Расулуллоҳ, шошманг», дедим. Ҳабашларни томоша қилиш мен учун муҳим эмас эди, балки мен аёлларга Расулуллоҳнинг мен учун турганликлари ва мени қадрлашлари етиб боришини истардим (Насоий ва бошқалар ривояти, (Ас-силсилатус-саҳиҳа: 3277).

Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: «ÐœÐµÐ½ Расулуллоҳ  соллаллоҳу алайҳи ва салламга сафарларининг бирида йўлдош бўлдим. Мен у пайтлар нозик, ҳали тўлишмаган эдим. Расулуллоҳ  соллаллоҳу алайҳи ва саллам одамларга: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€ олдинга кетинглар!», дедилар. Одамлар илгарилаб кетдилар. Расулуллоҳ  соллаллоҳу алайҳи ва саллам менга: «ÐšÐµÐ»Ð¸Ð½Ð³, чопишамиз», дедилар. Мен у киши билан чопишдим ва ўзиб кетдим. ВақÑ‚ ўтиб яна сафарларининг бирида ҳамроҳ бўлдим. Расулуллоҳ  соллаллоҳу алайҳи ва саллам одамларга: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€ олдинга кетинглар!», деб менга: «ÐšÐµÐ»Ð¸Ð½Ð³, чопишамиз», дедилар. Аввал чопишганимиз эсимдан кўтарилган, мен ҳам анча тўлишган эдим. «Ð Расулуллоҳ, мен шу аҳволда сиз билан қандай чопишаман?!», дедим. Узот: «Ð§Ð¾Ð¿Ð°ÑÐ¸Ð·!», дедилар. Биз чопишдик ва Расулуллоҳ  соллаллоҳу алайҳи ва саллам мендан ўзиб кетдилар, сўнг кулиб: «Ð‘униси аввалгиси билан тенг бўлди!», дея бошладилар (Насоий, Аҳмад, Табароний ва бошқалар ривояти, Албоний «ÐžÐ´Ð¾Ð±ÑƒÐ·-зифоф»Ð´Ð° саҳиҳ санаган).

«Ð Ð°ÑÑƒÐ»ÑƒÐ»Ð»Ð¾ҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламга идишда (сут) олиб келинар, ҳайзли ҳолда бўлсам ҳам, у зотдан аввал мен ичар, сўнг косани Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламга узатар эдим. Шунда менинг оғзим теккан жойга оғзиларини қўйиб ичардилар. Ҳайзли ҳолимда устухондан тишлар, сўнг уни Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламга узатардим, у зот  мен тишлаган ердан тишлаб ердилар (Муслим ривояти).

Жобир ибн Абдуллоҳ розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳнинг зикридан бўлмаган ҳар бир нарса бемаъни ва беҳуда ёки хато иш бўлиб, фақат тўртта хислат бундан мустасно: киши (камон отиб,) икки нишон ўртасида юриши[10], отини машқ қилдириши, ўз аёли билан дилхушлик қилиши ва сузишни ўрганиши» (Насоий «Ð˜ÑˆÑ€Ð°Ñ‚ун-нисо»Ð´Ð° ва Табароний ривоятлари, Ас-силсилатус-саҳиҳа: 315).

Хулоса қилиб айтиш мумкинки, эр-хотин ўртасидаги алоқа ақида ва дин алоқасидан кейин энг ÑŽқори даражадаги алоқа деб эътибор қилинади. Шундай экан, ҳар иккиси Аллоҳ ва Расулининг итоати остида ушбу алоқани асраб-авайлашлари лозим бўлади. Агар ўрталарига шайтон оралаб, бирон хусусда жанжаллашиб қолишса, бунинг ҳукмида Китобу-Суннатга мурожаат қилсинлар. Зотан, иймон тақозоси шудир. Аллоҳ таоло айтади: «Ð‘ордию бирон нарса ҳақида талашиб қолсангиз, — агар ҳақиқатан Аллоҳга ва охират кунига ишонсангиз — у нарсани Аллоҳга ва пайғамбарига қайтарингиз! Мана шу яхшироқ ва чиройлироқ ечимдир» (Нисо: 59).

Шунингдек, оилавий ҳаёт муваффақиятли давом этиши учун эр-хотиннинг ҳар бири ўз ҳуқуқлари билан бир қаторда зиммаларидаги бурч ва мажбуриятларини ҳам яхши англаб етишлари зарур. Муаммолар асосан эр Ñ‘ хотин фақат ўз ҳуқуқларини талаб қилгани ҳолда иккинчи тарафнинг ҳақ-ҳуқуқлари ва ўз зиммасидаги мажбурият ҳақида ўйламаслигидан келиб чиқади
.

--------------------------------------------------------------------------------

[1] “Бир томони осилган ҳолда (қийшайиб) келади” яъни, у дунё ҳаётида икки хотиндан бирига мойил бўлганидек қиёматда ҳам барча халойиқ кўз ўнгида қилган зулмига яраша, шарманда бўлиб қийшайиб келади. Аллоҳ таоло уни шундай қилиб шарманда қилиб жазолайди мақолда айтилганидек: “Ҳар ким экканини ўради”.

[2] Мен ҳам (яъни, ёзувчи) ўз навбатимда шу ҳадисни ёзганимдан кейин турдим ва аёлимга бир пиёла сув бердим ва бу ҳақдаги Расулуллоҳдан эшитганим ва китобга ёзганим ҳадис ҳақида унга хабар бердим. Албатта илм амал қилиш учундир.

Бу ҳадисдан олинадиган фойдалардан яна бири, хизмат қилиш икки томондан бўлади, фақат аёл томонигагина чекланмайди.

[3] Ҳадиснинг маъноси: Агар кимда яхшилик бўлса, аввал ўз аёлларига кўрсатсин, аҳли аёлига қилмасдан бошқаларга кўрсатган яхшилигидан фойда йўқ.

[4] Аҳли-аёлни намозга буюриш ичига уларга намозга тааллуқли бўлган шартлар, рукнлар, вожиблар, одоблар ва мустаҳабларни таълим бериш ҳам киради.

[5] Яъни, намоз Ñžқиш ҳамда масжидларда ташкил қилинувчи илм ҳалқаларида ҳозир бўлиш учун изн сўрасалар, чунки илм талаб қилиш ҳар бир мусулмон эркак-аёлга фарз, жаннат билан дўзах эркакларга ҳам, аёлларга ҳам баробардир.

[6] Оқилона ишдан мурод – аёлнинг кўнглини овлайдиган ва эҳтиросини қўзғотадиган ҳар қандай шариатда мубоҳ бўлган ишдир.

[7] Яъни, аёлига хабар бермасдан тўсатдан кириб келмасинки, улар қўрқиб кетишлари ва ювиниб-тараниб, ўзига оро беришга улгурмай қолиб, эрининг кўзига Ñ‘қимсиз кўриниб қолиши мумкин. Бу – эрининг кўзига доим чиройли ва ораста кўринишни истайдиган солиҳа аёл учун озор ҳисобланади. Демак, тунда тўсатдан кириб келишдан қайтарилишга сабаб – уларга аввалдан хабар бермасдан кириб келиш бўлиб, нафақат кечасида, балки кундузида ҳам бундай қилмаслик керак бўлади. Бунга кейинги ҳадисдаги: «ÐšÑƒÑ‚иб туринглар, кечки пайт кириб борамиз» деган сўзлари далил бўлади. Чунки, қоронғи тушмасидан Мадинага кириб боришлари аёлларни шошилтириб қўйиши ва кутилмаган нохушликлар келтириб чиқариши мумкин эди. Қолаверса, ушбу қайтариқ бу ишнинг ҳаромлигини ифодаламайди, балки бу нубувват одобларидан бир одоб ва мустаҳаб амал ҳисобланади.

[8] Яъни, узоқ вақÑ‚ кўришмаган аёлинг билан қўшилишда ақлу-ҳушингни йўқотиб, ношаръий ва макруҳ ишларни қилиб қўйма.

[9] Ҳумайро - «Ð¾қюз, оқбадан» маъносида бўлиб, эркалашни англатади.

[10] Яъни, отиш учун турган ери билан нишони ўртасида отган Ñžқларини қайтариб олиб келиш учун юриши.
 
Islom Nuri
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Odila 12 Fevral 2008, 14:14:32
Dunyo oxirat ekinzoridir.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Odila 12 Fevral 2008, 14:24:33
Assalomu aleykum!
Dunyo oxirat ekinzoridir.Umr uzayib, ibodatlar qancha ko'p bo'lsa, savob ham shunchalik mo'l, nafs shunchalik pok, axloq shunchalik go'zal bo'ladi. Ibodatlar qalbda o'z izini qoldirsa, murod hosil. Buning uchun esa ibodatlar uzluksiz, so'nggi nafasgacha davom etishi lozim.
Abu Homid G'azzoliy "Riyozatun nafs"
Hammamizga ibodatlarimizni umrimizning oxirigacha chiroyli tarzda davom ettirishlikni Olloh nasib aylasin.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Chustiy 15 Fevral 2008, 18:43:28
Ният холис бўлса... 
Аллоҳ таоло ўзининг билимдонлар билимдони, яъни "алийм" сифати билан инсонларнинг қилаётган ва келажакда қилмоқчи бўлган барча ишларидан хабардор бўлиб, ҳатто инсон қалбидан кечадиган ниятларидан тортиб, барча сиру асрор, орзу умид ва ҳаёлларидан ҳам огоҳдир. Қуръони каримда шундай дейилган:
"...Албатта, Аллоҳ дилларнинг қаъридаги гапларни (ҳам) билувчи зотдир" (Оли Имрон, 119).
Дарҳақиқат, қалб инсон аъзосининг подшоҳидир. Ҳадисда келтирилишича, агар қалб соғлом бўлса, бошқа аъзолар соғлом бўлади, агар у ҳаста бўлса, аъзолар ҳам носоғлом бўлади. Демак, ният қалб амали бўлиб, барча ишлар қалбда кечган ниятлар асосида амалга ошади.
Инсон нима иш қилмасин, албатта бирон мақсадни кўзлаб қилади. Ана шу мақсад ният дейилади. Инсоннинг нияти яхши ёки ёмон бўлишига қараб, унинг қиладиган иши ҳам, ҳатти-ҳаракати ҳам шунга мос бўлади. Расулуллоҳ (с.а.в.):
"Ким ниятини Ñ‚Ñžғри қилса, Аллоҳ таоло унинг амалини ҳам Ñ‚Ñžғрилаб қўяди", – деганлар (Имом Молик ривояти).
Аллоҳ таоло инсон қалбида кечадиган ният-мақсадларидан огоҳ бўлиб, яхшисига савоб берар экан. Демак, биз доимо яхши нарсаларни ният қилишимиз лозим бўлади. Масалан, эр-хотин оиланинг мустаҳкам бўлиши учун ҳаракат қилсалар, ўзаро низо чиққанда ҳам ўртани ислоҳ қилишни кўзласалар, Аллоҳ таоло ҳам уларни ниятларига эришишларига муваффақ қилади:
"Агар улар (эр-хотин)нинг оралари бузилиб кетишидан қўрқсангиз, эр оиласидан бир ҳакам, хотин оиласидан бир ҳакам юборингиз. Агар (эр-хотин) ислоҳни хоҳласалар, Аллоҳ ўрталарини мувофиқлаштиргай. Албатта Аллоҳ билимдон ва хабардор зотдир" (Нисо, 35).
"Қайси бир банданинг бўйнида қарзи бўлиб, нияти уни узишлик бўлса, Аллоҳ таоло унга албатта, ўз ёрдамини кўрсатади", – деб марҳамат қилганлар (Ибн Ҳиббон ривояти).
Солиҳ амаллар холис ният билан, Аллоҳнинг розилигини топиш учун қилиниши лозим, акс ҳолда у риё бўлиб, инсон амали эвазига савобга эга бўлмай, балки гуноҳкор бўлиб қолиши ҳам мумкин:
"Бас, кимки Парвардигори билан мулокотда бўлишдан умидвор бўлса, у ҳолда эзгу амал қилсин ва Парвардиго-рига ибодат қилишда ҳеч кимни (Унга) шерик қилмасин!" (КаҳÑ„, 110).
Ният – буюк туйғу. У фақат бани башарга раво кўрилган. У икки хил: шум ният ва эзгу ният бўлиб, шум ният ғайри оқилларда, зараркунанда ҳайвонларда содир бўлади. Аммо яхши ниятда бўлиш комил инсонга, ҳақиқий мусулмонга хос хислатдир. Бундай кишилар яхши ният қилсалару, уни амалга ошира олмасаларда ниятларига яраша ажр-савоб олаверадилар. Пайғамбаримиз (с.а.в.) ҳадисларида:
"Мўмин кишининг нияти амалидан кўра яхшироқдир", – деб марҳамат қилганлар.
Шунга биноан, салафи солиҳлар ҳам амалдан олдин ниятнинг Ñ‚Ñžғрилигига кўпроқ эътибор берганлар. Суфён Саврий (Ñ€.ҳ.) улар ҳақида шундай деган эдилар: "Сизлар амал қилишни ўргансаларингиз, салафлар бирор амал қилишдан олдин унга ният қилишни ўрганар эдилар".
Аллоҳ таоло барчамизни эзгу мақсадларимизга эриштирсин!
 
 
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: Chustiy 15 Fevral 2008, 18:44:23
www.muslim.uz  Жума ваъзлари bo'limidan olindi
Nom: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 12:38:51
Қуръон Каримда жаннат неъматлари ва жаҳаннам азоблари ҳақида

Хатиб:
Шайх Саъд ибн Абдуллоҳ Ғомидий

Мутаржим: Абу Жаъфар ал-Бухорий  


Хутбанинг арабча сарлавҳаси:
نعيم الجنة وعذاب النار في القرآن الكريم


 

Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм

Биринчи хутба

Барча ҳамдлар Аллоҳга хосдир... Биз Ундан ёрдам, нафсимизнинг ёмонлиги ва амалларимизнинг шумлигидан паноҳ ҳамда мағфират сўраймиз. Аллоҳ ҳидоят қилган одамни адаштирувчи, адаштирган одамни ҳидоятловчи йўқдир. Мен ягона, шериксиз Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, Муҳаммад эса Унинг бандаси ва элчиси эканига гувоҳлик бераман.

«Ҳой мўъминлар, Аллоҳдан лойиқ бўлганидек қўрқинглар ва мусулмон бўлган ҳолингизда вафот этинглар!» (Оли Имрон: 102).

«Ð­Ð¹ инсонлар! Сизларни бир жондан (Одамдан) яратган ва ундан жуфтини вужудга келтирган ҳамда у икковидан кўп эркак ва аёлларни тарқатган Роббингиздан қўрқингиз! Яна ораларингиздаги савол-жавобларда ўртага номи солинадиган Аллоҳдан қўрқингиз ва қариндош-уруғларингиз (билан ажралиб кетишдан қўрқингиз)! Албатта Аллоҳ устингизда кузатувчи бўлган зотдир» (Нисо: 1).

«Ð­Ð¹ мўминлар, Аллоҳдан қўрқинглар, Ñ‚Ñžғри сўзни сўзланглар! (Шунда Аллоҳ) ишларингизни ўнглар ва гуноҳларингизни мағфират қилар. Ким Аллоҳга ва Унинг пайғамбарига итоат этса, бас у улуғ бахтга эришибди» (Аҳзоб: 70 – 71).

Дўстлар, билингларки, гапларнинг Ñ‚Ñžғрироғи – Аллоҳнинг каломи, йўлларнинг яхшироғи – Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг йўли, ишларнинг ёмонроғи – янги пайдо бўлганлари, ҳар бир янги пайдо бўлган нарса – бидъат ва барча бидъат – залолатдир.

Сўнг ...
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 12:42:17
Ҳой, мусулмонлар!

Ҳар бир мўъмин аввало Қуръон Карим, кейин эса ўзи тарафидан гапирмайдиган балки: «Ð“апирган нарсалари – унга шивирлаб етказилган ваҳий» (Гажм: 4) бўлган  Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг сўзлари таъсир олинадиган энг яхши воъиз эканини, уни қачон яхши тушунилса ва нури қалбларга етиб борса, қалблар яшнашига ҳеч шубҳа қилмайди.

Шу тушунчадан келиб чиқиб, мавъизалари қалбларга етиб бориши умидида бугунги хутбамизда Қуръон Каримни эслатмоқчимиз. Токи жаннат неъматлари билан жаҳаннам азоблари ўртасини айира оладиган мусулмон ўз ишини аниқ билсин, дунё матоҳлари билан жаннат неъматлари, дунё балолари ва фитналари билан эса жаҳаннам азоби қиёсланмаслигини тушуниб етсин.

Мен ушбу хутбада фақатгина далиллар ўрнини кўрсатиш билан кифояланмайман, балки, оятларни балоғати ва таъсири қалбларга тўкис бўлиши учун тўлалигича келтираман. Чунки оятлар – хутба ва мавъизалардан кўра таъсирчандир. Зеро ҳар бир сура жаннат, жаҳаннам ва улар ўртасидаги фарқларни эслатишдан холий эмасдир.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 13:01:33
Аллоҳ таоло айтди:

«Ð‘ас, ушбу Қуръон билан Менинг (кофирларни азоб-уқубатга гирифтор қилиш ҳақидаги) ваъдамдан қўрқадиган кишиларга панд-насиҳат қилинг!» (Қоф: 45);

«ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та, бу Қуръон энг Ñ‚Ñžғри йўлга ҳидоят қилур ва яхши амалларни қиладиган мўминларга катта ажр-мукофот борлигини(нг) хуш хабар(ини) беради. Шунингдек, охиратга ишонмайдиган кимсалар учун аламли азоб тайёрлаб қўйганимизни(нг ҳам «Ñ…уш-хабари»Ð½Ð¸ беради)» (Исроъ: 9, 10);

«(Барча) ҳамду сано Аллоҳ учундир. У зот (кофирларни) Ўз ҳузуридан келадиган қаттиқ азобдан қўрқитиш ва яхши амаллар қиладиган мўминларга ўзлари абадий қоладиган гўзал мукофот — жаннат хушхабарини бериш учун — бандаси (Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам алайҳис-салом)га бирон эгрилиги бўлмаган расо Китоб – Қуръонни нозил қилгандир» (КаҳÑ„: 1 – 3); 

«ÐÐ¹Ñ‚инг: «(Бу Қуръон) Роббингиз томонидан (келган) Ҳақиқатдир. Бас, хоҳлаган киши иймон келтирсин, хоҳлаган кимса кофир бўлсин». Аниқки, Биз золим — кофирлар учун алангалари жаҳаннамдагиларни ўраб-чирмаб оладиган жаҳаннамни тайёрлаб кўйгандирмиз. Агар улар (ташналик шиддатига чидамай) сув сўрасалар, эритилган (доғланган) Ñ‘ғ каби юзларни куйдиргувчи сув берилади. Нақадар ёмон ичимлик у, нақадар ёмон жой у! 30. Иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотлар эса, шак-шубҳасиз - Биз (улар каби) чиройли амаллар қилган кишиларнинг ажр-мукофотини зое қилмасмиз. 31. Улар учун остларидан дарёлар оқиб турадиган мангу жаннатлар бор бўлиб, улар у жойда олтиндан бўлган билакузуклар билан безанадилар ва ипак-шойилардан бўлган, яшнаб турувчи либослар кийиб, сўриларда ястаниб ўтирадилар. Нақадар яхши мукофот у, нақадар гўзал жой у!» (КаҳÑ„: 29 – 31);

«ÐÐºÐ¸ кофир бўлган кимсалар, Мени қўйиб, бандаларимни дўст тутишни (Ўзим яратган фаришталар ёки Ийсо каби пайғамбарни илоҳ деб сиғинишни) ўйладиларми?! Шак-шубҳасиз, Биз жаҳаннамни кофирлар тушадиган жой қилиб қўйгандирмиз.  103. (Эй Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам), айтинг: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð³Ð° қилган иш-амалларидан энг кўп зиён кўргувчи кимсаларнинг хабарини берайликми?! 104. Улар (кофир бўлганлари сабабли) қилган саъй-ҳаракатлари ҳаёти дунёдаёқ йўқ бўлиб кетган-у, аммо (нодонликлари сабабли) ўзларини чиройли — яхши амал қилаётган кишилар, деб ҳисоблайдиган кимсалардир!». 105. Улар Роббиларининг оятларини ва У зотга рўбарў бўлишни инкор қилишиб, бутун иш-амаллари беҳуда кетган кимсалардир. Бас, Биз Қиёмат кунида улар (қилиб ўтган амаллар) учун ҳеч қандай қадр-қиймат бермасмиз! 106. Кофир бўлганлари ҳамда Менинг оятларимни ва пайғамбарларимни масхара қилганлари сабабли, уларнинг жазолари ўша жаҳаннамдир! 107. Албатта, иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотлар учун Фирдавс боғлари манзил бўлади. 108. Улар, у жойларда мангу қолар эканлар, (бошқа бирон жойга) кўчишни истамаслар» (КаҳÑ„: 102 – 108);
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 13:24:33
«Ð£Ð»Ð°Ñ€ (куфр йўлини танлашлари сабабли) ўз жонларига жабр қилган ҳолларида (ўлим) фаришталари уларнинг жонларини оладилар. Шунда улар (тақдирга) тан беришиб — (бўйинларини қисишиб): «Ð‘излар бирон ёмонлик — гуноҳ қилган эмасмиз» (дерлар). Йўқ! Шак-шубҳасиз, Аллоҳ қилган амалларингизни билгувчидир. 29. Энди ўзларингиз мангу қоладиган жаҳаннам дарвозаларидан кирингиз! Мутакаббир кимсаларнинг борар жойлари нақадар ёмон! 30. Тақводор бўлган зотларга: «Ð Ð¾Ð±Ð±Ð¸Ð½Ð³Ð¸Ð· (Ўз пайғамбарига) қандай нарсани нозил қилди?» дейилганида, улар: «Ð¯Ñ…шиликни», дерлар. Чиройли амал қилган зотлар учун бу дунёда ҳам чиройли мукофотлар бўлади. Лекин шак-шубҳа йўқки, охират диёри янада яхшироқдир. Тақводор зотларнинг турар жойлари нақадар яхши! 31. Улар остидан дарёлар оқиб турадиган мангу жаннатларга кирадилар. Улар учун у жойда хоҳлаган нарсалари бўлади. Аллоҳ тақводор зотларни мана шундай мукофотлар. 32. Улар (ширк ва исёндан) пок бўлган ҳолларида, фаришталар уларнинг жонларини олар эканлар: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð³Ð° тинчлик-омонлик бўлгай. (Энди) қилиб ўтган амалларингиз сабабли жаннатга кирингиз», дерлар. 33. (Кофирлар эса) фақат ўзларига (ўлим) фаришталари келишини ёки Роббингизнинг амри — азоби келишини кутарлар. Улардан аввал ўтган (ко­фир) кимсалар ҳам мана шундай қилган эдилар (яъни, ўзларига келган пайғамбарларни ёлғончи қилишиб, ҳалокатга дучор бўлган эдилар). Уларга Аллоҳ жабр қилгани йўқ, балки улар (ўзлари) ўз жонларига жабр қилгувчи бўлдилар. 34. Бас, қилган ёмонликлари (уларнинг) ўзларига етди ва кулиб-масхара қилган нарсалари ўзларини тутди» (Наҳл: 28 – 34);

«ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та бу қиссаларда охират азобидан қўрққан кишилар учун оят-ибратлар бордир. У Кун барча одамлар тўпланадиган ва ҳозир бўлинадиган Кундир. 104. Биз уни фақат саноқли муддатгача таъхир қилиб — кечиктириб турамиз, холос. 105. У Кун келганида, бирон жон гапирмас, магар Унинг (Аллоҳнинг) изни билангина гапирур. Бас, у (Кунга ҳозир бўлганлар) орасида бахтсизи ҳам бўлур, бахтлиси ҳам. 106. Бас, энди бадбахт кимсалар жаҳаннамда бўлиб, у жойда оҳу фарёд қиладилар. 107. Улар унда осмонлар ва Ер тургунча қоладилар, магар Роббингиз хоҳласа (яна Ўзи хоҳлаган ҳукмини қилади). Зотан, Роббингиз фақат Ўзи истаган ишни қилгувчи зотдир!

И з о ҳ. Исломий ақидага кўра, Аллоҳ таоло икки олам подшоҳи бўлгани учун бу дунёда ҳам, охиратда ҳам барча ишлар фақат Унинг истак-хоҳишига мавқуфдир. Бинобарин, мўминлар «Ð±Ð¸Ð· жаннатимиз» деб ўзларидан кетмасликлари, гуноҳкорлар эса «Ð±Ð¸Ð·Ð½Ð¸Ð½Ð³ дўзахга тушишимиз аниқ», деб ноумидликка берилмай, ўзларини ўнглаб ҳақ йўлга интилишлари лозимдир.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 13:37:54
108. Энди бахтиёр зотлар эса жаннатда бўлиб, у жойда осмон­лар ва Ер тургунча турурлар, магар Роббингиз хоҳласа (яна Ўзи хоҳлаган ҳукмини қилади). Бу (яъни жаннатга тушиш бахтига эришиш Роббингизнинг) туганмас инъомидир» (Ҳуд: 103 – 108);

«ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та, Бизга рўбарў бўлишни умид қилмайдиган, ҳаёти дунёнинг ўзигагина рози бўлиб, фақат ўша билан хотирлари жам бўлган кимсалар ҳамда Бизнинг оятларимиздан ғофил қолган кимсалар — ана ўшаларнинг жойлари, касб қилиб ўтган гуноҳлари сабабли — жаҳаннамдир. 9. Иймон келтириб, яхши амаллар қилган зотларни эса иймон-эътиқодлари сабабли Роббилари ҳидоят қилади — ноз-неъмат боғларида остларидан дарёлар оқиб туради. 10. У жойдаги дуолари: «Ð­Ð¹ Аллоҳим, Ўзингни поклаймиз», дейиш, у жойдаги ўзаро саломлари (бир-бирларига) тинчлик тилашдир. Охирги тилаклари эса бутун оламлар Робби — Аллоҳга ҳамду сано айтишдир» (Юнус: 7 – 10);

«ÐœÑƒÐ½Ð¾Ñ„иқ эркаклар ва мунофиқ аёллар бир-бирларидандирлар (яъни, кофирликда бир-бирларига ўхшайдилар). Улар ёмонликка буюрадилар, яхшиликдан тўхтатадилар ва (Аллоҳ йўлида инфоқ-эҳсон қилишдан) қўлларини (ўзларини) тиядилар. Улар Аллоҳни унутишгач, Аллоҳ ҳам уларни унутди. Албатта, мунофиқлар ҳақиқий фосиқ-итоатсиздирлар. 68. Аллоҳ мунофиқ ва мунофиқаларга ҳамда кофирларга улар абадий қоладиган жаҳаннам оташини ваъда қилдики, ўша улар учун етарлидир. Аллоҳ уларни лаънатлади. Улар учун доимий азоб бордир» (Тавба: 67, 68);

«ÐœÑžÐ¼Ð¸Ð½ ва мўминалар бир-бирларига дўстдирлар. Улар яхшиликка буюрадилар, ёмонликдан тўхтатадилар, намозни тўкис адо этадилар, закотни (ҳақдорларга) ато этадилар, Аллоҳ ва Унинг пайғамбарига итоат қиладилар. Ана ўшаларга Аллоҳ раҳм қилади. Шак-шубҳасиз, Аллоҳ қудратли, ҳикматлидир. 72. Аллоҳ мўмин, мўминаларга остидан дарёлар оқиб турадиган, улар абадий қоладиган жаннатлар ва жаннат боғларидаги покиза масканларни ваъда қилди. Аллоҳнинг розилиги эса ҳамма нарсадан улуғроқдир. Мана шу Ҳақиқий буюк бахтдир» (Тавба: 71, 72);

«ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та, оятларимизни ёлғон деган ва улардан кибр-ҳаво билан (юз ўгирган) кимсалар учун ҳаргиз само эшиклари очилмас ва токи туя игна тешигидан ўтмас экан, улар ҳам жаннатга кира олмаслар (яъни ҳеч қачон жаннатга кира олмаслар). Жинояткор — осийларни мана шундай жазолагаймиз. 41. Улар учун жаҳаннамдан тўшак, устларидан эса (оловдан бўлган) чойшаблар бўлар. Золимларни мана шундай жа­золагаймиз. 42. Иймон келтириб, яхши амаллар - қилган зотлар — Биз ҳеч бир жонни тоқатидан ташқари нарсага таклиф қилмаймиз — улар жаннат эгалари бўлиб, унда абадий қолажаклар. 43. Остларидан дарёлар оқиб турар экан, уларнинг кўнгилларидан (бир-бирларига нисбатан бўлган) ғиллу ғашликларни тортиб оламиз ва улар: «Ð‘изларни бу (неъматларга) йуллаган зот — Аллоҳга ҳамду сано бўлгай. Агар бизни Аллоҳ ҳидоят қилмаганида ҳаргиз йўл топа олмас эдик. Ҳақиқатан Роббимизнинг пайғамбарлари ҳақ динни келтирган эканлар», дейдилар ва уларга: «Қилиб ўтган (яхши) амалларингиз сабабли сизларга мерос қилиб берилган жаннат мана шудир», деб нидо қилинади. 44-45. (Шунда) жаннат эгалари жаҳаннам эгаларига қараб: «Ð‘излар Роббимиз берган ваъданинг (яъни жаннат ва ундаги неъматларнинг) ҳақ эканини кўрдик. Сизлар ҳам Роббингиз ваъда қилган нарсанинг (яъни жаҳаннам ва ундаги азоб-уқубатларнинг) ҳақ эканини кўрдингизми?!» деганларида, улар: «Ҳа», дейдилар. Бас, уларнинг ўрталарида бир жарчи: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳнинг йўлидан тўсадиган ва уни бузишни истайдиган, ўзлари охиратга ишонмайдиган кимсалар бўлган золимларга Аллоҳнинг лаънати бўлгай», деб жар солади. 46. Уларнинг (жаннат эгалари билан жаҳаннам эгаларининг) ўрталарида тўсиқ бўлиб, у деворлар устида ҳаммани (яъни жаннатиларни ҳам, жаҳаннамдагиларни ҳам) сиймоларидан таниб оладиган кишилар бўлади. Улар жаннат эгаларига: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð³Ð° тинчлик бўлгай, дейдилар. Ўзлари эса тамаъ қилган —истаган ҳолларида, унга (жаннатга) кира олмайдилар. 47. Қачон кўзлари жаҳаннам эга­лари тарафга бурилиб қолса: «Ð Ð¾Ð±Ð±Ð¸Ð¼Ð¸Ð·, бизларни бу золим қавм билан бирга қилиб қўймагайсан», дейдилар. 48-49. Аъроф эгалари (яъни қилган яхши амаллари билан ёмон амаллари ба­робар келиб, жаннатга ҳам, жаҳаннамга ҳам кирмай ўртада аъроф — деворлар устида турган кишилар) сиймоларидан таниб олган кишиларига (яъни жаҳаннамдагиларга) нидо қилиб дедилар: «Ð¢ÑžÐ¿Ð»Ð°Ð³Ð°Ð½ молу дунёйингиз ва қилган кибру ҳавойингиз сизларга асқотмабди-ку. Сизлар: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ уларга бирон раҳмат-марҳамат етказмайди, деб қасам ичган кишилар ана у (ҳаёти дунёдан камбағал бечоралик билан ўтган мўмин-мусулмон)ларми?» (Ахир уларга) «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€ учун ҳеч қандай хавф-хатар йўқ ва сизлар ҳеч ғамгин бўлмайсизлар» (дейилди-ку)?! 50-51. Жаҳаннам эгалари жаннат эгаларига: «Ð‘изларга ҳам сувдан Ñ‘ Аллоҳ сизларни баҳраманд қилган нарсалардан тўкинглар», деб нидо қилганларида, улар: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ бу неъматларини динларини ҳазил-мазах қилиб олган ва ҳаёти дунёга алданиб қолган кофирларга ҳаром қилгандир», дедилар. Бас бу КУН улар бугунги учрашувни унутиб қўйганлари ва Бизнинг оятларимизни инкор қилувчи бўлганлари каби Биз ҳам уларни «ÑƒÐ½ÑƒÂ­Ñ‚иб қўярмиз»» (Аъроф: 40 – 52);
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 13:49:37
«Ð‘изнинг оятларимизни инкор қилган кимсаларни албатта жаҳаннамга киритажакмиз. Қачонки терилари куйиб битиши билан ҳақиқий азобни тотиб кўришлари учун ўрнига бошқа териларни алмаштирамиз. Албатта, Аллоҳ қудрат ва ҳикмат эгаси бўлган зотдир. 57. Иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларни эса улар абадий яшайдиган, остидан дарёлар оқиб турадиган жаннатларга дохил қилажакмиз. Улар учун у жойларда пок жуфтлар бордир. Уларни қуюқ сояли жойларга киритамиз» (Нисо: 56, 57);

«ÐšÐ¸Ð¼ Аллоҳ ва унинг пайғамбарига итоат этса, уни остидан дарёлар оқиб турадиган жаннатларга киритиб, ўша жойда абадий ҳаёт бахш этар. Ва бу катта зафардир. 14. Ким Аллоҳ ва Унинг пайғамбарига итоатсизлик қилиб Аллоҳнинг белгилаб қўйган ҳадларидан тажовуз қилса, уни абадий қоладиган жойи бўлмиш жаҳаннамга киритар. Ва унинг учун хор қилгувчи азоб бордир» (Нисо: 13, 14);

«Ҳеч шубҳа йўқки, кимда-ким Роббининг (ҳузурига) жиноятчи-кофир бўлган ҳолда келса, у ҳолда албатта унинг учун жаҳаннам бор бўлиб, у (кофир) у жойда на ўла олур ва на яшай олур. 75. Ким у зотга яхши амаллар қилган мўмин ҳолида келса, бас, ана ўша (кишилар) учун юксак даражалар — 76. Остидан дарёлар оқадиган, улар абадий қоладиган жаннатлар бўлади. Бу (ширку-куфрдан) пок бўлган кишиларнинг мукофотидир!» (Тоҳа: 74 – 76);

«Ð¡ÑžÐ½Ð³ уларнинг ортидан намозни зое қиладиган ва шаҳватларга бериладиган кимсалар ўринбосар бўлдилар. Энди у (ўринбосарлар) албатта ёмонликка (яъни ёмон жазога) йўлиқарлар. 60. Магар иймон келтириб, яхши амаллар қилган зотларгина (азобга дучор қилинмаслар). Бас, улар жаннатга кирадилар ва уларга бирон зулм қилинмас. 61. Улар Раҳмон ғойибда (яъни бандалар кўзига кўринмай) турган ҳолида Ўз бандаларига ваъда қилган мангу (яшаладиган) жаннатларга (кирадилар). Албатта У зотнинг ваъдаси амалга ошгусидир. 62. У жойда улар бирон беҳуда сўз эшитмаслар, магар (аҳли жаннат томонидан) салом (эшитадилар холос). У жойда улар учун эртаю-кеч ризқлари ҳозирдир. 63. У – Биз бандаларимиздан тақводор бўлган кишиларга мерос қилиб берадиган жаннатдир» (Марям: 59 – 63);

«Ð‘ас, кофир бўлган кимсалар учун ўтдан бўлган кийимлар бичилди, (энди) уларнинг бошларидан қайноқ сув қуюлиб, 20. У (сув) билан уларнинг ичларидаги нарсалар ҳам, терилари ҳам эритиб юборилади. 21. Улар учун темир гурзилар бордир. 22. Ҳар қачон улар (жаҳаннам) ғам-азобидан (қочиб) чиқмоқчи бўлсалар (гурзилар билан) яна унга қайтариладилар ва (уларга): «ÐŽÑ‚ азобини тотиб кўрингиз», (дейилади). 23. Албатта Аллоҳ иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларни остидан дарёлар оқиб турадиган жаннатларга дохил қилади. Улар у жойда олтин билакузуклар ва марварид-маржонлар билан безанадилар, либослари эса ҳарир-ипак бўлади; 24. Улар (бу дунёда) хуш-ҳақ сўзга (яъни «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ якка-ягонадир», деган сўзга) ҳидоят қилинадилар ва ҳамду-сано эгаси — Аллоҳнинг йўлига йўлланадилар» (Ҳаж: 19 – 24);

«ÐÐ³Ð°Ñ€ хохласа, сиз учун (шу дунёдаёқ) ўшандан (яъни улар айтган боғу-хазинадан) яхшироқ нарсани – остидан дарёлар оқиб турадиган жаннатларни қилиб бера оладиган ва сиз учун қаср-саройларни қилиб бера оладиган зот – Аллоҳ баракотли - буюкдир. 11. Йўқ, улар (Қуръон оятларига боқмайдилар, чунки улар қиёмат) соатини ёлғон деганлар. Биз эса у соатни ёлғон деган кимсалар учун жаҳаннам ўтини тайёрлаб қўйганмиз. 12. (Жаҳаннам) уларни узоқ жойдан кўрган вақтидаёқ унинг хайқириқ ва бўкиригини эшитадилар. 13. Қачон улар кишанланган ҳолларида (жаҳаннамдан) тор бир жойга ташланганларида ўша жойда (ўзларига) ўлим тилаб қоладилар. 14. (Шунда уларга): «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€ бугун бир ўлимни эмас, кўп ўлимларни тиланглар (чунки сизлар бутун умрларингизни куфру исёнда ўтказганларингиз учун кўпдан-кўп ўлим-ҳалокатларга дучор бўлурсиз», дейилур). 15. (Эй Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам, уларга) айтинг: «Ð¨Ñƒ (жаҳаннам) яхшироқми ёки тақводор зотларга ваъда қилинган мангу жаннатми?!» У (яъни жаннат тақводорлар) учун мукофот ва оқибат - борар жой бўлди. 16. Улар учун ўша жойда мангу қолгувчи бўлган ҳолларида барча хоҳлаган нарсалари муҳайё бўлади. Бу Роббингиз зиммасидаги сўралгувчи ваъда бўлди» (Фурқон: 10 – 16);
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 13:57:09
«Ð¡ÑžÐ½Ð³Ñ€Ð° Биз бу Китобга бандаларимиздан Ўзимиз танлаган зотларни (яъни сизнинг умматингизни) ворис қилдик. Бас уларнинг орасида (Қуръонни Ñžқиса-да, унга амал қилмайдиган) ўз жонига жабр қилгувчи ҳам бор, уларнинг орасида ўртача амал қилгувчи ҳам бор ва уларнинг орасида Аллоҳнинг изну иродаси билан мудом яхшиликларга шошилгувчи ҳам бордир. Ана ўша (яъни Қуръонга ворис бўлиш Аллоҳнинг) катта марҳаматидир. 33. Улар олтиндан бўлган билакузуклар ва марварид-маржонлар билан безанган ҳолларида мангу (турадиган) жаннатларга кирадилар. У жойда уларнинг либослари ҳарир-ипак бўлади. 34. Ва улар (жаннатга кирган чоғларида) дедилар: «Ð‘излардан ғам-қайгуни кетказган зот — Аллоҳга ҳамду-сано бўлсин. Дарҳақиқат Роббимиз мағфиратли ва ўта шукр қилгувчидир. 35. У Ўз фазлу-марҳамати билан бизларни мангу турадиган бир диёрга туширдики, бу жойда бизларга на машаққат етар ва на чарчоқ етар». 36. Кофир бўлган кимсалар учун эса жаҳаннам ўти бордирки, на уларга (иккинчи бор ўлиш) ҳукм қилиниб, ўла олурлар ва на улардан (жаҳаннам) азоби енгиллатилади. Биз ҳар бир кофирни мана шундай жазолаймиз. 37. Улар у жойда: «Ð Ð¾Ð±Ð±Ð¸Ð¼Ð¸Ð·, бизларни (бу азобдан) чиқаргин, бизлар қилиб ўтган амалларимиздан бошқа яхши (амалларни) қиламиз», деб дод-вой қиларлар. Ахир Биз сизларга эслатма оладиган киши эслатма олгудек узун умр бермаганмидик?! Сизларга огоҳлантиргувчи (пайғамбар) ҳам келган эди-ку! Бас энди азобларингизни тотаверинглар! Энди золим кимсалар учун бирон ёрдамчи бўлмас!» (Фотир: 32 – 37);

«Ð™Ñžқ, (Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам алайҳис-салом асло шоири мажнун эмасдир, балки) у Ҳақ (дин)ни олиб келди ва (ўзидан аввал ўтган) барча пайғамбарларни тасдиқ этди. 38. (Эй жиноятчи кимсалар), сизлар шак-шубҳасиз аламли азобни тотгувчидирсизлар. 39. Сизлар фақат қилиб ўтган жиноятларингиз сабабли жазоланасизлар. 40. Магар Аллоҳнинг покиза бандалари бордирки; 41. Ана ўшалар учун маълум ризқ; 42-43-44.— (ҳар турли) мевалар бўлар. Ва улар ноз-неъмат боғларида сўрилар устида бир-бирларига рўбарў ўтирган ҳолларида ҳурмат-иззат кўргувчидирлар. 45-46. Уларга оқар чашмадан ичгувчилар учун лаззат бўлган оппоқ (шароб) косалари айлантириб турилурки, 47. У (шароб)да маст қилгувчи – ақлдан оздиргувчи нарса бўлмас ва улар ундан маст бўлмаслар. 48-49. Яна уларнинг олдиларида кўзларини (бегоналарга қарашдан) тийгувчи, гўё яшириб қўйилган (оппоқ) тухумдек (заҳаланмаган) оҳу кўзлар бўлар» (Соффат: 37 – 49);

«ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та мана шу (аҳли жаннат етадиган неъматлар) улуғ бахтнинг ўзидир. 61. Бас, амал қилгувчилар мана шундай (мангу бахт саодат) учун амал қилсинлар! 62. Мана шу яхшироқ зиёфатми ёки заққум дарахтими? 63. Ҳақиқатан Биз уни (яъни Заққум дарахтини) золим кимсалар учун фитна-алдов қилиб қўйдик.

И з о ҳ. Жаҳаннамда Заққум дарахти бўлиши ҳақида сўзланганида кофирлар «Ð”ўзахда қандай қилиб дарахт ўссин, ахир жаҳаннамнинг ўти уни куйдириб юбормайдими?» деганлар. Шунинг учун ÑŽқоридаги оятда кофирлар Аллоҳ таолонинг қудратига шак келтирганлари учун у дарахт Ñ‚Ñžғрисида зикр қилинганида, ақллари бовар қилмай фитна-алдовга дучор бўлишлари уқтирилди.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 14:17:57
64. Дарҳақиқат у жаҳаннам қаърида ўсадиган бир дарахтдир. 65. Унинг бутоқлари(даги мевалари хунукликда) худди шайтонларнинг бошларига ўхшар. 66. Бас улар (яъни жаҳаннамдагилар) албатта ундан еб, қоринларини тўлдиргувчидирлар. 67. Сўнгра албатта улар учун унинг (Заққум меваларининг) устига қайноқ сувдан аралаштирилади (яъни уларга мажбуран қайнаётган сув ичирилади). 68. Сўнгра уларнинг қайтадиган жойлари яна албатта жаҳаннамда бўлади (яъни қайноқ сув уларнинг бутун ички аъзоларини куйдириб битганидан сўнг, энди жаҳаннам ўти уларнинг баданларини куйдиради)» (Соффат: 60 – 68);

«Ð‘ас уларнинг қилиб ўтган амалларига мукофот қилиб улар учун беркитиб қўйилган кўзлар қувончини (яъни охират неъматларини) бирон жон билмас. 18. Ахир мўмин бўлган киши билан фосиқ-итоатсиз бўлган кимса тенг бўларми? (Йўқ), баробар бўлмайдилар! 19. Иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотлар учун қилиб ўтган амаллари сабабли жаннат маъволари манзил бўлади. 20. Фосиқ бўлган кимсаларнинг маъволари эса жаҳаннамдир. Ҳар қачон ундан чиқмоқчи бўлсалар, яна унга қайтариладилар ва уларга: «ÐŽÐ·Ð»Ð°Ñ€Ð¸Ð½Ð³Ð¸Ð· ёлғон деган жаҳаннам азобини тотингиз», дейилади. 21. Албатта Биз улар кўз (куфру исёнларидан) қайтишлари учун уларга улуғ азобдан илгари яқин азобни (яъни дунё азобини) тотдирамиз» (Сажда: 17 – 21);

«Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð³Ð° берилган нарсалар фақат ҳаёти дунёнинг мато ва зийнатларидир. Аллоҳ ҳузуридаги (ажру-мукофот) эса яхшироқ ва боқийроқдир. Ахир ақл юргизмайсизларми?! 61. Ахир Биз гўзал ваъда (жаннат) ваъда қилган, бас унга эришган киши, Биз ҳаёти дунё матосидан озгина фойдалантириб, сўнгра қиёмат кунида (мангу азобга) дучор қилингувчилардан бўлган кимса каби бўладими?!» (Қасас: 60, 61);

«Ð‘у ҳаёти дунё фақат (бир нафаслик) ўйин-кулгидир, холос. Албатта, Аллоҳдан қўрқадиган кишилар учун охират диёри яхшироқдир. Ақл юргизмайсизларми?!» (Анъом: 32);

«Ð‘ас кофир бўлган кимсалар учун жаҳаннамдан иборат ҳалокат бўлгай! 28. Балки Биз иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларни ерда бузғунчилик қилиб юрган кимсалар каби қилиб қўярмиз?! Балки Биз тақводор зотларни фисқу-фужур қилиб юрган кимсалар каби қилиб қўярмиз?! (Йўқ! Асло ундоқ бўлмас!) 29. (Эй Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам, ушбу Қуръон барча одамлар) оятларини тафаккур қилишлари ва ақл эгалари эслатма-ибрат олишлари учун Биз сизга нозил қилган бир муборак Китобдир» (Сод: 27 – 29);

«ÐÐ³Ð°Ñ€ билсангиз (айтинг-чи), қайси гуруҳ (қўрқмай) хотиржам бўлишга ҳақлироқ?» 82. Иймон келтирган, ўз иймонларини зулм (ширк) билан аралаштирмаган зотлар — ана ўшалар хотиржам бўлгувчидирлар ва ўшалар ҳидоят топгувчидирлар» (Анъом: 81, 82).
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 14:21:17
Иккинчи хутба

Аллоҳ таолога Ўзи суйгани ва рози бўлганидек муборакли ва ширин ҳамдлар бўлсин. Мен Аллоҳ азза ва жаллага ҳамду санолар айтаман ва шукроналар келтираман ҳамда «Ð¨ÐµÑ€Ð¸ÐºÑÐ¸Ð· ва ёлғиз Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ. Мулк ва ҳамдлар Унингдир. У – барча нарсага қодирдир ҳамда саййидимиз, пайғамбаримиз ва ҳабибимиз Муҳаммад ибн Абдуллоҳ Аллоҳнинг бандаси ва расули» эканига гувоҳлик бераман. Аллоҳим, банданг ва расулинг бўлган Муҳаммад ибн Абдуллоҳга, Унинг оиласи ва саҳобаларига салавоту саломлар йўлла.

Сўнг ...
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 14:32:24
Ўтган ва қуйидаги оятларни тинглашингиз учун келтиришдан мақсад қалбларни уйғотиш, қўзғаш ҳамда мангу саодат йўлини танлаши, у йўл сари солиҳ амалларда шаклланган сабабларни қилиш билан интилиши ва гуноҳу маъсиятларни тарк қилиш билан мангу бахтиқаролик йўлидан узоқлашиши учун эслатишдир. 

«Ð‘у (Биз сизга сўйлаган қиссалар) бир эслатмадир. Шак-шубҳасиз, тақводор зотлар учун гўзал оқибат —  50. Улар учун барча дарвозалари ланг очиқ мангу жаннатлар бордир. 51. Улар у жойлардаги (сўриларда) ястаниб ўтириб, мўл-кўл (яъни хоҳлаганларича) мева-чева ва шароб чақирадилар. 52. Ва уларнинг олдиларида кўзларини (номаҳрамга боқишдан) сақлаган (ёш ва ҳуснда) тенгдош (қиз)лар бўлар. 53. У (зикр қилинган нарсалар) сизларга ҳисоб-китоб (яъни Қиёмат) куни учун ваъда қилинадиган нарсалардир. 54. Шак-шубҳасиз бу Бизнинг (жаннат ахлига ато этадиган) ризқу-рўзимиздирки, унинг учун тугаб қолиш бўлмас. 55. (Ҳақиқат) шудир. (Энди) ҳеч шак-шубҳасиз ҳаддан ошгувчи-туғёнга тушгувчи кимсалар учун энг ёмон оқибат —  56. Улар кирадиган жаҳаннам бордир. Бас нақадар ёмон жой у. 57. Мана бу қайноқ ва йирингдир! Бас улар ўшани тотиб кўрсинлар!  58. Бошқа (азоб-уқубатлар) ҳам ўша тур, ўша шаклда бўлар! 59. (Жаҳаннамга кирган пайтларида кофирларнинг пешволарига ҳаёти дунёда уларга эргашган кимсаларни кўрсатилиб): «ÐœÐ°Ð½Ð° бу (одамлар сизлар билан бирга (яъни сизлар сабабли жаҳаннамга ташлангувчи жамоатдир», (дейилганида, пешволар айтдилар): «Ð¥ÑƒÑˆ келмадилар! Ҳақиқатан уларнинг ўзлари жаҳаннамга киргувчи кимсалардир».  60. Улар (яъни эргашувчилар пешволарга) дедилар: «Ð™Ñžқ, сизлар хуш келмадингиз! (Чунки) сизлар ўша (азобни) бизларга келтирдингиз! Бас нақадар ёмон жой (бу жаҳаннам)!». 61. Улар (яна) дедилар: «Ð Ð¾Ð±Ð±Ð¸Ð¼Ð¸Ð·, ким бизларга мана шу (азоб)ни келтирган бўлса, бас Ўзинг унга жаҳаннамда азобни бир неча баробар зиёда қилгин»» (Сод: 49 – 61);

«Ð£ Кунда дўстлар бир-бирларига душмандир, магар (Аллоҳ йўлида дўстлашган) тақводор зотларгина (мангу дўстдирлар). 68-69. (У Кунда уларга айтилар): «Ð­Ð¹, Бизнинг оятларимизга иймон келтирган ва мусулмон бўлиб ўтган бандаларим, бу Кун сизлар учун ҳеч хавфу-хатар йўқдир ва сизлар асло ғамгин бўлмайсизлар. 70. Сизлар жуфти ҳалолларингиз билан бирга шод-ҳуррам бўлган ҳолларингизда жаннатга кирингиз!» 71. Уларга олтин лаганлар(да таомлар) ва қадаҳлар(да шароблар) айлантирилади. У жойда кўнгиллар тилайдиган ва кўзлар лаззатланадиган (барча) нарса бордир. Сизлар у жойда мангу қоласизлар. 72. Қилиб ўтган амалларингиз сабабли сизларга мерос қилиб берилган жаннат мана шудир. 73. Сизлар учун у жойда кўплаб мева-чевалар бўлиб, сизлар улардан ерсизлар.

И з о ҳ. Мазкур оятларда беш кунлик дунёда тақво билан яшаб ўтган мўмин-мусулмонларга мерос қилиб бериладиган жаннатдаги ноз-неъматлар беадад ва мангу боқий, боғ-мевалари эса хазон билмас эканлиги баён этилди. Энди динсиз осийларнинг оқибатлари қандай бўлиши ҳақида хабар берилади.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 12 Aprel 2009, 14:45:46
74. Албатта жиноятчи кимсалар (яъни кофирлар) жаҳаннам азобида мангу қолгувчидирлар. 75. Улардан (азоб бирон лаҳза ҳам) енгиллатилмас ва улар (ўша азобда қолиб) бутунлай номурод бўлгувчидирлар! 76. Уларга Биз зулм қилмадик, лекин улар (ўзларига) зулм қилгувчи бўлдилар. 77. Улар (жаҳаннам ходими бўлган фариштага) «Ð­Ð¹ Молик, Роббинг бизларга Ўз ҳукмини қилсин (яъни тезроқ жонимизни олcин, бизлар бу азобдан қутулайлик», деб) нидо қилганларида, у: «ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та сизлар (мана шу азобда мангу) тургувчидирсизлар», деди. 78. Аниқки биз сизларга Ҳақ — Қуръонни келтирганмиз, лекин сизларнинг кўпларингиз Ҳақни ёмон кўргувчидирсизлар. 79. Балки улар (яъни Макка мушриклари пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва салламга суиқасд қилиш учун) бирон ишга қарор қилгандирлар?! Бас, албатта Биз ҳам (Ўз пайғамбаримизга уларнинг макрларидан нажот бериб, у суиқасд қилгувчиларнинг ўзларини ҳалок этишга) қарор қилгувчидирмиз. 80. Балки уларнинг гумонларича, Биз уларнинг сирларини (билмасмиз) ва шивир-шивирларини эшитмасмиз?! Ундоқ эмас! Бизнинг элчиларимиз (фаришталар) уларнинг олдиларида (ҳар бир қилган ишларини) ёзиб турадилар!» (Зухруф: 67 – 80);

«(ҳақ билан ботилнинг) ажралиш Куни (яъни Қиёмат Куни) барчаларининг (инсонларнинг) ҳисоб-китоб вақтидир. 41. У Кунда дўст дўстга бирон нарсада асқотмас ва уларга ёрдам ҳам берилмас. 42. Магар Аллоҳ раҳмат қилган кишиларгагина (ёрдам берилар). Албатта Унинг Ўзигина қудратли ва меҳрибондир. 43-44. Албатта (жаҳаннамнинг ўртасида ўсадиган) Заққум дарахти гуноҳкорнинг таомидир. 45-46. (У таом) мисоли қайноқ сувнинг қайнаши каби қоринларда қайнайдиган эритилган (доғланган) Ñ‘ғдир! 47-48. (Жаҳаннам фаришталарига): «Ð£Ð½Ð¸ (гуноҳкорни) ушлаб жаҳаннамнинг ўртасига судраб олиб боринглар, сўнгра боши устидан қайноқ сувдан — азобдан қуйинглар!» (деб амр этилар). 49-50. (Унга масхара қилиш учун: «ÐœÐ°Ð½Ð° бу азобни) тотиб кўргин! Дарҳақиқат сенинг Ўзингтина «қудратли ва улуғдирсан». Дарвоқеъ бу (азоб) сизлар (ҳаёти дунёдалик пайтингизда) шак-шубҳа қилган нарсангиздир!» (дейилар). 51-52. Албатта тақводор зотлар (У Кунда) осойишта жойда, боғлар ва чашмалар устида бўладилар. 53. Улар бир-бирларига рўбарў бўлган ҳолларида ипак-шойидан либослар кийиб (ўтирадилар). 54. Мана шундай! Яна Биз уларга оҳукўз ҳурларни жуфти ҳалол қилиб қўйгандирмиз. 55. Улар у жойда тинч-хотиржам бўлган ҳолларида (хизматкорлардан) барча мева-чевани чақирадилар. 56. Улар (жаннатда) биринчи ўлимдан (яъни ҳаёти дунёдан кўз юмганларидан) бошқа ўлимни тотмаслар. (Аллоҳ) уларни жаҳаннам азобидан сақлагандир. 57. (Бу) Роббингиз томонидан бўлган фазлу марҳаматдир. Мана шу улуғ бахтдир. 58. Бас, (эй Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам), дарҳақиқат, шояд улар эслатма-ибрат олсалар, деб Биз (бу Куръонни) сизнинг тилингиз билан осон-енгил қилиб бердик. (Лекин улар Қуръон панд-насиҳатларини қабул қилмадилар). 59. Бас, энди сиз (уларнинг ҳоллари не кечишига) кўз тутинг! Улар ҳам албатта (сизнинг ҳалокатингизга) кўз тутгувчидирлар» (Духон: 40 – 59);

«ÐÑ…ир Роббиси томонидан аниқ-равшан ҳужжатга (яъни Қуръонга) эга бўлган ки­ши (яъни Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ва мўминлар), қилган ёмон амали ўзига чиройли кўринган ва ҳавойи нафсига эргашган (кофир) кимсалар каби бўладими?! 15. Тақво эгалари учун ваъда қилинган жаннатнинг мисоли-сифати (будир): «Ð£Ð½Ð´Ð° айнимаган сувдан бўлган дарёлар ҳам, таъми ўзгармаган сутдан бўлган дарёлар ҳам, ичгувчилар учун лаззатли (яъни бадтаъм ва ақлдан оздиргувчи бўлмаган) майдан бўлган дарёлар ҳам, мусаффо асалдан бўлган дарёлар ҳам бордир. Улар учун у жойда барча мевалардан бордир ва (улар учун у жойда) Роббилари томонидан мағфират бордир. (Ана шундай жаннат аҳли бўлган тақво эгалари) жаҳаннамда мангу қоладиган ва (у жойда) қайноқ сув билан суғорилиб, у (сув) ичакларини бўлак-бўлак қилиб ташлаган (кофир) кимсалар каби бўладиларми?!» (Муҳаммад: 14, 15);

«Ð Ð¾Ð±Ð±Ð¸Ð½Ð³Ð¸Ð·Ð½Ð¸Ð½Ð³ азоби шак-шубҳасиз воқеъ бўлгувчидир! 8. Унинг учун бирон дафъ қилгувчи — тўсиқ йўқдир. 9. У Кунда осмон титраб-чайқалади; 10. Ва тоғлар ҳам (ўрнашган жойларидан жилиб), йўлга тушади! 11-12. Ана ўша Кунда (пайғамбарларни) ёлғончи қилгувчи, ўзлари шўнғиган нотўғри йўлларида адашиб юрадиган кимсаларга ҳалокат бўлади! 13. У Кунда улар жаҳаннам ўтига ҳайдаладилар! 14. (Ва уларга дейилади): «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€ ёлғон деб юрган жаҳаннам мана шудир!» 15. Қани, бу (азоб) ҳам сеҳрми, ёки сизлар (ҳаёти дунёда ҳақни кўра олмаганларингиз каби бу азобни ҳам) кўрмаяпсизларми?! 16. (Жаҳаннамга) кирингиз! Энди (унинг азобига) хоҳ сабр қилинглар, хоҳ сабр қилманглар, сизларга баробардир! (Яъни у азоб сизлардан енгиллатилмас). — Сизлар фақат ўзларингиз қилиб ўтган қилмишларингизнинг жазосини тортасизлар!» 17-18. Тақводор зотлар эса уларга Роббилари ато этган нарсалар билан шод-ҳуррам бўлган ҳолларида шак-шубҳасиз жаннатлар ва неъматлар ичра барқарордирлар. Роббилари уларни жаҳаннам азобидан сақлагандир. 19-20. (Уларга): «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€ қилиб ўтган (яхши) амалларингиз сабабли қатор тизилган сўрилар устида ястанган ҳолларингизда кўнгилдагидек еб-ичинглар», (дейилади) ва Биз уларга шаҳло кўзларни жуфти ҳалол қилиб бердик. 21. Ўзлари иймон келтириб, зурриётлари ҳам уларга иймон билан эргашган зотларга (ўша) зурриётларини қўшдик ва уларга қилган амалларидан бирон нарсани ҳам камитмадик. Ҳар бир киши ўзи касб қилган иши билан гаровга олингувчидир — ушлангувчидир.

И з о ҳ. Ушбу оятни шундай тушуниш керак. Агар аждодлар ҳаёти дунёдан иймон ва эзгу амаллар билан ўтиб, Аллоҳ таоло наздида юксак даражотларга эришсалар ва уларнинг фарзандлари ҳам уларга иймон билан эргашсалар-у, аммо ота-боболари муяссар бўлган баланд мақомларга кўтарила олмасалар-да, Аллоҳ таоло уларни ҳам ота-боболарига қўшиб, барчаларига Ўзи ваъда қилган жаннатдан жой ато этади, аммо фарзандлари сабабли аждодларнинг ажр-мукофотларини заррача камитмайди. Чунки ҳар бир жон ўзи қилган ишига жавобгардир.

Энди қуйидаги оятларда яна ўша аҳли жаннатга ато этиладиган бахт-саодат ва ноз-неъматлар зикр қилинади.

«22. Яна Биз уларни кўнгиллари истайдиган мева-чева ва гўшт билан қувватлантирдик. 23. Улар у жойда (шундай шароб) косаларини талашиб — қўлма-қўл қилиб ичадиларки, у (шароб)да (яъни уни ичганлари сабабли) на беҳуда-сергаплик ва на гуноҳ бўлади. 24. Уларнинг устида гўё (садаф ичида) яширинган гавҳардек (покиза ва хушсурат) ғуломлари айланиб (хизматга ҳозир бўлиб) туради. 25-26. Улар бир-бирларига боқишиб, басти-жавоб қилишиб, дейдилар: «Ҳақиқатан бизлар илгари (ҳаёти дунёда) аҳли-оиламиз орасида (бўлган чоғимизда охиратда Аллоҳнинг азобига дучор бўлишдан) қўрқар эдик. 27. Мана, Аллоҳ бизларга марҳамат кўргузди ва бизларни самумдан (яъни баданларни илма-тешик қилиб юборадиган жаҳаннамий шамолдан) сақлади. 28. Дарҳақиқат бизлар илгари (ҳаёти-дунёда) У зотга дуо-илтижо қилар эдик. Албатта Унинг Ўзигина марҳаматли, меҳрибондир». 29. Бас, (эй Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам) сиз (инсонларга Қуръон оятлари билан) панд-насиҳат қилаверинг! Чунки сиз Роббингизнинг неъмат-марҳамати билан коҳин-фолбин ҳам мажнун ҳам эмасдирсиз» (Тур: 7 – 29);

«Ð­Ð½Ð´Ð¸ қачон (Қиёмат қойим бўлгач) осмон ёрилиб, (жаҳаннам ҳароратидан қизиб кетган) тери каби қизариб қолганида — 38. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея олурсизлар?! 39.— Ана ўша Кунда на бир инс ва на бир жин (қилиб ўтган) гуноҳидан сўралмас! 40. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 41, (Чунки у Кунда) жиноятчи-осий кимсалар сиймо-белгиларидан танилиб, пешона ва оёқларидан олинадилар (ва жаҳаннамга отиладилар)! 42. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматлари­ни ёлғон дея оласизлар?! 43. Жиноятчи-осий кимсалар ёлғон дей­диган жаҳаннам мана шудир! 44. Улар ўша (жаҳаннам) билан ўта қайноқ сув ўртасида айланаверадилар!

И з о ҳ. Яъни, ҳаёти дунёдан куфру исён билан ўтган ким­салар охиратда жаҳаннам ўтида куяр эканлар, жаҳаннам ходимлари бўлмиш фаришталардан бирон қултум сув беришни сўрайдилар. Шунда уларга қайноқ сув берилиб, яна жаҳаннамга отиладилар ва бу ҳол абадул-абад давом этади.

Мазкур оятларда кофирлар дучор бўлажак азоб-уқубатлар баён этилди.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 16:35:05
:as:

Энди қуйида келадиган оятларда иймон эгаларига кўз тутиб турган гўзал оқибат — жаннатдаги мангу саодатли ҳаёт зикр қилинади.

«45. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 46. Роббиси (ҳузурида) туришидан (яъни ўзининг Аллоҳ олдида туриб ҳаёти дунёда қилиб ўтган барча амалларига жавоб беришдан) қўрққан киши учун икки жаннат бордир. 47. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъ­матларини ёлғон дея оласизлар?! 48. (У икки жаннат сон-саноқсиз) шоҳ-новдалар эгасидирлар, (яъни, сермева ва соя-салқиндирлар). 49. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 50. У иккисида икки оқар чашма бордир. 51. Бас, (эй инсонлар ва жин­лар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея ола­сизлар?! 52. У иккисида барча мевадан икки нави бордир. 53. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 54. (Аҳли жаннат) астарлари шойидан бўлган кўрпачалар устида ястанган ҳолларида (ўтирадилар). У жаннатларнинг меваси яқин бўлгувчидир (яъни жаннат аҳли қай-бир мевани ейишни истаса ўша меванинг ўзи уларга эгилиб, яқин келади). 55. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 56. У (жаннат)ларда шундай кўзларини (бегона эркакларга қарашдан) тийгувчи (қиз)лар борки, уларга (жаннат аҳлидан) илгари на бир инс ва на бир жин тегингандир. 57. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 58. Улар (софлик ва оқликда) гўёки Ñ‘қут ва маржондирлар. 59. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 60. Эҳсон-яхшиликнинг жазоси-мукофоти фақат яхшиликдир.

И з о ҳ. Яъни, ҳаёти дунёдан иймон ва эзгу амаллар билан ўтган кишининг охиратдаги мукофоти жаннатдир. Эҳсон калимасининг луғавий маъноси — чиройли амал қилмоқликдир. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламдан: «Ð­ҳсон нимадир?» деб сўралганида у киши шундай жавоб қилган эканлар: «Ð­ҳсон — Аллоҳ таолога гўё Уни кўриб тургандек ибодат қилишингдир. Зотан, сен У зотни кўрмасанг-да, У зот шак-шубҳасиз сени кўриб тургувчидир».

61. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 62. У икки (жаннат)дан қуйироқда яна икки жаннат бордир. 63. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 64. (У икки жаннат серсув ва серяпроқликдан) қорамтирдирлар. 65. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 66. У ик­кисида тинмай отилиб тургувчи икки чашма бордир. 67. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 68. У иккисида мева, хурмо ва анорлар бордир. 69. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 70. У (жаннат)ларда хушхулқ ва гўзал юзли (аёл)лар бордир. 71. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 72. (Улар) чодирларда асралган ҳурлардир. 73. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматла­рини ёлғон дея оласизлар?! 74. Уларга (жаннат аҳлидан) илгари на бир инс ва на бир жин тегингандир. 75. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъматларини ёлғон дея оласизлар?! 76. (Жаннат аҳли у жаннатларда) яшил болишлар ва гўзал гиламлар устида ястанган ҳолларида (ўтирадилар). 77. Бас, (эй инсонлар ва жинлар), Роббингизнинг қайси неъ­матларини ёлғон дея оласизлар?! 78. Буюклик ва карам соҳиби бўлган Роббингизнинг номи баракотли — муборакдир» (Раҳмон: 37 – 78);

«1-2. Қачон Воқеа — Қиёмат воқеъ бўлса, у воқеъ бўлган чоғда бирон ёлғон сўзлагувчи бўлмас. 3-4-5-6-7. Ер (қаттиқ) ларзага келган, тоғлар титилиб, чанг-тўзонга айланган ва сизлар уч синф-тоифа бўлиб қолган чоғда (Қиёмат кофирларни жаҳаннамга дучор этиш билан) паст қилгувчи, (мўминларни эса жаннатга киритиш билан) баланд қилгувчидир.

И з о ҳ. Яъни, бу дунёда нафслари истаган хирсу ҳавасларга муккадан кетиб, мол-давлат ва салтанатлари би­лан ҳаволаниб юрган динсиз-иймонсиз кимсаларни Қиёмат энг тубан жаҳаннамга ташлаш билан паст қилиб қўяр, аммо бу ҳаёти дунёда мудом рўй бериб турадиган зулму ситам ва ҳақсизлик азобидан эзилиб юрсаларда, ўз иймон-эътиқодларида устивор бўлган мўмин-мусулмонларни эса жаннатлардаги баланд мақомларга кўтарар.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 16:40:06
Энди ÑŽқорида зикр қилинган уч тоифа кимлар эканлиги баён этилади.

«8. Бас, (у уч тоифадан биринчиси) ўнг томон эгаларидир. Ўнг томон эгалари (бўлмоқ) не (саодат)дир! 9. (Иккинчи тои­фа) сўл-чап томон эгаларидир. Сўл-чап томон эгалари (бўлмоқ) не (бахтсизлик)дир!

И з о ҳ. Ўнг томон эгалари ҳаёти-дунёдан иймон-эътиқод билан ўтганлари сабабли Қиёмат Кунида номаи-аъмоллари ўнг томонларидан берилиб, жаннат неъматларига сазовор бўлган саодатманд кишилардир. Чап томон эгалари эса ҳаёти дунёдан куфру исён билан ўтганлари сабабли Қиёмат Кунида номаи-аъмоллари чап томонларидан берилиб, жаҳаннамга гирифтор бўлган бадбахт кимсалардир.

10. (Учинчи тоифа бўлмиш барча яхши амалларга) пешқадам бўлгувчи зотлар (жаннат неъматларига эришишида ҳам) пешқадам бўлгувчи зотлардир! 11-12. Ана ўшалар ноз-неъмат боғларида (Аллоҳ таолога) яқин қилингувчилардир. 13-14. (У пешқадамлар) аввалги (уммат)лардан кўпчилик, кейингилардан (яъни Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам алайҳис-салом умматларидан) эса оздир.

И з о ҳ. Яъни, Одам алайҳис-саломдан тортиб, то Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам алайҳис-саломгача, ўтган барча пайғамбарларга иймон келтирган ва уларнинг ёнларида туриб Аллоҳ таоло буюрган динга даъват қилишда ёрдамчи бўлган аввалги умматлар орасидаги пешқадам зотларнинг саноқларига нисбатан Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам алайҳис-салом умматлари ўртасидаги пешқадам зотларнинг сонлари оздир.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 16:50:55
15-16. (Улар олтиндан) Ñ‚Ñžқилган сўриларда ястанган ҳолларида бир-бирларига рўбарў бўлиб (ўтирадилар). 17—18. Устларида эса мангу ёш (яъни ҳеч қаримайдиган) болалар оқар чашмадан (майли) қадаҳларни, кўзаларни ва косаларни айлантириб турадилар. 19. У (май)лардан уларнинг бошлари ҳам оғримас, маст ҳам бўлмаслар. 20-21. Яна ўзлари танлаб оладиган мева-чева ҳамда иштаҳалари тортган қуш гўштлари ҳам (айлантириб турилади). 22-23. Яна (улар учун) худди яшириб қўйилган марварид мисол оҳу кўз ҳурлар бордир. 24. (Бу) улар (ҳаёти дунёда) қилиб ўтган амалларининг мукофотидир. 25-26. Улар у жойда бирон беҳуда ва гуноҳ-ёлғон (сўз)ни эшитмаслар, фақат «Ð¡Ð°Ð»Ð¾Ð¼-салом», дейилганинигина (эшитадилар). 27. Ўнг томон эгалари... Ўнг томон эгалари (бўлмоқ) не (саодат)дир! 28. (Улар) тикансиз бутазорларда. 29. Тизилган бананзорларда. 30. Ёйилган соя (ости)да. 31. Оқизиб қўйилган сув (усти)да. 32-33. Тугаб қолмайдиган ва манъ этилмайдиган кўпдан-кўп (турли-туман) мева-чева (ости)да. 34. Баланд кўтарилган кўрпачалар (усти)дадирлар. 35. Дарвоқеъ Биз уларни (оҳу кўз ҳурларни) дафъатан пайдо қилдик (яъни улар онадан туғилмадилар, балки Аллоҳнинг қудрати билан дафъатан пайдо бўлдилар). 36-37-38. Сўнг уларни ўнг томон эгалари учун (ёшда ҳам, ҳусну жамол ва қадду қоматда ҳам) бири-бирига тенг, эҳтиросли бокира қизлар қилиб қўйдик. 39-40. (Ўнг томон эгалари бўлмиш саодатманд кишилар) аввалги (уммат)лардан ҳам кўпчилик, кейингилардан (яъни Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам алайҳис-салом умматларидан) ҳам кўпчиликдир. 41. Чап томон эгалари... Чап томон эгалари (бўлмоқ), не (бахтсизлик)дир! 42. (Улар жаҳаннамдан тинимсиз эсиб турадиган, баданларни илма-тешик қилиб юборувчи) Самум (шамоли) ва қайноқ сув ичида; 43-44. Ва на салқин, на фойдали бўлмаган қора тутундан иборат «ÑÐ¾Ñ» (ос­ти)дадирлар. 45. Дарвоқеъ улар бундан илгари (яъни ҳаёти дунёда хирсу ҳавасга муккадан кетган) боёнлар эдилар. 46. Улар улуғ гуноҳ (яъни ширк) устида оёқ тираб турар эдилар. 47-48. Ва: «Ð‘излар ўлиб, тупроқ ва суякларга айлангач, ростдан ҳам қайта тирилгувчимизми, аввалги ота-боболаримиз ҳам-а?!» деб (масхара қилар) эдилар. 49-50. (Эй Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам, сиз уларга) айтинг: «ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та аввалгилар ҳам, кейингилар ҳам маълум Кундаги белгиланган вақтга шак-шубҳасиз тўплангувчидирлар. 51. Сўнгра албатта сизлар, эй (қайта тирилишни) ёлғон дегувчи гумроҳлар, 52. Шак-шубҳасиз (жаҳаннамнинг ўртасида ўсадиган) Заққум дарахтидан егувчи —53.— ундан қоринларингизни тўлдиргувчидирсизлар. 54. Сўнг унинг устига қайноқ сувдан ичгувчи, (ичганда ҳам) — 55. Ташна-тўймас туялар каби ичгувчидирсизлар! 56. Мана шу уларнинг жазо (Қиёмат) Кунидаги «Ð·Ð¸Ñ‘фат»Ð»Ð°Ñ€Ð¸Ð´Ð¸Ñ€!» (Воқеъа: 1 – 56);

«Ð‘илингларки, бу ҳаёти дунё фақат (бир нафаслик) ўйин-кулги, зеб-зийнат, ўрталарингиздаги ўзаро мақтаниш ва мол-дунё ҳамда фарзандларни кўпайтиришдир холос. (У) худди бир ёмғирга ўхшарки, унинг (Ñ‘ғиши сабабли униб чиққан) ўт-ўлани деҳқонларни хайратга солиб (ақлларини банд қилиб қўяр). Сўнгра у қурир, бас уни сарғайган ҳолла кўрарсиз. Сўнгра у қуруқ чўп бўлиб қолар. (Ҳаёти дунёнинг ҳоли ҳам шундан ўзга эмасдир). Охиратда эса (ўша тўрт кунлик дунёга алданиб қолганлар учун) қаттиқ азоб ва (иймон-эътиқод билан ўтганлар учун) Аллоҳ томонидан мағфират ва ризолик бордир. Ҳаёти дунё эса фақат алдагувчи матодир. 21. (Эй инсонлар), Роббингиз томонидан бўладиган мағфиратга ҳамда Аллоҳ ва Унинг пайғамбарларига иймон келтирган зотлар учун тайёрлаб қўйилган, кенглиги осмон ва Ернинг кенглиги каби бўлган жаннатга шошилингиз! Бу (яъни ваъда қилинган мағфират ва жаннат) Аллоҳнинг фазлу марҳамати бўлиб, уни Ўзи хоҳлаган кишиларга ато этар. Аллоҳ улуғ фазлу марҳамат соҳибидир» (Ҳадид: 20, 21).

Бу ҳақдаги оятлар жуда ҳам кўп. Бироқ мен улар ичидан бошқаларидан кўра жаннат неъматлари ва жаҳаннам азобларини кенгроқ тушунтирган оятларни келтириш билангина чекландим.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 16:58:28
Иймон биродарлиги ва унинг самаралари

Хатиб: Аллома Солиҳ ибн Фавзон ал-Фавзон

Мутаржим: Абу Жаъфар ал–Бухорий

Хутбанинг арабча сарлавҳаси:  في الأخوة الإيمانية وثمراتها

Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм

Биринчи хутба

Барча ҳамдлар Аллоҳга хосдир... Биз Ундан ёрдам, нафсимизнинг ёмонлиги ва амалларимизнинг шумлигидан паноҳ ҳамда мағфират сўраймиз. Аллоҳ ҳидоят қилган одамни адаштирувчи, адаштирган одамни ҳидоятловчи йўқдир. Мен ягона, шериксиз Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, Муҳаммад эса Унинг бандаси ва элчиси эканига гувоҳлик бераман.

«Ҳой мўъминлар, Аллоҳдан лойиқ бўлганидек қўрқинглар ва мусулмон бўлган ҳолингизда вафот этинглар!» (Оли Имрон: 102).

«Ð­Ð¹ инсонлар! Сизларни бир жондан (Одамдан) яратган ва ундан жуфтини вужудга келтирган ҳамда у икковидан кўп эркак ва аёлларни тарқатган Роббингиздан қўрқингиз! Яна ораларингиздаги савол-жавобларда ўртага номи солинадиган Аллоҳдан қўрқингиз ва қариндош-уруғларингиз (билан ажралиб кетишдан қўрқингиз)! Албатта Аллоҳ устингизда кузатувчи бўлган зотдир» (Нисо: 1).

«Ð­Ð¹ мўминлар, Аллоҳдан қўрқинглар, Ñ‚Ñžғри сўзни сўзланглар! (Шунда Аллоҳ) ишларингизни ўнглар ва гуноҳларингизни мағфират қилар. Ким Аллоҳга ва Унинг пайғамбарига итоат этса, бас у улуғ бахтга эришибди» (Аҳзоб: 70 – 71).

Дўстлар, билингларки, гапларнинг Ñ‚Ñžғрироғи – Аллоҳнинг каломи, йўлларнинг яхшироғи – Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг йўли, ишларнинг ёмонроғи – янги пайдо бўлганлари, ҳар бир янги пайдо бўлган нарса – бидъат ва барча бидъат – залолатдир.

Сўнг ...


Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 17:02:49
Ҳой одамлар, Аллоҳ таолодан тақво қилингиз ва унутмангизки, диндаги биродарлик наслу насабдаги биродарликдан устундир. Аллоҳ таоло, наслу насаблари фарқли ва ватанлари бир–биридан узоқ бўлсада, мўъмин ва муулмонларни ўзаро дўст бўлишларига амр қилди ва айтди:

«ÐœÑžÐ¼Ð¸Ð½Ð»Ð°Ñ€ ҳеч шак-шубҳасиз оға-инилардир» (Ҳужурот: 10).

Аллоҳ таоло кофирларни, гарчи насаблари яқин бўлсада, дўст деб билмасликка амр қилди:

«Ð­Ð¹ мўминлар, агар иймондан куфрни афзал билсалар, ота-оналарингиз ва ака-укаларингизни (ҳам) дўст тутмангиз! Сизларнинг ичингизда кимда-ким уларни дўст тутса, (яъни, уларни деб иймондан куфрга қайтса) бас, улар золимлардир» (Тавба: 23).

Мусулмонлар ўртасидаги бу дўстликнинг Аллоҳ таоло Қуръон Каримда, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам суннатларида кўрсатиб берган катта ҳуқуқ ва бебаҳо самаралари бўлиб, уни риоя қилиш, адо этиш зарур бўлиб, уларга лоқайдлик билан қараш жоиз эмасдир.

Шу ҳуқуқ ва самаралардан бири, мусулмолар орасида низо ва келишмовчилик ёки адоват ва алоқаларнинг узилиши содир бўлганида ўрталарини ислоҳ қилишдир. Аллоҳ таоло айтди: «(Эй мўминлар), агар мўминлардан бўлган икки тоифа (бир-бирлари билан) урушиб қолсалар дарҳол уларнинг ўртасини ўнглаб қўйинглар! Энди агар улардан бирови иккинчисининг устига тажовуз қилса, бас то (тажовузкор тоифа) Аллоҳнинг амрига қайтгунича сизлар тажовуз қилган (тоифа) билан урушинглар! Энди агар у (тоифа тажовузкорликдан) қайтса, сизлар дарҳол уларнинг ўртасини адолат билан ўнглаб қўйинглар. (Мудом) адолат қилинглар! Зе­ро Аллоҳ адолат қилгувчиларни суюр. Мўминлар ҳеч шак-шубҳасиз оға-инилардир. Бас, сизлар икки оға-инингизнинг ўртасини ўнглаб қўйинглар! Аллоҳдан қўрқинглар — шояд У зот томонидан бўладиган раҳматга эришсангизлар» (Ҳужурот: 9, 10).
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 17:15:27
Мусулмон ва мўъминлар ўртасидаги биродарлик ҳуқуларидан бири – бир-бирларининг ҳурматларини жрйига келтириш ва уларни камситмасликдир. Аллоҳ таоло айтди: «Ð­Ð¹ мўминлар, (сизлардан бўлган) бир қавм  (бошқа) бир (мўмин) қавмдан масхара қилиб кулмасин — эҳтимолки, (ўша масхара қилинган қавм) улардан кўра яхшироқ бўлсалар. Яна (сизлардан бўлган) аёллар ҳам (бошқа мўмина) аёлларга (масхара қилиб кулмасинлар) — эҳтимолки, (ўша масхара қилинган аёллар) улардан яхшироқ бўлсалар. Ўзларингизни (яъни, бир-бирларингизни) мазах қилманглар ва бир-бирларингизга лақаблар қўйиб олманглар! Иймондан кейин фосиқлик билан номланиш (яъни мўмин кишининг ÑŽқорида манъ қилинган фосиқона ишлар би­лан ном чиқариши) нақадар ёмондир. Ким тавба қилмаса бас, ана ўшалар золим кимсаларнинг ўзидирлар» (Ҳужурот: 11).

Аллоҳ таоло ушбу оятда мўъминларнинг хоҳ эркак ва хоҳ аёл ўлсинлар, бир-бирларини масхара қилишларини таъқиқламоқда. Чунки гоҳида масхара қилинган одам масхара қилувчидан кўра дунё ва охиратда яхироқ бўлиши мумкин. Зеро масхаралаш – ақли паст инсонлардангина содир бўлади. Аллоҳ таоло мусулмонларни қоралашни ҳам таъқиқлади. Мусулмонларнинг бир-бирларига ёмон лақаблар қўйишларига ҳам чек қўйди. Чунки (ёмон) лақаб – одамнинг обрўсига путур етказади. Айрим муфассирлар бу оятларни бировни: Ҳой, ит!, Ҳой, фосиқ! Ҳой, эшшак!,– деб чақириш дея тафсир қилдилар. Аллоҳ таоло эса масхаралаш, қоралаш ва (ёмон) лақаблар билан чақиришни – фисқ деб атади.Бу – бу ишларнинг нақадар қабиҳ ва гуноҳлиги ҳамда улардан узоқлашиш зарурлигининг фарзлигини кўрсатмоқда.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 17:29:23
Мусулмон ва мўъминлар ўртасидаги ўзаро ҳуқуқлардан бири – ўзаро бадгумон бўлмаслик, бир-бирларига қарши жосуслик қилмаслик ва бир-бирларини ғийбат қилмасликдир. Аллоҳ таоло айтди: «Ð­Ð¹ мўминлар, кўп гумон(лар)дан четланинглар! Чунки айрим гумон(лар) гуноҳдир!» (Ҳужурот: 12).

Бадгумонлик – яхши одамлар ҳақида ёмон нарсаларни гумон қилишдир. Аллоҳ таоло айтди: «Ð–осуслик қилманглар!» (Ҳужурот: 12). Бу ерда назарда тутилган жосуслик, (мусулмон ва мўъмин) одамларнинг айбларини қидиришдир.

Аллоҳ таоло одамларнинг айбларини қидириш ва заиф тарафларини излашни таъқиқлади. Аллоҳ таоло айтди: «Ð‘ир –бирингизни ғийбат қилмангиз!» (Ҳужурот: 12).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ғийбатни: «Ð‘иродарингизни Ñ‘қтирмаган нарсаси билан тилга олишингиздир» дея изоҳладилар (Имом Муслим 4690, Имом Аҳмад 8985, Насоий 11518).

Ғийбат қилиш, уламолар ижмоъси билан, бутунлай ҳаромдир. Аллоҳ таоло ғийбатни одам лошини ейишга ўхшатди: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð´Ð°Ð½ бирон киши ўзининг ўлган биродарининг гўштини ейишни яхши кўрурми?! Ана ёмон кўрдингизми?! (Бас, гуноҳи бундан-да ортиқ бўлган ғийбатни ҳам ёмон кўрингиз)!» (Ҳужурот: 12). Яъни, сизлар ундан жирканиб ёмон кўрасизлар. Энди, шаръан ҳам ёмон кўринглар! Чунки бунинг жазоси жирканишдан кўра қаттиқроқдир!!

Иймоний ва исломий биродарлик ҳуқуқларидан бири – мусулмонлар ўртасида эзгулик ва тақво асосида, манфаатлар келтириш ва зарарларни кетказиш борасида ҳамкорлик қилишдир. Аллоҳ таоло айтди: «Ð¯Ñ…шилик ва тақво йўлида ҳамкорлик қилингиз, гуноҳ ва ҳаддан ошиш йўлида ҳамкорлик қилмангиз!» (Моида: 2).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐœÑžÑŠÐ¼Ð¸Ð½Ð»Ð°Ñ€Ð½Ð¸Ð½Ð³ ўзаро дўстликлари, меҳрибонликлари ва шафқатлари бир баданнинг мисолига ўхшайди: унинг бирон узви касал бўлса бошқа узвлари бедорлик ва иситма билан безовта бўлади» (Имом Аҳмад 17648). 

Ҳа, мусулмон мусулмоннинг қувончи билан қувонади, суюнгани билан суюнади ва оғриган нарсасига ҳамдард бўлади ...

Иймоний ва исломий биродарлик ҳуқуқларидан бири – мусулмонлар ўртасидаги ўзаро насиҳатлашма, бир-бирларини яхшиликка буюриш ва ёмонликлардан қайтаришдир. Аллоҳ таоло айтди: «ÐœÑžÐ¼Ð¸Ð½ ва мўминалар бир-бирларига дўстдирлар. Улар яхшиликка буюрадилар, ёмонликдан тўхтатадилар, намозни тўкис адо этадилар, закотни (ҳақдорларга) ато этадилар, Аллоҳ ва Унинг пайғамбарига итоат қиладилар. Ана ўшаларга Аллоҳ раҳм қилади. Шак-шубҳасиз, Аллоҳ қудратли, ҳикматлидир» (Тавба: 71).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Ð”ин – насиҳат (самимийлик)дир!»â€“ деб уч марта такрорладилар. Саҳобалар: Кимлар учун, Ñ‘ Расулуллоҳ?,— деб савол берганларида: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ, У (Аллоҳ)нинг Китоби, Расули ва мусулмонларнинг имом (раҳбар)лари ва оммаси учун»â€“ деб жавоб бердилар (Термизий 1849, Абу Довуд 4293).

Иймоний ва исломий биродарлик ҳуқуқларидан бири – мўъминнинг мўъмин биродари учун ўзи суйган нарсани суйиши. Бу ҳақда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Ð‘ировингиз биродари учун ўзи суйган нарсани суймагунича мўъмин бўла олмайди»â€“ дедилар (Имом Бухорий 12, Имом Аҳмад 13452).

Бу ҳадисдан мақсад диний биродарликдир, башарий дўстлик эмас. Чунки айрим башарий нафслар ёмонликларни ҳам суюши мумкин. Шунинг учун мўъмин мўъмин биродари учун ўзи учун суйганидек. яхшиликларни суюши керак. Агар биродари учун яхшиликни суймаса, ундай одам ҳасадгўй бўлади. Ҳасад қилиш эса мазамматли ҳулқдир.

Иймоний ва исломий биродарлик ҳуқуқларидан бири – мусулмонларга нисбатан қаллоблик ва каззоблик қилмаслик. Чунки Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Ð‘изга қаллоблик қилган – биздан эмасдир!»â€“ деганлар (Имом Муслим 146, Ибн Ҳиббон 4905, Ибн Можа 2216). Шулардан бири савдо-сотиқдаги қаллобликдир.

Бугунги кундаги кўплаб одамлар савдо-содиқни ҳийла воситаларидан бирига айлантириб олдилар. Улар ёлғон, алдов ва қаллоблик билан одамларнинг мулкига эга бўлишга ҳаракат қилмоқдалар.

Ҳаким ибн Ҳузом (разияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «(Сотувчи ва харидор) модомики айрилмаган эканлар (сотиш ёки сотиб олишда) ихтиёрлидирлар. Агар Ñ‚Ñžғри гапирсалар ва (молдаги айбларни) айтиб қўйсалар савдоларида иккисига ҳам баракалар Ñ‘ғилади. Агар (молнинг айбини) яширсалар ва ёлғон гапирсалар фойда олишлари мумкин, бироқ, савдоларининг баракалари кетади. Ёлғондан қасам ичиш молнинг бозорини қизитсада, касбнинг (баракасини) кетказади» (Имом Бухорий 1968, Имом Муслим 2825).

Исмоил ибн Убайд ибн Руфоъа (раҳимаҳуллоҳ) отасидан, у бобоси (разияллоҳу анҳумо)дан ҳадис айтди: Мен Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам билан бирга намозгоҳга чиқдим. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам савдо-сотиқ қилаётган одамларга кўзи тушиб: «Ҳой, савдогарлар жамоаси!»â€“ дедилар. Савдогарлар бошларини кўтриб, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламга қарадилар. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳдан қўрққан, эзгуликларни қилган ва Ñ‚Ñžғри гапирган савдогарлардан бошқа савдогарлар Қиёмат куни фожир ҳолатларида тириладилар»â€“ дедилар (Термизий 1131, Ибн Можа 2137, Ибн Ҳиббон: 4910, Ҳоким 2144).

Абу Зарр (разияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Ð£Ñ‡ тоифа борки, Аллоҳ таоло уларга Қиёмат кунида қарамас, уларни покламас ва уларга аламли азоб бордир»â€“ деб уч марта такрорладилар.Мен: Улар ҳам ноумид бўлдилар, ҳам зиён кўрдилар. Улар кимлардир?,– деб сўрадим. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «ÐšÐ¸Ð¹Ð¸Ð¼Ð»Ð°Ñ€Ð¸Ð½Ð¸Ð½Ð³ пойчалари оёқларининг ошиқларидан пастга тушиб турган одам, миннатчи, ёлғон қасам билан молини сотган сотувчи»â€“ дедилар (Имом Муслим 154, Абу Довуд 3565).
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 17:36:50
Иймоний ва исломий биродарлик ҳуқуқларидан бири – ўзлари кечикканлари учун бошқа мўъминларнинг ҳуқуқларини ҳурмат қилишдир. Шунинг учун уларнинг бирови бошқасининг савдоси устига бай очмасин. Яъни, матоҳни сотиб олган одамга: Мен сенга олгн нархингни ёки ундан кўра озроқ бўлсада яхши нарсалар бераман, демасин.

Ёки мўъминлардан бирови бошқасининг савдоси устига савдо қилмасин. Яъни, биров молга харидор бўлиб, сотувчи уни сотмоқчи бўлиб турганида бошқаси келиб: Унга сотма! Мен ундан кўра баландроқ нарх бераман!,– демасин.

Бундан ташқари бир мусулмон бошқа мусулмон биродари совчи қўйган қиз ёки жувонга совчи қўймасин. Чунки Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бунданй ишларнинг барчасини таъқиқлаганлар: «Ð‘ир одам биродарининг савдоси устига бай очмасин ва совяи қўйган (қиз ёки жувон)ига совчи қўймасин!»,– дедилар (Имом Муслим 2531, 2787).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам таъқиқлаган савдо турларидан бири – қасдли нарх кўтаришдир. Яъни, савдо қилинаётган молнинг нархини, ўзи олмасада, кўтариш. Унинг мақсади фақатгина харидорга нархни кўтариш, холос. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «Ð‘ир-бирингизга ҳасад қилмангиз, бир-бирингизга ғаразли мақсадларда нархларни оширмангиз, бир-бирингиздан нафратланмангиз, ораларингиз бузилиб бир–бирингиздан юз ўгирмангиз, бировингиз бошқасининг савдоси устига бай очмасин!» (Имом Муслим 4650, Имом Аҳмад 7412, 7727).

«Ð®Ð· ўгириш»: бир инсондан хафа бўлиб, уни тарк этиш. Гўё уни орқасига қўйиб, эътибор бермаслик, каби.

Мусулмонларнинг бир-бирларига нисбатан ҳуқуқларидан бири – ўзаро зиёратлар, саломни ошкор (товуш чиқариб) бериш, эҳтиёжларини қондириш, кучсизларга ёрдамчи, катталарга ҳурмат ва кичикларга иззатда бўлиш, беморларни кўриш ва жанозаларда иштирок этишдир. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бу ҳақда шундай дедилар: «ÐœÑƒÑÑƒÐ»Ð¼Ð¾Ð½Ð½Ð¸Ð½Ð³ мусулмон зиммасидаги ҳаққи бештадир: беморни кўриш, жанозаларга эргашиш, чақириққа ижобат қилиш ва чучкириб ҳамд айтган одамга («Ð¯Ñ€ҳамукаллоҳу ва яшфийк!» (Аллоҳ сизга раҳм қилиб, шифо ато этсин))– деб жавоб қайтаришдир» (Имом Бухорий 2265, 5401; Имом Аҳмад 8334, 17773, 17801). Муттафақун алайҳ.

Мусулмонларнинг ҳақларидан бири – бир–бирларига дуо қилишларидир.Аллоҳ таоло муҳожир ва ансорларни зикр қилар экан шундай деган:

«Ð£Ð»Ð°Ñ€Ð´Ð°Ð½ кейин (дунёга) келган зотлар айтурлар: «Ð Ð¾Ð±Ð±Ð¸Ð¼Ð¸Ð·, Ўзинг бизларни ва бизлардан илгари иймон билан ўтган зотларни мағфират қилгин ва қалбларимизда иймон келтирган зотлар учун бирон ғилли-ғаш қилмагин. Роббимиз, албатта Сен меҳрибон ва раҳмлидирсан»» (Ҳашр: 10);

«Ð‘ас, (эй Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам), ҳеч қандай илоҳ йўқ, магар Аллоҳгина бор эканлигини билинг ва ўз гуноҳингиз учун ҳамда мўмин-мўминалар(нинг гуноҳлари) учун мағфират сўранг!» (Муҳаммад: 19).

Мусулмонлар биринчи халифадан дунёнинг охиригача, Ер юзидаги қайси давлатда яшамасинлар ва диёрлари орасидаги масофа қанчалар узоқ бўлмасин, бир-бирлари учун дуо қиладилар, истиғфорлар айтадилар, ўзаро муомалаларида содиқ қоладилар, бир-бирларининг ҳуқуларини риоя қиладилар. Чунки Аллоҳ таоло уларнинг ўртасини наслу наса, ватан ва тил ришталаридан кўра кучлироқ бўлган ИЙМОН РИШТАСИ билан боғлаган.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 17:39:50
Аллоҳнинг қуллари!  


Аллоҳдан тақво қилингиз! Бу дўстлик ҳақларини риоя қилингиз ва зинҳор зое этмангиз! Чунки, сизларгина зарар қиласизлар!

Ауъзу биллаҳи минаш-шайтонир рожийм.

«Ð­Ð¹ мўминлар, Аллоҳдан ҳақ-рост қўрқиш билан қўрқинглар ва фақат мусулмон бўлган ҳолларингда дунёдан ўтинглар! Ва барчангиз Аллоҳнинг арқонига (Қуръонга) боғланингиз ва бўлинмангиз! Ҳамда Аллоҳнинг сизларга берган неъматини эсланг: бир-бирингизга душман бўлган пайтларингизда дилларингизни ошно қилиб қўйди-ÑŽ, сизлар Унинг неъмати сабаб биродарларга айландингиз. Ва жаҳаннам чоҳининг Ñ‘қасида турган эдингиз, сизларни ундан халос қилди. Ҳақ йўлни топишингиз учун Аллоҳ сизларга ўз оятларини мана шундай баён қилади. Ораларингиздан яхшиликка (Исломга) даъват қиладиган, ибодат-итоатга буюрадиган ва исён-гуноҳдан қайтарадиган бир жамоат бўлсин. Ана ўшалар нажот топгувчилардир. Аниқ ҳужжатлар келганидан кейин бўлиниб кетган ва бир-бирлари билан ихтилоф қилиб, талашиб-тортишган кимсалар каби бўлмангиз! Ана ундайлар учун улуғ азоб бордир» (Оли Имрон: 102 – 105).     

Аллоҳ таоло менга ва сизларга Қуръон Каримни баракали қилсин!( :amn:)
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 17:45:46
Иккинчи хутба

Барча Оламлар Рабби бўлган Аллоҳга ҳамду санолар бўлсин. Мен ягона ва шериксиз Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ эканига ҳамда Муҳаммад ибн Абдуллоҳ Аллоҳнинг бандаси ва расули эканига гувоҳлик бераман. Аллоҳ таоло Унга, Унинг оиласи ва саҳобаларига кўпдан-кўп салавоту саломлар йўлласин.

Сўнг ...
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 17:49:18
Ҳой одамлар, Аллоҳдан қўрқингиз ва унутмангки, айрим одамлар мўъминларга озор бериш учун макру ёлғондан мўъминликни иддао этадилар. Уларнинг ички дунёлари эса кофир эканликларига далилдир. Бу ҳақда Аллоҳ таоло шундай дейди: «ÐžÐ´Ð°Ð¼Ð»Ð°Ñ€ орасида шундай кимсалар ҳам борки, ўзлари мўмин бўлмаганлари ҳолда «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳга ва Охират Кунига иймон келтирдик», дейдилар. Улар Аллоҳни ва иймонли кишиларни алдамоқчи бўладилар ва ўзлари сезмаганлари ҳолда фақат ўзларинигина алдайдилар. Уларнинг дилларида мараз бор эди, бас, Аллоҳ маразларини янада зиёда қилди. Улар учун қилган ёлғонлари сабаб аламли азоб бордир. Уларга: «Ð•Ñ€ юзида бузғунчилик қилманглар», дейилса, «Ð‘из — ислоҳ қилувчилармиз», дейдилар. Огоҳ бўлингизким, улар албатта бузғунчилардир, лекин ўзлари буни сезмайдилар. Уларга: «ÐœÐ°Ð½Ð° бу кишилардек иймон келтиринглар», дейилса, «Ð¨Ñƒ пасткашларга ўхшаб мўмин бўламизми?» — дейдилар. Огоҳ бўлингизким, уларнинг ўзлари тубан кимсалардир, лекин буни билмайдилар.

И з о ҳ. Исломни қабул қилган зотларнинг кўпчилиги камбағал, фақир кишилар ва ҳатто Суҳайб, Билол каби қуллар эди­лар. Мунофиқлар ўзларича: «ÐœÐ°Ð½Ð° шу зоти пастларга ўхшаб мўмин бўламизми?» — дейишар эди.

Иймон келтирган зотларга йўлиққанларида: «Ð‘из ҳам иймон келтирдик», дейдилар. Ўзларининг шайтонлари (бошлиқлари) билан ҳоли қолганда эса: «Ð‘из албатта сизлар билан биргамиз, фақат (уларнинг устидан) кулмоқдамиз, холос», дейишади. Аллоҳ уларнинг устидан кулади ва ўз туғёнларида адашиб-улоқиб юришларини давомли қилади» (Бақара: 8 – 15).
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 13 Aprel 2009, 17:52:25
Уларнинг мақсади мусулмонларнинг заиф томонларини қидириб топиб, яхлитликларини парчалашдир. Улар ҳақида Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам шундай деганлар: «Ҳой сиз, тили билан иймон келтирган, бироқ иймон қалбларига ўтиб бормаган кимсалар, мусулмонларни ғийбат қилмангиз! Уларнинг заиф томонларини қидирмангиз! Чунки, уларнинг заиф томонларини қидираётган одамларнинг заиф томонларини Аллоҳ топиб, ўз уйида шарманда қилади!» (Абу Довуд 4236, Имом Аҳмад 18940, 18963, 19776, 19801).

Одамлар ичида иймони кучсиз айрим мўъминлар ҳам бўлиб, улар мунофиқларнинг баъзи сифатлари билан тавсифланишлари, масалан: ёлғон гапириши, омонатга хиёнат қилиши, жанжаллашса ҳақоратлар қилиши мумкин. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бундай одамлар ҳақида шундай деганлар: «ÐœÑƒÐ½Ð¾Ñ„иқнинг аломати учтадир: гапирса ёлғон гапиради, ваъда қилса хилоф қилади, омонат қўйилса хиёнат қилади», бошқа бир ривоятда эса: «Ð°ҳд қилса устидан чиқмайди, жанжаллашса ҳақорат қилади» (Имом Бухорий 32, 2485, 2544, 5630; Имом Муслим 89).

Аллоҳнинг бандалари!

Аллоҳдан қўрқинглар ва Аллоҳ сизларни буюрганидек мўъмин бўлинглар! Ва унутмангларки, гапларнинг энг яхшиси – Аллоҳнинг Каломидир!
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 14 Aprel 2009, 15:41:34
:as:

Қатъий ишонч

Хатиб: Шайх Абдуллоҳ ибн Фаҳд Салум

Мутаржим: Абу Жаъфар ал–Бухорий


 :bsm:

Биринчи хутба

(Барча ҳамдлар Аллоҳга хосдир... Биз Ундан ёрдам, нафсимизнинг ёмонлиги ва амалларимизнинг шумлигидан паноҳ ҳамда мағфират сўраймиз. Аллоҳ ҳидоят қилган одамни адаштирувчи, адаштирган одамни ҳидоятловчи йўқдир. Мен ягона, шериксиз Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, Муҳаммад эса Унинг бандаси ва элчиси эканига гувоҳлик бераман.

«Ҳой мўъминлар, Аллоҳдан лойиқ бўлганидек қўрқинглар ва мусулмон бўлган ҳолингизда вафот этинглар!» (Оли Имрон: 102).

«Ð­Ð¹ инсонлар! Сизларни бир жондан (Одамдан) яратган ва ундан жуфтини вужудга келтирган ҳамда у икковидан кўп эркак ва аёлларни тарқатган Роббингиздан қўрқингиз! Яна ораларингиздаги савол-жавобларда ўртага номи солинадиган Аллоҳдан қўрқингиз ва қариндош-уруғларингиз (билан ажралиб кетишдан қўрқингиз)! Албатта Аллоҳ устингизда кузатувчи бўлган зотдир» (Нисо: 1).

«Ð­Ð¹ мўминлар, Аллоҳдан қўрқинглар, Ñ‚Ñžғри сўзни сўзланглар! (Шунда Аллоҳ) ишларингизни ўнглар ва гуноҳларингизни мағфират қилар. Ким Аллоҳга ва Унинг пайғамбарига итоат этса, бас у улуғ бахтга эришибди» (Аҳзоб: 70 – 71).

Дўстлар, билингларки, гапларнинг Ñ‚Ñžғрироғи – Аллоҳнинг каломи, йўлларнинг яхшироғи – Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг йўли, ишларнинг ёмонроғи – янги пайдо бўлганлари, ҳар бир янги пайдо бўлган нарса – бидъат ва барча бидъат – залолатдир).

Сўнг ...
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 14 Aprel 2009, 15:46:10
Аллоҳнинг қуллари!

Хуфёна ва ошкора Аллоҳнинг тақвосини лозим тутингиз!

Аъувзу биллаҳи минаш-шайтонир рожийм.

«Ð­Ð¹ мўминлар, Аллоҳдан ҳақ-рост қўрқиш билан қўрқинглар ва фақат мусулмон бўлган ҳолларингда дунёдан ўтинглар ва барчангиз Аллоҳнинг арқонига (Қуръонга) боғланингиз ва бўлинмангиз! Ҳамда Аллоҳнинг сизларга берган неъматини эсланг: бир-бирингизга душман бўлган пайтларингизда дилларингизни ошно қилиб қўйди-ÑŽ, сизлар Унинг неъмати сабаб биродарларга айландингиз. Ва жаҳаннам чоҳининг Ñ‘қасида турган эдингиз, сизларни ундан халос қилди. Ҳақ йўлни топишингиз учун Аллоҳ сизларга ўз оятларини мана шундай баён қилади» (Оли Имрон: 102, 103).

Ҳой, мусулмонлар!

Иймон ва яқийн-қатъий ишонч неъмати – бошқа неъматлар тенг кела олмайдиган неъматдир. Чунки, Аллоҳ қатъий ишонч неъматини ато этган банда иймон ҳаловатини тотади, тоат-ибодатлардан лаззат олади, Аллоҳнинг зикри билан унсият касб этади, гуноҳлардан узоқ бўлади ва улардан нафратланади, ҳаётини ризолик, хотиржамлик, сокинлик ва бағрикенглик билан ўтказади. Чунки унинг қалбидаги қатъий ишонч Аллоҳнинг қазо ва қадарига бўлган розилик ва хотиржамликни вужудга келтиради. Бошига зарар ва мусибат, қайғу ва алам келса сабр қилади, Аллоҳдан савоб умид этади ва буларнинг барчаси Аллоҳ тарафидан келган эканини билади. Ўзига қувончли нарсалар, сиҳҳат ва офият келса Аллоҳга шукур қилиб, ҳамду санолар айтади. Бу неъматни Аллоҳга итоат этишда истеъмол қилиб, ўзидаги барча неъматлар Аллоҳ тарафидан эканини аниқ билади.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 14 Aprel 2009, 15:52:28
Аллоҳнинг қуллари!

Қатъий ишончли мўъмин бу дунёга Ñ‚Ñžғри қараш билан боқади. У бу дунё – алдамчи, завол топгувчи, кадар ва қайғулар, ғам ва аламлар, фитна ва синовлар дунёси бўлиши билан бирга, зироъат ва амал, жиддийлик ва кураш майдони эканини билади. Зеро қатъий ишончли бандалар тоат-ибодатга бериладилар, ҳаромлардан тийиладилар, Аллоҳнинг ризо ва жаннатига эришишни олий мақсадлари қиладилар. Ҳа, қатъий ишончли инсонлар бу дунёга очкўзлик ва кўпайтириш эмас, таҳқир ва зоҳидлик назари билан боқадилар. Ҳолбуки, Аллоҳ таоло Расули соллаллоҳу алайҳи ва салламга бу дунёни лойиқ кўрмаган эди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бу ҳақда: «ÐœÐµÐ½Ð¸Ð½Ð³ дунё билан нима ишим бор. Мен дарахт соясида ором олиб, (уйқудан) тургач уни ташлаб кетган мусофирга ўхшайман»â€“ дедилар.

Ҳой, мусулмонлар!

Қатъий ишонч – буюк ибодат, барча нарсанинг асоси бўлган қалб амаллари учун амал қилишдир. Узв амаллари Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «ÐÐ¼Ð°Ð»Ð»Ð°Ñ€ нийятларга кўрадир» деб айтганларига кўра, қалб амалларига тобеъдир (Имом Бухорий 1).

Қалб узвлар подшоҳи бўлиб, узвлар унга тобеъдир. Қалб тузалса бошқа узвлар ҳам тузалади, бузилса бошқа аъзолар ҳам бузилади. Қалбий амлларга эътибор берши ўта муҳимдир. Қалблар тузалса аҳволлар тузалади, Аллоҳга бўлган садоқат рўёбга чиқади. Натижада, Аллоҳ таоло бандаларига зафар ва муваффақиятни насиб этади. Бундан ташқари мусулмонларнинг ўзаро дўстликлари кучаяди: бағрикенглик қулоч ёяди, мазлумларга ёрдам, очларга таом берилади.

Аллоҳ ҳақида яхши гумонда бўлиш, хушуъ, ихлос, садоқат, хавф, умид, муҳаббат, яқийн-қатъий ишонч, Аллоҳга қайтиш, Аллоҳдан паноҳ ва ёрдам сўраш, Аллоҳга шукр этиш, розилик, сабр ва бошқа нарсалар қалб амалларидан ҳисобланади.

Бугунги мавзуйимиз, иншааллоҳ, яқийн-қатъий ишонч ҳақидадир.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 14 Aprel 2009, 16:04:47
Яқийн-қатъий ишонч – шак қилишнинг зиддидир.

Яқийн – иймоннинг камолидан бўлиб, унинг иймонга нисбати бошнинг жасадга бўлгани нисбати кабидир. Яқийн билан орифлар бир-бирларидан устун бўлдилар, мусобақалашганлар рақобатлашдилар, унинг учун бандалар бел боғладилар. Агар яқийн сабр билан жуфтлашса, ўрталарида диндаги имомлик вужудга келади. Аллоҳ таоло айтди: «Ð£Ð»Ð°Ñ€ (ўз динлари йўлидаги балою кулфатларга) сабру тоқат қилишгач, Биз улардан (одамларни) ҳидоят қиладиган пешволарни чиқардик. Улар бизнинг оятларимизга аниқ ишонар эдилар» (Сажда: 24).

Суфён (раҳимаҳуллоҳ): «Ð¡Ð°Ð±Ñ€ ва яқийн билангина диндаги пешволик насиб этади»â€“ деди.

Ҳой, мусулмонлар!

Аллоҳ таоло қатъий ишончли инсонларга ўзига хос хусусиятларни берди.

Бундай бандалар Аллоҳнинг оятлари ва ҳужжатларидан истифода этадилар. Аллоҳ таоло айтди: «(Эй инсонлар), Ерда (ундаги тоғу тошлар ва водий-дараларда, денгизлар ва дарёларда, ҳайвонот ва наботот оламида) ... ишонгувчи зотлар учун (Аллоҳнинг қудратига далолат қиладиган) оят-аломатлар бордир» (Зориёт: 20).

Аллоҳнинг қуллари ичидан қатъий ишонган бандаларгина нажот топган ва ҳидоятланганлардир. Аллоҳ таоло айтди: «Ð£Ð»Ð°Ñ€ сизга нозил қилинган ва сиздан илгари туширилган нарсаларга (динларга) иймон келтирадилар ва Охират Кунига аниқ ишонадилар» (Бақара: 4).

Яқийн – қалб ва узв амалларининг руҳи, садоқатнинг ҳақиқатидир.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 14 Aprel 2009, 16:15:23
Аллоҳнинг қуллари!

Яқийннинг ҳақиқати – бир нарсанинг қалбда гўё кўргандек аниқ зуҳур этишидир. Натижада шариат берган хабар қалбда худди кўриб тургaндек намоён бўлади. Иймон ҳақиқатлари, худди жаннат, жаҳаннам, Сирот, мезон, Қиёмат учун туриш, ҳавз, тақводорларнинг жаннат сари, фожирларнинг жаҳаннам сари кетишлари, қабр неъматлари ва қийноқларини кўриб тургандек, сабр қилишда тажаллий этади. Бу ҳақиқатлар яқийн соҳиби бўлган инсон ҳаётида аниқ тажаллий этади ва уйида ва сафарларида ҳамроҳ бўлиб, унинг ягона қайғусига айланиб, уни солиҳ амалларни қилиш ва эзгу ишларни қилишдаги мусобақаларга чорлайди. Натижада, инсоннинг жаннатга бўлган иштиёқи, севгиси ва муҳаббати ортиб боради. Чунки жаннат –  Гўзал Аллоҳнинг гўзал жамолини кўриш, ҳурийлар, ғуломлар, жаннатга хос дарёлар, гўзаллик ва камолотлар, завол топмас ва кадарсиз мангу неъматлар, саройлар, Раҳмон ва Раҳим бўлган Зотнинг зиёфатидаги турфа нозу неъматлар, нафс хоҳлаган, кўзлар лаззат оладиган ва мангу қолинадиган, ўлим ва касалликларга жой бўлмаган диёрдир.

Ҳой, мусулмонлар!

Яқийн эгаси бўлган инсон Аллоҳ таолонинг кофир ва осийлар учун ваъда қилган ҳарорати балан жаҳаннам ва ғазабидан хавф қилиб яшайди. У ўз қалби билан хорлик, хўрлик, аламли азоб ва иснод мужассам бўлган ҳолда занжирлари ва кишанлари билан алангалаган жаҳаннамни ҳис этади. Шунинг учун ҳам яқийн эгаси бўлган мўъмин бу дунёда жаҳаннамдан узоқлаштирадиган жиддий амалларни узлуксиз қилади, Роббисига осийлик қилишдан ҳамда Аллоҳ ғазаб қилиб, лаънатлаган ва интиқом олган ва жаҳаннамга отган кимсалар қаторида бўлмаслик учун, Аллоҳнинг ғазабига дучор бўлишдан сақланади. У, бу йўлда ҳеч нарсага парво қилмайди.

Аллоҳим, бизга Қуръон ва пайғамбарлар саййидининг ҳидояти билан фойдаланишни насиб эт! ( :amn:)
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 14 Aprel 2009, 16:28:35
Иккинчи хутба

Дўстларини Ўз тоати, муомаласидаги садоқати билан мукаррам айлаган, қалбларига иймонни нозил қилиб, уларни Ўз тарафидан қувватлаган, вақтларини динга хизмат қилиш ва мўъминларни эъзозлаш билан безаган Аллоҳга ҳамду санолар бўлсин. Мен ягона ва шериксиз Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ экани, Муҳаммад ибн Абдуллоҳ Унинг бандаси ва расули эканига гувоҳлик бераман.

Аллоҳнинг бандалари!

Яқийн эгаси бўлган одамнинг қалбига жаннат ва жаҳаннам, Аллоҳ ҳузурида туриш ўрнашса ва Аллоҳ таоло: «Ð‘из қиёмат куни учун адолатли мезон-тарозилар қўямиз, бас, бирон жонга заррача зулм қилинмас. Агар хардал (ўсимлигининг) уруғидек (яхши ёки ёмон амал қилинган) бўлса, ўшани-да келтирамиз! Биз Ўзимиз етарли ҳисоб-китоб қилгувчидирмиз» (Анбиё: 47)–  деб айтганидек, ўзининг қилган амалларига кўра мукофот ёки жазо олишини билса ва шу тасаввур, ҳушёрлик ва хотира билан яшаса унинг Аллоҳ ҳузуридаги неъматларга бўлган рағбати ва гуноҳлардан узоқлашиши ортади, нафс муҳосабаси ва уни тизгинлаши кучаяди, ихлос ва садоқати кўпаяди. Натижада, унинг ички ва ташқи дунёси бир хил бўлиб қолади. Роббисига музтар одамдек, Роббисининг мағфиратидан умидвордек, Аллоҳнинг раҳматига ўта муҳтож бўлган кишидек боғланиб қолади.

Яқийн эгаси бўлган одам нафсини тақҳирлайверади, таҳқирлайверади ва охир оқибат нафснинг азамати, ғурури, манмансираши, одамларга таҳқир назари билан қараши, зулм қилиши, мақтанчоқлиги йўқолади. Бундай одамнинг нафси ва қалбидан пасткаш дунёнинг зийнат ва шаҳватлари ортидан югуриш ҳирси йўқ бўлади.

Роббисига боғланган яқийн эгаси бўлган одамнинг нафсидан обрў ва наслу насаб, молу дунё ва салтанат нағмалари, соғлик ва офият туғёни, истеъдодлар ва ёру биродарлар билан мағрурланиш кетади. Аллоҳ таоло айтди: «Ð‘ас қачон сур чалинганида (яъни қиёмат қойим бўлганида) ана у кунда уларнинг ўрталарида ҳеч қандай насл насаб қолмас ва улар бир-бирлари билан савол-жавоб ҳам қила олмаслар» (Мўъминун: 101).

Қатъий ишонч эгаси бўлган мўъминда жоҳилийят ва ирқчилик кирлари, ўзаро ҳасад ва фасод иллатлари бўлмайди.

Хуллас, Аллоҳнинг бандалари, Аллоҳнинг ваъдасига қатъий ишонган инсон ҳар бир лаҳзаси ва олган ҳар бир нафасида ўлимни кутиб туради ва ҳар бир нийяти, сўзи ва амалида Роббисига содиқ қолади. Унинг ҳар бири иши Аллоҳ учун бўлади. Ўша пайтдагина уни Роббиси суяди, мақомини юксалтади, тавфиқ, мақбуллик ва ҳурмат ато этади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ таоло айтди: «Ð‘андам Менга суйгунимча нафл ибодатлар билан яқин бўлади. Агар уни суйиб қолсам унинг эшитадиган қулоғи, кўрадиган кўзи, ушлайдиган қўли ва босадигна оёғига айланаман. Агар Мендан сўраса ато этаман, сиғинса паноҳ бераман»â€“ деди» (Имом Бухорий 6021, ибн Ҳиббон: 347).
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 14 Aprel 2009, 16:34:22
Дўстлар!

Яқийннинг уч босқичи бор.

Биринчи мартаба: аниқ билиш. У:

Аллоҳ таоло ва Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам тарафидан берилган буйруқлар, таъқиқлар ва хабарларни;

бизга нисбатан ғайб ҳисобланган охират ишлари, тафсилотлари, Қиёмат кўринишлари, жаннат ва жаҳҳаннам тавсифларини;

тавҳид илми бўлмиш Аллоҳ таолонинг исмлари, сифатлари ва феълларини қабул қилишдир.

Иккинчи мартаба: кўргандек аниқ билиш.

У – кўз билан кўриб хабар олишдан беҳожат қилишдир.

Учинчи мартаба: қатъий ишонч ҳақиқати.

У – кашф тонгининг сарғайишидир. Бу дунёда у мартаба пайғамбарларгагина берилган. Зеро, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам жаннат ва жаҳаннамни ўз кўзлари билан кўрганлар, Мусо алайҳиссалом ҳеч бир воситасиз Аллоҳнинг каломини эшитган.

Ибн Қоййим (раҳимаҳуллоҳ) шундай дейди: «Ð¢Ñžғри, биз (инсонлар)да ҳам яқийн ҳақиқати пайдо бўлиши мумкин. У – Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам хабар берган қалб амалларига тааллуқли иймон ҳақиқатларини тотишдир. Қалб буни ҳис этиб, тотиб кўрса бандада яқийн ҳақиқати пайдо бўлади. Масалан: Аллоҳни зикр қилиш билан лаззатланиш, Аллоҳга муножот ва дуо қилиш ҳамда Қуръон Каимни Ñžқиш билан иймон ҳаловати ва унсиятни ҳис этиш. Ибн Таймийя (раҳимаҳуллоҳ) айтганидек: «Ð”унёда бир жаннат борки, унга кирмаганлар охират жаннатига кира олмайди!»».

Аллоҳнинг бандалари!

Яқийн ҳосил бўлган ва Аллоҳ йўлида бу дунёдаги шаҳидлик бозорини танлаган кишига нигоҳ ташланг. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам саҳобаларга: «ÐšÐµÐ½Ð³Ð»Ð¸Ð³Ð¸ Осмонлар ва Ерча келадиган жаннат учун туринглар!»â€“ дедилар. Яқийн эгаси бўлган буюк саҳоба Умайр ибн Ҳумом (разияллоҳу анҳу) муҳтож, камбағал ва оч бўлгани учун хурмоларни еб ўтирган эди. (Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг гапларини эшитгач), қўлидаги хурмоларни отди ва: Шу хурмоларни еб тугатгунча қолсам, бу дунё нақадар узоқ бўлади–я!– деди-да, қўлидаги хурмоларни отиб жангга кирди ва жангда ўлдирилди (Имом Муслим 3520, Имом Аҳмад 11949).

Саҳобаларнинг ҳоли шундай эди. Чунки бошқа нарсаларнинг муҳаббати уларни Аллоҳнинг ва Аллоҳ истаган нарсанинг муҳаббатидан чалғита олмас эди.

Энди кейингилар ҳолининг соғлом ва тўкис кўринишларининг саҳобаларга нисбати, мешнинг деворигача бўлиб, ҳали мешниг ичидаги нарсага етиб бормагандир.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 14 Aprel 2009, 16:39:11
Дўстлар!

Мана шугина нафс ва қалбларни Аллоҳга қайтиш ва унга ёлбориш учун ундайдиган яқийндир. Хўш, бизнинг бу яқиндан қанча насибамиз бор?

Диннинг устуни бўлган ҳамда ҳаёсизлигу гуноҳлардан тўсадиган, банда билан Роббиси ўртасидаги алоқа – намозни Ñžқир эканмиз, бизда яқийн пайдо бўлаяптими?

Роббимизнинг каломи бўлган ҳамда ичида ҳидоят, шифо, насиҳат ва раҳмат бўлган Қуръон Карим ҳақида ўйлар, унинг азаматини ва катта таъсирларини ҳис этар эканмиз, бизда яқийн пайдо бўлдими?! Ҳолбуки, Қуръон – на олдидан ва на орқасидан ботил нарсалар аралаша олмайдиган Роббул-оламийннинг Китобидир. Аллоҳ таоло бу ҳақда: «Ҳидоятимга эргашган адашмас ва бахтиқаро бўлмас» (Тоҳа: 123)– деди.

Абдуллоҳ ибн Аббос разияллоҳу анҳу: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ таоло Қуръон Ñžқиб, унга амал қилган банда учун бу дунёда адашмаслик ва охиратда бахтиқаро бўлмасликни кафолатлади»â€“ деди.

Ота-онага яхшилик қилиш, уларнинг кўнгилларини олиш, севинтириш, уларнинг ишларини ўз ишларимиздан муқаддам қўйиш,  уларга «ÑƒÑ„!» дейиш ва осий бўлишдан сақланиш билан Аллоҳга ибодат қилишни ҳис этар эканмиз, бизда яқийн пайдо бўлаяптими?!

Битта бўлсада, гуноҳ ишни қилар эканмиз, бизда яқийн пайдо бўлаяптими?!

Гуноҳкор қилган гуноҳига Аллоҳ ғазаб қилиши, агар гуноҳ қилар экан вафот этса шу гуноҳи билан Роббисига дуч келишига, гуноҳ – қалбнинг қорайиши ҳамда шайтонга итоат эканига, бир гуноҳ бошқа гуноҳларнинг келишига ланг очилган дарвоза, бундан ташқари солиҳ амалларни қилиш олдида парда ва ғафлат сабабчиси ҳамда садоқат ва ихлосга зид эканига қатъий ишонаяптими?!  Зеро садоқатли инсон маҳбубининг розилигига эришиш учун тинмай ҳаракат қилади.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 14 Aprel 2009, 16:41:04
Аъувзу биллаҳи минаш-шайтонир рожийм.

«Ð­Ð¹ инсонлар, албатта Аллоҳнинг (қайта тирилтириш ва бу дунёда қилиб ўтилган яхши-ёмон амалларнинг мукофот жазосини бериш Ñ‚Ñžғрисидаги) ваъдаси ҳақ (ваъдадир). Бас, ҳаргиз сизларни ҳаёти дунё алдаб қўймасин! Ва ҳаргиз сизларни Аллоҳ (барча гунохларни кечиб юбораверади, деб) алдагувчи (шайтон) алдаб қўймасин!  Аниқки, шайтон сизларга душмандир, бас уни душман тутинглар! Шак-шубҳасиз у, ўз фирқасини (яъни ўзига эргашган кимсаларни) жаҳаннам эгалари бўлишлари учун даъват қилар» (Фотир: 5, 6).
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 16 Aprel 2009, 17:57:59
:as:

Аллоҳнинг синови

 

Хатиб: Аллома Абдуллоҳ ибн Абдурраҳмон Жибрин

Мутаржим: Абу Жаъфар ал-Бухорий

:bsm:

Ўзига итоат қилган ва тақводорларни азиз, амрига мухолиф бўлган ва осийлик қилганларни хор қилувчи, тавба ва тақво қилганларнинг гуноҳларини кечирувчи, амридан юз ўгириб, таъқиқлаганларини қилганларни жазоловчи Аллоҳга ҳамду санолар бўлсин.

Мен Аллоҳга берган ва сероб қилган неъматлари учун ҳамду санолар, берган атосининг ширинлиги ва синовларининг аччиқлиги учун шукроналар айтаман.

Мен Аллоҳгина илоҳ, бизга Аллоҳдан бошқа Робб йўқ эканига ва Аллоҳдан бошқасига сиғинмаслигимизга ҳамда Муҳаммад ибн Абдуллоҳ Аллоҳнинг бандалари ичидан танлаб олган бандаси ва расули эканига гувоҳлик бераман. Аллоҳ таоло Унга, Унинг оиласи, саҳобалари, Унинг йўлида юрган, турмуш тарзидан ўрнак олган, ғазабланган нарсаси учун ғазабланган, рози бўлган нарсаси учун рози бўлган издошларига салавоту саломлар йўлласин.

Ҳой, Аллоҳнинг бандалари!

Аллоҳ таолодан лойиқ бўлганидек тақво қилинглар – қўрқинглар! Аллоҳдан лойиқ бўлганидек қўрқиш Аллоҳга итоат қилиб, Унга осийлик қилмаслик, Уни зикр этиб, унутмаслик, Унга шукр қилиб, нонкўрик қилмасликдир.
 
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 16 Aprel 2009, 18:01:48
Аллоҳнинг бандалари, билингларки, Аллоҳ таоло бандаларини бу дунёда Аллоҳдан қўрққани қўрқмаганидан ажралиши учун имтиҳон қилди. Аллоҳ таоло уларни осийликни чиройли қилиб кўрсатадиган ва ибодатлардан тўсадиган душманлар билан, Аллоҳнинг ҳузуридан тошбўрон қилиб қувилган шайтон билан, ёмонликни қилишга ҳозир нафси аммора билан, кўзларни кўр, қулоқларни кар қиладиган нафс-ҳаво билан, дунё ва дунёнинг зийнатлари билан, майлликларга чорлаб, ҳидоятга тўсқинлик қилган ёмон ўртоқлар билан имтиҳон қилади. Булар – дин синаладиган имтиҳон турларидандир. Бундан ташқари, Аллоҳ таолонинг Ўзи айтганидек, Аллоҳ бандаларини мусибатлар билан, душманлар билан ва уқубатлар билан ҳам синайди. Аллоҳ таоло айтди: «Ð’а албатта сизларни хавфу хатар, очлик, молу жон ва мева - чеваларни камайтириш каби нарсалар билан имтиҳон қиламиз» (Бақара: 155).

Аллоҳ таоло уларни бу дунёда шундай имтиҳон қилишини таъкидлади.

Қудсий ҳадисда ҳам Аллоҳ таоло бандалари ҳақида шундай дейди: «ÐœÐµÐ½Ð¸Ð½Ð³ яхши нарсаларим уларга тушади, уларнинг ёмонликлари эса Менга кўтарилади. Агар тавба қилсалар Мен уларнинг суюклиси ва табиблариманки, уларни иллатлардан тозалаш учун имтиҳон қиламан. Мен ва жину инсларнинг буюк хабарларимиз бор! Мен яратаман, бошқасига сиғинилади, Мен ризқ бераман, бошқасига шукр келтирилади». Ҳа, бу ривоятлар келган.

Бу, шубҳасиз, Аллоҳ таолонинг Аллоҳдан юз ўгирган, Аллоҳга лойиқ бўлганидек ибодат қилмаган ва ўз хоҳишларига эргашган бандалари учун дашномидир. Аллоҳ таоло уларни ичларидан шукроналар айтган ва нонкўрлик қилганлар ажралмагунича, Роббисига ҳақиқий итоат этиб тақво қилганлар билан, Унинг амрига итоат қилмаган ва осий бўлганлар аниқ билинмагунича, имтиҳон қилишда давом этишидан хабар берди.

Аллоҳ таоло уларни гуноҳлари ва ўзлари тан олган осийликлари учун имтиҳон қилишидан хабар берди: «(Эй инсонлар), сизларга не бир мусибат етса, бас ўз қўлларингиз қилган нарса — гуноҳ сабабли (етади). Яна У кўп (гуноҳларнинг жазосини бермасдан) афв қилиб юборади» (Шўро: 30).
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 16 Aprel 2009, 18:04:59
Аллоҳ таоло, мусибатлар бу дунёда гуноҳлар сабабли содир бўлаётгани, шундай бўлсада Аллоҳ кўплаб хато ва ёмонликларни афв этаётгани, агар афв этмаса уларни гуноҳлари туфайли ҳалок қилиши мумкинлигини айтди: «Ð Ð¾Ð±Ð±Ð¸Ð½Ð³Ð¸Ð· мағфиратли, меҳÑ€-шафқат соҳибидир. Агар уларни (кофирларни) қилган гунохлари билан ушлаганида, уларга азобни нақд қилган бўлар эди. Йўқ, улар учун ваъда қилинган бир вақÑ‚ (Қиёмат) борки, (у вақтда Аллоҳдан) ўзга бирон пуштипаноҳ топа олмаслар» (КаҳÑ„: 58).

Агар Аллоҳ одамларга қилган хатолари ва ёмонликларига қараб муомала қилса эди, уларни ҳалок қилар, азоблар ва қириб ташлар эди! Бироқ, Аллоҳ муҳлат беради, лоқайдлик қилмайди! Золим қилаётган зулмидан, Кечирувчи Аллоҳнинг муҳлат берганини тушунаяптими ёки Аллоҳ лоқайд қолган деб ўйлаяптими?!

Аллоҳ унга нисбатан лоқайд эмас. «Ð™Ñžқ, улар учун ваъда қилинган бир вақÑ‚ (Қиёмат) борки, (у вақтда Аллоҳдан) ўзга бирон пуштипаноҳ топа олмаслар» (КаҳÑ„: 58).

Аллоҳ таоло муҳлат беради, У – бепарво эмас! Осийга бирданига жазо бермайди, балки, ғафлатда турган ва кутилмаган бир пайтида жазо беради! Баъзи осорларда: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ бир қавмни кутмаган ва ўйин-кулгуга берилган пайтида жазолайди» дейилган. Ҳа, баъзи осорларда шундай ривоят нақл қилинган.

Бунинг далили Аллоҳ таолонинг ушбу оятларидир:

«(Эй Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам), маълумки, сиздан аввалги миллатларга ҳам элчилар юборганмиз. (Элчиларимизни улар ёлғончи қилишгач), шояд тавба-тазарру қилсалар, деб уларни бало ва зиёнлар билан ушлаганмиз. Бизнинг балойимиз етганда ҳам тазарру қилмадиларми?!» (Анъом: 42);

«Ð­Ð½Ð´Ð¸ — ўзлари учун эслатма қилиб берилган нарсани унутган вақтларида, уларга ҳамма нарсанинг эшикларини очиб қўйдик» (Анъом: 44).

Аллоҳ таолонинг хабарига кўра, одамлар ибратлар, эслатмалар, эзгуликлар, охиратни унутганларида ёки бир-бирларига унуттирганларида, дунё учун ишлаб, дунё ишларида бир-бирлари билан рақобатлашганида, Аллоҳ уларга имтиҳон ва синов учун дунё дарвозаларини очиб ташлаган: «Ð£Ð»Ð°Ñ€Ð³Ð° ҳамма нарсанинг эшикларини очиб қўйдик» (Анъом: 44).
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 16 Aprel 2009, 18:07:11
Ҳа, Аллоҳ шундай хабар берди: «(Эй Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам), маълумки, сиздан аввалги миллатларга ҳам элчилар юборганмиз. (Элчиларимизни улар ёлғончи қилишгач), шояд тавба-тазарру қилсалар, деб уларни бало ва зиёнлар билан ушлаганмиз. Бизнинг балойимиз етганда ҳам тазарру қилмадиларми?! (Албатта тавба-тазарру қилишлари лозим эди), лекин уларнинг диллари қотиб қолган» (Анъом: 42, 43).

Аллоҳнинг амри – дунё келиб унинг дарвозалари ҳар тарафдан очилганида, уларнинг диллари қотиб, дунё билан хотиржам бўлдилар, дунёга суяндилар ва охиратни унутдилар ёки бир-бирларига унуттирдилар. Ўша пайтда Аллоҳ уларни жазолади: «Ð­Ð½Ð´Ð¸ — ўзлари учун эслатма қилиб берилган нарсани унутган вақтларида, уларга ҳамма нарсанинг эшикларини очиб қўйдик. Қачонки ўзларига берилган нарсалар билан шод турганларида, уларни тўсатдан ушладик. Бас, бутунлай номурод бўлдилар» (Анъом: 44).

Бу – Аллоҳ таолонинг Аллоҳга осий бўлган, Аллоҳнинг ғазабини келтирадиган нарсаларни қилган, Аллоҳга тоат-ибодатни тарк этган кимсалар устидаги суннати – қонунидир: уларга синов ва имтиҳон учун дунё дарвозаларини, шаҳват-майлликларни очади, ғарқ бўлгунларича дунё зийнатлари ва лаззатларини беради ва улар буни ўзлари учун марҳамат, ўзларини эса ибодатгўй ва Аллоҳ биздан рози бўлибди, деб ҳисоблайдилар. Буларни Аллоҳнинг қасдли мўлликлари эканини билиб қўрқмайдилар, ибрат олмайдилар.

Ҳадисда ривоят қилинишича, бир одамга Аллоҳ неҳматларини берсаю, у Аллоҳга осийлик қилаётган бўлса, бу – Аллоҳнинг секин-аста ҳалокатга етаклашидир. Бу Аллоҳ таолонинг ушбу оятининг маъносидир: «Ð‘изнинг оятларимизни ёлғон деган кимсаларни эса ўзлари билмай қоладиган тарафдан секин-аста ҳалокатга олиб борамиз. (Ҳозирча) уларга муҳлат бераман. Албатта, Менинг «Ð¼Ð°ÐºÑ€Ð¸Ð¼» қаттиқдир» (Аъроф: 183).
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 16 Aprel 2009, 18:13:19
«Ð£Ð¼Ð»Ð¸Ð¹ лаҳум» – уларга муҳлат бераман ва фурсати келганида уларни кутмаган тарафларидан жазолайман. Бироқ, Аллоҳ афв этади ва кўп гуноҳларни кечиради. Чунки У, тавба қилишлари, Аллоҳни танишлари ва Аллоҳга бўлган эҳтиёжларини билишлари учун бандаларига яхшилик ва ёмонликни ўргатади. Агар бандалар Аллоҳни таниб, Унга тавба қилсалар Аллоҳнинг раҳмати ғазаби устидан ғолиб келади. Шундай бўлсада, Аллоҳ айрим осийларга муҳлат беради ва жазоларини ғафлат онларида бериш учун кечиктиради.

Ҳадисда: «ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ золимга муҳлат беради ва бир ушласа қўйиб юбормайди»â€“ дейилган (Имом Бухорий 4318). Шунингдек Аллоҳ таолонинг ушбу оятини ҳам Ñžқинг: «Ð Ð¾Ð±Ð±Ð¸Ð½Ð³Ð¸Ð· (аҳли-эгалари) золим бўлган шаҳарларни ушлаганида, мана шундай ушлар. Унинг ушлаши — азоби аламли ва қаттиқдир» (Ҳуд: 102).

Аллоҳ таоло шаҳарнинг золимига муҳлат беради. Унга саломатчилик ва куч-қудрат ато этаверади. Молу дунё ва фарзандлар, нозу-неъмат ва фаровонликлар бераверади. У бу неъматлар билан Аллоҳга осийлик қилиш, куфри ва фисқу фужурида тўхтамайди. Охири Аллоҳ уни Енгилмас ва Қудратли Зот ўлароқ шундай ушлайдики, ундан интиқомини олади. Аллоҳ – Енгилмас ва Интиқом олгувчи Зотдир!

Аллоҳ таоло золимларни Азиз ва Қудратли Зотдек жазолайди. Бироқ, кўплаб одамлар Аллоҳнинг берган муҳлати, нозу-неъматлари, марҳамати, серобгарчилиги ва дунёдаги мақомларининг баландлиги  билан алданадилар. Ҳар бир банда Аллоҳдан қўрқсин ва Аллоҳга осийлик қилмасин ва ўзининг Аллоҳнинг салтанати, қудрати ва қўлида эканини ҳамда Аллоҳнинг тасарруфларидан қилча четга чиқа олмаслигини унутмасин!

Роббимиз субҳонаҳу ва таоло муҳлат беради ва асло лоқайд эмасдир. Роббимиз бандаларидан беҳожат, бандалари эса Унга муҳтождир. Шундай бўлсада улар ўзларининг кучлари, қудратлари, фазилатлари ва ҳукмронликлари билан: «Ð‘изнинг хоҳлаган нарсамизни қилиш ва хоҳлаган нарсамизга эришишга кучимиз етади!»â€“ деб ўйлайдилар ва барча нарсага қодир бўлган Аллоҳнинг қудратини, марҳаматларини, Аллоҳга муҳтожликларини: Аллоҳ уларни яратгани, яралишларини лойдан бошлагани, сўнгра уларнинг наслларини ҳақир сувдан давом эттирганини, Аллоҳгина уларга ризқ бериб, ризқ топиш йўлларини осонлаштирганини эсдан чиқарадилар.

Агар улардан Аллоҳнинг марҳамати тўсилса ҳалок бўладилар ва бу дунёдан айриладилар. Улардан сув ва нажотни  тўсиб қўйилса, очлик ва қийноқлар билан ўладилар. Шамолни тўсиб қўйилса Ер юзи сасиб кетади. Зеро Аллоҳгина шамолларни эстиради, булутларни пайдо қилади, осмондан ёмғирларни Ñ‘ғдиради, ёмғирлар билан ўсимликларни ундиради ва баракаларни нозил қилади. Аллоҳдангина эҳтиёжларни сўралади. Аллоҳгина уларга неъматларни беради, барча қийинчиликларни осонлаштиради, сўраган нарсаларини ато этади.

Аллоҳ бундан қуйидаги оятларида хабар берди: «(Эй инсонлар), Аллоҳ осмонлар ва ердаги барча нарсаларни сизларга бўйсундириб қўйганини ва сизларга барча зоҳирий ва ботиний (яъни моддий-маънавий) неъматларини комил қилиб берганини кўрмадингларми?!» (Луқмон: 20).

Яъни, Аллоҳ неъматларни комил қилиб берганини, барча нарсани инсонларга бўйинсундириб қўйганини айтди. Шунинг учун ҳам, Роббисининг ишлари ва Аллоҳга бўлган эҳтиёжидан ибрат олган банда Унга итоат қўлларини очади, тавба қилади ўзидан содир бўлган гуноҳлар учун истиғфорлар айтади, Аллоҳгина банда қайтадиган ягона Зот эканини ҳамда Аллоҳдан бирон лаҳза ҳам беҳожат бўла олмаслигини жуда яхши билади.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 16 Aprel 2009, 18:16:36
Бундан ташқари Аллоҳ таоло: «Ð­Ð¹ инсонлар, сизлар Аллоҳга муҳтождирсизлар. Аллоҳнинг Ўзигина (барча одамлардан) беҳожат ва (барча) мақтовга лойиқ зотдир. Агар У хохласа сизларни (ер юзидан) кетказиб, (ўрнингизга) янги бир халқни келтиради. Ва бу (иш) Аллоҳга қийин эмасдир» (Фотир: 15 – 17)– ҳам деди.

Демак, бандалар Аллоҳга муҳтождирлар. Ҳаётларининг бирон онларида Аллоҳдан беҳожат яшай олмайдилар. Роббилари эса улардан беҳожатдир. Унга итоат қилганнинг итоати, осийлик қилганнинг исёни зарар бера олмайди.

Қудсий ҳадисда ҳам Аллоҳ таолонинг шундай дегани ворид бўлган: «Ð‘андаларим! Сизларнинг аввалги ва охиргиларингиз, инсон ва жинларингиз битта тақволи одамнинг қалбидек (итоатли бўлса), бу менинг мулкимда бирон нарсани кўпайтира олмайди. Сизларнинг аввалги ва охиргиларингиз, инсон ва жинларингиз битта фожир одамнинг қалбидек (итоатсиз бўлса), бу менинг мулкимдан бирон нарсани камайтира олмайди» (Имом Муслим 4674).

Ҳа, Аллоҳ субҳонаҳу ва таолога на итоатлининг итоати фойда беради, на гуноҳкорнинг осийлиги зарар беради. Балки уларни, яратгани ва уларга неъматлар ато этгани учун синайди. Ҳолбуки, Аллоҳ уларни Ўзига қул бўлиш, Ўзига муҳтож эканликларини изҳор қилиш, тилаклар билан қўлларини очиш, Аллоҳни ўзларининг Робб ва Розиқлари эканига эътироф этиш, муҳтож бўлганлари учун Унга ижобатига чин дилдан ишониб дуолар қилиш, уларга жуда ҳам яқин бўлгани учун Аллоҳдан неъматларини ато этиш ҳамда марҳаматини тўкис қилиши учун ялинишга амр қилди. Аллоҳ таоло айтди: «Ð Ð¾Ð±Ð±Ð¸Ð½Ð³Ð¸Ð·Ð³Ð° тазарру билан ичингизда (махфий) илтижо қилингиз! Зотан, у ҳаддан ошувчи кимсаларни (яъни эл кўзига кўрсатиш учун риёкорлик қилувчиларни) севмас. Ва (Аллоҳнинг дини билан) ўнглаб қўйилганидан кейин, Ерда (куфр йўлини тутиб) бузғунчилик қилманг! У зотга (азобидан) қўрқиб, (раҳматидан) умидвор бўлган ҳолингизда ибодат қилингиз! Зеро Аллоҳнинг раҳмати чиройли амал қилувчиларга яқиндир» (Аъроф: 55, 56).

Аллоҳ менга ва сизларга Қуръон Карим сабабли баракотлар Ñ‘ғдирсин. Менга ва сизларга оятлар ва Қуръон Карим билан фойдаланишни муяссар айласин. ( :amn:)

Мен бу сўзларни айтиб Аллоҳдан ўзим, сизлар ва барча мусулмонларнинг гуноҳларини мағфират қилишини сўрайман. Бас, сизлар ҳам истиғфор айтинглар! Дарҳақиқат Аллоҳ – Кечирувчи ва Раҳмли зотдир.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 16 Aprel 2009, 18:19:32
Иккинчи хутба

Аллоҳга, Аллоҳ буюрганидек кўплаб ҳамдлар бўлсин. Мен, шериксиз ва ягона Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ эканига ва Унинг бир нарсага буюргани ва уни инкор этган одамнинг кофир бўлишига ҳамда башариятнинг саййиди бўлган Муҳаммад ибн Абдуллоҳ Аллоҳнинг бандаси ва расули эканига гувоҳлик бераман. Аллоҳ Унга, Унинг оиласи ва саҳобаларига кўпдан-кўп салавоту саломлар йўлласин.

Сўнг ...

Ҳой Одамлар, Аллоҳдан лойиқ бўлганидек тақво қилинглар ва «Ð›Ð° илаҳа иллаллоҳ»Ð½Ð¸ (Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ)ни маҳкам ушланглар! Чунки у, мустаҳкам арқон (Ñ‚Ñžғри йўл)дир.

Гуноҳлардан узоқ туринглар! Чунки, оёқларингиз жаҳаннам оловига чидамайди!

Аллоҳ учун тавозеда бўлингиз! Чунки, Аллоҳ учун тавозеда бўлиш (инсоннинг мартабасини) кўтаради. Аллоҳга такаббурлик қилганларни эса, Аллоҳ ерга уради. Қалбига тақво уруғларини эккан одам, ҳосилни йиғганида хурсанд бўлади.

Билингларки, энг рост сўз – Аллоҳнинг Китоби, энг яхши турмуш тарзи – Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг турмуш тарзи, энг ёмон иш – (дин ниқоби остида) янги пайдо бўлган нарсалар, (дин ниқоби остида) янги пайдо бўлган барча нарса – бидъат, барча бидъат – залолат ва барча залолат жаҳаннамга элтгувчидир.

Сизлар, мусулмонлар жамоатидан айрилмангиз! Чунки, Аллоҳнинг қўли жамоат узрадир. Жамоатдан айрилган кимса жаҳаннамда ёлғиз қолади!

Аллоҳ сизларга раҳм қилсин, шуни билингларки, бу дунё охират сўқмоғидир. Охират эса барқарорлик диёридир. Сўқмоғингизда барқарор қолинадиган диёр учун озуқа тайёрлангиз! Ҳисоб берадиган ва Роббингиз билан юзлашадиган кунингиз учун ҳозирлик кўрингиз! У кунда сизларнинг биронта қилмишингиз махфий қолмайди!

Билингларки, Ўлим фариштаси бугун сизларни ташлаб бошқасига ўтиб кетган бўлса, эртага бошқаларни ташлаб, сизларнинг олдингизга келади.

Аллоҳ сизларга раҳм қилсин, шуни билингларки, Аллоҳ сизларни бекорга яратмаган, бекорга ташлаб қўймаган. Аллоҳ сизларни буюк иш учун яратган ва улкан иш учун тайёрлаган. Сизларни Ўзига ибодат қилишингиз учун яратган, Ўзини яктолаш ва Ўзига ибодат қилишингизга буюрган. Аллоҳга итоат этганларга бағри кенглик, дунё ва охиратдаги бахт-саодатни ваъда қилган. Аллоҳга осийлик қилганларга эса улардан интиқом олиш, сезмаган ва ғафлатли онларида жазолаш ҳамда анвойи турдаги лаззатларни ҳозир ёки келжакда уларга ҳукмрон қилишни ваъда қилган.

Сизлар Аллоҳ таолонинг: «Ð­Ñ€ÐºÐ°ÐºÐ¼Ð¸ Ñ‘ аёлми — кимда-ким мўмин бўлган ҳолида бирон яхши амал қилса, бас, Биз унга покиза ҳаёт ато этамиз ва уларни ўзлари қилиб ўтган амалларидан чиройлироқ ажр-савоблар билан мукофотлаймиз» (Наҳл: 97) оятини эслангиз!

Сизлар, иймон келтириб, солиҳ амалларни қилган кишилар учун ширин ҳаёт, дунё ва охиратларида бахту саодатлар, солиҳ амаллар учун савоб ва башоратлар борлигини, мўъминлар учун охират диёрида ҳашаматли жаннатлар ва дабдабали қасрлар тайёрлаб қўйилганини, буларнинг барчаси Аллоҳнинг ваъдаси эканини, Аллоҳ эса ваъдасига хилоф қилмаслигини хотирланглар!
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 16 Aprel 2009, 18:21:51
Сизлар Аллоҳга осий, Аллоҳнинг амрларига мухолиф бўлган одамларга бу дунёда ҳам, охиратда ҳам азоб борлигини эсланглар. Уларга муҳлат, дунё зийнати ва гўзаллиги қанчалар берилмасин, бу – интиқом эканини унутманглар. Уларга бу дунёда берилган нарса ҳовучларигагина сиғадиган зийнат, гўзаллик ва фаровонликдан бошқа нарса эмасдир. Бу дунёнинг Аллоҳнинг даргоҳида пашшанинг бир қаноти оғирлигича қадри бўлса эди, кофир одамга бир томчи сув бермас эди. Бироқ Аллоҳ таоло, сизлар ўз беморларингизни овқат ва ичимликлардан парҳез қилишлари билан ҳимоя қилганингиздек, ўз дўстларини дунё зийнатларидан ҳимоя қилади.

Буларнинг барчаси уларни Роббилари даргоҳига пок ва тозаланиб келишлари учун, шу кирлар ва шу ифлосликлардан тозалаш учундир. Бандалар ичидаги осийлар, золимлар ва Роббиларнинг амрларига мухолиф бўлганларни Аллоҳ таоло ҳозир ёки келажакда жазолашни ваъда қилди. Аллоҳ таоло уларга ҳам иймон келтириб, солиҳ амалларни қилсалар савоблар беришини ва савобларини мўл қилишини ваъда қилиб шундай деди: «ÐÐ³Ð°Ñ€ у қишлоқларнинг (жойнинг) аҳли иймон келтириб, тақводор бўлганларида эди, албатта Биз уларга осмону Ердан баракот (дарвозаларини) очиб қўйган бўлар эдик. Лекин улар (пайғамбарларимизни) ёлғончи қилдилар, бас, уларни ўзлари қилган гуноҳлари сабабли ушладик. У қишлоқларнинг аҳли бало қазойимиз тунда, ухлаётган ҳолларида келиб қолишидан хотиржам бўлиб қолдиларми? (Кутмаганмидилар?). Ёки у қишлоқларнинг аҳли бало-қазойимиз чошгоҳ пайтида, ўйин-кулги қилаётган ҳолларида келиб қолишидан хотиржаммилар? Улар Аллоҳнинг «Ð¼Ð°ÐºÑ€Ð¸»Ð´Ð°Ð½ хотиржам бўлиб қолдиларми? Бас, Аллоҳнинг «Ð¼Ð°ÐºÑ€Ð¸»Ð´Ð°Ð½ фақат зиён кўргувчи қавмгина хотиржам бўлади» (Аъроф: 96 – 99).
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 16 Aprel 2009, 18:28:11
«Қишлоқларнинг аҳли»  â€“ дунёга берилиб охиратни унутган, ўз майлликларини олий ғоя ва мақсадлари қилиб олган, охират аҳлига ва ўлимдан кейинги нарсаларга қарамаган мамлакат аҳолисидир. Агар улар иймон келтириб, иймонларини (амалий равишда) рўёбга чиқарсалар, ҳаром нарсалардан воз кечиб, қилган хатолари учун Аллоҳга тавба қилсалар, Роббимиз субҳонаҳу ва таоло ушбу қатъий ваъдани бермоқда: «Ð‘из уларга осмону Ердан баракот (дарвозаларини) очиб қўйган бўлар эдик».

Осмон баракоти, Аллоҳ таоло ушбу оятида зикр қилган нарсадир: «Ð‘из осмондан баракотли сув — ёмғир Ñ‘ғдирдик» (Қоф6 9).

Аллоҳ осмондан Ñ‘ғдирган баракоти билан ердаги ўсимликларни ўстирадики, у ўсимликларда инсонлар ва инсонларнинг ҳайвонлари учун ризқлар бордир. У ўсимликларда улар ва оилаларининг ҳаёти бордир.

Аллоҳ шундай қилиб, улар иймон келтириб, тақво қилсалар баракотларини Ñ‘ғдиришидан, агар (иймонни) рад этсалар, осий бўлиб, ҳаддан ошсалар улардан баракотларини тортиб олиб жазолаши, бошларига жиноятчи қавмлардан қайтарилмайдиган оғир фалокатларни юборишидан дарак берди.

Бошқача қилиб айтсак, ҳой осий ва осия, сен Аллоҳнинг жазосидан қандай хотиржамсан?! Аллоҳнинг макридан кофирлар ва осийларгина хотиржам бўладилар! (Ҳа), Аллоҳнинг макридан кофир халқларгина хотиржам бўладилар.

Айрим ҳадис ва осорларда гуноҳларга муккасидан кетган осийларга Аллоҳ таолонинг муҳлат беришини, бу муҳлат, жазоларнинг кечикиши ҳамда дунёвий неъматларнинг Аллоҳнинг макри экани, Аллоҳ эса макр қилувчиларнинг яхшироғи экани ворид бўлган. Улар гуноҳ ва маъсиятлар қилишда мудом давом этар эканлар, ўз залолат ва уйқуларида турган пайтларида Аллоҳнинг макри келиб қолишидан қандай хотиржам бўладилар?! Улар ўйин кулгуга берилган пайтларида ғофил эканлар, чошгоҳ пайтида Аллоҳнинг азоби келиб қолишидан қандай бепарволар?! Аллоҳ сақласин, кофирларгина Аллоҳнинг макридан хотиржам бўладилар!

Ҳой, Аллоҳнинг бандалари!

Шубҳасиз, Аллоҳ таоло бизга гуноҳ ишлар қилишни ҳаром қилди ва унинг таъсирида баракотлар кетишидан хабар берди ва Абу Бакр разияллоҳ анҳудан ривоят қилинганидек, гуноҳлар учун умумий ва хусусий жазолар бегилади: «ÐœÐµÐ½ Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг шундай деганларини эшитганман: «ÐžÐ´Ð°Ð¼Ð»Ð°Ñ€ мункар-гуноҳни кўрсалар ва уни ўзгартирмасалар, Аллоҳ тез кунда уларга ўз жазосини ёппа қилади» (Ибн Ҳиббон: 305).

Агар гуноҳ ишларни ўзгартиришга кучлари етсада, ўзгартирмасалар, натижада, у гуноҳлар кўпайиб ва кучайиб кетса, ўша пайтда жазолар ёппасига келади ва бундан яхши одам ҳам, ёмон одам ҳам ўз насибасини олади. Аллоҳ таоло айтди: «Ð’а сизлардан фақат золим кимсаларнинг ўзигагина етмай (балки барчага етадиган) балодан сақланингиз!» (Анфол: 25).

Гуноҳларни ўзгартириш – гуноҳни ва гуноҳкорни барча жиҳатлари билан жазолаш, гуноҳкорлар сафини бузиш, ҳақиқатни изҳор этиб эълон қилиш, осийлар, золимлар ва (Аллоҳнинг амрига) қарши бўлганларга (исломий) ҳадларни беришдир. Мана шу – гуноҳларни ўзгартиришдир.

Бир мактубнинг ўзи гуноҳларни йўқ қилиш учун етарли эмасдир. Гуноҳларнинг ошкор ва хуфёна қолишига жим туриш, Аллоҳ сақласин, бузғунчилик ва барбодликнинг сабабчисидир. Шунинг учун мўъминлар бирлашсинлар ва уларда Аллоҳнинг ҳаром нарсаларини қилмасликка ғайратлари бўлсин. Улар унутмасинларки, Роббилари уларга яқин ва уларнинг дуоларини ижобат қилгувчидир. У, мўъминларга тавба қилсалар тавбаларини қабул айлашни ваъда қилди: «Ð£ бандаларидан тавба-тазарруъ қабул қиладиган, ёмонликларни афв этадиган ва қиладиган ишларингизни биладиган зотдир. У иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларнинг (дуоларини) ижобат қилади ва уларга (сўраган нарсаларини ато этиб, яна) Ўз фазлу карамидан зиёда қилади. Кофирлар учун эса қаттиқ азоб бордир» (Шўро: 25).

Аллоҳ таоло бандаларидан тавба қилишлари, хатодан юз ўгиришлари, гуноҳлардан ва ўзларидан содир бўлган нарсалардан мағфират сўрашлари ва Аллоҳга қайтишлари шарти билан, тавбаларни қабул қилиши ҳамда гуноҳларни кечиришидан хабар берди. Чунки ҳидоят – Аллоҳнинг қавлидир: «Ð¡Ð¸Ð·Ð»Ð°Ñ€Ð³Ð° азоб келиб, сўнгра ёрдам берилмай қолишидан илгари (яъни Аллоҳнинг бирон бало-қазосига дучор бўлмай туриб), Роббиларингизга қайтинглар – Унга бўйинсунинглар!» (Зумар: 54).

Аллоҳ таоло тарафидан келган нарса умид беради: «Ð‘ошингизга балолар келишидан илгари, Аллоҳ раҳм қилиши ва дўстларининг тавбаларини қабул қилиб, унинг дуоларини рўёбга чиқариши ва бошларига тушган мусибатларни кетказиши учун, Аллоҳга қайтинглар ва Унга буйинсунинглар!».

Чунки, Аллоҳ таоло уларга буни ушбу оятида ваъда қилди: «Ð‘андаларим Сиздан (эй Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам) Мен ҳақимда сўрасалар. Мен уларга яқинман. Менга дуо қилган пайтларида дуогўйларнинг дуосини ижобат қиламан. Бас, ҳақ йўлга юришлари учун (улар ҳам) Менинг (даъватимга) жавоб қилсинлар ва Менга иймон келтирсинлар» (Бақара: 186).

Аллоҳ сизларга раҳм қилсин, шуни билингларки, Аллоҳ таоло сизларни буюк ишга буюрди. Сизларни Буюк Пайғамбарингизга салавоту саломлар айтишга буюриб, шундай деди: «ÐÐ»Ð±Ð°Ñ‚та Аллоҳ ҳам, Унинг фаришталари ҳам пайғамбарга дуою салавот айтадилар. Эй мўминлар, сизлар ҳам у зотга саловот ва саломлар айтинглар!» (Аҳзоб: 56).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам эса: «Ð­Ð½Ð³ фазилатли кунингиз – жума кунидир. Бу кунда Менга кўп салавот айтингиз! Чунки, салавотларингиз менга рўпара қилинади»â€“ дедилар (Абу Довуд 1306).

Салавотнинг Аллоҳ тарафидан бўлиши – Аллоҳнинг фаришталар оламида Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламга сано айтиши ва мақташидир. Бандаларга салавот айтиши эса, Аллоҳнинг уларга, қилган амаллари эвазига, фаришталар оламида раҳмат қилиши ва уларни зикр этишидир. Аллоҳ таоло айтди: «Ð£ (сизларни (куфр) зулматларидан (иймон) нурига чиқариш учун) сизларга марҳамат кўрсатадиган зотдир. Унинг фаришталари ҳам (ҳақларингизга дуо қиладилар)» (Аҳзоб: 43).

Аллоҳнинг салавоти бандалари учун марҳамат, фаришталарнинг салавоти эса, бандалар учун истиғфордир. Мўъминлар айтган салавотлар эса, Аллоҳ Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламни танлаб олиши учун қилинган дуо ва ёлборишдир. Шунинг учун ҳам, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламга кўп салавот айтинглар! Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламга битта салавот айтган одамга, Аллоҳ ўнта салавот айтади.
Nom: Re: Жума хутбалари
Yuborildi: Hadija 16 Aprel 2009, 18:33:32
Аллоҳим, банданг ва расулинг бўлган саводсиз, башоратчи, огоҳлантирувчи ҳамда Ñ‘ғду сочган маёқ – Муҳаммад ибн Абдуллоҳга салавот ва саломлар йўлла! ( :amn:)

Аллоҳим Унга Аллоҳ йўлига чақиргани ва йўл кўрсатганидек салавоту саломлар йўлла! ( :amn:)

Аллоҳим, саҳоба халифалар, ҳақ йўлдаги имомлар – Абу Бакр, Умар, Алий ва Усмонлардан, жаннатдан башорат берилганларнинг олтитасидан, дарахт остида Пайғамбарингга байъат қилганлардан ва барча саҳобалардан рози бўл! ( :amn:)

Аллоҳим, тобиинлар, уларга Қиёмат кунигача яхшилик билан издош бўлганлардан ҳам, улар билан бирга биздан ҳам рози бўл! Ё Роббал-оламийн, ўз лутфинг, караминг, эҳсонинг ва марҳаматинг билан биздан рози бўл! ( :amn:)

Аллоҳим, Ислом ва мусулмонларни азиз, ширк ва мушрикларни хор қил! ( :amn:)

Аллоҳим, Ислом ва мусулмонларни азиз, ширк ва мушрикларни хор қил!

Аллоҳим, Ислом ва мусулмонларни азиз, ширк ва мушрикларни хор қил!

Аллоҳим, Ислом душманларининг кулини кўкка совур! ( :amn:)

Аллоҳим, муваҳҳид бандаларингга ёрдам бер ва Исломни ҳимоя қил! ( :amn:)

Аллоҳим, бизга, Исломга ва мусулмонларга ёмонликни хоҳлаган кимсаларни ўзларини ўзлари билан овора қил ва макру ҳийлаларини кўксиларига қайтар! Аллоҳим, зулм ва тажовуз қилган, ҳаддидан ошган ва жабру ситамлар қилган, тажовузкор золимларни Ўзингга ҳавола қилдик! Аллоҳим, уларнинг қилмишларига рози ва кўмакчи бўлган Ер юзидаги барчани Ўзингга ҳавола қилдик! ( :amn:)

Аллоҳим, уларнинг иттифоқларини парчала, раҳбарларининг фикрларини бир-бирларига қарама-қарши қил, шавкатларини кетказ! Оёқлари босиб турган ерларга зилзилалар юбор! ( :amn:)

Аллоҳим яҳудий, христиан, Баъс партияси аъзоси, коммунист, кофир, мулҳид ва мунофиқларни ва Ер юзида уларга кўмакчи бўлаётганларни Ўзингга ҳавола этдик! Аллоҳим, улардан интиқом ол, Сен қудратли ва интиқом олгувчи Зотсан! ( :amn:)

Аллоҳим, улар исён қилдилар, ҳадларидан ошдилар, Сенинг бандаларингга азиятлар чектирдилар, Ер юзида бузғунчилик қилдилар, бегуноҳ инсонларни ўлдирдилар, гўдакларни етим, аёлларни тул қилдилар, номусларни Ñ‚Ñžқдилар, масжидларни вайрон қилдилар, сохта зиёратгоҳ ва черковларни обод қилдилар. Сени ва Сенинг бандаларингни ташлаб қўйдилар! Сен барча нарсага Қодирсан! ( :amn:)

Аллоҳим, улардан интиқом ол! Уларни Қудратли ва Иззатли Зот каби жазола! Аллоҳим, Ñ‘ Роббал-оламийн, уларнинг сонини сана, улардан биронтасини қўймай тилка-пора қилиб ўлдир! Аллоҳим, уларни осмон баракотларидан маҳрум айла ҳамда жисмонан, ақлан ва руҳан мудом беқарорликка мубтало қил! ( :amn:)

Аллоҳим, Ер юзида Ислом учун курашаётган барчага ёрдам айла! Аллоҳим, уларнинг сўзларини баланд, сафларини яхлит қил ва уларга Ўз қудратинг билан кўмак бер! Аллоҳим, улар очдир, қоринларини тўйдир! Яланғоч ва ялагоёқдир, Ўзинг кийдир! Аллоҳим, уларнинг сафларини бирлаштир, фикрларини Ñ‚Ñžғри, одимларини устувор қил! Уларга душманларинг ва душманлари устидан зафар насиб эт, Ñ‘ Роббал-оламийн! Аллоҳим, кураш байроғини тик ва ширк, фасод ва тажовуз аҳлидан интиқом ол! ( :amn:)

Дунё ва охират қўлида бўлган ва Ўзигагина қайтиладиган Зот, мўъмин бандаларингдан раҳматингни дариғ тутма! ( :amn:)

Аллоҳим, мўъмин ва мўъминаларни мағфират қил ва қалбларини бирлаштир! Уларнинг ўзларини ва улар ўртасини ислоҳ қил! Уларга осудалик йўлларини кўрсат ва зулматлардан нурга чиқар! Уларни ошкора ва хуфёна ҳаёсизликлардан узоқ қил ҳамда қулоқлари ва кўзларига баракотлар ато эт! Уларга Ўзинг хоҳлаганингча умр бер ва неъматларингга шукроналар келтирадиган бандалардан қил! Ҳой раҳмлилар раҳмроғи, уларга нематларингни тўкис қил! ( :amn:)

Аллоҳим, Ñ‘ Роббал-оламийн, хусусан бизнинг ва умуман эса бошқа мусулмонларнинг ўлкаларидан қимматчилик, рибо, зино, вабо, катта гуноҳлар, машаққатлар, зоҳирий ва яширин фалокатларни даф қил! ( :amn:)

Аллоҳим, Сенгина илоҳсан! Сенгина беҳожатсан, биз эса Сенга муҳтожмиз! Аллоҳим, бизга ёмғир Ñ‘ғдир ва гуноҳларимизни мағфират қил! ( :amn:)

Аллоҳим, бизни суғор ва бизга ёмғир Ñ‘ғдир! Аллоҳим, бизни суғор ва бизга ёмғир Ñ‘ғдир! Аллоҳим, бизни суғор ва бизга ёмғир Ñ‘ғдир! ( :amn:)

Аллоҳим, бизга ёмғир Ñ‘ғдир ва бизни ноумид қилма! Аллоҳим, бизга ёмғир Ñ‘ғдир ва бизни ноумид қилма! ( :amn:)

Аллоҳим, бизга ёрдамчи, Аллоҳнинг нури билангина тугайдиган ичимлик ва бошқа йилларда ҳам биз учун қувонч бўладиган, мамлакат аҳолисига етадиган, уларга раҳмат бўладиган ва Сенга дуолар қилиниб, шукроналар айтиладиган ёмғирни келгусида эмас, ҳозир Ñ‘ғдир! ...

Аллоҳим, бизга осмондан ёмғир Ñ‘ғдириб, ўлган шаҳарларни жонлантир ва уни мўмин бўлган ҳолатида суғор!  (:amn:)

Аллоҳим, сувсаган кўп инсонлар бор! Аллоҳим, бандаларингни, шаҳарларингни ва ҳайвонларингни суғор ва ўз раҳматингни ёй! Бўз ўлкаларингни ўзлаштир!  ( :amn:)

Аллоҳим, бизни суғор ва азоб, вайрона, бало ва ғарқ қилиб эмас, раҳмат қилиб ёмғирлар Ñ‘ғдир!

Аллоҳим, бандалар ва давлатлар ичида бўлган қийинчилик, танглик ва изтиробларни Сенга ҳавола этамиз! Аллоҳим, биз учун ўсимликларни ўстир, елинларни сутга мўл қил, само баракотларини Ñ‘ғдириб, Ер баракотларини ундир!

Аллоҳим, Сендан гуноҳларимизни мағфират қилишингни сўраймиз! Осмонларимиздан ёмғирлар қуйдир!

Аллоҳим, биздан очарчилик, қаҳатчилик ва яланғочликни узоқ қил! Бошимизга келган балоларни Сендан бошқа ҳеч бир Зот кетказа олмайди, Ўзинг даф қил! ( :amn:)

Аллоҳим, ҳузурингдаги яхшиликлардан қилганимиз ёмон қилмишлар сабабли бизни маҳрум этма! Сен – Беҳожатсан ва Қудратлисан, биз эса муҳтож ва кучсизмиз! Сен –  бизнинг Холиқимиз, Роббимизсан ва устимиздан Тасарруф қилгувчисан! Биз махлуқ, Сен эса Холиқсан! Биз махлуқ, Сен эса Роббимизсан! Биз ҳар лаҳзада Сенинг марҳаматингга муҳтожмиз! ( :amn:)

Аллоҳим, бизни марҳаматингдан маҳрум айлама! Аллоҳим, Ñ‘ Роббал-оламийн, гуноҳларимиз сабабли итоатинг ва марҳаматингдан маҳрум айлама! ( :amn:)

Аллоҳим, бандаларинг, мамлакатларинг ва ҳайвонларингни суғор! Раҳматингни ёй! Ўлик шаҳрингни жонлантир! Зеро Сен барча нарсага Қодирсан! ( :amn:)

Роббимиз, жонимизга жабр қилдик. Агар Сен бизга мағфират ва раҳм қилмасанг, биз зиёнкорлардан бўламиз! Агар Роббимиз бизга мағфират ва раҳм қилмаса, бизлар зиёнкорлардан бўламиз!!

Роббимиз бўлган Аллоҳга таваккул қилдик! Роббимиз, бизни золим қавмлар қўлида фитналантирма! Раҳматинг ичига ол! Ҳой, раҳмлилар раҳмлиси, бизни раҳматинг ичига ол! ( :amn:)

Роббимиз, бизга дунё ва охиратда яхшиликлар бер ва жаҳаннам азобидан сақла! ( :amn:)

Ҳой Аллоҳнинг бандалари, Аллоҳ, адолат ва яхшилик қилишга буюради ...
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: AbdulAzim 07 Avgust 2010, 01:27:41
 :as:
Bugungi men eshitgan Juma ma'ruzasi juda tasirli bo'ldi. Ma'ruzaning bir qismidan siz ham bahramand bo'ling!

... Agar biz o'z xatolarimiz, gunohlaimizga va bizda mavjud bo'lgan Payg'ambarimiz s.a.v sunnatiga qarshi ishlarga g'olib bo'lsak, shundan so'ng dushmanlarimizga g'olib bo'la olamiz. Bir – birimizga yaqin bo'lamiz, o'zaro yordam beramiz. Chunki o'zaro yordam va tenglik bo'magan jamiyatda jamiyatga mansublik hissi yo'qdir, rivojlanish yo'qdir. … Hozir bu oy kirib kelyapti, Payg'ambar s.a.v bu oyni "o'zaro yordam oyi" deganlar. Kim unda bir ro'zadorga iftor qilib bersa, u uchun do'zaxdan najot bo'ladi, gunohlari kechiriladi va unga ro'zadornikidek savob bo'ladi. Ya'ni ro'zodorga iftor qilib bergan kishi uch xislatga ega bo'ladi. O'zaro yordam amalingni bir necha bor ziyoda savobli bo'lishiga sabab bo'ladi. Sen ro'za tutsang, qancha tutsang ham, va Alloh taolo uni qabul qilsa, uning huzurida bir kun ro'za tutdi, deb yoziladi. Lekin agar ro'zadorga iftor qilib bersang, o'zing ro'za tutgan kunning savobini ham olasan, yana bir kunning ham savobini olasan. Agar ular ikki ro'zador bo'lsa ikki kunning savobini, huddi shunday uch, o'n, yuz kunning ham savobini ham olishing mumkin. Anas r.a keksayib, ro'za tuta olmay qolgandan keyin har kuni uch yuz miskinni yig'ib ularga taom berardi. …. Yana Ramazon oyi mo'minning rizqi ziyoda bo'ladigan oydir. Sahobalar: Hammamiz ham ro'zadorga iftor qilib berolmaymiz, deganlarida, Payg'ambar s.a.v: Bu bir dona xurmo bilan ro'zadorning og'zini ochgan kishiga hamdir, dedilar. Demak bir dona xurmo bilan yoki bir piyola suz bilan ham sh savobga erishsa bo'larkan. Bundan tashqari ro'zadorga suv bergan kishiga yana bir xislat bor, u Payg'ambar s.a.v ning hovuzlaridan suv ichadi, u hovuzdan suv ichgan kishi keyin hech qachon chanqamaydi. Bu rahmat qilingan ummatning amallariga va o'zimizning qanchalik amallarni zoe qilayotganimizga qarang! Bu xislatlarni faqat o'zaro yordam berish sifatidagina topasan. Bilginki, Islomiy xulqlar o'zaro yordam, mehr – shafqat ustiga qurilgandir. Bu xislatlar esa bizdan yo'qoldi va har bir inson o'z manfaatini o'ylaydigan bo'lib qoldi. Hatto o'z akasi, ota  - onasi ham, yon qo'shnsiga ham, boshqa insonlarga ham shunday yaxshilikni qilmaydi. Endi bu holat bilan, oldingi ummatning solihlarning holatiga bir qara! ...
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: N.Nodirbek 08 Avgust 2010, 18:15:46
6- avgustdagi juma ma'ruzasi bizga yaqin masjidda "Isrofgarchilik" haqida bo'ldi.
Nom: Re: Jum'a ma'ruzalari
Yuborildi: UzMuslim 08 Avgust 2010, 21:49:00
BU Juma Bizning Hazrati Abbos Masjitida Ramazon Oyining Hususiyatlari,Farz Hamda Sunnatlari haqida Bo'lib O'tdi..
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 09 Fevral 2012, 15:35:49
10.02.2012 й.

Мустаҳкам оила - юрт таянчи.


ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺍﻟﺮﺣﻴﻢ


Муҳтарам жамоат!
Оила жамиятнинг асосидир. Оилалар йиғиндиси жамиятни ташкил этади. Оила мустаҳкам бўлса, демакки жамият, мамлакат ҳам мустаҳкам ва барқарор бўлади. Бу йил мустақил ва жаннатмисол юртимизда “Мустаҳкам оила йили” деб эълон қилинди. Оилаларнинг ҳар томонлама саодатли, фаровон ва мустаҳкам бўлиши мамлакатимиз тинчлиги ва тараққиётига сабаб бўлишини ҳаммамиз яхши биламиз ва англаймиз. Дунёқараши, имон- эътиқоди ва ихлоси мукаммал, дин-диёнати, ватани ва халқига содиқ ва муҳаббатли янги авлод таълим-тарбиясида, уларни турли-туман Ñ‘Ñ‚ таъсирлардан, бузуқ ақидалардан авайлаб сақлашда мустаҳкам оиланинг, шубҳасиз ўрни каттадир. Худди шу маъно ва мазмунни Аллоҳ таолонинг қуйидаги ояти карималарида Ñžқишимиз мумкин:

Davomi (bosing) (http://www.muslim.uz/index.php?option=com_content&view=article&id=1340:10022012------&catid=58:2010-02-08-12-38-10&Itemid=30)
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 16 Fevral 2012, 18:44:43
 17.02.2012

Инсон мукаррамдир!



ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺍﻟﺮﺣﻴﻢ


 ÐœÑƒҳтарам жамоат!
Аллоҳ таоло барча мавжудотлар ичида инсон наслини ардоқли, мукаррам қилиб яратган. Уни Ўзи яратган барча жонзотлардан афзал қилган. Парвардигор одамзодга бутун борлиқни бўйсундириб қўйган, ҳатто фаришталарини ҳам Одамга таъзимга буюрган. Аллоҳ таоло бундай дейди:

 ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﻛَﺮَّﻣْﻨَﺎ ﺑَﻨِﻲ ﺁَﺩَﻡَ ﻭَﺣَﻤَﻠْﻨَﺎﻫُﻢْ ﻓِﻲ ﺍﻟْﺒَﺮِّ ﻭَﺍﻟْﺒَﺤْﺮِ ﻭَﺭَﺯَﻗْﻨَﺎﻫُﻢْ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻄَّﻴِّﺒَﺎﺕِ ﻭَﻓَﻀَّﻠْﻨَﺎﻫُﻢْ ﻋَﻠَﻰ ﻛَﺜِﻴﺮٍ ﻣِﻤَّﻦْ ﺧَﻠَﻘْﻨَﺎ ﺗَﻔْﻀِﻴﻠًﺎ )ﺳﻮﺭﺓ ﺍﻹﺳﺮﺍﺀ(70( ‎

яъни:

“Дарҳақиқат, (Биз) Одам фарзандларини (азиз ва) мукаррам қилдик ва уларни қуруқлик ва денгизга (от-улов ва кемаларга) миндириб қўйдик ҳамда уларга пок нарсалардан ризқ бердик ва уларни Ўзимиз яратган кўп жонзотлардан афзал қилиб қўйдик” .

 ÐÐ½Ð° шундай азизу мукаррам яратилган ҳар бир инсон тез- тез ўзини саволга тутиб туриши лозим:

Давоми (http://www.muslim.uz/index.php?option=com_content&view=article&id=1345:17022012---&catid=58:2010-02-08-12-38-10&Itemid=30)
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 24 Fevral 2012, 07:54:20
24.02.2012

Зарарли иллатлардан сақланайлик!

ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺍﻟﺮﺣﻴﻢ

Муҳтарам жамоат! Аллоҳ таоло барча махлуқотлари ичида инсонни энг азиз, мукаррам, мукаммал ва афзал суратда яратган. Унга Ердаги жуда кўп нарсаларни бўйсундириб қўйган ва саноғига етиб бўлмас неъматларини берган. Бунинг эвазига инсонларни илоҳий амрларни сўзсиз бажаришга, қайтарганларидан четда бўлишга, Аллоҳ буюрганидай турмуш кечиришга амр этган. Зеро, Ҳақ таоло Қуръони каримда инсонни бошқа мавжудотлардан кўра ақлли ва мукаррам қилиб яратиб, унга жуда кўп неъматларни ато этганини, унга покиза нарсалардан ризқ-рўз берганини эслатиб айтади:

ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﻛَﺮَّﻣْﻨَﺎ ﺑَﻨِﻲ ﺁَﺩَﻡَ ﻭَﺣَﻤَﻠْﻨَﺎﻫُﻢْ ﻓِﻲ ﺍﻟْﺒَﺮِّ ﻭَﺍﻟْﺒَﺤْﺮِ ﻭَﺭَﺯَﻗْﻨَﺎﻫُﻢْ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻄَّﻴِّﺒَﺎﺕِ ﻭَﻓَﻀَّﻠْﻨَﺎﻫُﻢْ ﻋَﻠَﻰ ﻛَﺜِﻴﺮٍ ﻣِﻤَّﻦْ ﺧَﻠَﻘْﻨَﺎ ﺗَﻔْﻀِﻴﻠًﺎ )ﺳﻮﺭﺓ ﺍﻹﺳﺮﺍﺀ(70/

 ÑÑŠÐ½Ð¸:

Davomi (http://www.muslim.uz/index.php?option=com_content&view=article&id=1346:24022012-&catid=58:2010-02-08-12-38-10&Itemid=30)
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 02 Mart 2012, 08:01:01
02.03.2012 й.

Аёл - мукаррам зот!

ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺍﻟﺮﺣﻴﻢ

 ÐœÑƒҳтарам жамоат! Аллоҳ таоло инсонни азизу мукаррам этиб, уни жуфт ҳолида, яъни эркак ва аёл жинсида яратган. Аёл зотини эса ардоқли, эркакларга жуфти ҳалол ва ором-сакинат бахш этувчи, оиланинг чироғи, посбони ва фарзандлар мураббияси қилиб яратган. Аллоҳ таоло инсоният силсиласини давом эттириш учун аёлга оналик бахтини ва масъулиятини берди. Аёл эркак учун ширин ҳаёт ва таскину ором, осойишталик тимсолига айланди. Қуръони каримда бундай дейилади:

Davomi (http://www.muslim.uz/index.php?option=com_content&view=article&id=1350:02032012------&catid=58:2010-02-08-12-38-10&Itemid=30)
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 09 Mart 2012, 07:14:51
 09.03.2012 й.

Шукронаи неъмат фазилати

ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺍﻟﺮﺣﻴﻢ

 ÐœÑƒҳтарам жамоат! Аллоҳ таоло бандаларига беҳисоб неъматларни ато этиб, ер юзидаги турфа наботот, ҳайвонот ва жамодотни уларга бўйсундириб қўйган. Чунки мол-дунё, маскан, таом, кийим, рўзғор анжомлари каби неъматларсиз инсон турмуши ноқис бўлиб қолган бўлур эди. Аллоҳ таоло инсонни жоҳил ва нодон эмас, имонли, эътиқодли ва мухлис мўмин қилиб, жонсиз эмас, жонли қилиб, ҳайвон эмас, онгли инсон қилиб, бетоб эмас, соғ-саломат қилиб, айбли эмас, беайб қилиб яратгани энг улуғ неъмат эмасми? Аллоҳ таоло бу ҳақда хабар бериб айтади:

 ﻟَﻘَﺪْ ﺧَﻠَﻘْﻨَﺎ ﺍﻟْﺈِﻧْﺴَﺎﻥَ ﻓِﻲ ﺃَﺣْﺴَﻦِ ﺗَﻘْﻮِﻳﻢٍ ) ...ﺳﻮﺭﺓ ﺍﻟﺘّﻴﻦ(5-4/

яъни:

 â€œҲақиқатан, Биз инсонни хушбичим ва хушсурат (шаклда) яратдик”.

Davomi (http://www.muslim.uz/index.php?option=com_content&view=article&id=1351:09032012---&catid=58:2010-02-08-12-38-10&Itemid=30)
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 30 Mart 2012, 08:30:43
30.03.2012 й.

Тил одобини сақлайлик!

بسم الله الرحمن الرحيم

Муҳтарам жамоат! Ҳар нарсанинг асли – сўз, у ҳақиқатнинг сояси ва парчасидир. Сўз Одам алайҳиссалом билан баробар яратилган. Сўз (калом) барча илмларнинг асоси, инсонларнинг ўзаро алоқа ва муносабат воситаси қилиб танланган. Оламдаги барча нарсалар сўзловчи гувоҳлардир. Аллоҳнинг китоблари сўз-калом воситасида туширилган. Сўз инсоннинг қиймати қадар қадрлидир ва Аллоҳ таоло ҳар бир айтиладиган сўзга эътиборли бўлишга буюрган.

Сўз Аллоҳ таолонинг инсонга ато этган энг улуғ неъматларидан. У инсонларнинг ўзаро муомала-муносабат воситаси, тафаккур қуроли, бандаликни адо этиш омилидир. Одамларни яхшиликка ундовчи, ҳидоятга чорловчи, ахлоққа чақирувчи сўзлар уларнинг энг гўзалидир. Аксинча, ўзгаларга озор етказувчи, ғийбат, ёлғон, фисқ-фужур ва фаҳш сўзлар уларнинг энг ёмони ва қораланганидир. Аллоҳ таоло бундай марҳамат этади:

وَأَنَابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ * (سورة الزّﻣﺮ/18-17)

яъни: “Бас, (эй Муҳаммад), Менинг шундай бандаларимга хушхабар берингки, улар сўзни тинглаб, сўнг унинг энг гўзалига эргашадилар. Айнан ўшалар Аллоҳ ҳидоят этган зотлардир ва айнан ўшаларгина ақл эгаларидир”.

Яна бир ояти каримада чиройли сўзловчининг фазилатлари зикр этилиб, ундай дейилган:

وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ *

(سورة فصّلت/33)

яъни: “Аллоҳ (йўли)га даъват  ÑÑ‚ган ва ўзи ҳам солиҳ амал қилиб, “Мен мусулмонлардандирман”, деган кишидан ҳам чиройлироқ сўзловчи ким бор?”

Инсонлар ортиқча сўзлашдан, беҳуда ва фисқ сўзларни айтишдан қайтарилган. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам:

“Ким Аллоҳга ва охират кунига имон келтирган бўлса, яхши сўз айтсин ёки жим турсин” деганлар
 (Имом Бухорий).

Пайғамбар алайҳиссалом умматни яна қийлу қолдан (ортиқча, бемаъни сўзлардан) қайтарганлар
 (Имом Бухорий).

Муоз розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда:
 ÐÐ°Ð±Ð¸Ð¹ алайҳиссалом тилларига ишора қилиб: “Сен тилингни тий”, дедилар. Шунда мен: “Гапирган нарсаларимиздан ҳам сўраламизми?” десам, у зот: “Онанг сени йўқотиб қўйсин, кишиларнинг дўзахга юзтубан ёки кўксилари билан ағдарилишлари фақат тиллари орқали қилган гуноҳлари сабабидандир”, дедилар”
 (Имом Термизий).
 ÐžÐ´Ð°Ð¼ тили билан ҳайвондан устун, аммо уни нолойиқ сўзлардан тиймаса ҳайвондан тубан бўлади.

 Ð¡ÑžÐ·Ð»Ð°Ñ€Ð½Ð¸Ð½Ð³ энг фойдалиси Аллоҳ таолонинг зикри, кишиларни яхшиликка чақириш ва ёмонликдан қайтаришдир.

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан  Ñ€Ð¸Ð²Ð¾ÑÑ‚ қилинишича, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Ким бир ўринга ўтирсаю Аллоҳни зикр қилмаса, унга  ÐÐ»Ð»Ð¾ҳ томонидан нуқсон етади. Ким бир ўринга ёнбошласаю Аллоҳни зикр этмаса, унга ҳам Аллоҳ томонидан нуқсон етади”, деганлар
 (Имом Абу Довуд).

Бошқа бир ҳадисда:

" أكْثرُ النَّاس ذُنُوبًا يَوْمَ القِيَامَةِ أكْثرُهُمْ كَلامًا فِيمَا لا يَعْنِيهِ".  (رواه أحمد)

яъни: “Бу дунёда беъмани гапларни кўп гапирадиган одамнинг гуноҳи қиёмат куни кўп бўлур”.

Муҳтарам жамоат! Тил (сўз) офатлари кўп: бемаъни, бефойда сўзларни гапириш, ботил, гуноҳ ишларни сўзлаш, сергаплик ва одамларга Ñ‘қиш учун сўзамоллик қилиш, фаҳш, сўкиш, одобсиз, ахлоқсиз ва шунга ўхшаш сўзларни айтиш, ўзгаларни мазахлаш ва устидан кулиш, сирни ошкор қилиш, ёлғон сўзлаш, ғийбат, чақимчилик ва бошқалар тил офатларидир. Буларнинг ҳаммаси қораланган ва инсонлар булардан қайтарилган. Чунки бу сўзларнинг манбаи ёмонлик ва маломатдир.

Динимизда кўп сўзлашдан қайтарилган, чунки сўз кўпайганда мақсад унутилади. Ёмон, фаҳшни билдирувчи сўзларни айтиш эса қаттиқ қораланган. Пайғамбар алайҳиссалом фақат рост сўзни айтардилар ва умматни шунга чақирганлар. “Ростгўйликнинг энг паст даражаси зоҳир билан ботиннинг баробар бўлишидир”, деган Абулқосим Қушайрий.

Тил офатларининг энг ёмони ёлғон гапириш, ёлғон гувоҳликка ўтишдир. Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳу: “Ёлғон гувоҳлик бериш уч маротаба Аллоҳга ширк келтиришга тенглаштирилган” дедилар ва кейин “Ёлғон сўз – гувоҳликдан узоқ бўлинглар”[/b] оятини тиловат қилдилар
 (Табароний ривояти).

 ÐÐ»ғондан гувоҳлик бериш жамиятдаги тинчликни бузишга, одамларга зулм, жафо етказишга, улар ўртасида адоват ва хусумат туғилишига сабаб бўлади.

Аллоҳ таолони яхши кўрган бандалари ёлғон гувоҳлик бермаслиги ҳақида шундай марҳамат қилади:

وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا * (سورة الفرقان/72)

яъни: “Улар (Раҳмоннинг суюкли бандалари) ёлғон гувоҳлик бермаслар ва беҳуда (сўз Ñ‘ иш) олдидан ўтган вақтларида олижаноблик билан (ундан юз ўгирган ҳолда) ўтарлар”.

Ёлғон барча разилликларнинг онаси, кулфатларнинг боши, инсонни қабиҳ ишларга бошловчи, обрўйини тўкувчи иллатдир. Шу сабабдан динимиз ёлғон гапиришдан қайтаради. Аллоҳ таоло бундай таълим беради:

إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآَيَاتِ اللَّهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْكَاذِبُون *(سورة النّحل/105)

яъни: “Ёлғон сўзларни фақат Аллоҳ оятларига имон келтирмайдиганларгина Ñ‚Ñžқийдилар. Айнан ўшаларнинг ўзлари ёлғончидирлар”.

Бошқа бир ояти каримада эса Аллоҳ таоло ёлғончиларни ҳидоятга бошламаслиги баён этилади:

إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ * (سورة غافر/28)

яъни, “Албатта Аллоҳ ҳаддан ошувчи ва ёлғончи кимсаларни ҳидоятга йўлламас”.

Ёлғоннинг турлари кўп. Хиёнат – ёлғончиликнинг энг ёмон кўринишидир. Шунингдек, ваъда бериб унга вафо қилмаслик ҳам ёлғончиликка киради. Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу Пайғамбаримиздан алайҳиссалом ривоят қилган ҳадисда: “Мунофиқнинг белгиси учтадир: гапирса ёлғон гапиради, ваъда берса вафо қилмайди ва омонатга хиёнат қилади”, дейилган
 (Имом Бухорий ва Муслим ривояти).

Азал-азалдан қонимизга сингиб кетган миллий тарбиямиз бизга ёлғондан ҳазар қилишни ўргатади. “Ёлғон гапиришдан ўзингизни сақланг, чунки у ҳамма бузуқликларга олиб боради”; “Хоҳ чиндан, хоҳ ҳазил тариқасида ёлғон сўзлаш ҳам, бирор нарсани ваъда қилиб уни амалга оширмаслик ҳам одобдан эмас”; “Ёлғон гувоҳлик бериш энг оғир гуноҳлардандир”; “Ота ўз боласига бирон нарса ваъда қилиб, уни бажармай қўймасин”; “Гарчи фойда кўриб турсангиз ҳам ёлғондан сақланинглар”; “Яхши инсон қўрқоқ ёки дангаса бўлиши мумкин, лекин ёлғончи ёки хиёнатчи бўлмайди”; “Инсон гапирган ҳар бир ёлғон унга гуноҳ бўлиб ёзилади, фақат урушда ҳийла учун, эр-хотинни муросага келтириш ва аразлашган икки кишини яраштириш учун ишлатилган ёлғон бундан мустасно”.

 Ð‘ир инсоннинг мартаба-амалига, обрў-номига путур етказишга ҳаракат қилиб, бўҳтон уюштириш ҳам ёлғон турларидан бўлиб, энг ёмон иллатлардан саналади. Одамларни кулдириш учун ёлғон Ñ‚Ñžқиш, кўрмаган тушини кўрдим деб бошқаларга сўзлаш, фарзандга бирор нарса олиб бераман деб алдаш, эшитган ҳар бир гапни суриштирмай тарқатиш, ёлғон гувоҳлик билан ўзганинг молини ўзлаштириб олиш ёлғоннинг энг хатарли кўринишларидир.

Чақимчилик ҳам гуноҳ ишлардан ва катта одобсизлик саналгани учун ундан эҳтиёт бўлиш талаб этилади. Қуръони каримда чақимчиликнинг ёмонлиги ҳақида бундай марҳамат этилади:

وَ لا تُطِعْ كُلَّ حَلافٍ مَّهِينٍ * هَمَّازٍ مَّشَّاءِ بِنَمِيمٍ * مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ * عُتُلِّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ * (سورة القلم/13-10)

яъни: “(Эй Муҳаммад), ҳар қандай тубан қасамхўрга итоат этманг! (У) ғийбатчи, гап ташувчи, яхшиликни ман қилувчи, тажовузкор, гуноҳкор, қўпол ва булардан ташқари бенасаб (ҳароми)дир”
 (Қалам, 10-13).

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Чақимчи жаннатга кирмайди”, деганлар
(Имом Бухорий ва Муслим ривояти).

Шайх Низомиддин ибн Ҳусайн бундай деган: “Фалон киши сенинг ҳақингда бундай сўзлади”, “фалончи сени ёмонлади” деб сўз юритиш “чақимчилик” дейилади. Чақимчиликни инсофли, одамгарчилиги бор киши қабул қилмайди. Чақимчилар ҳар хил бўлмағур сўзларни адоватлари ва ҳасадлари туфайли сўзлашади”.

Улуғ муаллим Абдулла Авлонийнинг бундай сўзлари бор: “Иғво ва чақимчилик энг ярамас сифат бўлгани учун бу ёмон сифатни ўзларига маслак қилиб олган кишилар халқ назарида мунофиқ саналади. Икки киши орасида сўз юритиб, бирини иккинчисига душман қилган, икки томонга адоват оловини Ñ‘қиб, уларни бир-биридан жудо этган кимсаларнинг дилларида заррача инсонийлик туйғуси бўлмайди, булар виждонсиз, номуссиз кишилардир. Шунинг учун улардан ҳазар қилинг”.

Муҳтарам жамоат! Тил офатларининг энг қабиҳларидан яна бири ғийбатдир. Хабарларда келишича: “Ғийбат – биродаринг Ñ‘қтирмайдиган сўзлар билан у Ñ‚Ñžғрида гапиришдир”. Ғийбат қилган ўлган биродарининг гўштини еган кабидир. Аллоҳ азза ва жалла бу ҳақида бундай дейди:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ

(سورة الحجرات/12)

яъни: “Эй, мўминлар! Кўп гумон(лар)дан четланингиз! Чунки баъзи гумон(лар) гуноҳдир. (Ўзгалар айбини қидириб) жосуслик қилмангиз ва бирингиз бирингизни ғийбат қилмасин! Сизлардан бирор киши ўлган биродарининг гўштини ейишни хоҳлайдими?! Уни ёмон кўрасиз-ку, ахир! Аллоҳдан қўрқингиз! Албатта, Аллоҳ тавбаларни қабул қилувчи ва раҳмли зотдир”.

Минг афсуски, ҳозирги пайтга келиб бу ярамас иллат орамизда чуқур илдиз отган. Ўтмишдаги аждодларимиз бировнинг кийимини калта ёки узун дейишни ҳам ғийбат санаб, ўзларини бундан тийишган экан. Бугунги кунда бировларнинг кийими у Ñ‘қда қолиб, уларнинг ўзидаги мавжуд нуқсонларни, ҳатто уларда бўлмаган айбларни ҳам гапиришга ўрганиб қолинди. Бировни ёмонлаш, айб-камчиликларини ҳаммага достон қилиш суҳбат, мажлис, ўтиришларни «қизитадиган» нарсага айланди.

Ахлоқимиз талабларига кўра, бир биродарингиз ортидан ундаги нуқсон ва камчиликларни гапириш ғийбат саналади, бордию унда бу камчиликлар бўлмаса, унга нисбатан бўҳтон ҳисобланади. Абу Ҳомид Ғаззолий: “Одамларни ўзлари йўғида ёмонлаш қалбларга қилинган хиёнатдир”, деган. “Ғийбат қабиҳ феъллардан биридир. Ғийбат оз бўлса-да келтирадиган зарари денгиз каби бепоён. Бирор кишининг орқасидан гапириш, айбини топиш, ёмонлаш, бола-чақаси, хотини, бойлиги, хулқи ҳақида бемаза гапларни сўзлашнинг барчаси ғийбат саналади”, деган Хаёлиддин Ҳасаний. “Фавокиҳ ул-жуласо” китобидан бундай ёзилган: “Бирор киши олдингга келиб биров ҳақида ғийбат гапларни гапирса, ундай одамнинг гапларига ишонма, чунки у сени ҳам бировга ёмонлаб, устингдан ғийбат қилиши мумкин”.

Сўкиш қабиҳ саналган нарсани очиқ-ойдин сўзлар билан ифодалашдир. Аччиқ-тизиқ ва кесатиш сўзлари рост бўлса ҳам нутқдаги фаҳш ва қабиҳликдан бошқа нарса эмас.

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Мусулмонни сўкиш ҳалокат жари Ñ‘қасига келиш кабидир”, деганлар
 (Баззор ривояти).

Абдуллоҳ ибн Масъуддан розияллоҳу анҳу ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Мусулмонни сўкиш фосиқлик, ўлдириш эса куфрдир”, деганлар”
 (Имом Бухорий ва Муслим ривояти).
  Ð¨ÑƒÐ½Ð¸Ð½Ð³ учун ҳам мусулмон киши зинҳор ва зинҳор бировни сўкмаслиги, шалоқ сўзларни оғзига олмаслиги  ÐºÐµÑ€Ð°Ðº. Бундай шармандалик ва одобсизликнинг яқинига ҳам йўламаслик зарур.

Муҳтарам намозхонлар! Имом Заҳабийнинг “Кабоир” деган китобида келтирилишича, бир кишидан: “Одам боласининг қанча айби бор?” деб сўрашибди. У бундай жавоб берган экан: “Бу айбларнинг саноғига етиб бўлмайди. Ўзим санаганимда саккиз мингта чиққан. Аммо бир хислат борки, у барча айбларни беркитиб туради. У – тилни тийиш”.

Тилни ихтиёрига қўйиб юбориш инсонни ёлғон, ғийбат, чақимчилик, риё, ихтилоф, адоват, ахлоқсизлик, фаҳш ишлар ва бошқа турли ёмонликларга олиб боради. Шунинг учун “Ким тилини тийса, нажот топади” дейилган. Тил офатларидан сақланишнинг энг осон йўли турли бемаъни ўтириш-зиёфатлар, ғийбат-хусумат мажлислари, нодон, ахлоқсиз кишилар суҳбати кабилардан узоқроқ юришдир. Аллоҳ таоло барчаларимизни тил офатларидан паноҳида асрасин, фақат Ўзининг зикри ва фойдали сўзлар билан машғул бўлишимизни насиб айласин ва шу тариқа икки дунё саодатига эришишда Ўзи мададкор бўлсин! Омин!

Manba (http://muslim.uz/index.php?option=com_content&view=article&id=1359:30032012----&catid=58:2010-02-08-12-38-10&Itemid=30)
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 06 Aprel 2012, 08:36:56
06.04.2012 й.

                               Cаломатлик – туман бойлик



بسم الله الرحمن الرحيم

Муҳтарам жамоат! Аллоҳ таоло инсонни гўзал суратда, тана аъзоларини мутаносиб ва кўркам қилиб яратган ҳамда унинг Ер юзида фаровон ва қийинчиликсиз яшаши учун жуда кўп неъмат ва қулайликларни ато этиб қўйган. Инсонга берилган неъматлар шу қадар кўпки, ҳатто уларни санаб адоғига етиб бўлмайди. Бу ҳақда Қуръони каримда бундай марҳамат этилади:

وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ*(سورة النّحل/ 18)

яъни: “Агар Аллоҳнинг неъмат(лар)ини санасангиз, саноғига ета олмайсиз. Ҳақиқатан, Аллоҳ кечиримли ва раҳмлидир”.

Инсонларнинг соғлом, тана аъзолари бут яратилгани ҳам Парвардигорнинг уларга ато этган неъматларидандир. Инсонлар барча нарсада бўлгани каби касалликдан тезроқ тузалишда, дардларига шифо излашда ҳамиша Аллоҳ таолога муҳтождирлар. Аллоҳ таоло бундай марҳамат этади:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ *(سورة فاطر/15)

яъни: “Эй, инсонлар! Сизлар Аллоҳга муҳтождирсиз. Аллоҳ эса, албатта, Ғаний (беҳожат) ва Ҳамид (ҳамдга лойиқ зот)дир”.

Ҳар бир инсонга саломатликдан кўра муҳим, соғлиқдан кўра кўпроқ эътибор бериладиган нарсанинг ўзи йўқ. Шунинг учун кишилар хасталиклардан сақланиш, саломатликларини асраш ва мустаҳкамлаш учун куч-ғайрат, маблағ ва вақтни аяшмайди. Бунда турли муолажа усуллари, спорт ва бадантарбия машқларидан ҳам, Аллоҳ яратиб қўйган турли шифобахш неъматларни истеъмол қилишдан ҳам, тез-тез шифокор ва табиблар қабулида бўлиб, улардан маслаҳат ва тавсия олиб туришдан ҳам эринишмайди.

Булар бежизга эмас. Ҳаёт ширин, саломат умргузаронлик қилиш ундан ҳам ширин. Бахтли-саодатли турмуш кечириш учун эса инсонга аввало соғлиқ керак. «Ð­Ð½Ð³ ширин лаззат саломатликдир», деган Луқмони Ҳаким. Бирор жойингиз оғриб турса, бирор касаллик безовта қилиб турган бўлса, сизга ҳеч нарса татимайди. Шу боис ҳам бутун дунёда одамлар соғлиғини муҳофаза қилиш йўлида катта саъй-ҳаракатлар қилинади ва кўп маблағлар сарфланади. Ҳар йили 7 апрелда дунёнинг ҳамма ерида Жаҳон саломатлик куни кенг нишонланади.

Демак, одамлар наздида тўлақонли, саодатли ҳаёт кечириш, Аллоҳ таолонинг амр-фармонларини бажариш, ибодатида қоим бўлиш учун энг аввало тананинг соғлом бўлиши, бирорта аъзонинг хасталикка чалинмаслиги, киши ўзини соғлом, бардам ва хушкайфият ҳис этиши керак. Акс ҳолда ҳаёт мазмуни йўқолади, турмушдан файз кетади, дунёнинг ҳеч қандай лаззати ва жозибаси татимайди, ибодатларга нуқсон етади.

Кишилар мунтазам тансиҳатлик, доимий соғлиқ ҳақида қанчалик қайғуришмасин, бу йўлда нечоғли фидокорлик кўрсатишмасин, ҳар вақÑ‚, ҳар қачон  батамом саломат бўлишнинг асло иложи йўқ. Бирорта одам ўзини ҳамма жиҳатдан «ÑÐ¾Ð¿Ð¿Ð°-соғман» деб ҳисоблай олмайди, «Ð¼ÐµÐ½Ð¸Ð½Ð³ ҳеч қандай касалим йўқ», дея баралла айта олмайди. Бундан кўриниб турибдики, касалликларнинг келиб чиқиш сабаби кўп бўлса-да, унинг асли фақат бир моҳиятга бориб тақалади. Аллоҳ таоло бандаларини вақти-вақти билан, баъзиларни эса бир умрга турли хасталиклар, аъзоларнинг майиб-мажруҳлиги ёки етишмовчилиги билан имтиҳон қилиб туради. Айниқса Ўзи суйган бандаларига дард ва хасталикни, оғриқ ва беморликни кўпроқ беради.

Абу Хизола розияллоҳу анҳудан, у эса отаси розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «ÐœÐµÐ½: «Ð­Ð¹ Расулуллоҳ, биз (шифо талабида) Ñžқийдиган дуолар, даволанадиган дорилар ва ўзимизни сақлаш учун қилаётган эҳтиёткорликлар ҳақида хабар беринг-чи, бу Аллоҳнинг тақдиридан бирор нарсани камайтира оладими?» дедим. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ð‘у (ҳам) Аллоҳнинг тақдиридандир», дедилар» (Имом Аҳмад, Термизий, Ибн Можа ривояти. “Мишкотул-масабиҳ”).

Соғлиқ ва касаллик ҳақидаги асл моҳият шундай. Лекин бунга қарамай, доимий саломатлик кишиларнинг ҳамишалик орзуси бўлиб қоляпти. Унда биз нима қилишимиз керак? Аввало хаста бўлмасликнинг йўлларини ахтарамиз: бунинг учун танани шамоллашдан ҳимоя қилиш, табиатдан узилмаслик, меъёрида овқатланиш ва кўп ҳаракат қилиш, бадантарбия машқлари билан шуғулланиш керак бўлади. Шунингдек, беморликка олиб борадиган дангасалик, ифлос юриш, кўп ейиш, кўп ухлаш, спиртли ичимлик, тамаки, бангивор моддалар истеъмол қилиш, бўлар-бўлмасга асабийлашавериш каби иллатлардан узоқроқ бўлиш зарур.

Азиз намозхонлар! Хасталик, дард айримлар назарида гўё Яратганнинг ғазабига учраганлик белгиси саналади. Касал бўлган киши буни Аллоҳнинг бир балоси ва жазоси сифатида қабул қилади. Танасини дард-оғриқ чирмай бошлаши билан дарров: «Ð­Ð¹ Худойим, Сенга нима ёмонлик қилувдим, нега мени беморлик билан  азоблаяпсан?» деб нола-фарёд чекишга тушади.

Аслида бундай эмас. Дард Яратганнинг бандага юборган бир неъмати, имтиҳонидир. Чеккан дарди туфайли унинг гуноҳлари кечирилади, амаллар китобига катта савоблар ёзилади, охиратдаги мартаба-мақоми юксалтирилади. Дард ёрдамида танадаги ортиқча ғубор ва зарарли моддалар ташқарига чиқади, ҳужайралар янгиланади, кўпгина аъзоларнинг ишдан чиқа бошлаган ёки мароми бузилган фаолияти қайтадан изга тушади. Дард чекиш туфайли инсон Яратганни кўпроқ эслашни бошлайди, Унга янада яқинлашади, саломатликнинг қадрига етадиган бўлади. Хасталик ўлимни, охират дунёсини инсоннинг кўз олдига келтириб қўяди. Лубнонлик атоқли ёзувчи Жуброн Халил Жуброн «Ðžғриқ – хаста қалбингиз шифо топиши учун Хозиқи Табиб юборган аччиқ доридир», деган.

Машҳур тасаввуф олимаси Робия ал-Адавийя бошини рўмол билан танғиб олган ўттиз ёшли бир аёлдан дард сабабини сўраганида у боши оғриётганини маълум қилибди. Шунда (у) «ÐŽÑ‚тиз йилдан бери шукр дуррасини боғламабсану энди бошинг оғриганида шикоят рўмолини боғлабсан-да», деган экан.

«Ð”ард Худодан, шифосини ҳам Унинг Ўзи беради», дейишади. Ҳақиқатан, ҳеч бир хасталик ўзича пайдо бўлмайди ёки сиз қанчалик авайлансангиз ҳам, энг муҳим чора-тадбирларни қўлласангиз ҳам дарддан қочиб қутула олмайсиз. Хасталик келганида эса энг номдор хозиқ табиб ва шифокорлар жон куйдирса ҳам, энг қимматбаҳо ва ноёб дори-дармон ёки муолажа усуллари қўлланса ҳам Яратганнинг Ўзи шифосини бермаса, ундан фориғ бўла олмайсиз, зеро Ҳақ таоло бу ҳақда марҳамат қилиб бундай дейди:

وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ *(سورة الشّعراء/79-80)

яъни: “Унинг Ўзигина мени едирур ва ичирур. Касал бўлганимда, Унинг Ўзи менга шифо берур”.

Инсонни комил суратда, барча аъзоларини дақиқ қилиб яратган Зот унинг хасталикларига ҳам даво ва шифо воситаларини яратиб қўйган. Ваҳоланки, инсонлар бошқа омиллар иш бермай қўйгандан кейингина Яратганни эслаб қолишади ва Буюк Ҳакимга илтижоларидан сўнггина дардларига малҳам топишади.

Буюк ҳаким Абу Али ибн Сино ёзганидай, «ÐžÐ´Ð°Ð¼Ð»Ð°Ñ€ тоат-ибодатларида Аллоҳдан тансиҳатлик сўрашади. Аммо Аллоҳ тансиҳатлик калитини туғилишданоқ уларнинг ўз қўлларига тутқазиб қўйганидан бехабардирлар».

Муҳтарам жамоат! Пайғамбар алайҳиссалом ҳадисларида мусулмонлар ҳаётининг барча жабҳалари қатори улар саломатлигини муҳофаза қилиш, касалликларни даволаш каби муҳим масалалар ҳам қамраб олинган. У зот таълим берган муолажа усуллари, содда дорилар, шифобахш таомлар, овқат истеъмол қилиш ва ичимлик ичиш қоидалари асрлар мобайнида умматга хизмат қилиб келмоқда.

Коинот сарвари бош оғриғидан халос бўлиш учун хина қўйишни тавсия этганлар. Кўз касалликларида тинчликни сақлаш, осойишталик ва дам олишни буюрганлар. Томоқ оғриғини даволашда ҳинд Ñ‘ғочини, қорин оғриғида асални қўллаганлар. «ÐŸÐ°Ð¹ғамбар табобати»Ð´Ð° истисқо, ўпка яллиғланиши, бадан қичимаси, ҳуснбузар ва бошқа касалликларни даволашда фойда берадиган дорилар ҳам тилга олинган.

Абул Баракотнинг ёзишича, «Ð‘ир касаллик чиққан жойда бўлсангиз, бошқа бирор Ñ‘ққа чиқманг, бир ерда касаллик тарқаса у ерга саёҳат қилманг», деб буюриб, карантин усулини ҳам илк марта Расулуллоҳ алайҳиссалом тавсия этганлар. Яна у зот барча касалликларда парҳезга буюриб, «Ҳамма даволарнинг боши шудир», деганлар.

Пайғамбар алайҳиссаломнинг кунига бир неча марта мисвок қилишга буюришларининг ҳикмати ҳам жуда катта экан. Олимлар эътирофича, мисвок оғиздаги нохуш ҳидларни йўқотиб, уни хушбўй қилади, тиш чириши олдини олади, милкни мустаҳкамлайди, бўғизга қувват беради, оғиз сувини юмшатади, зеҳнни очиб, ёд олиш қобилиятини оширади, овқат ҳазмини яхшилайди, юрак, меъда, кўз хасталикларига даво, кўз оғриғини йўқотади, кўзни равшан, назарни ўткир қилади, овозни чиройли қилади, юзни гўзаллаштиради, заковатни кучайтиради, қаришни секинлаштиради ва бошқа кўплаб касалликларга шифодир.

Қуръони каримнинг ҳеч бир ҳукми илму фанга зид бўлмагани каби инсониятнинг етук табиблари Пайғамбаримиз алайҳиссаломнинг ана шу тавсиялари буюк таҳсинга лойиқдир.

Аллоҳ яратган махлуқотларнинг энг комили ва мукаррами бўлган инсон яшаш умидида тинмай ҳаракат қилишга мажбур. Ҳаракат қилиш учун эса у мунтазам равишда танага етарли озуқа ва ичимлик суви етказиб беришга маҳкум. «Ð‘ўш қоп тик турмас» деган мақол ҳам бор. Инсон яшаш учун ейиши керак, аксинча, ейиш учун яшамаслиги зарур. Улуғ ҳаким Арастудан: «Ð¡ÐµÐ½ нега сира касал бўлмайсан, бошқалардан фарқинг нимада?» деб сўрашганида у: «Ð‘ошқалар ейиш учун яшашади, мен эса яшаш учун ейман», деб жавоб берган экан. Бир донишманддан: «Ð”арднинг келиши нимадан?» деб сўрашибди. У: «Ð‘аднафсликдан», деб жавоб берибди. Ундан: «Ð‘унинг давоси нимада?» деб сўрашса, «ÐÐ°Ñ„сни тийиш», деб жавоб берибди. Қадимги донишмандлардан Сенека эса: «ÐžÑ€Ñ‚иқча емоқ тафаккур тиниқлигига халал беради», деган.

Муҳтарам жамоат! Мамлакатимиз мустақил бўлганидан кейин одамлар соғлигини муҳофаза қилиш, аҳолига малакали тиббий ёрдам кўрсатиш, шифохоналар тармоғини кенгайтириш, уларнинг моддий-техника базасини мустаҳкамлаш соҳасида катта ўзгаришлар рўй берди. Ўзбекистон Республикасининг Асосий Қонунида ҳар бир фуқаронинг малакали тиббий ёрдам олиши ҳуқуқи кафолатлангани ўз ифодасини топган. Истиқлол йилларида пойтахт Тошкентда ва барча вилоятларда беморларга бепул шошилинч тиббий ёрдам кўрсатиш илмий марказлари иш бошлади. Барча қишлоқларда, йирик маҳаллаларда тиббий ёрдам кўрсатиш пунктлари (амбулаториялар) очилди. Кўпгина шаҳар ва туманларда оналар ва болалар марказлари фаолият кўрсатмоқда. Тиббий хизматларнинг салмоғи ва сифати ҳам тобора яхшиланиб бормоқда.

Узоқ йиллик кузатишлар, турли тиббий манбаларни ўрганиш, табиблар билан мулоқотлар шуни кўрсатадики, одамнинг хасталикка чалинишига асосан беш омил сабаб бўлар экан. Булар – тана аъзоларининг шамоллаши, овқатланиш ва уйқу меъёрининг бузилиши, камҳаракатлилик, соғлиқ заволи бўлган ичимликлар ичиш ва тамаки чекиш каби зарарли иллатлар ҳамда асаб тизимининг бузилишидир.

Машҳур қомусий олим ва улуғ ҳаким Абу Али ибн Сино соғ-саломат узоқ умр кўриш сирларини бундай баҳолайди: «Ð£Ð·Ð¾қ умр кўриш учун танани мунтазам равишда чиниқтириш, вақтида Ñ‚Ñžғри овқатланиш, меҳнат қилиш, дам олиш ва, айниқса, бекордан-бекорга асабий бўлмаслик даркор». Ибн Сино умрни баракали қилиш ва сермазмун ҳаёт кечириш учун жоҳил бўлмаслик, изтиробга тушмаслик, ширинсухан бўлиш, таомга ўч бўлмаслик, шароб ва хамр ичмаслик, тамаки чекмаслик зарур эканини аниқлаган эди. У: «ÐÐ³Ð°Ñ€ мунтазам равишда бадантарбия машқлари билан шуғулланилса, дори-дармон истеъмол қилишга эҳтиёж қолмас эди», деган.

Муҳтарам жамоат! Дардни берган Аллоҳ таоло унинг шифоси, муолажасини ҳам берган, бандаларининг саломат бўлишлари йўлларини ҳам кўрсатиб берган. Саломатлигимизни сақлаш, хасталикка чалинмаслик чораларини кўриш энг аввало ўзимизга боғлиқ. Аллоҳ таоло барчаларимизни Ўзининг ҳифзу ҳимоятида асраб, ҳар жиҳатдан комил бандаларидан айласин! Омин!

Manba (http://muslim.uz/index.php?option=com_content&view=article&id=1360:06032012-c-&catid=58:2010-02-08-12-38-10&Itemid=30)
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Skato 06 Aprel 2012, 16:07:35
Assalmamu alaykum vr.vb raxmat kottakon birodar alloh rozi bo'lsin sizdan...
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 13 Aprel 2012, 11:29:31
13.04.2012 й.

 Ð¤Ð¾Ð»Ð±Ð¸Ð½Ð»Ð°Ñ€Ð³Ð° ишонманг!

بسم الله الرحمن الرحيم

Муҳтарам жамоат! Аллоҳ таоло Ўзи яратган барча мавжудот ва  махлуқотнинг ҳолатини, ғайбий нарсаларини ёлғиз Ўзи билади. Келажакни ҳам, инсонларнинг тақдирини ҳам фақат Аллоҳ билади. Бу нарса Қуръони каримда кўп бора такрорланган. Буюк Парвардигор ғайб сирларидан ҳеч кимни, фаришталар, жинлар, ҳатто дўстларини (валийларни) ҳам хабардор этмайди. Бу ҳақда Қуръони каримда бундай марҳамат этилади:

وَعِنْدَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَلَا يَابِسٍ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُبِينٍ (سورة ﺍﻷﻧﻌﺎﻡ/59)

яъни: “Ғайб (яширин сирлар) калитлари Унинг ҳузуридадир. Уларни Ундан ўзга билмас. Яна, қуруқлик ва денгиздаги нарсаларни (ҳам) билур. Бирор япроқ (узилиб) тушса (ҳам) уни билур. Ер зулматлари (қаъри)даги уруғ бўлмасин, ҳўлу қуруқ бўлмасин, (ҳаммаси) аниқ Китоб (Лавҳул-Маҳфуз)да (ёзилган)дир”.

Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Ғайбни Аллоҳ таолодан ўзга ҳеч ким билмайди”, деганлар (Имом Табароний ривояти). Ривоятларда келишича, жин ва шайтонлар осмондан фаришталарнинг сўзларини Ñžғирлаб, кейин бу хабарларни Ердаги инсонларнинг шайтонларига, яъни турли усуллар билан фол очиб, ғайбни билишни даъво қилувчи фолбинлар, шайтон ва жинлар билан алоқага киришиб, улар ёрдамида келажакни билиш даъвосидаги коҳинлар ва юлдузларга қараб фол очувчи раммолларга узоқ-юлуқ ҳолда етказар экан. Ўтмишда инсонларнинг шайтонлари эса бу билан ғайбий (яширин) нарсаларни билиш, кишиларнинг келажак тақдирини айта олиш даъвоси билан уларни алдаб, қўрқитиб, бойлик орттирган. Инсонлар ва жинларнинг ғайб илмини, сирларни билиш ҳақидаги даъволари ёлғондан бошқа нарса эмас! Шундай бўлгач, ҳозирги айрим мунажжим, коҳин, фолбин, «Ð±Ð°ÑˆÐ¾Ñ€Ð°Ñ‚чи»Ð»Ð°Ñ€Ð½Ð¸Ð½Ð³ ғайбни билиш даъволари, алдамчиликдан бошқа нарса эмас! Шу ўринда алоҳида таъкидлаш керак, Ислом шариати бундай номақбул, ҳаром ишлардан мусулмонларни қатъий қайтаради. Аллоҳ таоло бундай марҳамат этади:

...وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلَامِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ (سورة ﺍلمائدة/3)

яъни: “...Яна, бут-санамларга атаб сўйилган ҳайвонлар (гўшти) ва фол чўпларидан қисматингизни исташингиз (ҳам ҳаром қилинди).”...

Аллоҳ азза ва жалла марҳамат этади:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (سورة ﺍلمائدة/90)

яъни: “Эй, имон келтирганлар! Албатта, май (маст қилувчи ичимликлар), қимор, бут-санамлар ва (фол очадиган) чўплар шайтоннинг ишидан иборат ифлосликдирки, ундан четланингиз! Шояд (шунда) нажот топсангиз”.

Аллоҳ таоло бандаларини Аллоҳнинг ғайбий нарсаларини билишни даъво қилувчи фолбин, коҳин, раммоллар фитнасига учмасликка чақириш билан бирга бу каби одамларнинг шайтонларига охиратда аламли азоблар тайёрлаб қўйгани хабарини беради:

...وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (سورة الملك/5-6)

яъни: “... ва уларни шайтонларга отиладиган тошлар қилиб қўйдик. Яна улар (шайтонлар) учун (охиратда) дўзах азобини ҳам тайёрлаб қўйгандирмиз. Парвардигорларига кофир бўлган кимсалар учун жаҳаннам азоби бордир. Нақадар ёмон оқибат бу! ”

“Насафий тафсири”да бундай дейилган: “Фол чўплари билан тақдирни аниқлаш одати Исломдан олдин, жоҳилият пайтида одат бўлган. Бунда фол чўпларидан бирига “Раббим менга буюрди”, иккинчисига “қайтарди”, учинчисига эса “ёпиқ” деб ёзув қўйиб, сафарга, жангга, тижоратга, совчиликка чиқиш олдидан қуръа ташланган. Биринчи ёзувли чўп чиқса, ўша ишга боришган, иккинчиси чиқса боришмаган, учинчиси чиқса қайтадан қуръа ташлашган. Бу нарса қисматни аниқлаш бўлгани учун Ислом шариати томонидан тақиқланган”.

Ғайбни билиш даъвосидаги қораланган илм «Ñ„олбинлик» деб аталади. Фолбинликнинг «ÐºÐ¾ҳинлик», «Ð¸Ð»Ð¼ÑƒÐ»-рамл», «Ð¼ÑƒÐ½Ð°Ð¶Ð¶Ð¸Ð¼Ð»Ð¸Ðº», «Ð°Ñ€Ñ€Ð¾Ñ„лик» каби бошқа номлари ҳам бор. Фолбинлик Қуръони карим ҳукми билан ҳаром қилинган ва шаръан қораланган ишлардандир. Фолбин, коҳиннинг ғайбдан берган хабарини тасдиқлаш ояти карима ва ҳадиси шарифга асосан куфрдир.

Ҳазрати пайғамбаримиз Муҳаммад саллоллоҳу алайҳи васаллам марҳамат қилиб бундай деганлар:

" مَنْ أَتَى كَاهِنًا فَصَدَّقَهُ بِمَا يَقُولُ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلاَةٌ أَرْبَعِينَ لَيْلَة ًُ" (رواه ﻣﺴﻠﻢ)

яъни: “Кимки бир фолбин ҳузурига бориб бирор нарса ҳақида сўраса кейин фолбин берган жавобга ишонса, ўша кишининг қирқ кун Ñžқиган намози қабул бўлмайди”.

Муҳтарам жамоат! Минг афсуслар бўлсинки, ҳозирги пайтда бошига бирор ташвиш тушган ёки бирор нарсасини йўқотган айрим кишилар дарров фолбин ҳузурига бориб, фол очтиришга, «Ð¸ÑÑÐ¸қ-совуқ» қилдиришга, унинг айтганларини бажаришга ўрганиб қолишган. Ҳозирги кунда кенг тарқалган китобга, қартага, сувга ва бошқа нарсаларга қараб фол очиш, шунингдек юлдузларга қараб келажакни билишни даъво қилиш кабиларнинг барча-барчаси Қуръони каримда таъкидланган но шаръий амаллардан саналади.

СеҳÑ€, яъни кўзбўямачилик, “иссиқ-совуқ” қилишлар  ҳаром ва катта гуноҳдир. СеҳÑ€ қилгани учун олинадиган ҳақ ҳам, шариатда тақиқланган ишни қилгани учун, ҳаром. Лаънати шайтоннинг одамларга (фақат зарар келтирадиган) сеҳрни ўргатишдан кўзлаган бирдан-бир мақсади – уларни мушрикка айлантириш экани, Аллоҳ таолонинг изни бўлмаса, ҳеч кимга зарар етказа олмаслиги Қуръони каримда баён қилинган. Али ибн Абу Толиб розияллоҳу анҳу айтадилар: “Фолбин сеҳргардир, сеҳргар эса кофирдир”. Хато талқин бўлиши эҳтимоли ÑŽқорилиги учун гапирмаган маъқул. Чунки сеҳргар Аллоҳ таолони инкор этган Ñ‘ унга куфрона иш қилган ҳисобланади. Бинобарин, Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам сеҳрни етти машҳур ҳалок этувчи улкан гуноҳлар қаторида санаганлар. Мўмин киши дунё ва охиратда пушаймон бўладиган ишлардан сақланмоғи лозим.

Сеҳрга аралашиб юрган гумроҳ кимсалар ишларида аксарият қисми ширк ва куфр бўлган сўзларни қўллайдилар. Ваҳоланки, кимки имон шартларидан бирини рад этса, кофир бўлади. “Иссиқ-совуқ” Аллоҳ таоло тақдирига таъсир этади, деб эътиқод қилиш ширкдир.

Дуохонлик, азайимхонлик, дам солиш каби одатлар қадимдан ҳамма халқда мавжуд. Бу нарсалар ичида шаръан рухсат этилган ва рухсат этилмаганлари бор. Ислом таълимоти бу ишлардан шариатга зидларини тақиқлаган, мос келадиганларини аниқлаб берган. Масалан, дуо Ñžқувчи касалга ёки бошига бирон ташвиш тушган кишига оятлардан Ñžқиб дам солса, ҳадисларда келган дуолардан Ñžқиб шифо тиласа, жоиз, балки суннат. Аммо куфроний сўзлар, маъносиз Ñ‚Ñžқима дуолар Ñžқиб дам солиш тақиқланади. Ибн Ҳажар ал-Асқалоний раҳматуллоҳи алайҳи сўзига кўра, уламолар дам солишнинг уч шарти борлигига ижмоъ қилишган: 1. Аллоҳнинг каломи, исм ва сифатларидан Ñžқиш. 2. Араб тилида ёки бошқа тилда бўлса ҳам, маъноси маълум ва шаръий бўлиши. 3. Дуо ва дам солишнинг ўзи мустақил таъсир қилмайди, балки Аллоҳнинг изни ва тақдири билан таъсир қилади, деб эътиқод қилиш.

 ÐœÑƒҳтарам жамоат! Демак, оилаларимиз тинч ва омон бўлиши, айниқса янги турмуш қурган ёш келин-куёвлар ўзаро муҳаббат, иттифоқлик, бир-бирларига меҳÑ€-мурувват кўрсатиб яшашлари, муборак ва муқаддас оила қўрғонининг янада мустаҳкам бўлиши учун ҳаётимизда озми-кўпми учраб турадиган, ижтимоий зарарли иллатлардан бўлиб ҳисобланувчи фолбинларга ишонмаслик ва уларга мурожаат қилмаслик бўлади. Жамият аъзоларининг ҳаётларига салбий таъсир кўрсатувчи бу иллатлардан сақланиш ва узоқда бўлиш барчанинг бурч ва вазифаси  эканлигини асло унутмаслигимиз лозим бўлади.

Паноҳ сўралувчи Зот ҳам, суянишга лойиқ Зот ҳам, бандаларининг тақдиринию келажагини биладиган Зот ҳам фақат Аллоҳ таолонинг Ўзидир. Аллоҳ таоло барчаларимизни Ўзидан бошқага муҳтож қилмасин, Ҳақ йўлидан, ҳидоят йўлидан адаштирмасин, омин!


http://muslim.uz/index.php?option=com_content&view=article&id=1365:13042012---&catid=58:2010-02-08-12-38-10&Itemid=30
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 20 Aprel 2012, 07:27:05
20.04.2012 й.

Тавба қилишга шошилайлик!


Муҳтарам жамоат! Ҳар бир банда хатокор. Инсон дунё ҳаётида билибми-билмай турли хатоларга йўл қўяди, гуноҳ ишларга қўл уради, Аллоҳ таоло қайтарган бирор амални қилиб қўяди. Гуноҳ ва хатоларнинг ювувчиси, кетказувчиси тавба ва истиғфордир.  Истиғфор –Аллоҳдан кечирим сўраш, тавба эса келажакда ўз амалларининг ёмонлигидан сақлашни ният  қилишдир. Бу ҳақда Қуръони каримда бундай марҳамат этилади:

إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا *(سورة النّساء/48)

яъни: “Албатта, Аллоҳ Ўзига ширк келтириш (гуноҳи)ни кечирмагай ва (лекин) ана шундан бошқа (гуноҳлар)ни Ўзи хоҳлаган (банда)ларидан кечирур. Ким Аллоҳга ширк келтирса, демак, у улкан гуноҳни Ñ‚Ñžқиб чиқарибди”.

Аллоҳ таоло банданинг бундай хато-гуноҳларини фақат у тавба қилсагина, Ўзидан мағфират қилишини илтижо билан сўрасагина кечиради. Аллоҳ таоло бундай марҳамат этади:

إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولَئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ *

(سورة البقرة/160)

яъни: “Илло, қайсилари тавба қилиб, хатоларини тузатиб, (ҳақиқатни) баён қилсалар, уларнинг тавбаларини қабул этурман. Мен Таввоб (тавбаларни қабул этувчи) ва Раҳмлидирман. ”

Шунинг учун банда ҳар куни, ҳар сонияда тавбага шошилиши лозим. “Ҳали вақÑ‚ бор-ку, ҳали ёшман-ку” демай, Аллоҳ таолога астойдил тавба қилиб, Унинг мағфиратини сўрашга ошиқиши керак. Инсон тавба қилсагина ва бузган нарсаларини тузатсагина, Аллоҳ таоло унинг тавбасини қабул қилади. Чунки яратган Парвардигорга холис тавба қилиш денгиз кўпигидан кўп гуноҳи бўлса ҳам кечирилишига сабаб бўлади. Холис тавба қилиш гуноҳларига ва хатоларига астойдил афсусланиш, надомат чекиш, энди бу гуноҳларга қайтмасликка азму қарорга келиш орқали рўёбга чиқади.

Пайғамбаримиздан соллаллоҳу алайҳи ва саллам ривоят қилинади: “Эй одамлар, Аллоҳга тавба қилинглар! Мен бир кеча-кундузда юз марта тавба қиламан”. У зот шундай деб турганларида биз, умматлари тавба қилмасдан ва истиғфор айтмасдан умр ўтказишимиз нечук бўларкин?! Яъни, тавба ҳар қандай шароитда, ҳеч бир истисносиз вожибдир. Банданинг тавбаси тугал ва умр бўйи давом этса, мақсадга мувофиқ бўлади. Қуръони каримдаги Аллоҳ таолонинг:

قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ * (سورة الزّﻣﺮ/53)

яъни: “(Эй, Муҳаммад!) Ўз жонларига (гуноҳ билан) зулм қилган бандаларимга айтинг: “Аллоҳнинг раҳматидан ноумид бўлмангиз! Албатта, Аллоҳ барча гуноҳларни мағфират қилур. Албатта, Унинг ўзи Мағфиратли ва Раҳмлидир”. деган ояти каримаси барча мўминлар учун баробардир. Аллоҳ мағфиратига ва раҳматига сазовор бўлишнинг битта шарти бор: банда шу дунёда тавба қилиб, имонга келиши, қолган ҳаётини солиҳ, яхши амаллар билан ўтказиши лозим. шундагина Аллоҳ таолонинг мана бу ояти каримасига кўра банданинг ёмонликлари савобга айлантирилади:

إِلَّا مَنْ تَابَ وَآَمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا *(سورة الفرقان/70)

яъни:“Илло, кимки (шу дунёда) тавба қилса ва имон келтириб, яхши амал қилса, бас, Аллоҳ ана ўшаларнинг ёмонлик (гуноҳ)ларини яхшилик (савоб)ларга айлантириб қўяр. Аллоҳ мағфиратли ва раҳмли зотдир”.

Ҳасан Басрий раҳматуллоҳи алайҳ Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва салламдан ривоят қиладилар: “Аллоҳ таоло иблисни туширган вақтда (иблис): «Ð¡ÐµÐ½Ð¸Ð½Ð³ иззатинг билан қасам, мен Одам фарзандидан то унинг руҳи жасадидан ажралмагунича ажралмайман!» деди. Аллоҳ таоло айтди: «ÐœÐµÐ½Ð¸Ð½Ð³ қудратим, улуғлигим ҳаққи, бандамдан тавбани ўлим билан келаётган ғар-ғара вақтида ҳам тўсмайман!”

Луқмони ҳаким Ñžғилларига айтганлар: “Эй Ñžғлим, тавбани кечиктирма! Чунки ўлим кутилмаганда келади. Ким тавбани кечиктириб, нажотга шошилмас экан, иккита катта хатар ичида қолади: биттаси – гуноҳлар зулмати тўпланиб, қалбни тўла қоплайди, сўнг уни муҳрлаб ташлайди. Гуноҳ муҳрланган қалбдан ўчмайди: иккинчи хатар – касаллик ёки ўлим тавбадан илгари келиб, хатоларни ўнглаш учун вақÑ‚ қолмайди”.

Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам:

" إنَّ عَبْداً أصَابَ ذَنْبًا فقال: يا رَبِّ أذْنَبْتُ ذَنْبًا فاغْفِرْهُ فقال له رَبُّه: علم عبدي أنَّ له رَبًّا يَغْفِرُ الذَنْبَ وَ يأخذ به، فغفر له..." (متفق عليه)

“Агар банда бир гуноҳ қилса, кейин: “Эй Аллоҳим, мен бир гуноҳ содир қилиб қўйдим, мени кечиргин”, деса, Аллоҳ таоло: “Бандам гуноҳ қилди, унинг Парвардигори гуноҳларни кечириши ва шу гуноҳ билан жазоланишини билди. Бас, бандамнинг гуноҳларини кечирдим”, дейди”, дедилар.

Муҳтарам жамоат! Тавбага юзланиш инсон жинсига фарз қилинган азалий ҳукмдир. Банданинг ўзи Исломда бўлмагунича, ота-онасининг мусулмонлигидан унга наф йўқ. Яъни, тавба ҳар бир шахс зиммасидаги фарзи айндир. Фақиҳ Абу Лайс Самарқандий (раҳматуллоҳи алайҳ) айтадилар: «Ð“уноҳ икки хил бўлади: сен ва Парвардигоринг орасидаги гуноҳ ҳамда сен билан бандалар орасидаги гуноҳ. Аллоҳ таоло билан сенинг ораларингдаги гуноҳнинг тавбаси тил билан истиғфор айтиш, юракдан пушаймон бўлиш ва шу гуноҳга қайтмасликни қасд этиш билан бўлади. Агар буларни қилса, Аллоҳ таоло унинг гуноҳларини кечади. Агар гуноҳда Аллоҳ таолонинг ҳаққи бўлса ва ўша ҳақ шаръий жазога лойиқ бўлсаю, уни биров билмаган бўлса, ўша гуноҳ яширин ҳолда қолгани яхши. Агар фарзларидан биронтасини тарк этса, у пайтда то ўша бажармаган ибодатини қилмагунича тавбаси фойда бермайди. Кейин пушаймон ейди ва истиғфор сўрайди. Аммо сен билан бандалар орасидаги ҳақ-ҳуқуқ бўлса улар рози бўлмасалар, то ораларингни очиқ қилмагунларингча тавба сенга фойда бермайди! Яъни, мазлумнинг ҳаққини қайтариш, рози қилиш (ўзидан ризолик сўраш) зарурдир. Киши хусуматчисини бу дунёда рози қилмаса, охиратда унинг савобларидан олиниши ҳақида хабар келган».

Банда бир гуноҳ иш ёки хато қилиб қўйса, чин дилдан қайта қилмаслик қасди билан  Аллоҳ таолога илтижо билан ёлбориб қилган тавбаси “тавбаи насуҳ” (самимий тавба) дейилади. Аллоҳ таоло самимий тавба ҳақида бундай марҳамат қилади:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ

وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ...* (سورة التّحريم/8)



яъни: “Эй, имон келтирганлар! Аллоҳга чин тавба қилингиз, шоядки, Раббингиз сизларнинг гуноҳларингизни ўчириб, остидан анҳорлар оқиб турадиган (жаннатдаги) боғларга киритса!..”.

Киши тили билан тавба қилсаю, феъл-одатини ўзгартирмаса, бунақа тавба ёлғончининг тавбаси бўлади. Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Тили билан тавба қилиб, гуноҳни эса ташламасдан ҳамиша ва доим қилиб юрадиган бундай одамни Парвардигорини масхара қилувчидир”, деганлар. Юракдан пушаймон бўлиб, бошқа гуноҳ ишга абадий қайтмасликка чин кўнгилдан ният қилиб тили билан истиғфор айтиш  тавбаи насуҳдир.

Аллоҳ таоло бандани Ўз инояти билан Пайғамбаримизнинг соллаллоҳу алайҳи ва саллам:

“Гуноҳдан тавба қилган киши гуноҳ қилмаган киши кабидир” деган ҳадислари мазмунига эриштирса, демак, гуноҳкор бандаларга Аллоҳнинг раҳматини исташ керак бўлади, холос. Яъни, бир мусулмон киши билмасдан гуноҳ ишни қилиб қўйса, кейин тушуниб етиб, тавба қилса – чин кўнглидан надомат қилса ва қайта ўша ишни қилмасликка аҳд қилса, билмасдан қилган илгариги гуноҳлари ювилиб кетади. Худди шундай, ҳадисларнинг бирида: “Ислом ўзидан олдинги гуноҳларни ювиб юборади”, дейилган. Яъни, бир киши илгари гуноҳ ишларни қилиб юрган бўлсаю, кейин мусулмон бўлса, мусулмон бўлишидан олдинги гуноҳлари мусулмон бўлиши билан ўз-ўзидан ювилиб кетади.

Муҳтарам жамоат! Банда учун тавба қилиш вожиблиги Қуръони карим ва ҳадиси шарифларда кўп зикр этилган. “Ҳозир эрта, вақти келганида тавба қилиб олармиз”, деган фикрлар фикрларнинг энг ёмонидир, қаттиқ адашувдир. Аллоҳ таоло билиб Ñ‘ билмай қилинган хатоларни чин тавба туфайли кечиради. Тавбани давомли қилиш ҳам вожибдир, чунки банда, ким бўлишидан қатъи назар, гуноҳкордир. У аъзолари билан гуноҳ қилишдан сақланган чоғида ҳам шайтон васвасасига йўлиқиши ва бировнинг ҳақини ўзлаштириши мумкин. Инсон бўйнида тавба билан кечирилмайдиган нарсалар ҳам бўлиши мумкин. Инсонларнинг ўзаро (қўшничилик, шерикчилик, оға-инилик, устоз-шогирдлик, мерос каби) муомала-муносабатларида бир-бирларига ҳақлари ўтиб қолади. Шунинг учун бир-бирларини рози қилишлари ва розилик тилаб туришлари керак. Ҳақи ўтганларга: «Ð”ўстим, сенинг ҳаққинг менга ўтди, менда сенинг шу миқдордаги ҳаққинг бор. Кўнглингдагини айт, шу дунёда ҳақингни берай-да, мендан рози бўл, охиратда даъвогар бўлиб юрма», дейиши керак.

Бу мисоллар молу мулк ва шунга ўхшаш нарсаларнинг ҳақдорига қайтарилишига ва ризолашишига тегишлидир. Бандаларнинг ҳақи маънавий нарсаларда бўлса, ундан ҳақини ҳалол қилишни илтимос қилади: «Ð¡ÐµÐ½Ð¸Ð½Ð³ менда кўп ҳақинг бор. Кўп яхшиликлар қилдинг. Аллоҳ таоло рози бўлсин, ҳақингдан рози бўл», деб кўнглини олишга ҳаракат қилиш керак.

Муҳтарам жамоат! Жон ҳалқумга келмасидан илгари тавба қилиш зарур. Ундан кейин кеч бўлади. “Гуноҳларим кўп, Аллоҳ таоло уларни кечирармикин” деган шубҳа-гумонлардан узоқ бўлайлик, Аллоҳ таолонинг раҳмат ва мағфирати ҳақ! Аллоҳ таолонинг раҳматидан фақат шайтон ва кофир кимсаларгина умидсиз бўлади, Биз хатокор бандалар Парвардигор раҳматини истаб, мунтазам астойдил, чин дилдан тавба қилайлик. Зотан, чин юракдан қилинган тавба туфайли Аллоҳ таоло бандасининг гуноҳларини кечиради. Аллоҳ таоло барчаларимизни тавбаи насуҳ қилувчилардан айласин ва гуноҳларимизни мағфират этган бўлсин, омин!

Manba (http://muslim.uz/index.php?option=com_content&view=article&id=1367:20042012----&catid=58:2010-02-08-12-38-10&Itemid=30)
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 27 Aprel 2012, 05:48:00
27.04.2012 й.

Исрофдан сақланайлик!

                                         بسم الله الرحمن الرحيم

Муҳтарам жамоат! Аллоҳ таоло инсонларни турли миллат ва элат шаклида яратиб, уларни Ер юзини макон тутиб, ундаги неъматлардан фойдаланиб ҳаёт кечиришга буюрди. Яна бандаларига беҳисоб неъматларни ато этиб қўйдики, буларни санаб адоғига етиб бўлмайди. Аллоҳ таолонинг Ўзи бу ҳақда Қуръони каримда бундай марҳамат этади:

وَآَتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ *

(سورة إبراهيم/34)

яъни: “Шунингдек, сизларга барча сўраган нарсаларингиздан ато этди. Агар Аллоҳнинг неъмат(лар)ини санасангиз, саноғига ета олмайсиз. Ҳақиқатан, инсон (ўзига) ўта золим ва (Раббига) жуда ношукрдир”.

وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ*(سورة النّحل/18)

яъни: “Агар Аллоҳнинг неъмат(лар)ини санасангиз, саноғига ета олмайсиз. Ҳақиқатан, Аллоҳ кечиримли ва раҳмлидир”.

Аммо инсонларга шунча неъматларини ато этиб қўйган Аллоҳ таоло уларни бу неъматлардан оқилона фойдаланишга, тежаб-тергаб ишлатишга, асло исрофга йўл қўймасликка чақиради. Бу борада Қуръони карим бундай таълим беради:

...وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ *(سورة الأعراف/31)

яъни: “...Шунингдек, еб-ичингиз, (лекин) исроф қилмангиз! Зеро, У исроф қилувчиларни севмагай”.

Бошқа бир ояти каримада эса бундай марҳамат этади:

وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآَتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ*(سورة ﺍﻷﻧﻌﺎﻡ/141)

яъни: “У (Аллоҳ) шундай зотки, (сўритокларга) кўтариб қўйиладиган ва кўтариб қўйилмайдиган (узумзор) боғларни, таъми турлича (бўлган)     хурмо ва мевали дарахтларни, (ранг ва таъмда) ўхшаш ва ўхшамас зайтун ва анорларни пайдо қилди. Мева ҳосил қилганда, мевасидан тановул қилингиз! Ҳосил йиғиш кунида (муҳтожларга) ҳаққини (ушри ва хирожини) берингиз ва исроф қилмангиз! Албатта, У исроф қилувчиларни севмайди”.

Исроф динимизда қаттиқ қораланган. Қуръони каримда исрофнинг зарари, исрофгарнинг мазаммати ҳақида бир неча ояти карималар бор. Аллоҳ таоло айтади:

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَحْسُورًا*

(سورة ﺍﻹﺳﺮﺍﺀ/29)

яъни: “(Бахиллик қилиб) қўлингизни бўйнингизга боғлаб ҳам олманг. (Исрофгарчилик қилиш билан) уни бутунлай ёйиб ҳам юборманг! Акс ҳолда, маломат ва маҳрумликда ўтириб қолурсиз”.

Аллоҳ таоло Қуръонда мўминларнинг сифатларини зикр этар экан, уларнинг исрофгар ҳам, хасис ҳам бўлмасликларини баён этади:

وَالَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا*(سورة الفرقان/67)

яъни: “(Улар эҳсон қилганларида исроф ҳам, хасислик ҳам қилмаслар, (тутган йўллари) бунинг ўртасида – мўътадилдир”.

Абдуллоҳ ибн Аббосдан розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Сени икки хислат – фахрланиш ва исрофгарчилик хатога бошламаса, хоҳлаганингни еб, хоҳлаганингни ичавер», деганлар” (Имом Бухорий ривояти). Фахри коинот айтганларидек: “Енглар, ичинглар, садақа қилинглар, аммо исрофгарчилик ва фахрга ўтманглар»; «ÐšÐ¸Ð¼ ҳаётда тежамкор бўлса, зинҳор қашшоқликка тушмайди”. Яна бир ҳадисда: “Исрофгар жаннатга кирмайди”, дейилган.

Лекин минг таассуфлар бўлсинки, бугунги кунга келиб аксарият ҳолларда  Ð¸ÑÑ€Ð¾Ñ„дан сақланишга эътибор бермаймиз, исрофгарга айланиб қолаётганимизни сезмаймиз. Деярли кўп нарса, у қимматми ёки арзон, аҳамиятлими ёки аҳамиятсиз, нодирми ёки сероб, олди-кетига қарамай бирваракайига исроф қилиняпти. Хонадонларимизда ортиб қолган таомлар ташлаб юборилмоқда. Ахлат уюмлари орасида энг азиз неъмат бўлмиш нон ҳам пайдо бўлгани айниқса ачинарли ҳолат.

Тўйлар, байрамлар, тантаналар ва бошқа маросимлардаги исрофгарчиликлар ҳақида гапирмаса ҳам бўлади. Ейишга яроқли қанча неъматлар увол бўлиб кетади.   Халқимиз тўй, турли муносабатлар билан ўтказиладиган маросимларни, шодиёналарни яхши кўради. Лекин тўй маросимларини меъёрида, ортиқча дабдаба ва исрофгарчиликка йўл қўймаган ҳолда ўтказишимиз керак. Ҳукуматимизнинг бу ҳақдаги қарорларига ва Ўзбекистон мусулмонлари идорасининг фатвосига амал қилган ҳолда иш тутишимиз лозим бўлади. Тўйларда сарфланадиган ортиқча маблағларни ёш келин-куёвларнинг келажак ҳаётларида асқатадиган зарур маиший жиҳозларга сарфланса айни савобли иш қилинган бўлади, иншоаллоҳ!

Бут-бутун, ҳали кийишга яроқли кийимларимизни, пойабзалларимизни “урфдан қолди” деган сабаблар билан чиқариб ташлаяпмиз. Бошқалардан ортда қолмаслик учун деярли янги уйларни бузиб, ўрнига бошқасини қуряпмиз. Албатта, қурби етса бу Ñ‚Ñžқчиликдандир, лекин мен сендан қолмайман қабилида иш тутиб, қарзга ботиб, ризқни кесиб иш юритиш бу инсофдан эмас, исрофдир.

Ҳаётимиз учун энг зарур неъмат бўлган сув исрофи ҳаммасидан ошиб тушяпти. Ҳозир жаҳонда ичимлик суви муаммоси энг биринчи даражали ташвишлардан бўлиб турибди. Бугунги кунда дунёда  Ð¶Ð°Ð¼Ð¸ аҳолининг олтидан бир қисми тоза ичимлик сувига муҳтожлигига қарамай,  Ð¶ÑƒÐ´Ð° кўп мамлакатларда миллионлаб одамлар тоза ичимлик сувига ташна бўлиб, бир челак сув учун жанжал-можаролар бўлаётган бир пайтда бизлар тоза ичимлик сувини жўмраклардан оқизиб қўйяпмиз. “Нега бундай?” десангиз, “совуқда музлаб қолади”, деб баҳона топамиз. Тоза ичимлик суви билан экинларимизни суғорамиз, машинамизни ювамиз, салқинлатиш учун ҳовлиларимизга, кўчаларимизга ичимлик сувини сепамиз. Таҳорат ва ғусл қилишда одамларнинг қанчалар сув исроф қилаётганини кўрганда айниқса тежамкорлик деган нарсани батамом унутилганига иқрор бўласиз.

Гугуртни тежаш ёки хонани иситиш мақсадида газимиз кун бўйи Ñ‘қилганича қолади. Зарурати бўлмаса ҳам уйларимизда, хонадонларимизда, ишхонамизда электр чироқлари соатлаб ёниқ туради, ҳеч ким кўрмаётган телевизорни ўчириб қўймаймиз, компютерларимиз зарурати бўлмаса ҳам ишлайверади. Ахир, ҳамма нарсанинг уволи бор. Халқимиз “нимани хор қилсанг, ўшанга муҳтож бўласан”, дейди.

Энг ачинарлиси, одамларимиз ҳатто исрофгарликлари билан мақтанадиган бўлиб қолишди. Буни эса болалармизга салбий таъсир қилишини сезмай қолаяпмиз. Болаларимиз катталардан ўрнак олиб, неъматнинг қадрини билмайдиган, нарсаларини бўлар-бўлмасга ташлаб юборадиган ҳолга келишди. Улар китоб-дафтарларини, ўйинчоқларини, кийим-бошини авайламайдиган, ота-оналари машаққат билан топган пул ва мулкини тежамайдиган бўлиб қолаяптилар.

«Ð˜ÑÑ€Ð¾Ñ„» деганда кераксиз нарсаларга беҳудага пул сарф этиш, фойдасиз сарф-харажатлар ва ҳаракатлар тушунилади. Инсон табиатан исрофгарчиликка мойил жонзот саналади. Ҳар қадамда молини беҳуда сарфлайди. Машаққат ва ҳамма нарсадан тежаш эвазига йиллаб йиққан молини ном чиқаришга қилинган кераксиз бир маросим, маърака учун бир кечада совуриб юборади. Аллоҳ таоло бу ҳақда марҳамат қилиб бундай таълим беради :

... وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا(*) إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا * (سورة ﺍﻹﺳﺮﺍﺀ/26-27)

яъни: “...Исрофгарчиликка мутлақо йўл қўйманг! Чунки, исрофгарлар шайтонларнинг биродарларидир. Шайтон эса, Парвардигорига нисбатан ўта ношукур эди”.

Исрофнинг катта-кичиги йўқ. Ном чиқариш, обрў қозониш, бошқалардан устун ёки пулдор эканини кўрсатиш, зиёфат ва маросимларни бошқаларникидан бир неча баробар дабдабали, серчиқим қилиш ҳам исрофнинг кўринишларидандир. Ҳазрати Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳадисларида ҳам, жумладан бундай дейилган:

" كُلُوا وَاشْرَبُوا وَ تَصَدَّقُوا وَ الْبَسُوا فِي غَيْرِ إِسْرَافٍ وَ لاَ مَخِيلَةٍ " (رواه أحمد و إبن ماجه)

яъни: “Аллоҳнинг нозу неъматларидан хоҳлаганча еб-ичинглар, хайру эҳсон қилинглар, кийиниб ясанинглар, лекин исрофгарчилик ва манманликка йўл қўймангизлар!”.

Ҳамма ишда меъёр яхши, мўътадиллик яхши. Менга бойлик бериб қўйилибди, дея уни ҳар томонга сочавериш, айниқса  Ð±ÑƒÑŽÑ€Ð¸Ð»Ð¼Ð°Ð³Ð°Ð½ ишларга харжлаш савоб ўрнига гуноҳ эшикларини очиб юбориши мумкин. Бунинг ўрнига маҳалладаги ночор яшаётган бир эҳтиёжманд оиланинг кам-кўстини қилиб бериш, Ñžқиш ҳақи (контракт) пулини тўлай олмаётган бир талабага елка қўйиб юбориш, уйланиш учун маблағ топа олмай гангиб юрган бир ёш оиланинг мушкулини осон қилиш, қарзини тўлай олмаётган бир муҳтожни қўллаб юбориш мумкин-ку!

Исрофгарликнинг охири надомат билан тугайди, ҳалокат билан якунланади.  Ð¨Ð°Ð¼Ð¸Ð½Ð¸ кундузи ёндирган одамнинг туни қоронғу бўлади. Пулини, молини, бошқа неъматларни хор қилган киши оғир кунда ўзи ҳам хор бўлади. Тасаввур қилинг: бир уй тўла оч-яланғоч одам ўтирибди. Уй совуқ, егани ҳеч вақо йўқ, хасталарга табиб чақиргани, дори-дармон олгани ҳам пул йўқ. Оила аъзоларининг барчаси ғамга ғарқ бўлган, ҳатто болаларнинг кўнглига шўхлик сиғмайди. Мана шу кўнгилсиз ҳолатнинг бош айбдори кераксиз ўринга мол сарфлаган, иқтисод, тежаш деган гапларни аллақачон унутиб юборган оила бошлиғидир. У «ÐŸÑƒÐ» мени эмас, мен пулни топаман», деб  ÑÑ€Ñ‚асини ўйламай топганини беҳуда совурган.

Бир донишманд айтганидай, «ÑÐ°Ñ…оватли бўл, аммо исроф қилма, тежамкор бўл, лекин бахил бўлма». Исроф сахийлик эмас, тежамкорлик бахиллик эмас. Тежамкор киши пулини керагидан ортиқча сарфламайди. Пулини фақат ҳаёти, рўзғори, эҳтиёжи учун зарур бўлган нарсаларгагина харжлайди. Тежаган киши асло фақир бўлмайди, балки икки дунё саодатига эришади.

Имоми Аъзам раҳматуллоҳи алайҳнинг ғоят ибратли бир гаплари бор: “Хайр (яхшилик) ва эҳсонда исроф бўлмаганидек, исрофда ҳам ҳеч қандай хайр йўқдир”. Исрофгарлардан бири Суқрот ҳакимга камбағал бўлиб қолганидан шикоят қилди. Суқрот ўша одамга шундай маслаҳат берди: “Исрофингга бир чегара қўйиб, пулингни тежа, ўзинг ўзингдан қарз ол, шунда аҳволинг ўнгланади”. Улуғ донишманднинг тавсияси бугунги кунимизда ҳар қадамда исрофга йўл қўйса-да, яна ҳаёти ночорлигидан шикоят қилиб фиғони фалакка чиқаётган айрим кишиларга ишоратдек туюлмайдими?

Муҳтарам жамоат! Исроф деганда фақат маблағ, бойлик ёки мулкни совуриш тушунилмайди. Қимматли вақтни беҳуда кетказиш, фойдали ишларга сарфламаслик ҳам исрофдир. Куч-қувват ва салоҳиятни эл-юртга ёки ўзига фойда келтирмайдиган нарсаларга йўллаш ҳам исрофдир. Соғлиқнинг қадрига етмай, тинкани қуритадиган ёки саломатликка хавф соладиган ишларга муккадан кетиш ҳам исрофдир. Сўз қадрига етмай, ҳар қадамда, ҳар соҳада сўз қотиш ҳам исроф қилинмоқда.

“Исрофнинг катта-кичиги бўлмайди”, дейишади. Исрофнинг энг оғир гуноҳлардан эканини ҳис этайлик. Ҳамма ишда тежамкор ва тадбирли бўлиш мусулмон ахлоқининг зарур шартларидан эканини бирор сония ҳам унутмайлик. Шунда чин мусулмон бўламиз, чунки чин мусулмон исрофгар бўлмайди! Аллоҳ таоло барчаларимизни Ўзининг ҳақ йўлидан чекинмаган, неъматларини исроф қилмайдиган, неъматларга шукр ва тежамкорлик билан муносабатда бўладиган солиҳ бандаларидан айласин! Омин!

Manba (http://www.muslim.uz/index.php?option=com_content&view=article&id=1372:27042012---&catid=58:2010-02-08-12-38-10&Itemid=30)
Nom: Re: Жумъа маърузалари
Yuborildi: Ҳанафий 03 May 2012, 17:51:45
04.05.2012 й.

 Ð˜Ð½ÑÐ¾Ð½ қадри улуғдир!


بسم الله الرحمن الرحيم

Муҳтарам жамоат! Инсон Аллоҳ таоло яратган барча мавжудотлар ичида энг азиз ва мукаррам хилқат. Ислом наздида барча инсонлар баробар, бир-бирларига биродардирлар. Улардан бири бошқасидан ҳеч нарсада – на бойликда, на мансабда, на чиройи ёки хушбичим гавдаси билан, на жамиятда тутган ўрни билан устун бўлолмайди. Аллоҳ наздида инсонларнинг энг улуғи фақат Унинг ўзидан қўрқадиган тақводорларидир. Аллоҳ таоло бундай марҳамат этади:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ (سورة الحجرات/13)

яъни: “Эй, инсонлар! Дарҳақиқат, Биз сизларни бир эркак (Одам) ва бир аёл (Ҳавво)дан яратдик ҳамда бир-бирларингиз билан танишишингиз учун сизларни (турли-туман) халқлар ва қабила (элат)лар қилиб қўйдик. Албатта, Аллоҳ наздида (энг азизу) мукаррамроғингиз тақводорроғингиздир. Албатта, Аллоҳ билувчи ва хабардор зотдир”.

Ана шу мукаррам инсонларнинг ёши ҳам, қариси ҳам, аёли ҳам, эркаги ҳам бирдек қадр-қимматга эгадир. Ислом дини инсон қадрини шу даражада ÑŽқори кўтарганки, ҳатто унинг тириги билан ўлигининг ҳурмати бирдек қадрланади.

Авжи навқирон йигитлик пайтлари иккинчи жаҳон уруши йилларига Ñ‚Ñžғри келган ота-боболаримизнинг имон-эътиқодлари Аллоҳ таолонинг катта синовидан ўтди. Улар жаннатмакон юртларини, аҳли-аёлларию қондош ва диндошларининг шарафини ва номусини, халқ осойишталигини ҳимоя қилиш учун манфур душманга қарши жангга отланишди. Салкам беш йил олис ва бегона юртларда, қийинчилик ва машаққатларга дош бериб, Ñžқлар ёмғири ва ўлим таҳликаси остида аёвсиз уруш олиб боришди. Уруш ўз номи билан уруш эди, бу жанглардан камдан-кам юртдошларимиз омон қайтишди. Бир қанчалариниинг ҳоки ўзга юртларда қолиб кетди, бир қанчалари майиб-мажруҳ, ногирон бўлиб қайтишди. Юртдошларимиз фақат фронтларда жанг қилишмади, улар мамлакат ичкарисида ҳам халқ хўжалигини тиклаш, халқ фаровонлигини юксалтириш ишида чинакам матонат кўрсатишди. Улар бошига келган синов ва мусибатлар фақат бугина эмас, ота-боболаримизнинг каттагина қисми қатағон йилларининг қурбони бўлишди. Ана шундай Ватани, дини ва миллати  ҳимояси учун жанг қилган қаҳрамон инсонларни Аллоҳ таоло Ўзининг ҳақ йўлига, ҳидоят йўлига йўллаб ҳам қўяди. Бу ҳақда Қуръони карим бундай таълим беради:

وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ(سورة العنكبوت/69)

яъни, “Бизнинг йўлимизда жидду жаҳд қилганларни, албатта, Ўз йўлларимизга ҳидоят этурмиз. Албатта, Аллоҳ эзгу иш қилувчилар билан биргадир!” .

Юртимизда яшовчи кўплаб мусулмонлар Ватандошларимиз ÑŽқоридаги ояти карималар маъно ва мазмунидан келиб чиққан ҳолда бошларига келган ҳар қандай мусибат, қора кунлар, қатағон йилларининг мислсиз даҳшатлари олдида эсанкираб, ўзлигини асло йўқотишмади, мустаҳкам имон, Аллоҳ таолонинг раҳматидан доимо умидворлик уларга ҳар вақÑ‚ ҳамроҳ бўлди ва келажакка катта умидлар билан боқишди. Аллоҳ таолога беадад ҳамду санолар айтамизки, мана бугун улуғ аждодларимиз орзу қилган буюк неъмат – Ватан озодлиги ва мустақиллигига эришилган нурли кунларга етиб келдик.

Истиқлол йилларида улуғ аждодлар хотирасини қадрлаш, мамлакат тараққиёти, юрт озодлиги йўлида жонбозлик кўрсатган фидойи юртдошларимиз руҳини шод этмоқ учун эзгу амалларга бел боғлашдек савоб юмуш дилимиздаги ёруғ ниятлардан бирига айланди. Ҳақиқатан, эл-юрт манфаати йўлида фидокорлик кўрсатиб, бугун қарилик палласида турган ота-боболаримиз меҳнати ва жонбозлигини қадрлаш, уларга ҳурмат ва эҳтиром кўрсатиш кенжа авлодларнинг шарафли бурчи, чуқур масъулиятидир. Динимиз ҳам катталарга ҳамÐ