Muallif Mavzu: Ибратли ҳикоялар  ( 11022 marta o'qilgan)

0 Foydalanuvchilar va 1 Mehmon ushbu mavzuni kuzatishmoqda.

Orifjon Hanafiy

  • Jr. Member
  • **
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 2
  • Xabarlar: 65
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #15 : 17 Fevral 2016, 14:27:09 »
Турмушга чиқмаган қиз
   Касалхонада бир шифокор қиз бор. Кўриниши, чиройи, қадду қомати ҳар қандай эркакнинг ҳавасини келтирадиган даражада. Одобу ахлоқи ҳам таҳсинларга сазовор. Бироқ ёши қирқдан ўтган бўлса ҳам турмушга чиқмаган. Вақти-вақти билан бунинг сабабини сўрашиб туради. Шунда бу қиз ўзига ярашган табассум ила:
-   Кўнглимга муносиби топилмаяпти, - деб қўя қолади. Аммо бир кун кўнглига ўтирган инсондан шу саволни эшитганидан кейин сабабини батафсил айтиб бермоқчи бўлди. Қиз шундай деди:
   “Шунча ёшга етсам ҳам турмушга чиқмаганимнинг сабаби – мен бир инсонни биламан. У бешта қиз фарзанд кўрган. Хотини олтинчисига ҳомиладор бўлганида буниси ҳам қиз туғилса, болани кўчага ташлаб келаман, деб қасам ичиб юборган. Лекин афсуски, олтинчиси ҳам қиз туғилди.
   Ота ўз қасамида қолиб кечқурун чақалоқни олиб чиқиб кетиб одамлар гавжум бўлиб ўтадиган йўллардан бирининг бўйига қўйиб келган. Эрталаб бориб қараса, қизчани ҳеч ким олиб кетмаган, ўша жойда йиғлаб ётибди. Уйига қайтариб олиб келган.
   Шу зайлда уч кунгача ҳар кеча кўчага ташлаб келган, эрталаб қайтариб олиб келган. Ниҳоят ҳеч ким олиб кетмагач, тақдирга тан бериб қизчани олиб қолишга мажбур бўлган.
   Шундан сўнг аёл яна ҳомиладор бўлди. Бу сафаргиси ўғил туғилди. Бироқ дунёнинг бир камлигини қарангки, ўғил туғилиши билан  биринчи туғилган тўнғич қиз оламдан ўтди. Орадан маълум вақт ўтиб аёл иккинчи ўғилини туғди. Иккинчи қиз вафот этди. Шу равишда бешта ўғил кўрди. Аммо ҳар бирига биттадан қиз қурбон бўлди. Фақат ўша охирги туғилган қизгина қолди.
   Йиллар ўтди. Фарзандлар катта бўлишди. Она оламдан ўтди. Ота бетоб бўлиб қолди. Уни парвариш қиламан деб қиз ўзи турмушга чиқмасдан укасини уйлади. Шоядки келин эсли-одобли бўлса отамга қарар деди. Айтганидек келин кўнгилдагидек ширинсухан, эпчил ва қўлигул эди. Бироқ ўғил вафо қилмади. Яхши лавозимга ўтиши муносабати билан шаҳарга кўчиб кетди.
   Кейин иккинчи укани уйлаб-жойлашди. Ундан кейин учинчи, тўртинчи, бешинчиси ҳам уйланди. Лекин ҳеч бири – на ўғил, на келин отани парвариш қилиб, иссиқ-совуғидан хабар олиб, кирини ювиб овқатини тайёрлашда қизнинг ўрнини боса олмади. Айниқса қизнинг меҳри ҳеч кимда топилмас эди.
   Шундай қилиб ота тилаб-тилаб топган ўғилларидан вафо кўрмади. Ташлаб юбормоқчи бўлган қизининг ўрнини ҳеч ким боса олмади.
   Биласизми ўша қиз ким?
   Ўша қиз – менман! Мен фақат отамнинг хизмати учунгина турмушга чиқмай қолиб кетдим. Отам ҳар куни йиғлаб ҳақимга дуо қилади. Ҳаётда қаттиқ адашганидан афсусланади. Ҳатто мендан кечирим сўраб йиғлайди”

   Сарварбек Йўлдошев. Мирзо Шариф масжиди имом хатиби
   Асака

Orifjon Hanafiy

  • Jr. Member
  • **
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 2
  • Xabarlar: 65
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #16 : 23 Mart 2016, 17:30:29 »
Яхши амаллар шафоати
   Абдуллоҳ ибн Умар разияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади - Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва салламдан ушбу сўзларни эшитдим:
   «Сизлардан аввал ўтган одамлардан учтаси йўлга чиқишди. Юриб-юриб бир ғордан паноҳ топдилар. Улар ичкарига киришган эди, тоғдан бир харсанг тош кўчиб тушиб, ғорнинг оғзини тўсиб қўйди. Шунда улар:
-   Бу харсанг тошдан фақатгина солиҳ амалларимизни васила қилиб, Аллоҳ таолога дуо қилишимизгина нажот бeради, - дeйишди. Улардан бири:
-   Эй Аллоҳ, мeнинг кекса ота-онам бор эди. Улардан олдин хотиним ва болаларимга сут бeрмас эдим. Кунларнинг бирида гиёҳ излаб узоқроққа кeтиб қолдим. Қайтиб кeлсам, ота-онам ухлаб қолишибди. Уларни уйғотишни ҳам, улардан олдин хотиним ҳамда болаларимга сут бeришни ҳам маъқул кўрмадим. Идишни қўлимга ушлаб, ота-онамнинг уйғонишларини кутиб турдим, ҳаттоки тонг ўз нурини таратди. Болалар очликдан оёғимга ёпишиб бақиришарди. Охири ота-онам уйғониб, сутларини ичишди. Аллоҳим, агар буни Сeнинг розилигинг учун қилган бўлсам, бу ташвишни биздан кетказгин, - дeган эди харсанг тош бироз очилди, лeкин ундан чиқиб бўлмас эди. Иккинчиси:
-   Аллоҳим, биласан, бир амакимнинг қизи бор эди. У мeнга барча инсонлардан сeвимли эди. (Бошқа бир ривоятда: «Киши хотинини яхши кўргандан ҳам кўра уни қаттиқроқ яхши кўрар эдим», дeйилади.) Бир бор мeн уни ўзимга чақирдим. У қабул қилмади. Қаҳатчилик йилларининг бирида унинг ўзи ҳузуримга кeлиб қолди. Мeн ўзи билан мeнинг орамни холи қолдириш шарти билан бир юз йигирма тилло бeрдим. У бу шартга кўнди. Мeн ундан хоҳлаган нарсамни ҳосил қилишга қодир бўлган чоғимда (бошқа бир ривоятда: «Икки оёғи орасига ўтирганимда...» дeйилади), у мeнга: «Аллоҳдан қўрқ! Бокиралигимни ҳақ билан (яъни, никоҳ билан) буз!» дeганини эшитиб, у мeнга одамларнинг энг маҳбуби бўлишига қарамасдан, ўзимни ундан тортдим ва бeрган тиллоларимни унда қолдирдим. Эй Аллоҳ, агар буни Сeнинг розилигинг учун қилган бўлсам, бу кулфатни биздан кетказ, - дeди. Харсанг тош яна бироз очилди. Лeкин ундан чиқиб бўлмас эди. Учинчи одам:
-   Эй Аллоҳ, мeн бир қанча мардикорларни ёллаб ишлатдим. Уларнинг ҳаммаларига ҳақларини бeрдим. Фақатгина бир киши ҳаққини олмай, ташлаб кeтди. У қолдирган ҳақ самара бeриб, кўп мол-давлат кeлтирди. Бир қанча вақт ўтгандан кeйин у кeлиб: «Эй Аллоҳнинг бандаси, ҳаққимни бeр», дeди. Мeн: «Мана бу кўзинг олдида турган туя, сигир, қўй ва қуллар сeнинг ҳаққинг», дeдим. У: «Эй Аллоҳнинг бандаси, мeни масхара қилма!» дeди. Мeн: «Сeни масхара қилмаяпман», дeдим. У бирор нарсани қолдирмай, барчасини олди. Аллоҳим, агар буни Сeнинг розилигинг учун қилган бўлсам, бу балодан бизни қутқар! – дeган эди, харсанг тош бутунлай йўл очиб, ҳаммалари ғордан чиқишди». Имом Бухорий ва Муслим ривоятлари. (Риёзус-солиҳин)

   Муҳаммадсобир Иминов. Ҳазрат Умар масжиди имом хатиби. Асака

okahon.8800

  • Jr. Member
  • **
  • Rahmat
  • -aytdi: 0
  • -oldi: 4
  • Xabarlar: 92
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #17 : 25 Mart 2016, 11:38:08 »
Kisro va keksa dexqon
Kunlardan birida Kisro ko’chat ekayotgan keksa mo’ysafid dexqonni oldidan o’tib qoldi. Uning qilayotgan ishidan xayratlanib aytdiki ey otahon siz bu daraxtni mevasidan yeyishni umid qilasizmi? Holbuki bu daraxt bir necha yildan keyin meva beradi ammo buning mevasini yeyishlikga sizni umringiz yetarmikin?
 Mo’ysafid aytdiki ey podishoxim bizdan oldingilar ekkandi biz yedik va biz ekayapmiz bizdan keyingilar yeyishsin. Mo’ysafitning so’zidan ajablangan podishox qoil tasanno dedida va unga ming dinor mukofot hadya qildi.
 Mo’ysafit hadyani oldida podishoxga qarata aytdi: Bu daraxtning mevasi qanday xam yaxshi, xali ekmasimdan turib meva berdi. Bu gap xam Kisroga yoqdida unga yana ming dinor hadya qildi.
 Mo’ysafid hadyani olar ekan podishoxga aytdi: Ey podishoxim bir narsaga xayronman daraxt bir yilda meva beradigan bo’lsa meni ekayotgan daraxtim bir yilda ikki marotaba meva berdi. Kisro mo’ysafitni donishmandligiga tasannolar aytib yana unga ming dinor hadya qildida o’z yo’lida davom etdi.
Muhammadiyhon Hojiyev Mirzoxoliqota jome masjidi imom xatibi.     M.Bahodirov va R.Bahodirovning arab tili darsligidan tarjima.

okahon.8800

  • Jr. Member
  • **
  • Rahmat
  • -aytdi: 0
  • -oldi: 4
  • Xabarlar: 92
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #18 : 05 Aprel 2016, 11:54:01 »
AYOZNING TADBIRI.
   Bir kuni Mahmud G’aznaviy ovga chiqdi. Bir jayronning ortidan quvar ekan hamroxlaridan  ancha uzozqlashib ketdi. Nihoyat, bir necha turkmanlarning uylarini ko’rib qoldi.  Xorg’in suvsagan va terlagan holda uylarning biriga yaqin borib, suv so’radi. Qarshisiga yosh navqiron Ayoz chiqdi. Sulton Mahmudning qiyofasidan obro etiborlik inson  ekanini fahmladi va xurmat ko’rsatdi.
   Hazratim siz biroz nafasingizni rostlab, dam olib turing. Bu atrofda suvi zilol chashma bor. Otam o’sha chashmadan suv olib ketgani ketgan edi, hademay kelib qolsa kerak. Sizga o’sha suvdan berayin, - dedi.
   Sulton Mahmud otdan tushdi. Ayoz kambag’al, biroq shirinso’z va odobli yigit edi. Tevarak atrofni go’zalligidan, turkmanlar hayotidan gapirib, ancha  payt xukmdorni chalg’itib turdi. Podishoh yigitning muomalasidan ta’sirlandi. Yigit suhbat asnosida bir kosa sovuq suv olib keldi. Sulton suvn miriqib ichib tani joni rohatlanib, chiday olmay so’radi.
   Otangni chashmadan suv olib kelishini aytgan  eding. Holbuki suvni uydan olib chiqdin, buning sababi nimada?
Ayoz javob berdi:
   Podishohim bu yerga kelganingizda tanangiz qizib, juda charchagan va terlagan edingiz. Sizni gapgasolib biroz sovishingizni, teringiz qurishini kutdim, avf eting xazrati oliylari.
   Sulton Mahmud bu yosh yigitning farosatiga qoil qoldi. Oilasidagilarining roziligini olib, uni saroyga keltirdi. Ayozning oyog’gidagi chorig’i va egnidagi po’stini o’rniga qimmatbaxo liboslar kiydirib, xizmatiga olgan ekan.
                                                          “Mirzaxoliqota” jome masjidi imom xatibi Muhammadiyhon Hojiyev
                                                                                                  Jaloliddin Rumiyning Masnaviyi asosida. 


okahon.8800

  • Jr. Member
  • **
  • Rahmat
  • -aytdi: 0
  • -oldi: 4
  • Xabarlar: 92
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #19 : 05 Aprel 2016, 11:55:09 »
ESKI CHORIQ.
   Mahmud G’aznaviyni xos xizmatkori Ayoz saroyga kelgan kuni ustidagi po’stloqdan qilingan eski kiyimi va chorig’ini bir xonaga ilib, xonani qulflab qo’yadi. Bazan o’sha xonaga kirib uzoq vaqt o’tirar va o’z-o’ziga “zinxor kibrlanma eski chorig’ingni unutma ey Ayoz”- der edi.
   Podishox Ayozni juda yaxshi ko’rar va xizmatini yuqori baxolar edi. Podishoxning bu muruvvatidan saroy a’yonlari hasadlari kelib Ayozga nisbatan dushmanlik kayfiyatida har-hil gumonda bo’lishib, “Ayoz u qulflangan xonaga podishoxdan o’girlagan oltinlarni yashirgan deya”- podishoxga arz shikoyat qilishibdi.
Podishox bu gaplarni aytganlarga dediki:
   Yarim tunda u xonani qulfini ochib, ichkariga kiring. U yerdagi oltinu- javohirlar sizga. Ammo bir shartim bor, nima topsangizlar uni menga aytasizlar.
   Xasadgo’ylar podishox xuzuridan sevingan holatlarida chiqishib, tun yarmida xonaning qulfini buzib ichkariga kirishdi.
Biroq…
   Bu ne hol? Xonda bir juft choriq va eski bir kiyimdan boshqa hech vaqo yo’q edi!... Balki oltinlarni yerga ko’mgandir, deya xonaning ichini kovlay boshlashdi. Ammo hech narsa topa olishmadi. Nihoyat qilgan ishlaridan pushaymon bo’lishib, podishoxning xuzuriga borib, ko’rganlarini aytib berib, kechirim so’rashgan ekan.

                                                        “Muhammadsolihoji” jome masjidi noib imomi Parpiyev Jamoliddinqori
                                                                                                    Jaloliddin Rumiyning Masnaviyi asosida.

MirzoMuhammad

  • Sr. Member
  • ****
  • Rahmat
  • -aytdi: 3
  • -oldi: 28
  • Xabarlar: 251
  • Jins: Erkak
  • رب زدني علماً
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #20 : 16 Iyun 2016, 10:17:18 »
Балиқчилар
Пайғамбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам айтадилар:
“Агар Оллоҳ таолонинг наздида дунёнинг пашша қанотича қадри бўлганида эди, кофир бу дунёдан бир хўплам сув ҳам ичмаган бўлар эди».
Ҳа, биз кечаю кундуз меҳнат ва машаққат билан тўплаган мол дунёмиз аслида шунчалик арзимас мато. Лекин гоҳида айнан шу ҳақир дунё учун охират ишидан воз кечамиз. Натижада дунёга ўралашиб қоламиз.
Тўғри, биз шу дунёда яшаяпмиз, шунинг учун дунёнинг ҳалол лаззатларидан манфаатдор бўлишимизга, инчунун керагича ҳалол мол дунё тўплашга ҳақлимиз. Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам айтганларидек:
“Яхши кишидаги яхши мол қандоқ ҳам яхши!”
Фават дунё ишига ортиқча қайғу қилмаслик, қўлдан кетган арзимас матога хуноб бўлмаслик керак. Зеро бизнинг олий мақсадимиз – абадий жаннат неъматлари!
Ривоят қилишларича бир мусулмон киши билан кофир киши балиқ овига чиқибдилар, кофир одам тўрини ўзини худосининг отини айтиб ташлабди, сўнгра тортган экан тўри тўла балиқ чиқибди. Хурсанд бўлибди. Мусулмон киши ҳам Роббисининг исмини айтиб, тўрини дарёга ташлабди, тортса ҳеч нарса чиқмабди. Кечгача кутибди, шомга бориб бир донагина балиқ чиқибди. Аллоҳга шукрона айтиб, тўрини тортаётган экан, ўша балиқ ҳам сувга тушиб кетибди.
Мусулмон киши уйига қуруқ қўл билан қайтибди, кофир киши эса тўри тўла балиқ билан уйига қайтибди. Шунда ўша мўминга бириктирилган муаккил фаришта Парвардигорга дебди:
“Эй Парвардигор, бу мўмин банданг эрта-ю кеч сени эсласа, сенинг ҳалол деб буюрган неъматингни ҳалол, ҳаромни ҳаром деб ажратса, уни нега шундай қийнайсанми? Кофир банданг эса Сендан бошқага ибодат қилса, Сенга ширк келтирса-ю, уни ризқинг билан ризқлантириб, тўлдириб қўядинг, нега бундай бўлди?”
Шунда Аллоҳ таоло мўмин кишининг сабр-қаноати учун охиратда унга тайёрлаб қўйган жойини кўрсатди. Фаришта айтди:
“Охиратда уни кутиб турган неъмати олдида бу дунёдаги машаққат ҳеч нарса эмас экан-ку?”
Кофирнинг жаҳаннамда унга тайёрлаб қўйилган жойини кўрсатибди. Уни кўриб фаришта:
“Парвардигор, дунёда унинг олгани ҳеч нарса эмас экан» дебди.

   Муҳаммадсобир Иминов. Асака туманидаги Ҳазрат умар масжиди имом хатиби

Нима камиб қоларди бу дунёга келмасам.
Келдиму, не фойда бор дунё сирин билмасам.
Илмлар уммонида бир умр чўмилмасам
Нега келдим дунёга илм талаб қилмасам.

Rahmatnoma


MirzoMuhammad

  • Sr. Member
  • ****
  • Rahmat
  • -aytdi: 3
  • -oldi: 28
  • Xabarlar: 251
  • Jins: Erkak
  • رب زدني علماً
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #21 : 25 Avgust 2016, 08:05:51 »
ОЧКЎЗЛИК
   Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтадилар:
«Саккиз нарса саккиз нарсадан тўймайди: кўз қарашдан; ер ёмғирдан; аёл эркак кишидан; олим илмдан; сўровчи сўрашликдан; очкўз киши мол тўплашдан денгиз сувдан; ўт ўтиндан ». (Мунаббиҳот)
Қаноатли инсон бой бўлса ҳам, камбағал бўлса ҳам хотиржам бўлади.  Айниқса фақир инсон қаноатли бўлса, мутлақо хотиржам бўлур. Унинг хотиржамлиги шунчалик улуғ мақом, унга очкўз кимсалар пул сарфлаб ҳам ета олмайди. Очкўз кимса пули қанча кўпайса, яна ҳам кўпайтиришни  хоҳлайди. Мол давлати кўпайган сари ороми ва тинчи йўқолади. Ҳолбуки, хотиржамликка мол-давлатнинг ўзи кифоя қилмайди.
Ҳомид Лифофий айтади:
«Тўрт нарсани изладик ва изланиш йўлида хато қилиб, бошқа тўрт нарсани топдик: бойликни молдан изладик, лекин уни қаноатдан топдик. Роҳатланишни серобчиликдан изладик, аммо уни молнинг озгинасидан топдик.  Лаззатланишни неъматдан изладик, лекин уни соғлом бадандан топдик. Ризқни ердан изладик, лекин уни осмондан топдик». (Мунаббиҳот)
Айтибдиларки, қадим замонда Эрон юртида бир Алоуддин исмли киши яшар эди. Унинг олдига сипо кийнган бир йигит келиб:
— Мeн йўл тўсар қароқчи эдим. Бир неча кун бўлди, барча гуноҳларимга тавба қилдим. Энди умримни ҳалол касб билан ўтказмоқчиман. Айтишларича Сиз ҳалоллик билан пул топар экансиз. Шунинг учун  ҳузурингизга келдим. ўтказмоқчиман. Бу сандиқ ичида эллик минг олтинга тенг қимматбаҳо буюмлар бор. Буларни олиб, ўз ҳалол пулингиздан минг олтин берсангиз, уни дастмоя қилиб ишлатаман,
Алоуддин қараса, сандиқ олтин идишлар, лаъл, ёқут, гавҳарлар билан лиқ тўла эди. Дарҳол у йигитга минг олтин берди. Йигит минг олтинни олгандап кeйии Алоуддин билан хайрлашиб, чиқиб кeтди. Эртаси кун эрталаб Алоуддин гавҳаршуносларни чақириб, уларга сандиқдаги нарсаларни кўрсатди. Қарасалар олтин, гавҳар идишлар, лаъл, ёқут деганлари аслида олтин ҳалли шиша экан. Алоуддин хизматчиларига уни топиб кeлтиришни буюрди. Хизматчилар у йигитни суриштирдилар, изладилар, лeкин унинг изини ҳам топиша олмади.

Асака туманидаги Пастки Қурама жомеъ масжиди имом хатиби Абдураҳимов Маҳмуджон
Нима камиб қоларди бу дунёга келмасам.
Келдиму, не фойда бор дунё сирин билмасам.
Илмлар уммонида бир умр чўмилмасам
Нега келдим дунёга илм талаб қилмасам.

okahon.8800

  • Jr. Member
  • **
  • Rahmat
  • -aytdi: 0
  • -oldi: 4
  • Xabarlar: 92
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #22 : 08 Sentyabr 2016, 11:21:02 »
TUYAKASH VA FAYLASUF

Bir badaviy tuyasiga ikki qop yuklab, o‘zi ham ustiga minib yo‘lga chiqibdi. Yo‘lda parishon bir faylasufni uchratibdi. Faylasuf hazil orasida badaviydan so‘rabdi:
— Tuyaning ustidagi qoplarda nima bor? Badaviy:
— Birisida to‘la bug‘doy, birisida qum.
— Nega qum to‘ldirding? Badaviy javob berdi:
— U qop bo‘shqolmasin. Tuyaning ustida muvozanatni saqlasin deb. Faylasuf badaviyga:
— Aqlingni ishlatib bu bug‘doyning yarmini bu qopga, boshqa yarmini esa u tarafdagi qopga qo‘ysang, ham tuyaning yuki yengillashardi, ham qoplarning, debdi. Badaviyga bu
fikr ma’qul tushibdi.
— To‘g‘ri o‘ylamagan ekanman..., - deb shunday qilibdi. Turib turib bu darajadagi
aqlli odamga qiziqib qolibdi. Qanday qilib bu aqlli odam shunday parishon holda yuribdi ekan, deb o‘ylabdi. Qiziqishini yashirmay so‘rabdi:
— Ey aqlli odam, senda shuncha aql, shuncha fikr bor ekan, nega yayov yurib o‘zingni charchatyapsan? Bu aqling bilan sen yo sultonsan, yo vazirsan. To‘g‘risini ayt, kimsan?   
Faylasuf javob berdi:
— Ikkisi ham emasman, oddiy bir odamman. Badaviy yana so‘radi:
— Qancha tuya, qancha ho‘kizing bor?
— Hech qancha.
— Yaxshi, do‘koningdagi mollarchi? undan gapir?
— Mening na do‘konim, na yerim, na yurtim bor. Men faylasufman.
— U holda qancha puling bor?
Pul u yoqda tursin, hatto non olishga bir chaqam ham yo‘q. Yalang oyoq, boshpanasizman. Bu qadar hikmat va ilmdan fakat xayol va bosh og‘rig‘ini topdim.
Badaviy bu gapdan jahdi chiqibdi:
— Yo‘qol, ket bu yerdan. Sening ilming, nasihating menga ham zarar keltiradi, boshimni og‘ritadi. Sen shu yo‘ldan ket, men bu yo‘ldan. Bir qopimda bug‘doy
boshqasida qum bo‘lishi sening hikmatingdan, foydasiz va keraksiz falsafangdan
yaxshiroqdir.
Jaloliddin Rumiyning nasnaviyi asosida Muhammadiyxon Xojiyev

MirzoMuhammad

  • Sr. Member
  • ****
  • Rahmat
  • -aytdi: 3
  • -oldi: 28
  • Xabarlar: 251
  • Jins: Erkak
  • رب زدني علماً
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #23 : 19 Dekabr 2016, 15:10:39 »
Фотима разияллоҳу анҳо
Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи ва салламнинг суюкли қизлари Фотима разияллоҳу анҳо ҳақида озгина суҳбат.
Кунлардан бир кун Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам қизлари Фотимайи Заҳро разияллоҳу анҳонинг уйларига келдилар ва:
-   Ўғилчаларим қани? – деб Ҳасан ва Ҳусайн разияллоҳу анҳумоларни сўрадилар. Фотима разияллоҳу анҳо жавоб бердилар:
-   Эрталаб турсак уйимизда тотигулик нарса қолмабди. Аллоҳ таолога ҳамдлар айтдик. Али менга “Мен уларни олиб кетаман. Уйда ҳеч нарса қолмабди, тағин сенга ғалва қилишиб қолмасин” деб иккаласини олиб яҳудийникига кетди.
Расули акрам саллаллоҳу алайҳи ва саллам ўша томонга юзландилар. Борсалар набиралари ҳовуз бўйида ўйнаб ўтиришибди. Ёнларида бир қанча хурмо. Ҳазрат саллаллоҳу алайҳи ва саллам:
-   Эй Али, кун қиздирмасдан туриб буларни олиб уйга қайтмайсанми? – дедилар.
-   Эрталаб турсак уйда ҳеч нарса қолмаган экан. Эй Аллоҳнинг Расули! Бир оз ўтириб турсалар Фотимага ҳам хурмо тўплаб олардим, – деди Али разияллоҳу анҳу.
Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам ўтириб турдилар. Али разияллоҳу анҳу яҳудийнинг хурмосини териб берар ва бир пақир хурмога бир дона хурмо ҳақ олар эди. Бир қанча хурмо териб олгач Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам билан бирга хурмоларни кўтариб Ҳасан  ва Ҳусайнлар билан уйга қайтдилар. (Қабасот. А. Ассоф)
Фотима разияллоҳу анҳо мана шундай машаққатли ҳаётга чидамли бўлиб чиройли сабр қилар эди. Аллоҳ таолога кўплаб ҳамдлар айтар эди. Ҳаётидан мамнун, турмушидан рози эдилар.
Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи ва саллам хаста бўлган кунлари. Фотима оталарининг ёнларида йиғлаб ўтирар эди. Шунда Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи ва саллам қизларининг қулоғига иккита сўз айтдилар. Биринчисида Фотиманинг йиғиси ортди, иккинчисини эшитиб эса йиғидан тўxтаб, севинди. Бунинг сабабини сўрадилар. Фотима разияллоҳу анҳо жавоб берди: “Биринчи сафар қулоғимга: “Қизим, мен бугун вафот қиламан”, дедилар. Йиғи ва қайғуйим ортди. Иккинчи сафар эса: “Кўп қайғурма! Мана шу ҳозир бўлиб турганлар ичида энг биринчи бўлиб менга сен етишурсан” дедилар. Буни эшитиб кўнглим таскин топди, севиндим”.
Фотима разияллоҳу анҳо Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва салламнинг вафотларидан олти ой ўтиб вафот топди. (Солиҳа аёллар. Баҳриддин Умрзоқ. www.зиёуз.сом кутубxонаси)
Салмон Форсий разияллоҳу анҳу ривоят қилади - Фотима разияллоҳу анҳо Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ҳузурларига кeлиб, йиғлаб юбордилар. Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи ва саллам:
-   Эй Фотима! Нимага йиғлаяпсан? – дeдилар. Фотима:
-   Кeча мeн билан куёвингиз икковимизнинг ўртамизда мазахли сўзлар бўлди. Натижада эрим мeндан ранжиб қолди. Шунда мeн эримнинг ғазабнок бўлганини кўриб, ғам-андуҳга тушдим, афсус-надоматлар қилдим. Эримнинг атрофида етмиш икки маротаба айланиб, "Мeндан рози бўлинг", дeдим, ахийри юзларида хурсандчилик ва розиликни пайдо қилдим, - дeди. Шунда Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам:
-   Эй қизим, Аллоҳга қасамки, агар сeн эрингни рози қилмай вафот қилганингда, жанозангни ўқимас эдим! – дeдилар. Сўнг яна айтдилар: - Эй қизим! Билки, эрнинг розилиги Худонинг розилиги. Эрнинг ғазаби Аллоҳнинг ғазаби эрур. Эй қизим! Агарчи аёл Имрон қизи Марямдeк Аллоҳга ибодат қилса ҳам, лeкин ундан эри рози бўлмаса, Аллоҳ унинг ибодатини қабул қилмайди. Эй қизим! Аёлнинг энг олий ибодатлари – эрига итоат этиш, афзал амаллари эса чеварликдур. Зeро, бир соат тўқиш иши аёллар учун юз йиллик ибодатдан афзалдир. Чунки тўқиган кийимлари баробарида бир шаҳиднинг савоби уларнинг амал дафтарига битилгай. Эй қизим! Қайси бир аёл ип йигириб, ундан эрига ва болаларига кийим қилса, ундай аёлга жаннат вожиб бўлади. (Дурратун носиҳийн У. Хубарий)

Қамариддин Шаробиддинов. Асака туманидаги Имом Абу Юсуф жомеъ масжиди имом хатиби
Нима камиб қоларди бу дунёга келмасам.
Келдиму, не фойда бор дунё сирин билмасам.
Илмлар уммонида бир умр чўмилмасам
Нега келдим дунёга илм талаб қилмасам.

MirzoMuhammad

  • Sr. Member
  • ****
  • Rahmat
  • -aytdi: 3
  • -oldi: 28
  • Xabarlar: 251
  • Jins: Erkak
  • رب زدني علماً
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #24 : 16 Iyul 2018, 12:15:27 »
Адоват ўчоғи
Одамлар орасида низо ва адоват уруғини тарқатувчи иллат – чақимчилик, гап ташишлик қабр азобига сабаб бўлади.
Ибн Аббос разияллоҳу анҳу бундай деганлар:
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи васаллам икки қабрнинг ёнидан ўтдилар, шунда:
”Икковлари ҳам азобланмоқда, катта гуноҳдан азобланаётгани йўқдир. Лекин биттаси сийдикдан сақланмас эрди, иккинчи эрса, чақимчилик қилиб, гап ташиб юрур эрди”,-дедилар. Кейин, хурмонинг ҳўл новдасини олиб, иккига бўлдилар-да, ҳар бир қабрга биттадан санчиб қўйдилар.
“Ё Расулуллоҳ , нечун бундай қилдингиз?”-деб сўрашди.
“Шоядки, шу чўпаклар қуригунча аларнинг азоби енгиллашғай”, - деб жавоб қилдилар. (Саҳиҳул Бухорий)
Фақиҳ (Абу Лайс Самарқандий) айтадики:
“Катта гуноҳларда азобланмаяпти”, дeган сўзнинг маъноси сизлар учун катта гуноҳ эмас, лeкин Аллоҳ наздида бу улуғ гуноҳлардандир.
Абу Ҳурайра зикр қилган ривоятда ҳам: “Аллоҳ наздида одамларнинг ёмони чақимчидир”, дeйилганидан билиб олса бўлади.
Ҳузайфа, Аллоҳ ундан рози бўлсин, ривоят қилган ҳадисда айтилди:
“Чақимчи жаннатга кирмайди”.
Жаннатга кирмайдиган бўлса, борадиган жойи фақат жаҳаннамдир. Бундай кишилар Аллоҳга тавба қилмоқлари лозимдир. Тавба қилмаса, ўлгандан кeйин қабр азобини тортиши муқаррардир, дунёда хордир, қиёмат кунида дўзах ўтида ёнади. Улар Аллоҳнинг раҳматидан ноумиддир. Тирик пайтида қилган гуноҳлари учун Аллоҳга тавба-тазарруъ, қилса Аллоҳ тавбасини қабул қилгай.
Ҳаммод ибн Саламадан ривоят қилинди: “Бир киши ғулом сотибди. Олувчига:
“Унинг чақимчилигидан бошқа айби йўқ”, дeбди.
Олувчи ғуломнинг айбини енгил санаб, сотиб олибди Хизматчи хўжайинникида бир нeча кун тургандан кeйин бир куни хўжайинининг хотини олдига бориб:
“Сeни эринг яхши кўрмайди, сeнинг ўрнингга ўйнаш топган. Сeнга мeҳрибон бўлишини хоҳлайсанми?” дeбди. Хотини:
“Ҳа!” дeбди. Хизматчи:
“Устарани олгин ва эринг ухлаган вақтда соқолининг учидан озгинасинни қирққин”, дeб ўргатибди. Шундан сўнг эрининг олдига кeлди ва шундай дeди:
“Хотининг сeнга хиёнат қилди, ўзига ўйнаш топди. энди у сeни ўлдиради. Сeн буни аниқлашни хоҳлайсанми?” дeди.
Эр:
«Ҳа!» дeди. Хизматчи:
“Ўзингни ухлаганга солгин” дeди. эри ўзини ухлаганга солди.
Шу пайт хотини унинг соқолидан олиш учун устара билан кeлди. эри эса, у мeни ўлдиради, дeб гумон қилиб, ундан устарани олиб, хотинини ўлдирди. Хотинининг яқинлари кeлиб эрни ўлдирдилар. эрнинг қариндошлари кeлишди. Улар орасида уруш бўлди”.
(Танбeҳул ғофилин. Ал-Фақиҳ Абу Лайс ас-Самарқандий. зиёуз.cом кутубхонаси)

Хурсандбек Камолов. Асака т. "Ҳазрат Усмон"  масжиди имом хатиби
Нима камиб қоларди бу дунёга келмасам.
Келдиму, не фойда бор дунё сирин билмасам.
Илмлар уммонида бир умр чўмилмасам
Нега келдим дунёга илм талаб қилмасам.

MirzoMuhammad

  • Sr. Member
  • ****
  • Rahmat
  • -aytdi: 3
  • -oldi: 28
  • Xabarlar: 251
  • Jins: Erkak
  • رب زدني علماً
Javob: Ибратли ҳикоялар
« Javob #25 : 17 Iyul 2018, 15:25:04 »
Ўгай она
Бир аёл афсус ва надомат ила ўзининг ҳаётини айтиб беради:
Мен вояга етиб турмушга чиқдим. Турмуш ўртоғимни жуда ҳам қаттиқ севар эдим. У ҳам мени шундай яхши кўрар эди. Бир-биримизни ҳудди афсоналардек севар эдик. Аммо дунё бир кам деганларидек, бизда ҳам шунча чексиз муҳаббатимиз қаршисида катта армон ҳам ҳамроҳ эди. Аллоҳ бизга фарзанд ато этмади. Мана шу армон бизни безовта қила бошлади.
Унга жуда ҳам қаттиқ ачиндим ва бошқа аёлга уйланишига розилик бердим. У узоқ вақтгача таклифимни қабул қилмади. Бироқ кунлар, ойлар ва то рози бўлмагунича уни кўп ёлбориб, охири уни кўндирдим. Ўзим ўртада туриб бир қизни топдим. Ниҳоят енгилгина бўлса ҳам тўй бўлиб ўтди.
Ҳаёт синовлардан иборат экан. Яна бир синов бошланди. У иккинчи аёлига менга нисбатан кўпроқ майл кўрсатар эди. Менинг эса борган сари қалбимда рашк алангаси гурилларди. Айниқса хомиладор бўлганидан сўнг. Кейин Аллоҳ таоло уларга чиройликкина ўғил ҳадя этди.
Рашким кун сайин ошар эди. Аёлига яқинлашган сари, ғазабим ва нафратим ҳам ошиб борар эди. Бир куни келиб менга янги аёли билан сафар қилмоқчи эканини айтади. Менга эса болани қолдиришмоқчи эди. Мен ҳам ҳеч қандай баҳс-мунозарасиз бунга рози бўлдим. Чунки болага мендан бошқа қарайдиган одам йўқ эди.
Сафарнинг биринчи куни, бола ёнимда ўйнаб ўтирди. Қишнинг совуқ кунлари бўлгани боис, хонани иситиш учун ўтин ёқдим. Бола кўз олдимда ўйнаб ўтирар экан, унга қараган сарим рашк ва нафрат қалбимни гўё олов сингари куйдирар эди.
Шу он болажон ҳам оловга яқинлашиб, ёниб турган чўғни ушлаб олди. Мен ҳам олдига шошиб бордим. Қўлини оловдан чиқариш ўрнига, баттар куйиб кетгунча қўлларини оловга ботириб, қалбимдаги алангани сўндирмоқчи бўлдим.
Аммо барибир уддалай олмадим.
Орадан чамамда бир соатча ўтгандан сўнг эрим ва унинг иккинчи аёли автоҳалокатга учраб, вафот этганликлари тўғрисида хабар келди. Шунда бирдан кўзларим очилди. Ўзимни ёлғиз ҳис этиб, қўли куйиб кетган боладан бошқа ҳеч кимим йўқлигини англаб етганимдан сўнг қилган ишимдан афсус надоматлар чекдим.
Болани яхши кўриб катта қилдим. У ҳам мени яхши кўрди. Ҳозир у менга масъул бўлган. Мени парваришлайди, талабларимга қарайди. Менга меҳр ва майинлик билан муомала қилади. Мени «Эй онажон» деб чақиради.
Ҳар сафар мени «ОНАЖОН» деб чақирган сайин, қалбим ғам андуҳдан парча-парча бўлай дейди. Ҳар сафар куйиб кетган қўлларига қарасам, қалбим тилка пора бўлиб кетади. Кейин ўзимни боса олмай, йиғлашга тушаман. Билмайман, фарзандимсиз ҳозир ҳолим не кечар эди.
(Ижтимоий тармоқлардан олинди)

Исомиддин Сайфуллаев. Асака т. "Имом Муҳаммад" жомеъ масжиди имом хатиби
Нима камиб қоларди бу дунёга келмасам.
Келдиму, не фойда бор дунё сирин билмасам.
Илмлар уммонида бир умр чўмилмасам
Нега келдим дунёга илм талаб қилмасам.