Muallif Mavzu: МУСИБАТГА САБР  ( 274 marta o'qilgan)

0 Foydalanuvchilar va 1 Mehmon ushbu mavzuni kuzatishmoqda.

HazratiBilol

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 0
  • -oldi: 1
  • Xabarlar: 7
МУСИБАТГА САБР
« : 08 Avgust 2018, 08:41:20 »
Бир куни Авс қабиласидан бир неча киши халифанинг ҳузурига келди. Улар орасида кўзи кўр бир кимса ҳам бўлиб, халифа ундан:
– Кўзингга не бўлди? – деб сўради.
– Эй мўминлар амири, – деди ҳалиги киши, – менинг мол-дунёим, аёлим ва бола-чақаларим кўп эди. Қабила-нинг энг бойи эдим. Мол-дунё ва аҳли аёлимни олиб, қав-мим ­яшайдиган жойдан четроқдаги бир во­дийга бордим. Ўша ерда яшамоқчи эдим. Аммо даҳ­шатли сел келиб, бор нарсамни оқизиб кетди. Биргина туям ва эндигина туғилган чақалоғим омон қолди, холос. Туя ҳам қоча бошлади. Боламни ерга қўйиб, туяни тут­моқчи бўлдим. Узоқ кетмаган эдим, бола чин­қиргандек бўлди. Қарасам, чақалоқнинг бошини бў­ри ғажиётган экан. Уни қут­қариш амримаҳол эди. Туянинг изидан кетдим, энди етиб бор­га­нимда юзимга бир тепди. Афтим қонга беланди, кўр бў­либ қолдим. Хуллас, бир кечада хотин, бола-чақасиз қолдим, мол-ду­нёим сувга оқди, кўзим кўр бўлди. Аммо барча мусибатларга сабр қиляпман, Аллоҳдан савоб умидидаман.