Kelinchak......  ( 8722 marta o'qilgan) Chop etish

1 2 B


Muzayyana  13 Fevral 2008, 12:37:31

Judayam tasirli, yozganiz uchun raxmat, Allox rozi bo'sin sizdan!

Qayd etilgan


saraton07  04 Iyun 2008, 00:19:43

Assalomu-alaykum va rahmatullohu va barakotuhu.
Ochiq tan olib aytmoqchiman,shu  hikoyani o'qib,badanim jimirlab ketdi.
Hali uylanganim yo'g'u,chumoli uyasiga tushgandek his qildim o'zimni,o'qib bo'lib.
Hikoya muallifiga tashakkurlar bo'lsin,Rukhiya xonimga minnatdorchiliklarimiz bo'lsin,shu hikoyani bizga havola etganlari uchun.
Parvardigori Olam barchaning qalbini hidoyat etsin,haq yo'lga ravona etsin,ilohim,Omin Ollohu Akbar.
Yana  bir bora tashakkurlar.Kelgusi hikoyalarni kutib qolamiz.

Qayd etilgan


saraton07  04 Iyun 2008, 00:24:35

Barcha bo'ydoqlarga  Mo'mina,Namozxon qizlar nasib etsin,ilohim!

Qayd etilgan


Munavvara  08 Avgust 2008, 17:42:45

Alloh sizlarda rozi bo'lsin judayam ta'sirli ekan ilohim hamma muslimlarga Oysha opaday muslimalar uchrasin amin!

Qayd etilgan


Foniy  20 Avgust 2008, 18:22:29

Машина ксздан ғойиб бслди. Аа куёвнинг сқинлари, на хонадон сгалари бир ссз айтолмай жим қолишди.

* * *

Катта карвон йсли гузарига етишганда Тслқин Акромдан машинани тсхтатишни ссради:
— Ўртоқ , мени шу ерга тушириб, ота-онамга соппа-соғлигимни етказ, илтимос!
Акром астагина уф тортди:
— Лекин сенсиз қайтиб борсам нима деб сйлашади? Бутун тсйхонани ташлаб келдик. Очиғи, нима бслди билмайман. Тслқин, бир нарса ссрасам малол олмагин, келиннинг бирор айби бормикан ё бошқаси билан...
— Акром, жим бсл! - Тслқининг овози бирдан кстарилди. — Бор, кутиб қолишмасин!

* * *

Келиннинг уйидаги ҳангома Акромдан олдин тсйхонага етиб борган скан. Иброҳим ака вазистни тушунтиришга қанча уринмасин, Тслқиннинг дадаси кетган харажатнинг куйигида сзини босиб ололмасди.
— Акром келди, Акром келди! — қора Мерседесни ксрганлар бирдан шовқин солишди.
— Акромжон сғлим, сртоғинг қани тинчликми, нима гап? — Иброҳим ака бир нарсадан умид кутгандай Акромнинг оғзига қаради.
— Тслқин соппа-соғ... — Акром бошқа нарса дес олмади.
— Жони омон бслса бслди, лекин шунча одамни чақириб қсйиб, тсйни тсхтатгани нимаси? Аамозни, тсйдан кейин ҳам срганаверса бслардику? Боланинг бесйлиги ота-онанинг шсри деб бекорга айтишмаганда, — деб онаси додлаб қолди.
Илож қанча...

* * *

Карвон йсли гузарининг бошида кичкина, ксҳна масжид бор. Тслқин болалигида бу ерга бобоси билан ксп келарди, бобосининг шу масжидга меҳри бслакча сди. "œМасжид мусулмоннинг даргоҳи болам. Бу ерда Аллоҳга сқин бсласан, ҳидостга етасан, шафоатга мушарраф бсласан. Аллоҳнинг қаҳридан паноҳ топиб, раҳматига етишасан", деб бот-бот такрорларди. Тслқин ақл дунёсида ҳам жонлантиролмаган Аллоҳни қандай қилиб шу лойсувоқли масжиддан топишини тасаввур қилолмаса-да, бобосига сргашиб бу ерга келишдан сира зерикмасди. Лекин ҳозир юраги бетламаспти. Аураб кетаётган пастккина деворлар, тут ёғочдан ссалган кичкина сшик, масжид ҳовлисидаги катта қайрағоч ҳаммаси "œҲа, Тслқин, снди ссингга тушдикми?" деб қарши оладигандай юрагини увиштирарди.
Тслқин минг ҳасжон билан масжид томон келди, масжид ҳовлисидан келаётган овоз жуда таниш сди:
Санинг ишқингда сй, Дилбар, ажаб девоналар бслдим,
Бу оламда халойиққа басе афсоналар бслдим.
Асоси салтанат узра, паривашлар шаҳаншоҳи,
Тараққум айлагил манга, сшикларда гадо бслдим.
Ссроқлаб васли дийдоринг жамеъки халқдин ссрдим,
А­миш жсснда ёбанда, ки ман топмай адо бслдим.
— Ахир бу, ахир бу... — Тслқин сқдек отилиб ичкарига кирди.
Ҳа, бу Ошиқ девона сди. Уни йигирма йиллар аввал бобоси билан келганда ҳам ксрарди. Ўшанда ҳам тинмай :
Ҳар кишини дарди бслса йиғласин ёр олдида,
Қолмасин армон юракда, қилсун изҳор олдида
деб ғазал хиргойи қилиб юрарди. Унинг "œсевги қсшиқлари"нинг сабабини бобоси "œДарвеш ошиқ, болам, дарвеш ошиқ кснгил қсйганига етмаса, жаннатнинг гулзорлари унинг оҳидан хазон бслади, дсзахнинг оташлари унинг ксз ёшларидан счади", деб изоҳларди.
Соч-соқоли ссиб юрадиган, жулдур кийимда, нигоҳлари сткир Ошиқ девона анча қарибди, қора соқоллари оқарган, слтираб турадиган юзлари сслғин, асо тутиб юрадиган қслларининг томирлари бсртиб чиққан, воажабки, сткир нигоҳлари ҳануз аввалгидай.
— Ассалому алайкум!
Тслқин Ошиқ девона сътибор бермагани учун сна бир бор салом берди:
— Ассалому алайкум!
Ошиқ девона бу сафар ҳам индамади. Тслқин бироз туриб қолди, кейин девонанинг ёнига чсккаллаб, қслидаги ниҳолдан тутди:
— Мен сизга ёрдам берсам майлими?
Девона сна индамади. Тслқин сса то пешинга қадар унинг ёнидан жилмади. Бутун умри шу масжидни тозалаб стган девонадан бирор ссз сшитиш умидидаги Тслқин ҳарчанд уринмасин, уни гапиртира олмади.
Масжидга бирин-кетин одамлар кела бошлади. Ҳамма қора костюм-шим кийган, бсйинбоғ таққан, аллақачон чангга ботган слтироқ туфли кийиб олган Тслқинга қараб старди.
Азон айтилди, такбир туширилди, девона маъюсланди, нигоҳларини бир нуқтага тикди, бироқ намоз сқиш учун жамоат сафига бориб турмади. Тслқин ҳам қимирламади.
Хуфтон намозидан сснг жамоат тарқагач, девона ичкарига кирди. Тслқин унга сргашди. У кигиз тсшалган, меҳробига қизил духоба урилган, хира лампа ёниб турган масжиднинг бир бурчагига бориб ётди-да, сал стмай хуррак отишни бошлади.
Тслқиннинг ксзига уйқу келмади. Бошида айланаётган минг хил фикрнинг ибтидосидасм, интиҳосидасм Ойша турарди. Қслларини дуога кстариб, илтижо қилаётган маъсума келинчак.
Кел, сй, Дилбар, юзинг очғил, тасаддуқдир бу жон смди,
Фироқингда адо бслди куюб бу устухон смди....
Тслқин ҳушёр тортди, ксз қирида секин Ошиқ девонага қаради. У синиқ товушда давом стди:
Аечук айлай биродарлар бслибман дард ила ҳайрон,
Етубдир халқума жоним, манга йсқ меҳрибон смди.
Жаҳонда ҳеч киши борми жудолиқдан адо бслган,
Давосиз дардга учрабман, сларман бегумон смди.
Ошиқ девона меҳроб томонга юзланиб то тонгга қадар йиғлаб чиқди. Тслқин бу девонанинг бир севган қизи бслгани, уни ташлаб кетгани туфайли девона бслиб қолгани ҳақида сшитган сди, бироқ унинг муҳаббати бу қадарлиги хаёлига келмаганди.
Аақотки, девонанинг севган қизи шунчалик гсзал бслса, Ойшадан ҳам назокатлироқмикан? У нима қилганки, бу бечора ҳушини йсқотар даражада куйиб ёнса...

* * *

— Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар!
Аамозга биринчи чақириқ снгради. Тслқин сапчиб срнидан турди. Ошиқ девона йсқ, ҳовлига чиқиб таҳорат олди, аммо иккиланиб, масжид ҳовлисида туриб қолди. Тоза руҳ, покиза иймони бслмаган ҳолда саждага бош қсйишга журъати етмади.
Имом масжиддан чиқар чоғи Тслқинни саволга тутди:
— Ўғлим сизни кеча ҳам шу ерда ксрган сдим. Шайтоний гумон қилмадим-у, назаримда, намозга қсшилмадингиз. Аамозни адо стмасангиз бу ерда юришингиздан маъно борми?
— Мен иймонсиз бслган ҳолимда сафингизга қсшилиб гуноҳга ботмай дедим.
— Астақфуриллоҳ денг, сғлим. Гумон иймонни заифлаштириб қссди, схши гумон қилинг. Бу ергача шайтонга бсй бермай келиш ҳам асли иймондан. А­нди намозни бошлашингиз керак. Чунки азон овозини сшитган мусулмон учун масжидга келиб намозга туриш буюрилган. Сиз масжиднинг ичида бсла туриб, намозни тарк қилишингизга арзирлик баҳона йсқ аслида. Ўғлим, бу ерга келишингизга сабаб нима бслди?
Тслқин буюк қудрат сари юзлашишига васила бслган ожизаси Ойшанинг дуолари сканлигини ссзлаб берди. Бслган ҳолат имомни ҳам тслқинлантириб юборди:
— А, Аллоҳ, бир ҳикмати бслганки, Фиръавнга ҳазрати Осиёдек аёлни насиб стгансан! Солиҳа аёл иймоннинг срми, сзига шукр қилингки, Аллоҳ сизга иймонли жуфтни насиб стибди. Билсангиз агар, Ойша (р.а.) ҳам А асули акромнинг снг суюкли завжаси бслган. У ҳақида А асулуллоҳ (с.а.в): "œА­ркаклардан камолга етганлар ксп. Аёллардан Марсм бинту Иброн ва Осиёдан бошқаси йсқ. Аёллар орасида Ойшанинг устунлиги тариднинг бошқа егуликларидан устунлиги кабидир " деб айтганлар. Лайғамбаримиз саллоллоҳи алайҳи васалламнинг у аёлга меҳри бслакчалиги бошқаларнинг рашкини келтирарди. Бир куни бу ҳолни ҳазрати Фотима отасига ошкор қилганда, А асули акром: "œА оббимга қасамки, Ойшадан бошқа хеч бирларининг ётоғида менга ваҳий келмайди", деганлар. Ксрганимиздек, бу ҳам аёлнинг тсла иймонли сканидан. Ўғлим, сизнинг Ойшангиз ҳам дин йслида хизмат қиладиган солиҳ ва солиҳа фарзандларни дунёга келтириб, савобли ишларнинг бошида турадиган она бслади, иншоллоҳ. Сиз ҳам муносиб жуфт бслинг. Аллоҳ шунча марҳамат қилган ҳолатида, нақотки, товбамни қабул қилмайди, деб гумон қилсангиз. Ахир У-ку марҳаматлиларнинг марҳаматлиси бслган раҳмли, қилган хатоларимиз учун ота-онамиз жазолашса-да, тавба қилсанг кечираман, деб ваъда бериб қсйган карами кенг Зот.
Имом оқиста ссзлар, Тслқин снтикиб йиғларди. У шу мажнун ҳолатида жойномозга стди.
— Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм...
Тслқиндаги бу сархушликни, бу ҳасжонни, бу завқни, бу покланишни таъриф стиш жуда мушкул сди. Ўша вақтда у жисм борлиғидан ажралди, гсёки руҳи сзга маконда сайр қилар, у ерда Буюк А оббисининг муҳаббати, Лайғамбаримиз саллоллоҳи алайҳи васалламнинг шафоати ва сна Ойшанинг сиймосидан бслак нарса йсқ сди...

* * *

Мана, беш ой бслдики Тслқиндан дарак йсқ. Ойша ҳаммасини Яратганинг измига ташлаб қсйиб, кечалари қилган дуолари мустажоб бслиши умидида сшарди.
Шанба тонги. Телефон жиринглади. Гсшакни Ойша кстарди:
— Ассалому алайкум.
Бир неча сонислик сукутдан сснг қарши томондан жавоб келди:
— Ваалайкум ассалом ва роҳматулоҳу барокотух. Аллоҳ умрингизни ва илмингизни зиёда стсин. Ойша, мени танидингизми?
— Очиғини айтсам, танидим-у, бу сиз смасми деб иккиланаспман, — деб жавоб берди қиз.
— Мен Тслқинман!
Бу сафар икки томон ҳам сукутда қолди. Ойшанинг юраги дуккиллаб уриб кетди.
— Тузукмисиз? — деб ссраганда оппоқ юзларига қизиллик югурди.
— Аллоҳга шукр, Ойша, сиздан маҳр ҳаққингиз ҳақида ссрамоқчи сдим, нима талабингиз бор?
Ойша ним таббасум қилди. Тслқин билан бслган биринчи суҳбатини сслади. Ўшанда бу йигит дабдабали тсй режаси, "œМерседес", ресторан, артистлар каби гаплардан бсшамаган сди. Тслқин каби замонанинг "œкрутой"идан бу гапнинг чиққани Ойшани қувонтириб юборди.
— Билишимча, аёл кишининг сз хожаси учун маҳрини сарфлаши жуда савобли иш скан, — деди Ойша. — Сиздан катта маҳр тиламайман, аммо сгона илтимосим шуки, шароитингиз тсғри келган вақтда мени сзингиз билан муборак Ҳаж зиёратига олиб борсангиз!
Тслқин ҳасжонланиб кетди. Бу маъсум фариштага меҳри юз карра ортди. Аазокат билан маҳри учун Ҳаж зиёратини ссрайдиган қизнинг зеб-зийнатга, қиммабаҳо кийимларга, сайру-саёҳатларга сҳтиёжи йсқмикин, деб ажабланди.
— Ойша, тсйимизни келаси ой стказсак дегандим, чунки снги ой А ажаб ойи бслади. А ажаб ойи "œАшҳурул ҳурум" деган тсрт муқаддас ойнинг бири. Бу ойни покланиш ойи ҳам дейишаркан. Бу ойда қилган қилган ибодатлар гуноҳларимизни ювади. А асулуллоҳ (сав)нинг "œА ажаб ойи Аллоҳнинг, Шаъбон ойи менинг, А амазон ойи умматимнинг ойи", дегани ҳадислари бор скан. Мен шу муборак ойда сизни никоҳимга олсам дегандим.
Ойша чексиз лутф стган А оббисининг марҳамати учун шукрона айтди, чунки у учун иймонли хожа снг катта саодат сди. Тслқиннинг беш ой давомида илм олиб, бу даражада сзгариши Ойшанинг безовта руҳига сокинлик бахш стди.

* * *

Исломий тсй, шариатда мос урф-одатлар, ахлоқий анъаналар билан стказилган никоҳ маросими дабдабали тсй қилиб, беҳисоб ичкиликларни дастурхонга торткизиб, срим бадани очиқ сйинчига шаҳват назари билан қарайдиган дадаларни, қсша-қсша сеп қилиб, қуда томондан келадиган тоғораларнинг сони билан овора бсладиган ойиларни, елкалари очиқ ожизасининг сртоқлари олдида ксз-ксз бслиши ғурурига тегмайдиган йигитларни ҳам сйлантириб қсйди.
Одамлар тарқалгач, Тслқин Ойша стирган хона сшигига келди, остонага қадам босаркан пичирлаб дуо қилди:
— Аллоҳим унинг гсзал аҳлоқи ва гсзаллигини истайман. Унинг ёмон аҳлоқидан сендан паноҳ тилайман!
Мушк ифори таралиб турган хонанинг сртасида юзлари ёпилган Ойша турарди.
Тслқин унга салом берди:
— Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ.
Ойша алик олди:
— Ваалайкум ассалом ва роҳматуллоқи ва барокатуҳ.
— Меҳмон бслиб келдим, бирор жой ксрсатсангиз, стирсам? — деди Тслқин ҳазиломуз.
— Хуш келибсиз, азиз меҳмон учун ҳамиша уйимнинг тсридан жой бераман, — деб жавоб қилди Ойша.
Тслқин икки қадам ташлаб Ойшага меҳр ксзлари билан қаради. Уй тсрида иккита жойнамоз тсшалган ҳолда турарди. Аллоҳнинг бу бахтли жуфтлиги Аллоҳ таолога шукр стган ҳолда икки ракаат намозларини адо стишди. Қслларини дуога очиб ссрашди:
— Барокаллоҳу ликулли ваҳидин минна фи саҳибин! (Аллоҳ бизни бир-биримиз учун хайрли ва баракали қилгин!)

* * *

Тслқин ксҳна масжидга мамнун ҳолда кириб келди. Ҳовлида имом ҳамда етти-саккиз одам суҳбатлашиб туришган скан. Тслқин уларга салом бериб, одатга хилоф равишда, қадрдони Ошиқ девона ксринмаганининг сабабини ссради.
— Ўғлим, Ошиқ девона олтмиш йиллик айрилиқдан сснг суйганига етишди. Ишқ дардида кабоб бслган юраги кеча тунда ором топди. Олтмиш йил Аллоҳнинг ишқи билан ёниб сшаган девонанинг ҳасратига Яратганинг раҳми келиб, сз ҳузурига чорлади. Ўлим фариштаси келган чоғи унинг юзидаги бахтиёрлик буюк А оббисининг ҳузурига ташрифидан бслса керак. Ошиқ девона "œШамсуддин кетаспти деб куюнманглар, снги тонг билан снги Шамсуддин туғилади", деб жон берди, — деди Имом синиқ товушда.
Тслқин карахт ҳолга тушиб қолди.
"œА, А оббим! Кечалари ҳажрида тслғониб чиқадиган Ошиқ девонанинг севгилиси сзингмидинг? Унинг қалбидаги уммон каби ишқ сзинггамиди? Унинг ақлини олган сенинг васлинг сдими?"
Тслқин ксз ёшларини артар скан, ташрифининг асл сабабини баён қилди:
— Бугун саҳарда келинингизнинг ксзи ёриди. Аллоҳ бизга сғил берди. Исмини Шамсуддин қсймоқчи сдик. Шамсуддинимизнинг қулоғига азон айтиб қсйсангиз, деб келгандим.
Бу гапдан имом ҳайратга тушди. Чунки Ошиқ девонанинг асл исми Шамсуддин сканлигини десрли ҳеч ким билмасди. Янги тонг билан снги Шамсуддинни юборган Аллоҳга шукрона айтиб дуо қилди:
— А асули акром (сав) "œАшлик бебошликларидан холи бслиб восга етган йигитга А оббингиз ҳам ҳайратланади", деганлар. Илоҳи, Яратганнинг сзи сғлингизга узоқ умр ва гсзал ахлоқ берсин! Амин!

Аодира Усмонова,
Самарқанд давлат чет тиллар институти талабаси

Manba

Qayd etilgan


Muxsiya  13 Mart 2013, 15:03:37

yuqorida hikoyaning ikki xil yakuni berilibdiku qaysi birni yakun deb xulosa chiqarish kerak

Qayd etilgan