Halima Xudoyberdiyeva sherlaridan  ( 39428 marta o'qilgan) Chop etish

1 ... 6 7 8 9 10 11 B


Muhammad Amin  21 Noyabr 2007, 18:45:31

Mohlaroyim tug'ilajak...
Nodirai davron fojiasi, Mashrab, Mirzo Ulug'bek fojiasi kunlari kabi xalqimiz tarixida qonli yoshlar to'kadirgan, o'z qonli yoshlarimizga o'zimiz cho'kadirgan kunlar bo'lib qoladi. O'tmishni o'zgartirib bo'lmaydi. Ammo undan saboq olib, xulosalar chiqarib, yashash har mo'min-musulmonga ham qarz, ham farzdir...
-Xalqim,- deyman ruhim tushib,
Kimlar ko'ngling to'q qildilar.
Ming so'qiring til topishib
Bir uyg'og'ing yo'q qildilar.

Nodira she’r aytdi erib,
O'likka ham o't, kuch berdi.
Lekin birov fatvo berib,
Nasrulloga qilich berdi...
Xalqim, garchand o'tkir tig'san,
Yolg'izlanma, qo'sh-qo'sh o'tgin.
Nasrulloday o'g'il tug'sang,
Jonim onam, bepusht o'tgin.

Aytgin, xalqim, orim, sha’nim,
Biz u yo'ldan bormaymiz,-de.
Qayta topsak... Nodirani
Nasrulloga bermaymiz,-de.

Uyg'ondik de, tiklan, qalqqin,
Ko'zlaringda kun kulajak.
Sen inontir, shu kun, xalqim,
Mohlaroyim tug'ilajak.

Qayd etilgan


Muhammad Amin  21 Noyabr 2007, 18:45:54

Birlashing
Kel, o'rmonning tulkisimi, sheri sen,
Kim bo'lsang ham, kel yonimga, beri sen.
Sen yot emas. Xuddi mendek ertaga,
Turk bolasin bosib yurar eri sen.

Er ustida chiqmadik urushlardan,
Er ustiga sig'madik, lek botarmiz,
Er ostida bu xunolud ishlardan,
Afsus chekib, pichirlashib yotarmiz.

Ey, Siz elning tik o'mrovli sherlari,
Sur-surlashmay suron soling, erlashing!
Bugun-odam, erta-elning erlari-
Erga aylanmasdan turib birlashing!

Qayd etilgan


Muhammad Amin  21 Noyabr 2007, 18:46:24

Menam o'tdan o'tganman

Tumanli tundan keldim. Endi tongga ketaman,
Uzlatda uzoq kechdim. Endi shonga ketaman.
Barorim bir joydadir. Borarim bir joydadir,
Turkistondan kelganman, Turkistonga ketaman.

Nima farq bor, dunyoda mangumanmi, oniyman,
Qalandarlik xirqasin kiydim, boshqasin kiymam!
Muhimi, kuyib bo'ldim, endi qaytadan kuymam,
Menam o'tdan o'tganman. Menam Turkistoniyman.

Umr nima, bir lahza, o'qday mehmon kamonga,
Bugun maysaday qoshu kiprik bo'lsam ehtimol.
Erta kim bilar... balki zamonlardan zamonga,
Turk bolalar o'tguchi ko'prik bo'lsam ehtimol!

Tumanli tundan keldim. Endi tongga ketaman!

Qayd etilgan


Muhammad Amin  21 Noyabr 2007, 18:46:48

Unutmaydi
Unutmas meni bog'im.
Usmon Nosir.

Hamma unutganida ham,
Erlar, ko'klar unutmaydi.
Ochganimiz ko'zlardagi,
Qorachug'lar unutmaydi.

Siylasa-da she’r, shonu shahd,
Goh keldi baxt,
Goh ketdi baxt.
Tik tashlandik.Mo'ljalga naqd,
Tekkan o'qlar unutmaydi.

Ko'pni ko'rdik kuyunganni,
Sadaqadan suyunganni.
"žOh, Olloh"œ deb to'yinganni,
Ko'ngli to'qlar unutmaydi.

Garchand edik joni qillar,
Janggohlarda bo'ldik fillar,
Erk yo'lida qolgan qullar,
Qolgan cho'g'lar unutmaydi!

To'fonlarida isinib,
Bol deb ichdik qor, muzini,
O'pdik. Labimiz izini,
Turkiy tug'lar unutmaydi!

Qayd etilgan


Muhammad Amin  21 Noyabr 2007, 18:47:16

Inson aslan Buyuk

Inson aslan buyuk, aslan bechora...
Ohim dilingizga yo'l topsa zora.
Qo'lingizdan kelsa qilmang ovora,
Shul yolg'iz insonni tuhmatga bermang!

Bir-birini selu, toshqin qo'llaydi,
Qayda bo'lsa etib, shoshqin qo'llaydi.
Bir-birini bo'ri, qashqir qo'llaydi,
Siz uni sinovga, muhlatga bermang!

Ko'pdir zamonlarning qimor o'yini,
Qirqadir odamning eni-bo'yini-
Qo'lingizdan kelsa ko'ring to'yini,
Uni har qanday dor, xilqatga bermang!

O'chmas deb ishoning bosgan iziga,
Panoh deb ishoning o'g'il, qiziga.
O'ziga ishoning, faqat O'ziga,
Tushuntirish xati, tilxatga bermang!

Nopok dunyosidan ketmasin to'yib,
Desangiz yuragin g'ijimlab, o'yib.
Yillar bo'yi o'tmas pichoqda so'yib,
Qadrsizlik degan kalxatga bermang!
Inson aslan buyuk, aslan bechora...

Qayd etilgan


Muhammad Amin  21 Noyabr 2007, 18:48:15

Bu o't
Qayda dard eli bo'lsa mubtalo Uvaysiyman...

Kim bilar bu hayotda qay taqdir a’lo bo'lg'ay,
Shoirga o'z yuragi bir umr balo bo'lg'ay,
Qayda dard eli bo'lsa shoir mubtalo bo'lg'ay,
Menam bilmam, dunyoga g'ammi, nurman, momojon,
Mubtalolik dardiga merosxo'rman, momojon.

Garchand zikr etganlari bulbul bo'lgan, gul bo'lgan,
Garchand har ash’orig'a minglab yurak qul bo'lgan,
Bedilni bilardingiz, dili yonib kul bo'lgan,
Nechuk sizam shu o'tga ko'p shoshdingiz, momojon,
Ko'ra-bila o't bilan o'ynashdingiz, momojon.

Hazrati Navoiy-ku nazm bobida shoh o'tdi,
Mangu takror o'lmag'ay endi bu yangroq, o'tdi.
Ammo ko'ngil uyida yoqmasdan chiroq o'tdi;
Ammo bu sohir ko'ngil dog' o'tdi-ku, momojon,
Yorab, shoh yigit umri toq o'tdi-ku, momojon.

Nodirai Davron-ku surardilar davronni,
She’r ila kuylatardi xalqi-yu, Umarxonni.
Nechun kun kelib u ham jallodga berdi jonni,
Hatto Mohlaroyimday oyim bebaxt, momojon,
Ayting, kimga baxt bergan bu she’riy taxt, momojon.

Yo'q-yo'q, garchand to abad dilga og'riq hamrohdir,
She’r o'zi eng buyuk baxt, bunga tarix guvohdir.
She’r nurin payqamagan qay qalb bor-ki, gumrohdir,
Baxt yo bir e’tiqodda mahkamlikmi, momojon,
Bir dardimand yurakka malhamlikmi, momojon.

Pushkin she’rda ozodlik ka’balarin tikladi,
So'ng on o'adar xor-zorni suyadi, qo'ltiqladi.
Sobit turib beshafqat o'z o't ko'ksin tig'ladi,
Avval-oxir shoirni o'tda ko'rdim, momojon,
Azal shoir dardini katta ko'rdim, momojon.

Bu o't menga ham sachrab har xush damni yondirdi,
Na har xush dam, har bitta hujayramni yondirdi.
Haq, she’r qoldi, qolgan bor ortiq-kamni yondirdi,
Qo'llang, menam shu o'tni jonda tuyay, momojon,
Qo'llang, to ro'zi mahshar unda kuyay, momojon.

Qayd etilgan


Muhammad Amin  16 Mart 2008, 17:10:18

Dorilamon kunlar keldi"¦

Onaginam!
Dorilamon kunlar keldi, shafaqlari ol,
Quyosh boqsang, shaylanishlar va sozlashlar tor.
Olcha gulni ko’zlaringga surtasan behold.
"œBu kunlarga yetganlar bor, yetmaganlar bor".
So’lg’in-so’lg’in lablaringdan ucharkan shu so’z,
Otaginam xayolimda rostlay boshlar qad.
Dorilamon kunlarga qayt, onam, yumib ko’z
O’ksik dilda boshlanmasin desang qiyomat.
Bu tabiat suyumlidir ham ko’zlari ko’r,
Goh sharobdan, goh og’udan qilar bizni mast.
Belginangga tirak bo’lay, onajonim, tur.
Dorilamon quyoshga boq, unga qasdma-qasd.
Yuzing ardoqli quyoshday issiq va mahvash.
Ko’zlaringda umid yonar tikilgan oni.
Qorli kunlar bilan ketsin dilingdagi g’ash,
Qizg’ish, lola rang qonlaydir bu kun dunyoni.
Bu dunyoning qir-darasi mo’l,
Yerni yalang oyoq bossang yayraydi taning.
Yashamoq — bir tansiq taom, unga ursang qo’l,
Brogan sari ochiladir ishtahang saning.
Bog’lardagi yetilgusi har mevali shox,
Rizqdir bizga, rizqqa doim dil ilinjlikdir.
O’g’lonlaring kelar ana, ochishib quchoq,
O’g’lonlaring meva qadar bir shirinlikdir.
Onaginam!
O’zing tortma davralardan, el chorlaganda,
"œTiriklikning bayrami", deb sozlaganda tor,
O’zing so’lg’in lablar bilan pichirlaganda:
"œBu kunlarga yetganlar bor, yetmaganlar bor".





Qayd etilgan


Muhammad Amin  16 Mart 2008, 17:11:50

Shunchaki

Men shunchaki o’ylagim kelmas,
Xayol-sharob misol qilsin sarxush, mast.
Men shunchaki kuylagim kelmas,
Ovoz pardalarim chidab bersa bas.

Qo’lingga tusharkan jajji chaqaloq,
Shunchaki sevmoqda qanday lazzat bor.
Kerak chinqirtirib o’pib, tishlamoq,
Biz ham go’daklikda topganmiz ozor.

Shunchaki sevilmoq-baxti qoralik,
To’la tole uchun bu kemtik, bu kam.
Mening qalbim shunday sevgiga molik,
Bir charsillab yonay, so’ngra so’nsam ham.

Ohangga shunchaki solmasdan quloq,
Tarjima qilib yoz sim sadolarin.
Axir buloqmasmish tog’dagi buloq,
Ko’z yoshlarimish u ishq gadolarin.

Shunchaki kulmoq ham istehzodek gap,
Birdan qah-qah uray, cho’chib ketsinlar.
Boshlariga osmon tushganday qulab,
G’aflat bandalari yoqa tutsinlar.

Shunchaki yig’lash ham yarashmas bizga,
Uni eplar faqat yuragi toshlar.
Shunday yig’lay, hojat qolmasdan so’zga,
Qurg’oq ko’zlardan ham to’kilsin yoshlar.

Shunchaki yozmoqchi, ko’ngil to’lmaydi,
Shunchaki yozmoqqa bormaydi qo’lim.
Shunchaki yozganga chidab bo’lmaydi.
Shunchaki yozmoq bu — shoirga o’lim.



Qayd etilgan