Abu Lays Samarqandiy. Tanbehul g'ofiliyn  ( 467564 marta o'qilgan) Chop etish

1 ... 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 ... 107 B


Laylo  29 Iyun 2006, 06:54:53

108. Shuningdek, Abu Bakr Siddiqdan (roziyallohu anhu) rivoyat qilindi: Payg‘ambarimiz (s.a.v.) aytdilar: "œKishi kunda yetmish marta gunoh qilib, mag‘firat so‘rasa, u gunohda doimiylardan emas".

Qayd etilgan


Laylo  29 Iyun 2006, 06:55:05

109. Payg‘ambarimizdan (s.a.v.) aytdilar: "œAllohga qasamki, men har kuni yuz marta tavba qilaman!"

Qayd etilgan


Laylo  29 Iyun 2006, 06:55:40

110. Hazrati Alidan, Alloh undan rozi bo‘lsin, rivoyat qilindi: "œMen Payg‘ambardan (s.a.v.) eshitgan narsalarimdan Alloh menga o‘zi xohlagandek foyda-manfaat beradi, agar menga shundan boshqasini aytsalar, unga qasam ichtiraman. Agar qasam ichsa, uning gapiga ishonaman. Menga Abu Bakr Siddiq aytdi: Payg‘ambar (s.a.v.) aytdilarki: "œBir banda bir gunoh qilsa, so‘ngra chiroyli tahorat olib, ikki rakat namoz o‘qisa, Allohdan gunohini kechirishni so‘rasa, Alloh uning gunohlarini kechiradi. Keyin bu oyatni tilovat qildilar:
"œKim biron bir yomon ish qilsa yoki o‘z joniga jabr qilsa, so‘ngra Allohdan mag‘firat so‘rasa, Allohning mag‘firat qilguvchi va mehribon ekanini topar-ko‘rar" (Niso, 110).

Boshqa rivoyatda bu oyatni o‘qiganlar:
"œ(U taqvodor zotlar) qachon biron-bir noloyiq ish qilib qo‘ysalar yoki (qandaydir gunoh ish qilish bilan) o‘zlariga zulm qilsalar, darhol Allohni eslab, gunohlarini mag‘firat qilishni so‘raydigan, har qanday gunohni yolg‘iz Allohgina mag‘firat qilur, deb bilgan hollarida qilgan gunohlarida davom etmaydigan kishilardir. Ularning mukofotlari Parvardigorlari tomonidan mag‘firat va taglaridan daryolar oqib turguvchi jannatlar bo‘lib, ular o‘sha joyda abadiy qolajaklar. Yaxshi amallar qiluvchilarning ajrlari naqadar yaxshi ajr!" (Oli Imron, 135-136).

Qayd etilgan


Laylo  29 Iyun 2006, 06:56:19

111. Hasan Basriy, Alloh rahmat qilsin, Payg‘ambarimizdan (s.a.v.) rivoyat qiladi: "œAlloh taolo iblisni tushirgan vaqtda (iblis) aytdiki: "œSening izzating bilan qasamki men odam farzandidan ajralmayman, toki uning ruhi jasadidan ajralmaguncha!" Aloh taolo aytdi: "œMening qudratim, ulug‘ligim haqqi, bandamdan tavbani o‘lim bilan kelayotgan g‘arg‘ara vaqtida ham to‘smayman!"

Qayd etilgan


Laylo  29 Iyun 2006, 06:57:14

112. Abu Qosim Abu Amoma Boxiliydan, u Nabiydan (s.a.v.) rivoyat qiladi: "œO‘ng qo‘l farishtasi chap qo‘l farishtasidan omonatdordir, banda yaxshi amal qilsa, uning yaxshi amali uchun o‘nta savob yozadi. Agar yomon amal qilsa, chap tomon sohibi yozishni xohlagan vaqtida o‘ng tomon sohibi, to‘xtagin, deydi. Olti va yetti soat to‘xtab turadi. Allohdan istig‘for so‘rasa, unga hech narsa yozmaydi. Agar istig‘for so‘ramasa, unga o‘sha qilgan bitta gunohini yozadi".

Qayd etilgan


Laylo  29 Iyun 2006, 06:57:23

113. Faqih aytadi. Bu gap Payg‘ambardan (s.a.v.) rivoyat qilingan: "œGunohlaridan tavba qiluvchi kishi xuddi gunohi yo‘q kishidekdir", hadisiga to‘g‘ri keladi.

Qayd etilgan


Laylo  29 Iyun 2006, 06:57:31

114. Boshqa rivoyatda: "œAgar banda bir gunoh qilsa, boshqa gunohni qilguncha, o‘sha gunohni yozmaydi. Keyin boshqa gunoh qilsa, yana boshqa gunohni qilguncha yozmaydi. Vaqtiki beshta gunoh jam bo‘lsa v bitta yaxshilik qilsa, unga beshta yaxshilik yoziladi, undan oldin beshta gunoh qilgan bo‘lsa ham. O‘sha vaqtda shayton (unga la’nat bo‘lsin) qichqirarkan va aytar ekan: "œOdam farzandiga qanday kuchim yetsin?! Men uni gunoh qilishga undab, kuch sarflab, harakat qilsam, bitta yaxshiligi bilan hamma kuchimni botil qiladi".

Qayd etilgan


Laylo  29 Iyun 2006, 06:57:57

115. Safvon ibn Assol al-Murodiy, Alloh undan rozi bo‘lsin, Payg‘ambar (s.a.v.) rivoyat qiladi: "œAlbatta, mag‘rib tomonda tavba uchun Alloh taolo bir eshik yaratdi, uning kengligi yetmish yoki qirq yillikdir. Doim ochiq bo‘ladi, quyosh g‘arbdan chiqqan vaqtgacha (ya’ni qiyomatgacha) yopilmaydi".

Said ibn Musayyab deydi: "œAlloh taolo kalomida aytiladi: "œZero, u tavba qilguvchilarni mag‘firat etguvchi bo‘lgan zotdir" (Isro, 25). Ya’ni kishiki gunohni qiladi, keyin tavba etadi, so‘ng gunoh qilib yana tavba qiladi".

Hasan Basriydan so‘raldi: "œKishi gunoh qilib tavba qiladi, so‘ng gunoh qilib tavba qiladi. So‘ng yana gunoh qilib tavba qiladi. Bu qachongacha?" Aytdi: "œBuni mo‘minlarning axloqidangina deb bilaman".

Ba’zi hakimlar aytdilar: "œOrifning kasbi beshtadir: Allohni eslasa, faxrlanadi, o‘zini zikr qilishsa, past bo‘ladi, agar Allohning oyatlariga qarasa, ibrat oladi, agar gunohga va shahvatga qasd qilsa, o‘zini olib qochadi, Allohning kechiruvchiligi zikr qilinsa, xursand bo‘ladi, gunohlari zikr qilinsa, mag‘firat so‘raydi".

Qayd etilgan


Laylo  29 Iyun 2006, 06:58:49

116. Faqih, Alloh rahmat qilsin, Mu’ammardan, Zuhriydan rivoyat qiladi: "œBir kuni Hazrati Umar Payg‘ambar (s.a.v.) oldilariga yig‘lab kirdi. Payg‘ambar (s.a.v.): "œSeni nima yig‘layapti, ey Umar?" dedilar. Umar aytdi: "œYo Rasululloh! Ko‘chada bir yigit yuragimni kuydirdi, u yig‘lab turibdi". Rasululloh (s.a.v.): "œEy Umar, menga uni olib kir" dedilar. Haligi yigit yig‘lab kirdi. Payg‘ambar (s.a.v.): "œSeni nima yig‘latyapti, ey yigit", deb so‘radilar. "œEy Allohning payg‘ambari! Meni gunohlarimning ko‘pligi yig‘latyapti. Men Allohimning g‘azabidan qo‘rqyapman", dedi. "œAllohga shirk keltirdingmi?" "œYo‘q". "œNohaq odam o‘ldirdingmi?" "œYo‘q". Payg‘ambar (s.a.v.) aytdilar: "œAlbatta, Alloh taolo sening gunohingni kechiradi, agar o‘sha gunohing yetti osmon, yetti yer, baland tog‘lardek bo‘lsa ham". Yigit: "œEy Allohning rasuli! Mening gunohim yetti osmon, yetti qat yer, baland tog‘lardan ham kattaroq". Payg‘ambar (s.a.v.) so‘radilar: "œSening gunohing kursidan ham kattaroqmi?" Yigit: "œUndan ham kattaroq", dedi. "œGunohing Arshdan ham kattaroqmi?" Yigit: "œKattaroq", dedi. "œGunohing ulug‘mi yoki Allohing? (Ya’ni, Allohning mag‘firatimi)?" Yigit: "œAlloh ulug‘dir!" Payg‘ambarimiz (s.a.v.) dedilar. "œAlbatta, katta gunohlarni Alloh kechiradi". So‘ngra dedilar: "œMenga aytgin, nima gunoh qilding" Yigit: "œEy Allohning rasuli! Men sizdan uyalaman". Payg‘ambar (s.a.v.) ikkinchi marta: "œAytib bergin qilgan gunohingni", deb so‘radilar. Yigit: "œEy Allohning elchisi! Men yetti yil qabrlarni ochib, kafanlarini olish bilan shug‘ullandim. Bir kuni ansor qizlaridan biri o‘ldi, uning qabrini ochdim. Uni kafanidan chiqarib oldim. Ozgina o‘tmasdan shayton nafsimga g‘alaba qildi. Keyin qaytib o‘sha qizni mujmoa’at qildim. Uzoq turmadim, shu vaqt o‘sha qiz turib: "œSenga Allohning g‘azabi bo‘lsin, ey yigit! Qiyomat kunida Allohdan uyalmaysanmi? O‘sha kunda hukm uchun tosh-tarozi qo‘yiladi, mazlumga zolimdan haqqi olib beriladi. Bu o‘liklar vatanida meni yalang‘och tashlab ketyapsan. Allohning qudrati oldida meni junub holatiga tushiryapsan", deb aytdi". Payg‘ambarimiz (s.a.v.) o‘rni-laridan sakrab ketdilar, uni yelkasidan ushlab, itarib yubordilar. "œEy fosiq, sening do‘zaxga kirishga bu qadar hojating bor ekan, mening oldimdan ketgin", dedilar.

Yigit Alloh taologa qirq kecha tavba qilib chiqdi, qirq kecha to‘liq bo‘lgandan keyin boshini ko‘tarib osmonga qarab: "œEy Muhammad sallallohu alayhi vasallamning, Odamning, Havoning Parvardigori! Agar meni kechirsang, Muhammadga (s.a.v.) va sahobalariga bildirgin, agar bildirma-sang, osmondan olov yuborib, meni kuydirgin va oxirat azobidan najot bergin!" deb iltijo qildi. Jabroil alayhissalom Payg‘ambarning (s.a.v.) oldilariga kelib: "œAssalomu alaykum, ey Muhammad sallallohu alayhi vasallam, Rabbingiz sizga salom aytdi". Payg‘ambarimiz aytdilar: "œAlloh Salomdir, salom Allohdandir v salom o‘ziga qaytgaydir!" Jabroil aytdiki: "œAlloh so‘radi: "œButun maxluqni sen yaratdingmi?" Payg‘ambar (s.a.v.) aytdilar: "œYo‘q! Meni va (barcha) maxluqlarni U zotning o‘zi yaratdi". Jabroil dedi: "œRabbingiz aytdiki, ularga rizqni sen berasanmi, deb" Aytdilar: "œUlarni va meni Alloh rizq-lantiradi!" Jabroil dedi: «Rabbingiz aytdiki: «Ularning tavbasini sen qabul qilasanmi?» deb». Aytdilar: "œAlloh mening va ularning tavbalarimni qabul qilguvchidir". Jabroil: "œAlloh aytdi. "œBu bandamning tavbasini qabul qilgin. Men tavbasini qabul qildim", dedi. Payg‘ambar (s.a.v.) yigitni chaqirib: "œAlloh taolo gunohingni kechirganini bashorat qildi va tavbangni qabul qildi".

Faqih, Alloh undan rozi bo‘lsin, aytadi: Bu xabarga oqil kishi e’tibor qilmog‘i va bilmog‘i lozim bo‘ladiki, albatta o‘lik bilan qilgan zinosidan ko‘ra tiriklar bilan zino qilmog‘i kattaroq gunohdir. Haqiqiy tavbani qilmog‘i lozim bo‘ladi. Chunki Alloh taolo tavbasi haqiqiy ekanligini va undan gunohni ketkazganini yigitga bildirdi. Tavba gunohning miqdoricha bo‘lishi lozim bo‘ladi.

Ibn Abbos, Alloh ulardan rozi bo‘lsin, deydi: "œAllohning kalomida:
"œEy imon keltirganlar, Allohga xolis tavba qilinglar!" deyiladi. (Tahrim, 8). Xolis tavba qalb bilan pushaymon bo‘lish, til bilan istig‘for so‘rash, badan bilan uzilish va unga hech qaytmayman deb qalbiga jo qilishdir!"

Qayd etilgan


Laylo  29 Iyun 2006, 06:59:56

117. Payg‘ambar (s.a.v.) aytdilar: "œTil bilan kechirim so‘rovchi, keyin gunohida davom etuvchi kimsa xuddi Rabbini masxaralovchi kabidir".

Robi’adan, Alloh undan rozi bo‘lsin, zikr qilindi: "œBizning gunohlarimizni so‘ramog‘imiz ko‘p istig‘forlarga muhtoj bo‘ladi, ya’ni tili bilan kechirim so‘raydi, niyati esa gunohga qaytish bo‘ladi. Bu tavba yolg‘onchilarning tavbasidir. Bu tavba emas, tavba til bilan istig‘for so‘rash va o‘sha gunohga ikkinchi marta qaytmaslikni niyat qilishdir. Agar o‘shanday qilsa, Alloh uning tavbasini qabul qiladi, agar katta gunoh bo‘lsa ham. Chunki Alloh bandalariga rahmlidir".

Zikr qilindiki: "œBani Isroilda bir podshoh bor edi. Ko‘p ibodat qilguvchi bir kishini unga sifatlabdilar, uni chaqirib: "œMening suhbatimda bo‘lasan, uyimda turasan", deb talab qilibdi. Haligi obid: "œEy podshoh, bordi-yu, bir kuni uyingga kirib, joriyang bilan o‘ynashib o‘tirganimni ko‘rib qolsang, nima qilasan?" debdi. Podshoh achchiqlanibdi: "œEy fojir, menga shu gapni aytishga jur’at qilasanmi?" Obid aytdi: "œMening karamli Parvardigorim bor, agar menda bir kunda yetmishta gunoh ko‘rsa ham g‘azab qilmaydi. Eshigidan haydab chiqarmaydi. Meni rizqidan ham mahrum qilmaydi. Endi qanday qilib, uning eshigidan ketay va hali men unga gunoh qilmay turib, menga g‘azab qilgan odamning qanday qilib yonida turay?! Agar gunoh qilayotgan paytimda ko‘rsang, nima qilarding?" Keyin chiqib ketdi".

Faqih, Alloh undan rozi bo‘lsin, aytadi: Gunoh ikki xil bo‘ladi. Sen va Rabbing orasidagi gunoh hamda sizlar bilan bandalar orasidagi gunoh. Alloh taolo bilan sening orangdagi gunohning tavbasi til bilan istig‘for aytish, dil bilan pushaymon bo‘lish va qalbida shu gunohga qaytmaslik qasdini tutish bilan bo‘ladi, agar bularni qilsa, Alloh taolo uning gunohlarini kechadi. Agar farzlaridan birontasini tashlasa, u paytda tavbasi foyda bermaydi, toinki o‘sha bajarmagan ibodatini qilmagunicha, keyin pushaymon yeydi va istig‘for so‘raydi. Ammo sen bilan bandalar orasidagi gunoh shundayki, ular rozi bo‘lmasalar, tavba senga foyda bermaydi, to oralaringni ochiq qilmagunlaringcha!

Ba’zi tobe’inlardan, Alloh ulardan rozi bo‘lsin, rivoyat qilindi: "œAlbatta gunohkor gunoh qilib qo‘yadi, so‘ngra gunohini kechirishini so‘rab, pushaymon qilguvchi holatida bo‘lsa, jannatga kiradi. Shayton aytadi: "œKoshki men uni jannatga tushirmaganimda edi!" deb".

Ba’zi hakimlar aytdilar: "œAlbatta kishining tavbasi to‘rt narsada bilinadi:
1. Tilini ortiqcha so‘zlardan, g‘iybatdan va yolg‘ondan tiymoqlikda.
2. Biron bir kishiga hasad va adovat qilmaslikda.
3. Yomonlik egalaridan ajralmoqlikda.
4. O‘limga tayyor holatda bo‘lishida, o‘tgan gunohlari uchun istig‘for so‘rashi, pushaymon qilishi va Allohning toatiga harakat qilgan holatda bo‘lishida bilinadi.

Ba’zi hakimlarga aytildi: "œTavba qiluvchining tavbasi qabul bo‘ladimi yoki yo‘qmi ekanligini bildiradigan alomatlar bormi?" Aytdilar: "œBor. Uning alomati to‘rt narsadir:
1. Yomonlik egalaridan uzilish, ularni o‘zi uchun qo‘rqinchli ko‘rishligi va yaxshilarga qo‘shilishi.
2. Gunohlarning hammasidan uzilgan bo‘lmog‘i va barcha toatlarga yuzlangan holatda bo‘lmog‘i.
3. Uning qalbidan dunyo xursandchiliginning hammasi ketmoqligi, o‘z qalbida har doim oxirat g‘amini ko‘rmoqligi.
4. Alloh taolo unga berilgan rizqni o‘z nafsidan forig‘ holatda ko‘rmog‘i va Alloh buyurgan narsalarga mashg‘ul bo‘lish holatini o‘zida ko‘rishligi. Agar yuqoridagi bu alomatlar topilsa, u odam, shunday odamlardandirki, Alloh taolo ular haqida aytadi:
"œAlbatta, Alloh taolo tavba qiluvchilarni va o‘zlarini mudom pok tutguvchilarni sevadi"(Baqara, 222).

Va uning uchun odamlarga to‘rt narsa vojib bo‘ladi:
1. Odamlar uni yaxshi ko‘rmoqligi, chunki Alloh taolo uni yaxshi ko‘radi.
2. Uning tavbasi sobit bo‘lishi uchun uni duolarda eslamoqliklari.
3. Uning oldin o‘tgan gunohlariga e’tibor qilmasliklari.
4. U bilan birga o‘tirishlari, birga dars qilmoqliklari, yordam bermoqliklari.

Alloh taolo uni to‘rt narsa bilan ikrom qiladi:
1. Alloh taolo gunohllardan uni chaqirib qo‘yadi, go‘yoki hech ham gunoh qilmagandek.
2. Uni Alloh taolo yaxshi ko‘rib qoladi.
3. Unga shaytonni ega qilib qo‘ymaydi, undan saqlaydi.
4. Dunyodan chiqarib olmasdan oldin qo‘rquvdan omon saqlamog‘i. Chunki Alloh taolo aytdi:
"œAlbatta: "œParvardigorimiz Allohdir", deb so‘ngra (yolg‘iz Alloh taologa toat-ibodat qilishda) to‘g‘ri-ustivor bo‘lgan zotlarnnning oldilariga (o‘lim paytida) farishtalar tushib, (derlar): "œqo‘rqmanglar va g‘amgin bo‘lmanglar. Sizlarga va’da qilingan jannat xushxabari bilan shodlaninglar!" (Fussilat, 30).

Xolid ibn Ma’don aytdi: "œAgar jannatga tavba qilganlar kirsalar, aytarkanlar: Rabbimiz bizga jannatga kirmasdan oldin do‘zaxdan o‘tmoqligimizni va’da bermaganmidi?" Ularga aytiladi: "œSizlar u yerdan o‘chirilgan vaqtda o‘tdingizlar".

Qayd etilgan