Sheriyat mulki  ( 96326 marta o'qilgan) Chop etish

1 ... 17 18 19 20 21 22 23 B


_B_E_K_  01 Oktyabr 2009, 10:25:33

ONAJON

Topmoq - yo‘qotmoqdir,
Yo‘qotmoq — topmoq,
Sen so‘lib,
Men yashab,
To‘lishimga boq.
Sensiz topganimdan
Ko‘proq yo‘qotdim —
Sen meni yupatding,
Seni yig‘latdim,
Sen meni yaratding,
Seni tugatdim.
Uyalmay ONA deb,
Kelishimga boq!..
Sog‘inch haqda she’rlar
Yozdim o‘zimcha,
Mendan peshonangda
Dog‘lar tizimcha.
O‘g‘il bo‘lmay o‘lay,
Attangb ming attang.
Qiz tug‘sang netardi,
Ko‘proq qiz tug‘sang!..
Tirgak bo‘lolmadim
Bitta qizingga
Uyalmay shoirman
Deyishimga boq.
Joningdan aylanay,
Turgil jonajon,
Yo‘l qarab bo‘ldimi
Jigarginang qon?
Boqma, ko‘zlarimga
Bemajol, xasta,
Mening topganlarim
Gulmi bir dasta,
Yo‘qotganim senmi
Endi ONAJON?..
O‘z etimni o‘zim
Yeyishimga boq.
Bilsang yuragimni
Bir alam elar.
Buyursang qo‘limdan
Kelmaydi nelar,
Ayt,
Pichan yig‘aymi,
O‘tin yoraymi,
Yerni haydayinmi,
Ko‘k ag‘daraymi?..
Itdek oyog‘ingga
Suykalgim kelar —
Uchib-uchib, mana
Qo‘nishimga boq.
Hech narsa kerakmas,
Bolam, hech deysan.
Endi kech deysan-da,
Endi kech deysan.
Yuzimni bosaman
Muzday yuzingga,
ONAJON,
Zor qilib ketma izingga!
O‘lim oldida ham
G‘amimni yeysan,
Men-chi, jim, taqdirga
Ko‘nishimga boq.
She’rim bitdi,
Xayir,
Do‘stlar xush qoling.
Bedil yashamakka
O‘rganmang menday
Boring,
Volidangiz
Ko‘nglini oling,
Ertaga
Kech qolib
O‘rtanmang menday.

Muhammad Yusuf

Qayd etilgan


ЖАМШИДЖОН  30 Oktyabr 2009, 18:25:44

Endi bildim zamonaning ozganin,
Yomonlar yaxshidan qocha boshladi.
Qaytib badnasllar aslzodadan,
Pisand etmay, to‘rga kecha boshladi.

Riyo bo‘ldi ko‘pning qilgan namozi,
Tangri hech biridan bo‘lmadi rozi,
Payg‘ambar o‘rnida o‘tirgan qozi,
Pora uchun qo‘lin ocha boshladi.

Shohlarda qolmadi hukmi adolat,
Bir pul uchun muftiy berar rivoyat,
Bil, bu ishlar — nishonai qiyomat,
Zolimlar tavbasiz o‘ta boshladi.

Dodxohlar turubon, yuzin sarg‘aytib,
Kim to‘rasin topib, rangin qizartib,
Zolimlar mazlumga, sirtin qabartib,
Qamchisindan qonlar socha boshladi.

Mujtahid so‘ziga amal bo‘lmadi,
Munofiqlar Yaratganni bilmadi,
So‘filar piridan ta’lim olmadi,
Dunyo uchun dindan kecha boshladi.

Bir guruh so‘filar "so‘fiman" deydi,
So‘ramay, zolimlar taomin yeydi,
"Bizni yaxshi kishi desinlar" deydi,
Har eshikda xalqa qura boshladi.

Qariga aylandi biz ko‘rgan yoshlar,
Oyoqqa aylandi biz ko‘rgan boshlar,
Bemahal yuk bog‘lab endi qardoshlar,
Oxirat azmiga ko‘cha boshladi.

Oqil kishi g‘amda yuragin ezib,
Dardining darmonin so‘roqlab kezib,
Zamonaning fasod bo‘lganin sezib,
Foniydan boqiyga ko‘cha boshladi.

Ne asl beklarning navbati o‘tdi,
Soxtakorga, qaroqchiga so‘z yetdi,
Dunyoda kim qolib, murodga yetdi? —
Muhabbat chirog‘i o‘cha boshladi.

Qozi bo‘lgan bir javobda turmadi,
Tunlar mehnat tortib, kitob ko‘rmadi,
Shariat yo‘linda to‘g‘ri yurmadi,
Nafs uchun iymonsiz o‘ta boshladi.

Maxtumquli aytar: borho yo‘l tani,
Besh kun sinamoqqa yubordi sani,
Sendan burun o‘tgan insonlar qani? -
Har kim navbatinda o‘ta boshladi.

Maxtumquli,

Qayd etilgan


ЖАМШИДЖОН  30 Oktyabr 2009, 18:32:04

Bismilloh deb bayon aylay hikmat aytib,
Toliblarg’a durru gavhar sochtim mano.
Riyozatni qottig’ tortib, qonlar yutub,
Men daftari soniy so’zin ochtim mano.

So’zni aydim harkim bo’lsa diydor talab,
Jonni jong’a payvand qilib, ragni ulab,
G’arib, yetim, faqirlarni ko’nglin siylab,
Ko’ngli butun xaloyiqdin qochtim mano.

Qayda ko’rsang, ko’ngli sinuq marham bo’lg’il,
Andog’ mazlum yo’lda qolsa, hamdam bo’lg’il.
Ro’zi mahshar dargogiga mahram bo’lg’il,
Movumanlik xaloyiqdin qochtin mano.

G’arib, faqir, yetimlarni R a s u l so’rdi,
O’shal tuni Me’roj chiqib diydor ko’rdi,
Qaytib tushub g’arib, faqir holing so’rdi,
G’ariblarni izin izlab tushtum mano.

Ummat bo’lsang, g’ariblarg’a tobe’ bo’lg’il,
Oyat, hadis har kim aytsa, some’ bo’lg’il,
Rizqu ro’zi harna bersa, qone’ bo’lg’il,
Qone’ bo’lub, shavq sharobin ichtim mano.

Madinaga R a s u l borib, bo’ldi g’arib,
G’ariblig’da mehnat tortib, bo’ldi habib,
Jafo tortib, yaratqang’a bo’ldi qarib,
G’arib bo’lub, uqbolardin oshtim mano.

Oqil ersang, g’ariblarni ko’nglin ovla,
Mustafodek elni kezib, yetim kovla,
Dunyoparast, nojinslardin bo’yun tovla,
Bo’yun tovlab, daryo bo’lub toshtim mano.

Ishq bobini Mavlom ochqach menga tegdi,
Tufroq qilib, hozir bo’l, deb bo’ynum egdi,
Boron sifat malomatni o’qi tegdi,
Paykon olib, yurak-bag’rim teshtim mano.

Ko’nglum qottig’, tilim achchig’, o’zum zolim,
Qur’on o’qub amal qilmay, yolg’on olim,
G’arib jonim sarf aylayin, yo’qtur molim,
Haqdin qo’rqub, o’tga tushmay, pishtim mano.

Oltmish uchga yoshim yetti, o’ttum g’ofil,
Haq amrini mahkam tutmay, o’zum johil,
Ro’za, namoz qazo qilib, bo’ldum kohil,
Yomon izlab, yaxshilardin kechtim mano.

Vo darig’o, muhabbatni jomin ichmay,
Ahli ayol, xonumondin tugal kechmay,
Jurmu isyon girihlarin munda chechmay,
Shayton g’olib, jon berarda shoshtim mano.

Imonima changal urub, qildi g’amnok,
Piri mug’on hozir bo’l, deb sochti taryok,
Shayton la’in mendin qochib ketti bepok,
Bihamdilloh, nuri imon ochtim mano.

Piri mug’on xizmatida yugrub yurdum,
Xizmat qilib, ko’zim yummay hozir turdum,
Madad qildi, Azozilni qavlab surdum,
Ondin so’ngra qanot qoqib uchtim mano.

G’arib, faqir, yetimlarni qilgin shodmon,
Halqalar qilib aziz joning ayla qurbon,
Taom tobsang, joning birla qilgil mehmon,
Haqdin eshtib bu so’zlarni aydim mano.

G’arib, faqir, yetimlarni har kim so’rar —
Rozi bo’lur ul bandadin parvardigor,
Ey bexabar, sen bir sabab, o’zi asror,
Haq Mustafo pandin eshtib, aydim mano.

Yeti yoshda Arslonbobg’a qildim salom:
"œHaq Mustafo amonatin qiling in’om",
O’shal vaqtda ming bir zikrin qildim tamom,
Nafsim o’lub, lomakong’a oshtim mano.

Hurmo berib, boshim silab, nazar qildi,
Bir fursatda uqbo sari safar qildi,
Alvido, deb bu olamdin guzar qildi,
Maktab borib, qaynab, jo’shub-toshtim mano.

"œInno fatahno"no o’qub, ma’no so’rdum,
Partav soldi, bexud bo’lub, diydor ko’rdum,
Mullom urub, "œus[tahrir]" dedi, boqib turdum,
Yoshim sochib, muztar bo’lub turdim mano.

Ayo nodon, ma’no bul, deb aydi, bildim,
Ondin so’ngra cho’llar kezib, haqni suydum,
Ro’zi qildi, Azozilni tutub mindim,
Langar tugub, belin bosib yanchtim mano.

Zikrin tamom qilib, o’ttum devonaga,
Haqdin o’zga hech so’zlamay begonaga,
Sham’in izlab, shogird kirdim parvonaga,
Axgar bo’lub, kuyub-yonib o’chtim mano.

Nomu nishon hech qolmadi, lo-lo bo’ldum,
Alloh yodin oyta-oyta illo bo’ldum,
Xolis bo’lub, muxlis bo’lub, lilloh bo’ldum,
"œFano filloh" maqomig’a oshtim mano.

Sunnat ermish, kofir bo’lsa, berma ozor,
Ko’ngli qottig’, dil ozordin Xudo bezor,
Alloh haqi, ondog’ qulg’a sijjin tayyor,
Donolardin eshitib, bu so’z aydim mano.

Sunnatlarin mahkam tutub, ummat bo’ldim,
Yer ostiga yolg’iz kirib, nurg’a to’ldum,
Haqparastlar maqomig’a mahram bo’ldum,
Botin tig’i birla nafsni yanchtim mano.

Nafsim meni yo’ldun urub, xor ayladi,
Termulturub xaloyiqg’a zor ayladi,
Zikr ayturmay, shayton birla yor ayladi,
Hozirsen, deb nafs boshini sonchtim mano.
Qul Xoja Ahmad, g’aflat bila umrung o’tti,
Vo hasrato, ko’zdin, tizdin quvvat ketti,
Vo vaylato, nadomatni vaqti yeti,
Amal qilmay, karvon bo’lub ko’chtim mano.

Ahmad Yassaviy

Qayd etilgan


ЖАМШИДЖОН  31 Oktyabr 2009, 19:43:17

Odam o‘g‘li, yotma g‘ofil,
Tur-ho, tong otmasdan burun,
Yigitlikda toat qilgil,
Qarilik yetmasdan burun.

Qarilik toat qildirmas,
Ishing abasdir, bildirmas,
Falak yig‘latar, kuldirmas,
Sur davron, o‘tmasdan burun.

Bandaga aylama qasdni,
Ranjitmagil yoru do‘stni,
Bir kun kelib, ajal dasti
Yoqangdan tutmasdan burun.

Qardoshlaring yig‘lab qolar,
Yeng-yoqasiz to‘nga solar,
Bir kun omonatin olar,
Sen tavba etmasdan burun.

Bu dunyoga kelgan kechar,
Xaloyiq ul maydan ichar,
Bir ajdarho og‘zin ochar,
Vahm ayla, yutmasdan burun.

Mashg‘ulsan dunyo o‘yniga,
Kirarsen yerning qo‘yniga,
Ajal bandaning bo‘yniga,
Qayta qol, minmasdan burun.

Ajal barchani adolar,
Qolmaslar shohu gadolar,
Haromdan qoch, kadxudolar
Ro‘siyo bo‘lmasdan burun!

Saqla g‘iybatdan tilingni,
Bog‘latma ikki qo‘lingni,
Ochilgan toza gulingni
Alloh so‘ldirmasdan burun.

Bandaga etma xiyonat,
Bari jon Tangriga omonat,
Bu so‘zda bor hadis, oyat,
Fahm ayla, o‘lmasdan burun!

Tur sahar, Tangriga yig‘la,
Haq deya yuraging dog‘la,
Tavba qurin mahkam bog‘la,
Qirqingga kelmasdan burun!

Maxtumquli, to‘g‘ri so‘yla,
Umring kelib, ketar bo‘yla,
Zinhor keksalarni siyla,
Bosh go‘rga kirmasdan burun!

Maxtumquli,
Turkmanchadan Mirzo KYeNJABYeK tarjimaci

Qayd etilgan


ЖАМШИДЖОН  01 Noyabr 2009, 11:36:50

Muhammad ummati molsiz bo‘lmasin,
Molsiz bo‘lsa, tuqqan qardosh yot bo‘lar.
Qochar og‘ang, ining, bo‘lmas xotiring,
Quvonar dushmaning, do‘sting mot bo‘lar.

G’arib, oyoqyalang — xordir, xashakdir,
Bir ma’raka bo‘lsa, o‘rni poygakdir.
G’ariblar ot minsa, oti — eshakdir,
Davlatlilar eshak minsa, ot bo‘lar.

Bir tilak tilasang, hojating bitmas,
Do‘sting ixlos bilan marhamat etmas,
Ma’rakada aytgan so‘zing joy tutmas,
Tinglamaslar, quruq so‘zing bod bo‘lar.

Kurash bir obro‘ydir, urush bir dastdir,
Kishini kamsitgan — o‘zi nokasdir,
Bir mo‘minni g‘iybat etmoq abasdir,
G’iybatchining qozongani o‘t bo‘lar.

Maxtumquli, shukr aylagil Xudoga,
O’lim barobardir shohu gadoga.
Besabr qul tez yo‘liqar baloga,
Sabrli qul bora-bora shod bo‘lar.

Maxtumquli,
Turkmanchadan Mirzo KYeNJABYeK tarjimaci

Qayd etilgan


ЖАМШИДЖОН  01 Noyabr 2009, 11:45:31

Sarob

Har inson bu dunyoga mehmondir-mehmon,
Sahro kezib o’tguvchi — yo’lovchi karvon,
Iymon qo’lin tutsalar yo’llar farovon,
Ohirati saodatli, baxtlidir har on.

Iymonni unutsalar, cho’llarda sarson,
Jaholatga bo’tmoq ham bo’ladi oson,
Kimligini unutsa, adashsa inson,
Hayoti yaproq kabi bo’ladi hazon.

Vaqtni ortga surmoqqa berilmas imkon,
Ko’zlarda yosh o’rniga oqajakdir qon,
Jaholatdan hattoki qizarar osmon,
Sadqai odam ketgur, hazon kabi yon,

Essiz bosgan yo’llaring, kezganing tuproq,
Tuproq zarrasidan ham gunohing ko’proq,
Sarson bo’lib kezasan-kezasan biroq,
Kezgan saring manziling bo’ladi uzoq.

Sahro kezib topasan-topasan baxting,
Gohida omad kulib, bo’ladi taxting,
Islom yo’lidan ketmoq, bo’lsa gar axting,
Albat senda qolgaydir iymoning — taxting,

Yiqqan barcha davlating, savlating sarob,
Hayotdagi hurmating, taxting ham sarob,
Sarobga aldanganning ahvoli harob,
Jahannamda tayindir otashin azob.

Mayli totgin ey, inson hayot lazzatin,
Lek joyga qo’y o’zganing izzat-hurmatin,
O’qib, uqib Qur’onni, bilgin hislatin,
Rizosi uchun Haqning qilgin xizmatin.

Shunda kezgan sahroying chaman bo’lgaydur,
Shunda bosgan izlaring uzoq qolgaydur,
Avlodlar hurmat ila tilga olgaydur,
Va albatta haqqingga duo qilgaydur!

Qayd etilgan


Abu Muslim  09 Dekabr 2009, 15:08:17

Ағилмасин ёшлар ёшларга!

Юксакликка етган сари
Кундан-кун аҳли башар,
Ае сабабдин ортмоқдадур
Сафларингда аҳли шарр?

Ксп зотдошинг зоти қуруқ,
Суратлари ссликдир,
Ксплаб ксзи очиқларинг
Тирик мурда — сликдир.

Бул барчасин тингла холис,
Уйма қовоқ-қошларинг,
Ўйла срта-индин кунинг,
А­ҳтиёт қил ёшларинг!

Ксп ёшларинг босмас қадам
Боболар босган изда,
Яроқлиси саноқлидир,
Кспи тугар сттизда.

Ҳслу қуруқ гиёҳларни
Тортган, ичига тиққан,
Турли санчқи, игналардан
Томирлари толиққан.

Турли мараз, иллатлардан
Қалтирар қаричлари,
А­зилган, ксп хароб бслган,
Тугаб бслган ичлари.

Танасидан таралгайдур
Ҳар турли бадбсй ҳидлар,
Ҳар миллатда ортиб борар
Сснгги вабо — СЛИДлар.

Гиёҳвандлик бозорига
Бул кун осон борилар,
Ҳар сонис истеъмолда
Қоп-қоп қора дорилар.

Хароб ҳолда ётса ҳамки
Қанчалар мажруҳ-майиб,
Хумор тутиб, «қора ем»га
Қсл узатар букчайиб.

Томирларга турли-туман
Игналарни санчадур,
Билсанг сди, булар сони
Сафларингда қанчадур!?

Хумор тутиб ҳурпасдур,
Хуруж қилар асаблар,
Ларвойинг йсқ, қуриб борар,
Тугар наслу насаблар.

Бул фожиа сабаби ҳам
Оч нафсингга тақалар,
Ааҳот, афзал бслса инсон
Зотидан шул чақалар?!

Тутам слат сқига сен
Ваҳ, шунчалар асирсан!
Сескан, ахир ё, алҳазар,
Бунчалар бетаъсирсан!

Озор берар озуқалар
Ортасан ошқозонга,
Барг тутатиб, ичга тортиб
Луфлайдурсан ҳарёнга.

Бошда бу хил ҳунарларни
Ўрганасан аранг сан,
Сснгра бу хил ҳунарлардан
Қутулолмай гарангсан...

Қизлар қирқар сочларини
Қирқ кокил срмасдан,
Қанча қизлар — тайёр келин,
Чимилдиқни ксрмасдан.

Аш нигоҳлар тайёр турар
Бир ксришда ёқишга,
Баъзи куёв чора билмас,
Ҳатто, сзин боқишга.

Гул юзли ой чеҳраларни
Келинликка ссрмаслар,
Ксп ёшларинг куёвликка
Ўзни лойиқ ксрмаслар.

А тсй қилиб, уч кун стмай
Турли қилиқ, зардалар,
Сохта севги, ҳатто сохта
А­рур иффат пардалар!

Ҳаққа хиёнат смасму
Бундай қилиқ, соҳирлик?
Ўз шаънингни топташмасму,
Бундай сунъий зоҳирлик!

Кспдир, кимса кийим демас
«Кийим»ларни кийишлар,
Ссз талашар тушунтирсанг,
Йсқдир тилни тийишлар.

Тушунгали тоби йсқдир
Гап талашар басма-бас,
Ашларингга ёзадурман:
«Бу ҳолни қилманг ҳавас!».

Шундай ёшлар ҳам бор, алар
Тсғри йслдан тойишмас,
Дуо қилиб барчаларин
Кексалар ҳеч койишмас.

Аш авлодинг Яратганга
Содиқ бир авлод бслсин,
Содиқларнинг ҳар савобли
Соҳада сафи тслсин!

Ашларни деб бир кун ксздан
Ағилмасин ёшларинг,
Ашларга де: «Бузилмасдан
Бу ёшликдан ошларинг!».

Ашлик барча махлуқотнинг
Чиройли бир гул фасли,
Бул ёшликнинг бил қадрини
Қуримай инсон насли!

Абдуғофур Собир Мирзо

Манба: http://forum.islom.uz/smf/index.php/topic,1605.150.html

Qayd etilgan


Istak  31 Mart 2010, 15:26:27

Har lahzada bir ne'mat
Ortida zohir hikmat
Shukr, sabr anda jo
Gar topmasam bu illat

Qayd etilgan


shirin_a  16 Iyun 2010, 09:02:13

Assalomu alekum, bilasilami bettigi sherlani o`qib bir tanishim yodimga tushdi, u ham juda chiroyli sher yozardi lek uni uydegilari sher yozishni bekorchilik deb hisoblashardi. dindoshlar sizlar u do`stimga qanaqa maslahat bergan bo`lardila? :3 : )

Qayd etilgan


Habib  14 Dekabr 2010, 15:35:59

KERMA MANMANLIK BILAN

Kerma manmanlik bilan o'rnida turgan qoshni,
El sevar odamda bo'lgan sabr ila bardoshni,
Yo'lda joningdin aziz tut senga chin yo'ldoshni.
Yo'lga sol kelsa qo'lingdin aqli past beboshni.

Odam o'g'li bo'lmag'aysan bo'lmasa senda vafo,
El aro sharmandadursan bo'lmasa sharmu hayo,
Tozadillar kiryuraklar birla bo'lmas oshno,
Na qilay bunday ko'ngulni bo'lmasa unda vafo,
Saqlamas sandiqda hech kim qimmati yo'q toshni,


Nokerak bo'lma jahonda doimo darkor bo'l,
Bag'rida yayratgan eldan shod-minnatdor bo'l,
Gul kabi chehrang ochib yur, xalq uchun gulzor bo'l,
Qo'lga sanchilma tikandek, balki beozor bo'l,
Keksa ham hurmatlagay odobli bo'lgan yoshni,


Har kishi ko'ngli uchun ahmoqqa himmat aylasin,
Har kishi yaxshi kishilar birla suhbat aylasin,
Har kishi mayli halol mehnatda rohat aylasin,
To'kmasin, Chustiy, sevinch-la ko'zga to'lgan yoshni.

Kerma manmanlik bilan o'rnida turgan qoshni,
El sevar odamda bo'lgan sabr ila bardoshni,
Yo'lda joningdin aziz tut senga chin yo'ldoshni.
Yo'lga sol kelsa qo'lingdin aqli past beboshni.
El uchun qilsang ziyon toshlarga urgin boshni.


Manba : ZiyoUz

Qayd etilgan