Muallif Mavzu: Ikki og’iz so’zingiz kim uchundir HIDOYAT bo’lishi mumkin!  ( 16587 marta o'qilgan)

0 Foydalanuvchilar va 2 Mehmonlar ushbu mavzuni kuzatishmoqda.

Mahdiyah

  • HIDOYAT ALLOHDAN...
  • Global Moderator
  • Mega Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 5209
  • -oldi: 4920
  • Xabarlar: 4369
  • Jins: Ayol
  • Allohim! O'zingdan o'zgaga muxtoj qilmagin...
Assalamu alaykum va rahmatullohi va barokatuh.

Alloh bandani qalbini islomga burib qo’ymasa boshqalarni qo’lidan hech nima kelmaydi, xuddi shunday agar Alloh bandaning qalbini dinga moyil qilsa ham boshqalar nima desa ham (avval bu inson dunyodagi eng yomon inson bo’lgan bo’lsa ham) baribir DINga qaytadi, Allohni deydi, Rasulini deydi va ularni tanishga harakat qiladi.
Lekin mo’min mo’minning ko’zgusidir.
Bir birimizga amri-ma’ruf, nahiy-munkar qilmasak mo’minmiz deya da’vo qilishimiz notog’ri.
Kelin birodarlar bu mavzuda bir-birimizni Haq yo’lida yurishimizga sabab bo’lgan voqealarni joylaymiz. Shu bilan birga adashgan birodarlarimizni ham tog’ri yo’lga boshlaylik. Alloh Qodir Zot! Balki qaysidur bir birodarimiz biz sabab namoz boshlasa, biz sabab hijob o’rasa, biz sabab tazyiqlar bo’lsa ham hijobini yechmasa, biz sabab ilmga intilsa, biz sabab ko’p hayrli ishlarga urinsa.
BUNDAN KATTA MUKOFAT BORMI?

Mahdiyah

  • HIDOYAT ALLOHDAN...
  • Global Moderator
  • Mega Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 5209
  • -oldi: 4920
  • Xabarlar: 4369
  • Jins: Ayol
  • Allohim! O'zingdan o'zgaga muxtoj qilmagin...
Bu mavzuni ochishimga sabab ham o’zimni hayotim misol bo’ldi.
Bundan sal kam 5-6 yil avval man ham barcha qizlar qatori oddiygina o’zi bilan o’zi ovora qiz edim. Din nima? Islom nima? Namoz nima? … bular haqida deyarli o’ylamasdim. Dindorlarni hurmat qilsamda, ular bn qiziqmas, ishim bo’lmasdi.
Kimdur namoz haqida gapirsa “Xudo xohlasa o’qirman” dirdim man ham :)
Birovni gapiga quloq soladigan emasdim, o’z bilganimdan qolmasdim.
Oilamizdagilar orasida namoz o’qidiganlar bo’sa ham, man negadur namozga qiziqmasidim, aniqrog’i namoz o’qishni xohlamasdim.
O’zimga ko’p bahonalar topardim.
Bir kuni bir tanishim namoz haqida gapirdi, man har doimgidek “Xudo xohlasa o’qirman”, dedim. U darrov javob qaytardi “Alloh bandasi unga ibodat qilishini xohlidi, siz xohlashingiz kerak, Xudo xohlasa deb yurishingiz yaxshimas. Mani vazifam aytib qo’yish, chunki ertaga Qiyomatda manga “San shu inson bn gaplashgansanu namozni farzligini aytmagansan” deyiladi” deb tushuntirdi.
O’sha payt e’tiroz bildirgan bo’lsamda, yo’l-yo’lakay bu haqida oylab ketdim, uni gaplari hayolimni egallab oldi. 1 kun, 2 kun, 3 kun shu gap hayoldan hech ketmadi. Alloh qalbimga namozni soldi. Opamdan namoz qanday o’qilishini so’rab namoz boshladim.

Mahdiyah

  • HIDOYAT ALLOHDAN...
  • Global Moderator
  • Mega Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 5209
  • -oldi: 4920
  • Xabarlar: 4369
  • Jins: Ayol
  • Allohim! O'zingdan o'zgaga muxtoj qilmagin...
Bundan sal kam 3 yil oldin, ayni m’aruzalar tinglashga qiziqardim. Namozdan keyin, kitoblar orqali, internet orqali sekin asta dinimizdagi farzlar, sunnatlarni o’rgana boshladim.
Nima halolu nima haromligini aniq tushuna boshladim.

Bir kuni uylarni yig’ishtirib Hayrulloh Hamidovning ma’ruzasini eshitardim.
Mavzu: “Shayton alayhi la’naning  vasiyati” edi.
http://forum.ziyouz.com/index.php?topic=3636.msg171733#msg171733
Eshitardimu butun vujudim bilan dir-dir titirardim.
Bir gapi juda qattiq ta’sir qildi.

Hoy go’zal qiz?! Sen erkaklarning hushini oladigan katta kuchsan, sening islom ummati ichida katta vazifang bor. Senda barcha savollarning javobi mavjud, men orzularimni senga bog’laganman. Biz sendan erkaklarning mayilliklrini, qo’zg’ash va shaxvoniy ko’rinishlarini hulas, raqs, qahqaha, bedorlikni talab qilamiz. Azizam, ahir sening ro’zadorliging yetmayabtimi? Sen taroveh va kechalari ibodat bilan bedor bo’lishni bir tarafga qo’y.

Shu gaplarni o’ylayverib, o’ylayverib o’z ichimni yeya boshladim. Ko’zimga HIJOBdan boshqa narsa ko’rinmasdi.
Oxiri qat’iy qaror qildim. Nima bo’lsa ham hijobga kiraman.
Ishdan bo’shadim. Oxirgi oyligimga hijobga mos kiyim olmoqchi bo’ldim. Aksiga olib oylik berish cho’zillib ketdi.
Man esa borgan sari o’zimni qo’yishga joy topa olmasdim. Ko’chada yursam, xuddi hamma manga bo’ridek qarardi go’yo.
Xuddi ko’chada hamma libosdayu, man belibos yurayotkandek tuyilardi o’zimga.

Axiri oylik ham berishdi. Kechagiday esimda 22 min so’mim boridi. Chorsu bozoriga borib qidirib oxiri pulimga yarasha hijob oldim, ro’mol oldim.
O’SHA KUNI DUNYODAGI ENG BAXTLI INSON EDIM.
Bir-ikki qarshiliklarga qaramay hijobga kirdim.
Alloh guvoh 1 soniya bo’lsa ham bunga afsuslanmiman.
Allohdan haq yo’lda bardavom qilishini so’riman.
« So'nggi tahrir: 21 Avgust 2009, 16:08:17 muallifi Mahdiyah »

ЖАМШИДЖОН

  • Hero Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 31
  • -oldi: 398
  • Xabarlar: 945
  • Jins: Erkak
  • Assalomu aleykum!!!
    • FORUM.ZIYOUZ.COM
Bekobodlik bir birodarimiz tomonidan aytib berilgan hikoyani havola etamiz. Bu hikoyada mo’minlar uchun ibrat, hali ollohning ibodatiga kirmaganlar uchun yuksak bir hitob bor.
 
      Men deydi birodarimiz ushbu hikoyani so’zlab berar ekan. Bir necha yildan beri namoz o’qiman ollohning ibodatini qoyim qilaman. Payg’ambarimizning o’ziga yaxshi ko’rgan narsalarni  birodariga ilinmaguncha inson komil mo’min bula olmaydi degan so’zlarini eshitganimdan so’ng bor e’tiborimni yaqinlarimga qaratdim. Ko’rgan odamlarimga islomni ilina boshladim. Kimgadir ta’sir qildi kimdir so’zlarimni olmadi. Hidoyat ollohdan deyishadi. Tabiiyki chaqiruvning eng haqdorlari qo’shnilar hisoblanadi.
        Bir qo’shnim bor edi, yoshi 39 kirgan ollohning fazli bilan boy -  badavlat edi. Har yili kotta marakalar qilar, qorilarni chaqirar, va odamlarga  yordam berib turardi. Bu fazilatlari oldida u namoz o’qimasligi kimlargadir sezilmasada meni juda qiynardi. Qo’shnim bo’lgani uchunmi sal qattiqroq gapirishga haddim sig’ardi. Har ko’rganimda bilganlarimni ilinardim unga, ammo qo’shnim  nuqul bir gapni aytib meni go’yoki mot qilardi. Namoz o’qiyman mincha qo’ymaysiz qo’shni boshqalarga o’xshab qarib – qaltayib o’qiyman demiyabmanku, mana kurasiz 2 oydan so’ng qirq yoshimni nishonlay zo’r to’g’ilgan kun qilib beray ertansiga ertalab bomdod namoziga siz bilan chiqmagan erkak bo’lmasin. U so’zlariga o’rganib qolgan bo’lsamda qo’shnimning ollohning baytiga chaqirishga davom etaverardim.
          Usha orziqib kutilgan dam ham yetib keldi. To’g’ilgan kun zamonaviy til bilan aytganda Yubileyning dabdabali o’tgani haqida eshitdim. Kamida 20 marotaba to’g’ilgandan kundan keyingi eng asosiy kunni eshitganim bois ertalab turib qo’shnimning oldiga chiqishga bel bog’ladim. To’g’ilgan kunga shariat ro’xsat bermagani uchun bormadim, ammo kechqurun qo’shnimning eshigini taqillatib, ertani unutmanga deb qo’ydim, ozgina ichganidanmi uning yuzida rozilik alomati sezildi. mayli mayli esimda ertaga ertalab hozirgina mehmonlarni chiqarib yuborgandim dediyu kirishga hozirlandi. Men uydan uzoqlashganim bois ohirgi gapi elas – elas eshitildi, lekin sal boshim og’rib turibdida, mana shu ohirgi gap yuragimni o’rtasi tishib o’tgandey bo’ldi. Unga qarab tasalli bermoqchi edim ammo kirib ketgan ekan ha endi ichganda boshi og’risa ertaga tarqab ketadi degan o’y ila uyga qaytdim.
        Uhladim tushimda qo’shnimni  ko’ribman emishki sahroda yurganmishmiz ikkimiz juda chanqab ketibmiz qani endi suv ko’rinsa edi degan orzu bilan uzoq yuribmiz va nihoyat sahro o’rtasida buloq ko’rinibdiyu ikkalamiz yugurib ketibmiz, men birinchi bo’lib yetib borganimdan so’ng qo’shnimni o’ylamay suv icha ketdim ichib qonib bo’lgach qo’shni iching deb orqaga qarasam qo’shnim yo’q edi eyi qayoqqa ketdi ekana deb turganimda uyg’onib ketdim. Tursam soat 3 ham bo’lmagan edi. Yonimda ayolim yotardi. Payg’ambar alayhi salom yomon tush ko’rsalaringiz birovga aytmalaringiz o’qtirganlari bois uyg’onib ketgan ayolimga ham bu tushni aytmadim, chap tomonimga tuflab qo’yaverdim, lekin bu yog’iga uyqu kelavermadi. Sekin tashaqariga chiqdim yurdim hayolimdan usha mashg’um tush ketmasdi, soat uchda qo’shnimni chaqirish qanday bo’lar ekan yo’q olloh asrasin olloh jonimni omon qilsin ertalab hudo hohlasa bomdodga chiqamiz didimu uyga kirib ketdim.
          Ikki soat o’tmasdan eshik taqqillayotganini eshitib uyg’ondim, chiqsam qo’shnimning ayoli turardi. Yig’layverganidan ko’zlari shishib ketgandi, qo’shnijon erim ikki soat oldin qattiq og’rib qoldi. Doctor chaqirgani bolalimni turg’uzgunimcha kasali battar bo’ldi. Bolalarim doctorga borishga endigina tayyorlanishayotgan edi, erim omonatini topshirdi, soatga qarasam roppa – rosa to’rt bo’lgandi. Men bu hotindi so’zlaridan gangisib qoldim, chunki usha payt bomdod to’rtdan besh daqiqa o’tganda kirardi. Subhanaolloh olloh taolo bu bandasini bomdod vaqtiga kirib borishiga ham yo’l qo’ymabdi. Subhanaolloh qirq yoshli to’yimni o’tkazamanu ertansiga bomdodga chiqaman degan odam aynan bomdod kirishi arafasida jon berishi qayerdan ham bilsin. Subhanaolloh tushimda ayolimga aytmasam ham olloh taolo bu bandasiga o’lim farishtasini aynan usha vaqtda junatib bo’lgan ekan.


             Hikoya shu yerda tugaydi. So’zlamoq bizdan, ibrat sizdan, hidoyat esa yolg’iz ollohdan. Pok Parvardigorimiz o’zi hidoyatga boshlamasa bandasining imkonida faqat dinga chaqirmoq borakan holos. Endi o’zimizning hayotimizga nazar solib ko’raylik o’zimizning amallarimizni bir taftish qilib ko’raylik . Abu hanifa rahmatulloh alayh: o’z farzandlariga pand nasixat qilib shunday degan ekanlar. Bolam bilki Olloh mo’minga amalni farz qildi. Olloh kofirga Iymonni farz qildi. Olloh munofiqqa samimiylikni farz qildi.

Ko’nglim toza man musulmonman deb yurganlar mazg’abimiz asoschisi Imom Abu  hanifaning so’zlariga quloq ossinlar. U zot agar mo’min bo’lsangiz sizga Olloh amalni farz qildi dimoqda. Agar faqar ko’nggil bilan isha bitadi dimoqchi bo’lsanggiz bilinki sizni hukminggiz kofir bo’lib qolishi mumkin. Agar nifoq alomatlari sezila yotgan bo’lsa samimiy bo’ling o’zingizni aldamang. Olloh taolo chegaraga olib kelib joningizni olishi mumkin. Hammaga ollohdan Tavhid va Hidoyat so’rab qolamiz. OLLOHU AKBAR OMIYN         

Mahdiyah

  • HIDOYAT ALLOHDAN...
  • Global Moderator
  • Mega Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 5209
  • -oldi: 4920
  • Xabarlar: 4369
  • Jins: Ayol
  • Allohim! O'zingdan o'zgaga muxtoj qilmagin...
Bu hikoyani avval ham forumga joylagandim.
Bu mavzuga ham ta'luqli deb bildim.

Ka’baga bir odim

Juma kuni edi. Yomg’ir savalab turibdi. Masjid xonaqohi bilan ayvoni qavmga tirband to’la, odamlar asta-sekin hovliga tosh boshladi. Yer esa, shilta. Shunday holda mav’iza tinglandi, shunday holda sunnat o’qildi, hutba tinglandi. Lekin imom baribir imom-da, qavmning yomg’irda shalabbo bo’layotganidan qayg’uda edi. Xutbani tugatar tugatmas, xonaqoh bilan ayvondagilarga murojaat qildi:
-Birodarlar, bir saf-bir saf oldinroqqa jilinglar, tashqarida qolganlar panaga kirib olishsin.
Olamon sal-pal siljigan bo’ldi, ammo aksaran qimir etmadi. Imom gapini yana takrorladi. Yana ko’plar o’tirgan bo’yi o’tiraverdi. Imom bu safar mo’minning jon joyidan ushladi:
-Birodarlar, sal-pal Ka’baga yaqinroq kelinglar axir…-dedi.
Olamaon gur-r-r etib oldinga siljidi.

Musulmonlar Taqvim kitobi. 2000 yil. IV chorak
« So'nggi tahrir: 21 Avgust 2009, 16:20:03 muallifi Mahdiyah »

Mahdiyah

  • HIDOYAT ALLOHDAN...
  • Global Moderator
  • Mega Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 5209
  • -oldi: 4920
  • Xabarlar: 4369
  • Jins: Ayol
  • Allohim! O'zingdan o'zgaga muxtoj qilmagin...
Umra sabog’i

Bu voqeani mimomlardan biri so’zlab bergan edi: “Har uch-to’rt yilda Umra ziyoratiga borishni odat qilgandim. Navbatdagi safarim har doimgilaridan boshqacha bo’ldi. Barcha ziyoratchilar kabi hamma amallarni to’la-to’kis ado qildim. Ramazon ro’zasi bilan jismim, Umra mallari bilan ruhim yengillashganini dildan his qilib turardim. Ayniqsa, Payg’ambarimiz sallallohu alayhi va ssalamning qabrlarini ziyorat qilar ekanman, u yerdan taralayotgan muattar bir hid kishi ruhiyatiga boshqacha ta’sir ko’rsatardi…
Birdan uyga qaytish oldidan mana shu muattar hid taratayotgan mushki anbardan albatta olib ketaman, degan fikr xayolimga keldi. Chunki bu hidga juda sarmast bo’lib qolgan edim. Safarimizning oxirgi kunlari uyga, qo’ni-qo’shni, qarindosh-urug’ va birodarlarga esdalik sovg’alari olish uchun rastalar yoniga bordim. Olmoqchi bo’lgan narsalarim ichida menga mushki anbar muhim edi. Uni barcha rastalardan astoydil qidira boshladim. Lekin hech bir mushk unga o’xshamasdi. Nihoyat bir yamanlik do’kondordan: “Assalomu alaykum, kechirasiz, sotayotgan mushklaringiz orasida Payg’ambarimiz sallallohu alayhi va sallamning qabrlari atrofida taralayotgan mushkdan bormi?”, deb so’radim. U esa ajablanib shunday dedi: “Siz Payg’ambarimiz alyhissalom haqlarida hech narsa bilmas ekansiz, borib yaxshilab o’rganing!”
Bu gapdan hangu mang bo’lib qoldim, o’rtamizdagi suhbat arab tilida bo’layotgani uchun unga yaxshi tushuntiraolmadim shekilli, deb o’yladim. Uni gapi meni juda ajablantirganidi. Shunda men unga Qur’oni karimni yod olganimni va bir masjidga imom ekanimni ham aytdim. U baribir yana o’sha: “Siz Payg’ambarimiz alyhissalom haqlarida hech narsa bilmas ekansiz, borib yaxshilab o’rganing!” degan gapni takrorlardi. Baribir hech nimaga tushunmadim.
Shunda u : “Birodar, siz aytayotgan mushk sotuvda yoq, bo’lmaydi ham. U zotning qabrlari yoniga hech qanday mushk sepilmaydi. Balki bu hid Payg’ambarimiz sallallohu alayhi va sallamning hidlari bo’lib, o’n to’rt asrdan buyon shu xushbo’ylik taralib turadi…”
Bu gapni eshitib o’zimdan uyalib ketdim. Ha, bu men uchun Umra ziyoratidan topgan eng katta hikmat va haqiqat edi. Menimcha, bu mo’jiza dunyoning biror nuqtasida uchramasa kerak.
Shundan buyon masjidlar atrofida mushk olayotgan kishilarning o’zaro suhbatlarini eshitib qolsam, yamanlik sotuvchining so’zlari esimga tushaveradi: “Siz Payg’ambarimiz alyhissalom haqlarida hech narsa bilmas ekansiz, borib yaxshilab o’rganing!”

Nurali Rizaqulov
Musulmonlar taqvim kitobi 2006 yil II chorak

Mahdiyah

  • HIDOYAT ALLOHDAN...
  • Global Moderator
  • Mega Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 5209
  • -oldi: 4920
  • Xabarlar: 4369
  • Jins: Ayol
  • Allohim! O'zingdan o'zgaga muxtoj qilmagin...
“RAMAZONNI TO’XTATMA”

Sh’abon oyi oxirlab, muborak Ramazonga bir-ikki kun qolgan, Xayriniso yeti yoshli qizi Mehrinisoga Ramazon oyi fazilatlarini o’rgatib o’tirardi.
- Ishqilib, ikkivoning olim bo’lib ketmasang edi, - degan kesatiq eshitildi. Qizaloq ostonada mastligidan chayqalib turgan otasini ko’rishi bilan qo’rqibgina qo’shni xonaga o’tdi.
Erining oyoq kiyimlarini yechishga ko’maklashar ekan, Xayriniso bo’g’zida turgan alamni chiqarmaslikning ilojini topmadi:
- Ramazonga atigi ikki kun qolgan bo’lsa, bu nima ahvol? Odamlar muborak Ramazonni qanchalar intiqlik bilan kutadi. Sizda Allohdan zarracha qo’rquv, insof bormi?
- Ey, tovuqmiya xotin! Sen menga musulmonchilikni o’qitma! Ramazonda umuman ichmaslik kerakligini bilaman. Shu sabab bugun rosa to’yib ichib oldim. Bir oy ichmasdan yurishning o’zi bo’ladimi?
Xayrinisoning lablari pichirladi:
-Astag’furulloh!..
Muborak Ramazon boshlandi. Barcha musulmonlar qatorida ota, ona va qiz ro’za tuta boshlashdi. Oilada doimgi urush-janjal yo’q, tinchlik-totuvlik va xursandchilik. Ota ishdan vaqtida qaytadi. Birgalikda iftorlik qilishadi. Ammo namozga ona bilan qizigina turishadi.
Ota onasidan keyin ham joynamozdan turmay, nimalarnidir pichirlayotgan yolg’izgina qiziga mehr bilan termulib o’tiraverardi. Har kuni takrorlanayotgan bu holat unga erish tuyuldi. Endigina yeti yoshga to’lgan qizning nimalar deb zorlanayotganiga qiziqardi.
Ramazonning so’ngi kunlaridan birida ota qizining joynamoz ustida o’ksinib-o’ksinib yig’layotganidan cho’chib sekingina yaqinlashib quloq tutdi. U yig’lab-yig’lab duo qilardi: “Allohim, Ramazonni to’xtatma… Dadajonim ichmasin… Ramzonni to’xtatma… Ramzonni to’xtatma…”
Ayolining yoniga qaytgan er titrab zorlanib dedi: “Xayri, endi ichmayman. Manga ham namozni o’rgat!”ERTASIDAN BU MO’JAZGINA XONADONDA YAN BIR JOYNAMOZ TO’SHALDI.

(Gulbahor Abdulloh qizidan)

Mahdiyah

  • HIDOYAT ALLOHDAN...
  • Global Moderator
  • Mega Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 5209
  • -oldi: 4920
  • Xabarlar: 4369
  • Jins: Ayol
  • Allohim! O'zingdan o'zgaga muxtoj qilmagin...
Bir yigit shunday hikoya qiladi: “Juma tongida onajonimning: “Bugun muborak kun, vaqtli turib ibodatingni qilgin,” degan ovozidan uyg’onib ketdim. O’rnimdan turarkanman, ko’rgan tushimni esalshga harakat qildim. Tushimda mashinani tez haydab ketayotgan ekanman. Birdan ro’paramda ikki yo’l chiqdi. O’ng tomondagi yo’ldan shundayin bir nur taralardiki, hayratda qoldim. Qay tomon yurishni bilmay turganimda onajonim uyg’otib yubordilar.
Namozdan keyin nonushta qilgach, ishga jo’nadim. “Yaxshi borib kel o’glim! Doimo Allohni yod et. Hech esingdan chiqazmaginki, doimo u Zot sening madadkoring bo’ladi”, deya fotiha berdi onam.
Boshlig’im Baxtiyor aka juda jiddiy, salobatli kishi. Birinchi ko’rganimda u kishini oldilarida ozgina dovdiradim ham. G’alati odam ekan, birovni xafa qilmaydi, maqtamaydi ham. Nima demoqchi ekanini ko’z qarashidan bilaman. Yo’lda ketar ekanmiz, Baxtiyor aka peshin payti uchrashuvi borligini tayinladi. “Xo’p” deyishimga qaramay, meni “Bugun juma, xo’jayinni uchrashuvga olib borsam, juma namoziga ulgurmay qolaman, endi nima qildim?”, degan o’y qiynay boshladi.
Belgilangan uchrashuvga boorish uchun ketayotganimizda oldimda turgan manzarani ko’rib, hayratdan yoqa ushladim: “Axir bu tushimdagi yo’llar-ku! O’ng tomondagisida masjid, to’grida keti ko’rinmas yo’l…”. odamlar masjid tomon oqib ketayotir. “Allohim menga madad ber! Nima qilay, moshinani masjid tomon buraymi, yoki xo’jayinni manziliga olib boraymi?!” “Yo Parvardigorim, O’zing meni qo’lla”, deya moshinani masjid tomon burdim. Baxtiyor aka xayron bo’lib: “Qayoqqa yurding, to’g’riga ketishimiz kerak-ku?”, dedi. Men: “Baxtiyor aka, bugun juma, shundoq juma namozini o’qib chiqay”, deganimni bilaman u kishining rangi o’zgarib ketdi: “Jinni bo’lganmisan, soat birda muhim uchrashuvim bor”. Bor kuchimni to’plab: “Baxtiyor aka, mana kalit, men jumaga kech qolamay”, degancha masjid tomon yugurdim. Yelkamdan tog’ ag’darilganday yengil bo’ldim, ta’riflashga til ojiz.
Azon aytildi, safga qo’shildim. Ko’zlarim hech narsani ko’rmas, quloqlarim eshitmas edi. Xuddi Rabbimning qarshisida yolg’iz turgandek edim. Bu halovatni tushuntirib berish qiyin.
Namozdan keyin ko’zlarimda yosh bilan duo qildim: “Ey, Allohim, meni hech qachon ikki yo’l orasida qoldirma, O’zing to’g’ri yo’ldan adashtirma! O’zingdan boshqaga muhtoj qilma!”Duodan keyin o’zimga kelib, sal narida o’tirgan kishiga ko’zim tushdi. Qo’lidagi uzuk tanish edi. Hayajon ichra uning yuzlariga boqdim. Ne ko’z bilan qarayki, u boshlig’im Baxtiyor aka edi. Juma ayyomi bilan qutlab, meni quchog’iga oldi…”

(Musulmonlar taqvim kitobi 2006 (hijriy 1427) IV chorak)

Bayern M

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 20
  • -oldi: 39
  • Xabarlar: 38
  • Jins: Erkak
Bu mavzuni ochishimga sabab ham o’zimni hayotim misol bo’ldi.
Bundan sal kam 5-6 yil avval man ham barcha qizlar qatori oddiygina o’zi bilan o’zi ovora qiz edim. Din nima? Islom nima? Namoz nima? … bular haqida deyarli o’ylamasdim. Dindorlarni hurmat qilsamda, ular bn qiziqmas, ishim bo’lmasdi.
Kimdur namoz haqida gapirsa “Xudo xohlasa o’qirman” dirdim man ham :)
Birovni gapiga quloq soladigan emasdim, o’z bilganimdan qolmasdim.
Oilamizdagilar orasida namoz o’qidiganlar bo’sa ham, man negadur namozga qiziqmasidim, aniqrog’i namoz o’qishni xohlamasdim.
O’zimga ko’p bahonalar topardim.
Bir kuni bir tanishim namoz haqida gapirdi, man har doimgidek “Xudo xohlasa o’qirman”, dedim. U darrov javob qaytardi “Alloh bandasi unga ibodat qilishini xohlidi, siz xohlashingiz kerak, Xudo xohlasa deb yurishingiz yaxshimas. Mani vazifam aytib qo’yish, chunki ertaga Qiyomatda manga “San shu inson bn gaplashgansanu namozni farzligini aytmagansan” deyiladi” deb tushuntirdi.
O’sha payt e’tiroz bildirgan bo’lsamda, yo’l-yo’lakay bu haqida oylab ketdim, uni gaplari hayolimni egallab oldi. 1 kun, 2 kun, 3 kun shu gap hayoldan hech ketmadi. Alloh qalbimga namozni soldi. Opamdan namoz qanday o’qilishini so’rab namoz boshladim.

Alloh rozi bo'lsin, juda ham o'z vaqtida to'g'ri aytilgan so'zlarni aytgan ekan tanishingiz. Alloh sizdan va o'sha tanishingizdan rozi bo'lsin.

Ansora

  • Mega Member
  • *******
  • Rahmat
  • -aytdi: 12698
  • -oldi: 12894
  • Xabarlar: 19275
  • Jins: Ayol
Alloh, uning yo'liga da'vat etishga sabab bo'lgan misralarni yozgan barchadan rozi bo'lsin. Maqol borku: Yaxshi gap bilan ilon inida, musulmon dinidan chqadi, degan. Ham dinni tamsil etishning yana bir yo’li, odob-ahloq bilan ajralib turishimizdir. Bir yerda o'qigandim: "Olloh sevgan qullarigagina O'zidan bahs ettiradi". Rostanam shunday, biz insonlar orasida ham bunga o'hshash voqealar bor, masalan farzandimiz bo'lgandan keyin hamma uni maqtab gapirsin istaymiz. İlk oshiq bo'lgan vaqtimiz tinmay sevgan isnonimiz haqida gapirgimiz kelaveradi. Qolaversa Olloh ishqi hech narsaga o'hshamaydi.
Universitetda o'qib yurgan paytlarimiz, bir domlamiz Saodat opa, edi ismlari, "men insonlardan hech qachon nafrat etmaganman, qanday qilib nafratlanay, chunki butun insonlarda Ollohdan zarra bor, der edi. Bu so'zlar meni ko'p o’ylantirdi,  vaqti kelib u kishining nima demoqchi ekanliklarini anglab yetdim. Gapirayotganda ko'ngilga diqqat qilish kerak, zero Yaratgan "Bir kishining qalbiga ozor bergan kishi menga ozor bergan hisoblanadi, chunki bandalarim meni qalblarida saqlaydilar" buyurgan ekan.
Bir o’rtog’im bor edi, o’zi Rus, otasi bolaligida sirozdan o’lgan, ona kecha-kunduz fabrikada ishlar, akasi esa ichkiga berilgan edi. Qiz bechora na shirin so’z nada oilaning shafqatini ko’ragn biri edi. Vaqti kelib bizning oilalarimizni, dinimizni tanidi, Ramazonni, Hayitlarni biz bilan birga o’tkazdi. Laylatulqadr kechasida iymon keltirib, oilasidan yashirincha bo’lsa ham musulmon bo’ldi. Keyinchalik musulmon biriga turmushga chiqdi endilikda ikki farzandi bor, Xudoga shukr bahtiyor. Qizning dinimizni tanlashiga sabab, faqatgina O’zbekchilik emas, dinim menga amretdi degan, tushunchalar bilan unga yo’l-yo’riq ko’rsatganimiz bo’ldi.  Olloh barchamizni Payg’ambarimiz, sahobalarining odob-ahloqi bilan ahloqlandirsin insholloh…

siddiqa

  • shunday dardlar borki,tasallisi faqat iymondadir .
  • Super Member
  • ******
  • Rahmat
  • -aytdi: 1879
  • -oldi: 2405
  • Xabarlar: 1798
  • Allohim hulqimizni chiroyli qil !!!!
 :as:

Bir Birodarimning so'zlarini haliyam esliyman ,alloh undan rozi bn ,u har bir yahshi "so'z hidoyat bo'lishi mm ,hattoki aqlini ishlatgan o'zga din vakillari uchun BISMILLAHIR ROHMANIR ROHIM so'zinig o'zi hidoyatdir ,uni tushuntitirib bersangiz ,inshaALLOh ularning tilidan tavhidni eshitasiz."haqiqatdan Mehribon va rahimli alloh nomi ila deb boshlanuvchi bu so'zlar allohning rahmon va Rahim ismlarini qanchalik buyukligini ,Alloh rahmon ismi ila butun yaralgan olamlarga mehribonligini va rahim ismi bn faqatgina mo'minlarga ,qiyomat hech kim yordam bera olmaydigan kunda u ismining mo'jizalarini ko'rsatar ekan .

Mahdiyah

  • HIDOYAT ALLOHDAN...
  • Global Moderator
  • Mega Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 5209
  • -oldi: 4920
  • Xabarlar: 4369
  • Jins: Ayol
  • Allohim! O'zingdan o'zgaga muxtoj qilmagin...
Жажжи даъватчи
 
    Ушбу вокеани менга шайх, Жалил Содик айтиб берган эдилар.
Шайх бир куни мендан сўраб колдилар: “Дунёдаги энг жажжи даъватчи кимлигини биласанми?”.
- Мен: “Ха, у Исо ибни Марямдирлар, алайхиссалом”. 
- Шайх: “Йўк, мен замонамиздагини сўраяпман?”
- Мен кизиксиндим: “Хўш, ким экан у?”
- Шайх: “Ундок бўлса, кулок сол”, дедилар-да, хикояларини бошладилар.
“Менинг бир кариндошим бор. Аллох дунё эшикларини унга кенг очиб кўйган. Молу-давлат деганлари окиб келган. Одамлар орасида бойлиги туфайли, жуда обрў-эътибор топган. Хамма нарсада омади чопган, магар Аллох билан алокасидагина омадсиз... У Зотдан умуман узилган. Намоз нималигини билмайди. Гарчи, сог-саломат жисм ва мўл ризк  эгаси бўлишига карамасдан (!), масжид эшигини кокишни хаёлига хам келтирмайди...
Бунинг устига, Аллох унга ёкимтойгина ўгил фарзанд хам ато этган. Болакай эндигина олти ёшга тўлиб-тўлмаган, хали мактабга хам бормаган. Лекин, шу ёшидаёк, Аллох таоло унда кўпгина бошка болалардан фаркли равишда, кўркамлик, аклу-заковат, фасохат ва хаё-одобни жамлаб кўйган.
Бир куни у дадасининг олдига кириб келди. Дада, кўлида телевизорнинг пулти, у каналдан бу каналга айлантириб ўтирарди. Телевизор олдида кўп ўтирганидан, кўзлари толиккан, чарчаган, хаёллари хам тўзгиган, паришонхотир... Кириб келганда, боланинг юзлари хўл, сочларидан сув томчилаб турарди, жажжи кўлчалари тирсагигача шимарилган, улардан хам сув томиб турибди... У келди-да, дадасининг олдида тўхтади. Унга болаларча тикилди. Бокишида, дадасига нисбатан норозилик аломатлари юзидан билиниб турарди!
Дадаси унга караб: “Э-э-э, саломат бўсинлар! Шу кетишларида, Худо хохласа, каерга йўл олдилар энди?!” деди, хазилнамо охангда.
Шунда болакай ўзининг чучук тилида гапира кетди: “Машчитка кетямман, одамлай бийан, йомоз ўкигайи......йамозхой-йай бийан.. Мен, шизза ўхшайан йахудий маш-ман... Шизш-чи-и, дадажон, йахудийшиз... Йамоззи йахши кўймейшиш...”   (яъни, “Мен масжидга кетаяпман намоз ўкигани, намозхонлар билан. Мен сизга ўхшаган яхудий эмасман, сиз-чи, дадажон, яхудийсиз, намозни хуш кўрмайсиз”).
Дададан совук тер чикиб кетди...
-Б-б-болам, бу нима деганинг?!- деди,  ўзини йўкотаёзган алфозда.
-Ха тўгйида, йима! (яъни, ха, тўгрида, нима)- деди-да, ўгирилиб, чикиб кетди...
Дада анграйганча, шу холида, кичкинагина гўдак ўгли юзига тушириб кетган иймоний зарбаларнинг таъсиридан ўзига келолмай анчагина ўтирди. Гарангсиган куйи, уй ичида тентираб юрди. Кейин эса, сабрсизлик билан унинг келишини кута бошлади...
Бирдан эшик секин очилди-да, болакай кириб келди.
-Нимага кеч колиб юрибсан..?!
-Айттиму, дада, одамйай бийан йомоз ўкигани бойамай деб. (яъни, айтдим-ку, дада, одамлар билан намоз ўкигани бораман деб).   
   Ð”адаси касам ичиб айтадики, Аллох шу болани кандайдир, химоя килиб тўсиб турарди. Жуда катиккўл ва жахлдор бўлишига карамасдан, унга каттик, ёмон муомала килишга ёки кўл кўтаришга, жилла курса, уришиб-сўкишга хам журъат килолмасди...
 
* * *
Шу алфозда орадан роппа-роса икки йил ўтди...
Шайх хикояни давом эттирадилар: “Бир куни кўчага ўйнагани чикиб кетган бола кеч колди…Хавотирга туша бошлаган даданинг жазаваси кўзий бошлади. Энди кўчага кидиргани чикмокчи хам эдики, эшик гийкиллаб очилди…Ва...
 -Каерларда юрибсан? Сени излаб хаммаёкни караб чикдик….Кидирмаган хонамиз колмади...Сиз жаноби олийларини топиш учун, энди мелисаларга хабар беришимиз колувди!!!
 -Дада...дада...Сиз тушунмейшиз... Дада, сиз йахудийшиз...Шиз йамоззи яхши кўймейшиз! Мен кеч коганим йўк...Ўйнадим, кейин шом йаможини ўкидик...Кейин, кейин кўшшимиз Абдийазиз ака бийан гапйашиб туйдик азгийа...Ундан кейин, уйга тўгйи кейамман...Кеч коганим йй-Ñž-ўк, дада... (яъни, дада, сиз тушунмайсиз. Сиз яхудийсиз. Сиз намозни яхши кўрмайсиз. Мен кеч колганим йўк. Ўйнадим. Кейин шом намозини ўкидик. Сўнгра, кўшнимиз Абдулазиз ака билан бироз гаплашиб колдик. Ундан  сира тўгри уйга келаяпман. Кеч колганим йўк, дада)
Дада шундай дейди: “Шу топда ўзимни ушлолмай колдим, кўз ёшларим ёнокларимга окиб туша бошлади...Качонгача бу гафлат??! Качонгача бу каби бегубор, соф мавъизаларни кабул килсамда, гунохлар зулмати ичра юришимда давом этаман??! Аллох таоло гўдак тили билан гапиртириб турибди-я Хакни??!...
Шайх сўзида давом этади....
Валлохи (Алллохга касам), уни шу вактгача хеч ким бунчалик таъсирлантира олмаганди. Гарчи, болакайнинг онаси солиха аёл бўлиб, кўп марталаб эрининг хидоятга келишига харакат килган бўлсада, бу уринишлар самарасиз кетганди  Лекин, Аллох бирон ишни ирода килса, албатта, у иш амалга ошгувчидир!...
Дада сўзида давом этади: “Узок хаёлларга чўмиб, ўйланиб колдим.. Аллохнинг хайбати тушган эди менга…Аллох калбимга Ўзидан бўлган кўркув билан бирга мухаббат ташлаганди... Менда авваллари, бунака холат хечам бўлмаганди!....Узок вакт сукутга кетиб, ўйланиб колдим... Хаммаёк сукунатга чўмгандек эди гўё... Бу сукунатни хуфтон намозига чакирган Хакнинг товуши бўлиб юборди...Бу товуш, ёнимиздаги, охирги марта качон борганимни эслолмайдиганим,  масжиддан таралаётган азон товуши эди!
Менга тикилиб турган ўглимнинг нигохи, гўёки: “Дадажон, кўлимдан тутинг, кетдик, Аллох сари бирга йўл оламиз!” деяётгандек эди. Сакраб турдим…Тезда тахорат олдим ва калбимнинг ич-ичидан келаётган кўз ёшларим ёнокларимдан куйилганича, ўглимни кўлимга кўтариб олиб, масжидга йўл олдим. 
Масжидга кадам кўйишим биланок, ўглим шодлигидан, кўлимдан ерга тушиб, худди,  учиб кетгудек бўлиб югуриб кетди. Йўлида учраган намозхонга караб:
 â€œ-Бу менинг дадам! Ахмад амаки, каранг бу дадам бўладилар!...Фахд амаки, мана мени дадам... Дадам...Дадам...Дадажоним..” дер эди шошилиб.
Жажжи даъватчининг намозхон дўстлари келишиб, унинг дадасини намоз неъматига мушарраф бўлгани ва кўп йиллардан сўнг, нихоят, масжидга кайтгани билан табриклашар, муборакбод этишарди.
 
* * *
Шайх айтадилар!: “Валлохи, бир вактлар, кибр ва бахиллик зохир бўлиб турган, юзини губор коплаган  кишидан,  нур ёгилиб турган, очик юзли инсонга айланган ўша кишини кўрдим… Юзини чиройли килиб кўйилган сокол безаб турарди... У билан сухбатлашиб ўтирар эканмиз, у, хар жума эрталабдан туриб олиб, типирчилаб, онасидан жума намозига чикиш учун, гусл килдириб, хушбўйликларни суриб кўйишини талаб килиб турадиган ўгли хакида сўзлар эди...
Сўзларини давом эттириб, шайх яна шундай дейдилар: “Болакайни хам кўрдим. Кўчада, болалар билан югуриб, терлаб-пишиб, ўйнаб юрибди. Ўзимча фикр килдим: “Биз катталар, ёши улуглар, даъват майдонида сусткашлигимиз сабабли, омадсизликка учраб турганимизда, шу ўйноклаб юрган жажжи даъватчи  биздан кўра илгоррок ва омадлирок эмасми?!...”
 
* * *
Сўнг.. Аллох азза ва жала бирон ишни ирода этса, уни амалга ошиш сабабларини албатта, пайдо килади. Аллох Ўзининг ибодатида улгайтирган ва Ўз хифзу-химоясида саклаган болакай кандай  хам ажойиб, шундай эмасми?
Ўйлаб колади, киши.  Ичимиздаги айрим оталар, кун келиб, фарзандлари уларни масжидлар сари етаклашларини кутиб ўтирибтиларми?... Кайтанга, хайрли ишларда улар фарзандларига етакчи ва кўмакчи бўлишни ўрнига-я?.. Ёки бу кетишда, таълим-тарбия тушунчалари ўзгариб, фарзандлар оталарни тарбиялашга ўтиб колинадими?...
Афсусуки, орамизда канчалар ибратлар бору, лекин, жуда кам ибрат оламиз!..
Манба:  Интернетдаги “Сойдул фавоид” сайти. www.saaid.net
Муаллиф: Мусо Мухаммад Хажжод Аз-Захроний.
Мутаржим: Вадуд Ахмад.
1423 йил, сафар ойининг 20-си, 2003 йил, 22-апрел

ЖАМШИДЖОН

  • Hero Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 31
  • -oldi: 398
  • Xabarlar: 945
  • Jins: Erkak
  • Assalomu aleykum!!!
    • FORUM.ZIYOUZ.COM
Allohga tavakkul

 Allohga tavakkul va Allohga bog‘lanishning turli yo‘llari bor. Ammo inson musibatga tushib qolganida,  xaqiqatan ham tavhid  mohiyatini tushanadi. Toshkentlik jurnalist Birodarimiz tomonidan aytib berilgan  bir xikoya bunga yaqqol misol bo‘la oladi. Keling ushbu voqeani uning o‘zidan tinglaylik.
 â€œ90 yillarning oxirlari edi. Men mustaqillik maydoni tarafdagi markaziy nashrlardan birida ishlardim. Endi-endi gazeta sahifalarida maqolalarim chiqayotgani olinar edi. Nomimni gazetada ko‘rganimda o‘zimni qo‘yarga joy topa olmaganim uchunmi? Ko‘pincha kechki navbatchilikka ham qolardim. Bir kuni ana shunday navbatchilik tugagach, soatga qaradim. Gazetani tungi soat ikkilarda yopdik. Tabiyki uyim nashriyotdan ancha olis bo‘lgani uchun, metro yuradigan vaqtgacha navbatchilar xonasida qolishim kerak edi. Ammo nimagadur sekin ko‘chaga chiqib uyga qaytishga qaror qildim. Toshkent ko‘chalari yorug‘, Xudoning yordamida yetib olamanda deb yo‘lga tushdim. Uyimizning oldida kattakon jarlik o‘tgan. Ana shu jarlik bo‘yiga yetib qolganimda, aniqrog‘i uyimizga 1 kilometr masofa qolganida,  yo‘lda ikkita yigit o‘tirganini ko‘rdim. Ichimdan bir nima o‘tdi, ammo Xudoga tavakkal dedimda. Ularning oldidan o‘ta boshladim. Xaligi ikki ovlon asta o‘rnidan turdi. Orqamdan yo‘lga tushishdi. Men hech narsani sezmagandek yo‘limda davom etaverdim. Shunda ularning biri:
– Ho‘v og‘ayni, sigaret bormi?, -dedi. Men tabiyki:
– Yo‘q, -degan javobni berdim. Ularning niyati buzuq edi. Yarim yo‘lga yetganimizda, hammamiz to‘xtadik. Notanish yo‘lchilar menga o‘zlarini tanishtirishdi. Malum bo‘lishicha,  ularning biri kechqurin ko‘chaga chiqishi taqiqlangan bezorilardan biri ekan. Buni u menga faxr bilan aytdi. Qandaydir xujjatlarni pesh qilish asnosida kurtkasini ichida pichoq borligini ham ko‘rsatib o‘tib ketdi. Men hammasi tushundim. Ularning maqsadi, meni tunash. Endi buyog‘ini eshiting o‘sha kuni oylik olgan edim. Kurtkam ham ancha qimmat kiyim hisoblanardi, o‘sha paytda. Xullas yigitlar menga o‘z maqsadlarini ayta boshlashdi.
– Xo‘sh og‘ayni, nima qilib tunda yuribsan?
– Ishdan qaytayapman.
– Ishdan qaytayapman, nima sen yosh bolamisan? Bunaqa paytda ko‘chada yolg‘iz yurib bo‘lmasligini bilmaysanmi?, -  shama qildi bittasi.
Bezorilarning shu birgina savoli meni tetiklashtirib yubordi. Allohga qasamki “bunaqa paytda yolg‘iz yurib bo‘lmasligini bilmaysanmi?” degan savol berilmaganda men o‘zimga kela olarmidim yoki yo‘qmi Xudo biladi. Miyamga  ajoyib bir fikr keldi va xaligi o‘zicha dunyoni zabt etgan jahongir misoli tirjayib turgan yigitga qarata:
– Kim aytdi? Cizlarga meni yolg‘iz deb, men yolg‘iz emasman, - dedim. Ular tabiyki:
– Ho‘sh kim bilansan bo‘lmasa? – deyishdi.
– Men Alloh bilanman, - dedim. Mana shu javobim, xaligi tungi bezorilarni, bir-biriga qaratib qo‘ydi. Vaqtni g‘animat bilib so‘zimda davom etdim. 
– Alloh men bilan degan so‘z sizlarni ajablantiryaptimi? Nima? Cizlar Xudoga ishonmaysizlarmi? 
– Ishonamiz! Ammo!?
Ammodan keyingi javob yo‘q edi. Yigitlarning ahvoli tang bo‘lib qoldi. Xaqiqatan ham u yoq, bu yoqdan din xabarini yeshitishganmi? Javob berishda extiyotkorlik bilan gapirishdi, biroq kechki 9:00 dan keyin shaxarda yurish taqiqlangan bezori, baribir o‘zinikida turib oldi.
– To‘hta, o‘zincha chiroylik so‘zlaring bilan bizni orqaga qaytib ketadi deb o‘ylaysanmi? Xo‘sh qo‘lingdan nima keladi?
Menga bu gap juda og‘ir botdi. Chunki o‘sha lahzada nimagadur, men bu ikki ovlondan rostakamiga umuman ko‘qrmasdim. Hammasini qalban Allohga tashlab qo‘ygandim. Shuning
uchun ham ularning ko‘ziga tik qarab javoblarni shartta shartta berib tashladim. Qo‘limdan biron narsa keladi demaymanu, ammo sizlarga bir nozik xabarni yetkazib qo‘ymoqchiman. Sizlar meni qo‘rqqanidan Allohning nomini tilga oldi, desalaring xato qilasizlar chunki sizlar ishonasizlarmi yo‘qmi? Hammasini Alloh taola ko‘rib turibdi. Bu voqea nima bilan tugashini bilmadim, ammo shunisi aniqki Alloh xoxlagandan boshqasi bo‘lmaydi. Endi o‘z-o‘zidan savol tug‘iladi. Agar sizlar meni bir narsa qilishlaring yozilgan bo‘lsa, mening qo‘limdan hech qanday qarshilik ko‘rsatish kelmaydi. Ammo, agar Alloh meni uyga eson-omon yetib olishimni istagan bo‘lsa sizlarning qo‘lingizdan hech vaqo kelmaydi. Qizig‘i shundaki  bir kuni baribir uchrashamiz va hammasi uchun kelishmaguncha birortamizning oyog‘imiz qimirlamaydi Yani endi nima qilmoqchi bo‘lsalaring qilaverlaring. Mana shu oxirgi kalimalar haddan tashqari ishonchli chiqqanidan,  sheriklarining biri:
– Qo‘yaqol ketdik, - dedi. Do‘stining bu xolatidan achingan bezori:
– Yo‘q, - dedi.
– Agar xaqiqatan ham Xudo buni saqlamoqchi ekan. Ko‘ramiz karomatini ko‘rsatsin. Bezorilarning biri kurtkamni tortishga, ikkinchisiga qo‘limdan ushlashga kirishdi. Imkon qadar qarshilik ko‘rsatishni boshlagandimki, orqadan kimdirning:
– Hoy nima qilayapsanlar? - degan ovozi eshitildi.
Hammamiz jar tomonga qaradik yaqindagina u yerda hech kim yo‘q edi. Birdan bir militsiya xodimi paydo bo‘ldi. Abjirgina, bo‘yi past xodimning tashrifi, bezorilarni sarosimaga solib qo‘ydi. O’z-o‘zidan kelib qolgan mehmon, mendan nima bo‘layotganini so‘radi. Men nimagadur haligi yigitlarni sotishni istamadimda, bular bilan qaytayapman dedim. Militsiya xodimi hammamizni jar bo‘yidagi uylardan biriga olib ketdi. Yo‘lda xaligi ashaddiy bezori o‘zicha unga qarshilik ko‘rsatdi. Ammo militsioner abjir harakatlari bilan uni osongina yerga yotqizdi  va:
– Uka o‘zingni bosib ol. Indamaygina men aytganni qil, - dedi. Men bo‘layapgan voqealarni  to‘la-to‘kis idrok qilmasimdan, haligi aka menga ruxsat berdi.
– Ketaver senda ayb yo‘q. Men bular bilan o‘zim gaplashib olaman.
 Men deyarli uyimga yaqinlashib qolgan edim. Tungi sheriklarimni militsiya xodimiga topshirib uyga ravona bo‘ldim. Keyin ertasiga postlarni izladim. Tanish militsiya xodimlardan meni bezorilarning hamlasidan qutqargan qo‘riqchini so‘rab surishtirdim. Biroq, uni topishning iloji bo‘lmadi. Haligacha o‘ylayman  ehtimol u odam bo‘lmagandur.”
Xikoyani bizga aytib bergan Birodarning  “extimol” deb ishlatayotgan fikriga biz ham qo‘shilamiz. Chunki inson xaqiqatan ham Allohga ishonib faqat undangina madad so‘ray olsa. Olamlarni yaratgan Zot o‘zining nusratini yuboradi. Bunga hayotiy voqealar to‘lib yotibdi.


Xolislik sari dasturidan

ЖАМШИДЖОН

  • Hero Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 31
  • -oldi: 398
  • Xabarlar: 945
  • Jins: Erkak
  • Assalomu aleykum!!!
    • FORUM.ZIYOUZ.COM
To‘rt turli qalb          

Abu Nuaymdan rivoyat qilinadi:
«Huzayfa ibn Yamon, roziyallohu anhu, va’z qila turib:
— Bir xil qalb bordirki, bo‘m-bo‘shdir. Bu kofirning qalbidir. Bir  xili borki, goh unday, goh bunday. Bu esa munofiqning qalbidir. Yana bir qalb borki, unda porlaguvchi bir qandil bor. Bu mo‘minning qalbidir. Yana bir qalbda esa, ham imon, ham nifoq bor. Imon pokiza suv bilan oziqlanadigan daraxt kabidir. Nifoq esa yiring va qon bilan to‘yinib, shishib ketgan yaraga o‘xshaydi. Bu qalbda shu ikki ozuqaning qaysi biri ko‘p bo‘lsa, o‘sha g‘olib keladi, — dedilar».

ЖАМШИДЖОН

  • Hero Member
  • *****
  • Rahmat
  • -aytdi: 31
  • -oldi: 398
  • Xabarlar: 945
  • Jins: Erkak
  • Assalomu aleykum!!!
    • FORUM.ZIYOUZ.COM
Imkon va istig‘for

       
— Halok  bo‘lmaslik uchun qo‘lida imkoni bo‘laturib, halok bo‘lgan kishiga hayronman, — dedilar Hazrati Ali, roziyallohu anhu.
So‘rashdi:
— U qanday imkon?
— Istig‘fordir. — deb javob berdilar.
Tahlika nima?
Bir odam Baro‘ ibn Molikdan so‘radi:
— Yey Abu Amora! Alloh taolo Qur’oni karimda: “O’z qo‘llaringiz ila (baxillik qilish) bilan o‘zlaringizni halokatga tashlamangiz” (Baqara, 1—3, mazmuni), dedilar. Bu tahlika kishining dushman bilan to‘qnashib, shahid bo‘lgunicha jang qilishimi?
— Yo‘q, bu tahlika emas. Tahlika  kishining bir gunoh ish qilgach: “Yendi Alloh meni kechirmaydi”, deb noumid bo‘lmog‘idir”, –dedi Baro‘ ibn Molik, roziyallohu anhu.


Xolislik saridan

 

O`tkir Hoshimovning "Ikki eshik orasi" romani haqida

Muallif MaxCmdBo'lim O'zbek adabiyoti

Javoblar: 77
Ko'rilgan: 68608
So'nggi javob 18 Aprel 2015, 04:29:23
muallifi munlu
Ikki Solih (Hikoya)

Muallif UmayyahBo'lim Boshqa kitoblar

Javoblar: 3
Ko'rilgan: 4246
So'nggi javob 09 Dekabr 2009, 13:56:17
muallifi Akbarjоn
Bir vaqtning o'zida ikki yoki uch kishini sevish mumkinmi?

Muallif Alijon_rejBo'lim Samarqand viloyati

Javoblar: 17
Ko'rilgan: 11718
So'nggi javob 17 Iyun 2011, 21:32:25
muallifi UzMuslim
Hidoyat Allohdandir!

Muallif ZUBAIRBo'lim Rasululloh SAV va sahobalar

Javoblar: 5
Ko'rilgan: 5792
So'nggi javob 24 Iyun 2011, 20:32:12
muallifi Muhammad Yusuf
Shaytondan qanday qochish mumkin?

Muallif AbduraufBo'lim Umumiy

Javoblar: 4
Ko'rilgan: 4109
So'nggi javob 01 Mart 2009, 12:28:10
muallifi zuhrahon