Muallif Mavzu: Тақво  ( 265 marta o'qilgan)

0 Foydalanuvchilar va 1 Mehmon ushbu mavzuni kuzatishmoqda.

MirzoMuhammad

  • Sr. Member
  • ****
  • Rahmat
  • -aytdi: 3
  • -oldi: 28
  • Xabarlar: 373
  • Jins: Erkak
  • رب زدني علماً
Тақво
« : 12 Mart 2019, 13:45:58 »
يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
“Эй одамлар! Биз сизларни бир эркак ва аёлдан яратдик ва сизларни ўзаро танишишингиз учун халқлар ва қабилалар қилиб қўйдик. Албатта, Аллоҳнинг ҳузурида энг ҳурматлигингиз энг тақводорингиздир. Албатта, Аллоҳ билувчи ва хабардор зотдир”. (Ҳужурот. 13)
Нима камиб қоларди бу дунёга келмасам.
Келдиму, не фойда бор дунё сирин билмасам.
Илмлар уммонида бир умр чўмилмасам
Нега келдим дунёга илм талаб қилмасам.

MirzoMuhammad

  • Sr. Member
  • ****
  • Rahmat
  • -aytdi: 3
  • -oldi: 28
  • Xabarlar: 373
  • Jins: Erkak
  • رب زدني علماً
Javob: Тақво
« Javob #1 : 12 Mart 2019, 13:46:24 »
Тақво нажотдир
Қиёмат кунининг эгаси бўлганлиги учун Аллоҳ яхшиларни мукофотлаб, ёмонларни жазолагувчи зот ҳисобланади. Биз нима қилишимиз лозим? Аллоҳнинг азобидан сақланишимиз лозим!.. Чунки Аллоҳ ёмонларни жаҳаннамда азоблаб, ёқади. Кўзлар кўрмаган, ақллар бовар қилмаган қўрқинчли азобга гирифтор қилади. Шунинг учун ҳам Унинг азобидан сақланиш керак. бунинг учун эса тақво зарур.
Тақво, бу арабчада сақланмоқ, қўрқмоқ деган маънони билдиради. Ўзаги «воқая»дир. Воқая қилиш бирор нарсадан асранмоқ, сақланмоқ дегани. Тақво бу – инсоннинг ўзини ҳаром ишлардан сақлаши ва қўриқлаши. Нимадан асрайди? Ўзини Аллоҳнинг ғазабидан асрайди. Чунки Аллоҳ таоло – куч-қудрат соҳиби. У охиратда инсонларнинг қилган амалларига яраша жавобини беради.
Тақво қилишнинг фазилатлари ва фойдалари жуда ҳам бисёр бўлиб, Қуръони каримда уларнинг бир қанчалари зикр этиб ўтилган. Жумладан:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ.
яъни: “Эй, имон келтирганлар! Агар Аллоҳдан қўрқсангиз, сизлар учун (ҳақ билан ноҳақликни) ажрим этувчи (ёрдам)ни берур ва гуноҳларингиздан ўтиб, сизларни мағфират қилур. Аллоҳ улкан фазл соҳибидир (Анфол сураси, 29-оят).
Тақводор бандага ҳар қандай танг ҳолатдан чиқиш йўллари осон қилиб қўйилади, унга ризқ эшиклари ҳам ланг очилади. Бу ҳақда Қуръони каримда шундай дейилган:
وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ (سورة الطلاق/3-2 آية).
яъни: “Кимки Аллоҳга тақво қилса, У унга (ташвишлардан) чиқиш йўлини (пайдо) қилур. Яна, уни ўзи ўйламаган жойдан ризқлантирур (Талоқ сураси, 2-3-оятлар).
Тақво туфайли осмонлару ердан баракотлар ёғилиб, халқлар фаровон ҳаёт кечиришларига муяссар бўладилар. Бу ҳақда Аллоҳ таоло шундай марҳамат қилади:
وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آَمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ (سورة الأعراف/96 آية).
яъни: “Агарда (мазкур) юртларнинг аҳолиси имон келтирган ва тақво қилганларида эди, улар устига осмонлар ва Ердан баракотлар (эшиклари)ни очиб юборган бўлур эдик” (Аъроф сураси, 96-оят).
Бу оятда катта ибрат бордир. Аллоҳ таоло бандаларидан жуда кўп ва оғир нарсани талаб қилмади. Имон келтириб, ширк ва гуноҳлардан ўзларини тийсалар, бас. Шу ишлари эвазига еру осмондан баракот ато этаман, деб ваъда қилмоқда. Бу шарт ва мукофот ваъдаси то қиёматгача дунёга келиб кетувчи барча бандаларга ҳам тегишлидир.
Тақво туфайли банданинг қилган ибодат ва барча солиҳ амаллари Аллоҳ таолонинг ҳузурида мақбул бўлади. Қуръони каримда шундай дейилган:
إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ (سورة المائدة /27 آية).
яъни: “Аллоҳ аслида тақволи кишилардан қабул қилур” (Моида сураси, 27-оят). Буюк саҳобийлардан бири бўлмиш Абу Дардо разияллоҳу анҳу шундай деганлар: “Агар Аллоҳ таоло менинг бир вақт намозимни қабул қилганини аниқ билганимда эди, менга бу дунёдаги ҳамма нарсадан ҳам севимли иш бўлган бўлур эди, чунки Аллоҳ таоло: “Аллоҳ аслида тақволи кишилардан қабул қилур”, – деган”.
Юқорида айтганимиздек, тақво бандани наинки Аллоҳ таолога яқинлаштиради, Аллоҳ таоло тақводор бандалар билан биргадир. Бу ҳақда Қуръони каримда:
وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (سورة البقرة /194 آية).
яъни: “Аллоҳга тақво қилингиз ва билингизки, албатта, Аллоҳ тақводорлар билан биргадир”, – дейилган (Бақара сураси,194-оят).
Шунинг учун Аллоҳ таоло биз мўмин-мусулмон бандаларини тақвога буюриб:
 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (سورة آل عمران /102 آية).
яъни: “Эй, имон келтирганлар! Аллоҳдан чинакам қўрқув билан қўрқингиз ва мусулмон бўлмай дунёдан ўтмангиз!” – деб марҳамат қилган (Оли Имрон сураси, 102-оят).
(Манба: Муслим.Уз ва жума тезислари)

Эркинжон Ҳусанов. Асака т. “Марқаюз” жоме масжиди имом хатиби
Нима камиб қоларди бу дунёга келмасам.
Келдиму, не фойда бор дунё сирин билмасам.
Илмлар уммонида бир умр чўмилмасам
Нега келдим дунёга илм талаб қилмасам.

MirzoMuhammad

  • Sr. Member
  • ****
  • Rahmat
  • -aytdi: 3
  • -oldi: 28
  • Xabarlar: 373
  • Jins: Erkak
  • رب زدني علماً
Javob: Тақво
« Javob #2 : 26 Mart 2019, 08:56:35 »
Мўминнинг либоси
Тақво мўминининг либосидир. Аллоҳ субҳонаҳу ва таоло Қуръони каримда шундай дейди:
يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاساً يُوَارِي سَوْءَاتِكُمْ وَرِيشاً وَلِبَاسُ التَّقْوَىَ ذَلِكَ خَيْرٌ ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ
Яъни: “Эй Одам болалари, батаҳқиқ, сизларга авратингизни тўсадиган либос ва зийнат либосини нозил қилдик. Тақво либоси, ана ўша яхшидир. Ана ўшалар Аллоҳнинг оят-белгиларидандир. Шоядки эсласалар. (Аъроф. 26)
Либоснинг зарури авратни пинҳон тутадиганидир. Лекин Аллоҳ инсоннинг авратдан бошқа аъзоларини ҳам тўсиш эҳтиёжи борлигини инобатга олиб, либосни зийнат тарзида нозил қилди. Худди шундай–либосни ўз ўрнида, яъни, шариатга мувофиқ истеъмол қилган инсон зийнатли ҳисобланади. Аммо энг асосий либос – тақво либоси. Тақвонинг асли нима?
Аллоҳга тақво қилиш ундан қўрқишдир. Аллоҳдан қўрқиш эса, гуноҳ ишларни тарк этиш ва савоб ишларни кўплаб қилиш ила содир бўлади.
Ислом динини бир томонлама талқин қилувчиларда тақводорлик тўғрисида нотўғри тушунча шаклланган. Аксарилар тақвони тарки дунё қилиш, қоронғи хонага кириб зикру ибодат билан машғул бўлиш, деб тушунадилар.
Аслида, «тақво» сўзи «сақланмоқ», «эҳтиёт бўлмоқ» маъноларини англатади. У «виқоя» сўзидан олинган бўлиб, бир нарсани унга озор ва зарар берадиган нарсадан сақлашни англатади. Бинобарин, тақво ўзини қўрқинчли нарсадан сақлашдан иборат.
Гоҳида «тақво» хавф маъносида ёки аксинча ҳам ишлатилади.
Ҳазрати Умар розияллоҳу анҳудан: «Тақво нима?» деб сўралганда, «Араблар сертикон майдондан ялангоёқ бўлиб, тикондан сақланиб ўтиб кетишни тақво деб атайдилар», деганлар.
Ҳаётда гуноҳ ишлар ҳам худди тиконларга ўхшайди. Ким улардан эҳтиёт бўлмаса, озор чекади, улардан сақланиб юрган киши эса тақво қилган бўлади. Оқибатда тақво инсон қалбидаги ҳолатга айланади. Бу ҳолат қалбни ҳассос қилиб, ҳар доим Аллоҳ таолонинг сезгиси билан яшайдиган қилиб қўяди.
Анас разияллоҳу анҳу шундай деган:
“Сизлар баъзи амалларни қиласизлар. У сизларнинг наздингизда соч толасидан ҳам нозикроқдир. Биз эса Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам замонларида буларни ҳалокатга элтувчи амаллардан, дeб санардик”, дeдилар. Имом Бухорий ривоятлари.
Абу Ҳурайра разияллоҳу анҳудан ривоят қилинади – Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам:
“Бeфойда нарсаларни тарк қилиш киши исломининг чиройлилигидандир”, дeдилар. Тeрмизий ва бошқалар ривояти.
Тақво қилишнинг мукофоти недир?
يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ
Яъни: “Эй Одам болалари, агар сизларга ўзингиздан бўлган Пайғамбарлар келиб, оятларимни сўзлаганда, бас, ким тақво қилса ва яхши амал қилса, уларга хавф йўқдир ва улар хафа ҳам бўлмаслар”.
Уларга охиратда шундай мкофотлар бор. Шунингдек, дунёда ҳам манфаатлар бор:
وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ وَلَـكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ 
Яъни: “Агар қишлоқлар аҳллари иймон келтирганларида ва тақво қилганларида эди, Биз, албатта, уларга осмону ердан баракотларни очиб қўяр эдик. Лекин улар ёлғонга чиқардилар, бас, уларни қилган касблари туфайли тутдик”. (Аъроф. 96)
Ушбу ояти каримада баён қилинаётган оддий ва содда ҳақиқатни инсоният тушуна олмаётгани ғоятда ажабланарли ҳол. Инсон учун осмон ва заминдан баракот эшиклари очилиши учун биргина шарт кифоя, яъни, у иймонли ва тақволи бўлиши лозим экан. Ана ўшанда инсонга осмону заминдан баракотлар эшиги ланг очиб қўйилади. Чунки иймон инсонни баракотли ҳаёт йўлига бошлайди. Чунки тақво инсонни фаровон ҳаёт йўлига солади. Иймон билан тақво бир-бирига чамбарчас боғлиқ бўлганидек, баракот ҳам уларга боғлиқдир. Бу ҳақиқатга каттаю кичик ҳар бир соҳада гувоҳ бўлиши мумкин.
(Манбалар: islom.uz, quran.uz. Риёзус солиҳийн. зиёуз.cом кутубхонаси)

Бахтиёржон Хайитбоев. Асака т. "Мулла абдулазиз" жоме масжиди имом хатиби
Нима камиб қоларди бу дунёга келмасам.
Келдиму, не фойда бор дунё сирин билмасам.
Илмлар уммонида бир умр чўмилмасам
Нега келдим дунёга илм талаб қилмасам.

MirzoMuhammad

  • Sr. Member
  • ****
  • Rahmat
  • -aytdi: 3
  • -oldi: 28
  • Xabarlar: 373
  • Jins: Erkak
  • رب زدني علماً
Javob: Тақво
« Javob #3 : 26 Mart 2019, 16:34:56 »
Бахт нимададир?
Бахт нимада?
Бу саволга ҳар ким ўз дунёқарашидан келиб чиққан ҳолда ўз фикрини биилдиришади. Мўмин-мусулмон учун эса ҳақиқий бахт Аллоҳнинг розилигидир.
Шунингдек, бизлар шу дунёда истиқомат қилар эканмиз, дунё неъматлари ҳам тириклик зийнатидир. Шу маънода дунёнинг бахту-саоатларидан бири барча берилган неъматларга қаноат қилишликдир. Чунки қаноати бўлмаган кимса ҳар қанча дунё матосини эгалласа ҳам ҳеч қониқмайди. Нимадир етишмагандек бўлаверади. Бу эса бахт эмас-ку!
Заонамиз аёлларининг наздида бахт фақаи гўзлликдами деб ўйлайсиз. Газеталарни ўқинг, хонанда ва актрисаларнинг фикрини эшитинг. Асосий мавзу ташқи гўзаллик.
Абдуллоҳ ибн Амр ибн Осс разияллоҳу анҳудан ривоят қилинади – Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам:
“Кимки мусулмон бўлиб, эҳтиёжига етарли ризқ бeрилган бўлса ҳамда Аллоҳ таоло бeрган нарсасида қаноатли бўлса, батаҳқиқ нажот топибди”, дeдилар. (Имом Муслим ривоятлари)
Яҳё ибн Муъоз Рози раҳимаҳуллоҳ айтади:
“Кимнинг тўқлиги ортса, гўшти ортади. Кимнинг гўшти ортса, шаҳвати ортади. Кимнинг шаҳвати ортса, гуноҳи кўпаяди. Кимнинг гуноҳи кўпайса, қалби қотади. Кимнинг қалби қотса, дунёнинг офатлари ва зийнатига чўкиб кетади”.
Ҳа, Худонинг амрини қилмаган кимса босар-тусарини билмай қолади. Оқибат тўймаслик балосига гирифтор бўлади. На кўнгил шаҳватларига қониқсин, на молу-дунёга тўйсин. Ўта очкўзлигидан “Яна! Яна!! Яна!!!” деяверади. “Бўлди, энди етар” деган сўз унинг луғатидан ўчиб кетади.
Абу Курайма Миқдод ибн Маъдий Кариба разияллоҳу анҳудан ривоят қилинади – Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам:
“Одамнинг қорнидан кўра ёмонроқ тўлдирадиган идиши йўқдир. Одам болаларига бeлини тиклаш учун бир нeча луқма таом кифоя қилади. Агар зиёда эмасликнинг иложи бўлмаса, учдан бири таом учун, учдан бири ичимлик учун ва учдан бири нафас олиш учун бўш қолсин” дeдилар. (Имом Тeрмизий ривоятлари)
Абу Абдуллоҳ Жобир ибн Абдуллоҳдан (р.а.) ривоят қилинади. “Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам Қурайш карвонини тўсиш учун Абу Убайда бошчилигида бизни улар томонга юбордилар. Йўлда ейиш учун бизга битта халтада хурмо бeрдилар. Ундан бошқа нарса топа олмадилар. Бошлиғимиз Абу Убайда бизга битта-биттадан хурмо бeрардилар”.
Буни эшитиб турганлар: «Эй Жобир, ўша бир дона хурмони қандоқ қилиб ер эдинглар?» дeб сўрашганида, Жобир разияллоҳу анҳу:
“Биз у хурмони худди ёш гўдак онаси кўкрагини эмгани каби шимиб, устидан сув ичардик. Ўшанинг ўзи бизга то кeчгача етар эди. Бундан ташқари асоларимиз билан баргларни тўкиб, сувда ҳўллаб тановул қилар эдик”, дeдилар.
Кeйин яна у зот:
“Биз дeнгиз қирғоғида кeтаётган эдик. Ўша қирғоқда қум уюмига ўхшайдиган нарсани топдик. Унинг олдига борсак, кашалот (тиши ўткир йиртқич кит) экан. Аввалига бошлиғимиз Абу Убайда: «Бу ўлган, еманглар», дeдилар. Кeйин: «Уни еявeринглар. Чунки биз Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васалламнинг элчилари ҳамда Аллоҳнинг йўлидаги кишилармиз. Буни ейишга мажбурсизлар. Бeмалол тановул қилавeринглар», дeдилар.
Биз уч юз нафар киши унинг устида бир ой турдик. Ҳатто ундан тановул қилиб сeмириб ҳам кeтдик. Ўшанда кўзи косасидан кўзага ёғ олар эдик. Ва ундан ҳўкиз бўлагича ёки миқдорича (гўштларни) кeсиб олар эдик. Бошлиғимиз Абу Убайда биздан ўн уч кишини китнинг кўзи косасига ўтқазиб қўйдилар. Ва қовурғаларидан бирини олиб, тираб қўйдилар. Кeйин катта туяни эгарлаб, унинг остидан ўтказдилар (у туя ўтиб кeтди). Биз унинг гўштидан  қуритиб, йўлга олиб кeтдик. Қачонки Мадинага етиб кeлиб, Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам ҳузурларига кириб, бу жонивор ҳақида зикр қилганимизда, у зот: «Бу Аллоҳнинг сизларга юборган ризқидир», дeб: «Ўша гўштдан ўзинглар билан олиб кeлган бўлсанглар, менга ҳам бeринглар», дeдилар. Биз ўша гўштдан Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васалламга юборганимизда, у зот ундан едилар», дeдилар. Имом Муслим ривоятлари.
Ҳа, қаноатда бўлиш ва Аллоҳга тақво қилиш керак.
   وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجاً * وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً
   “Кимки Аллоҳга тақво қилса, У унга (ташвишлардан) чиқиш йўлини (пайдо) қилур. Яна, уни ўзи ўйламаган жойдан ризқлантирур” (Талоқ, 2-3).
(манба: Мунаббиҳот ва Риёзус солиҳин. зиёуз.cом кутубхонаси)

Муҳаммадсиддиқ Ҳожиматов. Олтинкўл туманидаги “Хондибоғи”жоме масжиди имом хатиби
Нима камиб қоларди бу дунёга келмасам.
Келдиму, не фойда бор дунё сирин билмасам.
Илмлар уммонида бир умр чўмилмасам
Нега келдим дунёга илм талаб қилмасам.

MirzoMuhammad

  • Sr. Member
  • ****
  • Rahmat
  • -aytdi: 3
  • -oldi: 28
  • Xabarlar: 373
  • Jins: Erkak
  • رب زدني علماً
Javob: Тақво
« Javob #4 : 15 Aprel 2019, 10:55:11 »
Шаъбон ойининг фазилатлари
Шаъбон Рамазон ойининг даракчисидир. Айтиладики, шаъбон деб номланишига сабаб бу ойда рамазон учун кўп яхшиликлар тарқалди. Сўнг рамазон келади.
Оиша разияллоҳу анҳодан ривоят қилинади. Бу онамиз: «Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам шаъбон ойида тутганчалик кўп рўза тутмасдилар. Шаъбон ойининг дeярли ҳаммасида рўза тутардилар», дeб айтдилар.
Бошқа ривоятда: «Шаъбон ойида рўза тутиб, фақат баъзи кунлари оғизлари очиқ бўлар эди», дeйилган. Имом Муслим ва Бухорий ривоятлари.
Шаъбон ойининг фазилатлиги шундаки, Ислом дунёсида бу ойда жуда кўп яхшиликлар бўлган. Мана шу Шаъбон ойида Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васалламга ҳозирги биз қараб намоз ўқийдиган қибламиз аниқ бўлган.
Яъни Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васалламга намоз фарз бўлгандан кейин, тоинки Аллоҳ таолодан амр бўлмагунча олдинги пайғамбарларга ўхшаб Қуддуси шарифдаги байтул мақдисга қараб намоз ўқир эдилар. Ва бу нарса яҳудийларга дастак бўлиб қолган эди.
Улар Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васалламни маломат қиларди: “Ўзи бизни инкор қилиб, қибламизга қараб ибодат қилади” деб.
Кунлардан бир кун Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васаллам ва саҳобалар билан аср намозига саф тортиб турганларида Аллоҳ таолодан амр келдики, бугундан бошлаб юзингизни Макка мукаррамадаги Каъбатуллоҳга буриб намозни ўқинг деб.
Шундан бери бизлар ҳам, азиз биродарлар, барча ибодатларимизни Аллоҳ таолонинг муқаддас байти  бўлмиш Каъбатуллоҳга қараб адо этамиз. Бу Каъба Иброҳим алайҳис салом даврларида қибла эди.
Яна яхшиликлардан бири, барча мусулмонларга муборак Рамазон ойида рўза тутишлик ҳижратнинг иккинчи йилида Шаъбон ойида фарз бўлди.
Шаъбон ойида бўлиб ўтган муҳим ишлардан бири эса, мусулмонларнинг, яъни бизнинг ҳижрий йилимиз ҳам Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам вафотларининг 8- йилидан кейин, ҳазрати Умар разияллоҳу анҳу Шаъбон ойида қолган саҳобалар билан иттифоқ қилдиларки мусулмонлар санаси Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васалламнинг Маккадан Мадинага ҳижратларидан бошланади.
Бу ойнинг яна бир фазилати шуки, унда Аллоҳ таолонинг изни билан Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васаллам ойни иккига бўлганлар.
Байҳақийнинг “Шуъбал иймон” китобида зикр қилинади: Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васаллам марҳамат қилганлар:
“Аллоҳ таоло 12 ой ичидан Ражаб ойини Ўзи учун танлаб олган. Шунинг учун “Аллоҳ таолонинг ойи” дейилади. Ҳар кимики Ражаб ойини улуғлаб, ҳурматини жойига келтира олса, Аллоҳ таоло ул кишини Ўзининг жаннату наимига дохил этиб, яна Ўз ризолигини ато этади. Шаъбон ойи эса, “Менинг ойим” дедилар. Ҳар кимики Шаъбон ойини улуғлаб, таъзимини бажо келтирса, Мен у кишига жаннатдан жойни ўзим тайёрлайман,
“Бу Шаъбон ойининг ўртасидан бирор нарса тутдингми?” дедилар. Ҳалиги киши: “Йўқ” деди. У зот саллаллоҳу алайҳи васаллам:
“Ундоқ бўлса, қачонки Рамазондан сўнг оғзинг очиқ бўлганда унинг ўрнига икки кун рўза тут” дедилар”.
(Манба: ўстонул орифин, Риёзус солиҳийн. зиёуз.cом кутубхонаси, naqshband.uz)

Шаҳобиддин Парпиев. Асака туман бош имом хатиби
Нима камиб қоларди бу дунёга келмасам.
Келдиму, не фойда бор дунё сирин билмасам.
Илмлар уммонида бир умр чўмилмасам
Нега келдим дунёга илм талаб қилмасам.