Muallif Mavzu: Akrom MALIK ijodidan...  ( 6176 marta o'qilgan)

0 Foydalanuvchilar va 1 Mehmon ushbu mavzuni kuzatishmoqda.

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Akrom MALIK ijodidan...
« : 26 Iyul 2010, 15:18:44 »
ЁШ ЮРАК ВУЛҚОНЛАРИ

Елкадаги вазифа
Ўзбекистоннинг эртанги куни, жаҳон саҳнасида қанчалик юксалиши бугунги ёшларнинг иқтидори, тафаккури, салоҳиятига боғлиқ. Ёш авлоднинг елкасида халқимизининг тарихий шон-шуҳратини тиклаш, билимда, барча соҳада олдинда бўлиш юки турибди. Биз, ёшлар бу юкни кўтаришга, бурчимизни адо этишга қанчалик тайёрмиз? Чунки ВақÑ‚ ҳадемай қўлимизга ворисликдан ҳожаликка ўтганимиз Ñ‚Ñžғрисидаги гувоҳномани тутқазади.
Зерикиш, мақсадсизлик...
ва илдиз
Ёшларнинг ички дунёси қандай? Уларнинг ўй-фикрлари, муаммоларида нималар намоён?
Бу борада ўзимдан тажриба қилиб кўраман: ўзим нимани истаяпман? Ўзимга ишончим борми? Ўзимга холис, бегона кўз билан баҳо бера оламанми? Вазиятни Ñ‚Ñžғри англаб, шунга мутаносиб иш юритишга фаҳмим тайёрми?
Катта ёшдагиларга кўнгли очмаган тенгдошларим қалбидаги сир-асрорларини жудаям яхши ҳис қиламан, жойи келса ўзлариям айтишади.
Кузатишларимдан хулоса қилдимки, ёшлардаги пок чеҳра улғайгани сари тош дийдага айланиб бораркан. Катталар олами ўзлари қандай бўлса, бизларни ҳам худди шундай қиёфага келтиришаркан.
Ўртоқларимнинг, дўстларимнинг сўзларига қулоқ тутаман: турли “соткалар”, автомобиллар, албатта, қизлар (қизлар даврасида йигитлар  ҳақида гап бўлса керак;), кинофилмлар Ñ‚Ñžғрисида тортишадилар, баҳслашадилар.
Уларнинг кўнглида фақат моддий олам ташвиши эмас, инсон учун муқаддас ва сирли саналган туйғулар ҳаам тўлқинланиб турса-да, бу ҳақда камдан-кам гап очилади.
Кўнгил, қалб онг учун мавҳум тушунча, лекин қалб хоҳиши ва онг буйруғи ҳаётимиз оқимини белгилайди, назаримда. Бу хоҳиш яхшилик ҳам, меҳÑ€ ҳам, мурувват ва саховат ҳам ёки бузуқликка ундов, ўзгаларнинг устидан ҳукм ўтказиш, ёвузликка буйруқ ҳам бўлиши мумкин.
Аксарияти тенгдошларим кўнглида, ҳа айнан кўнглида... қандайдир бўшлиқ борга ўхшайди. Улар олийгоҳ талабаси, коллеж Ñžқувчиси бўладими, уларнинг юрагида мақсадсизлик, умидсизлик, ишончсизлик шамоллари дайдиб қолади, баъзан.
Тенгдошларим орасида бекорчилар, безорилар, етимлар, егани олдида, емагани кетида бўлганлар, тараллабедод қилиб юрганлари ёки дили орзуларга тўлиб, келажакка умидвор нигоҳларини тикиб турганлари ҳам бор.
Баъзиси енгил феълли, Ñ‘ ҳазилкаш, Ñ‘ қизиққон бўлса, баъзилари босиқ, Ñ‘ қаҳри қаттиқ, Ñ‘ писмиқ. Бироқ улар билан суҳбатлашсангиз, юрагидаги яширин туйғуларни қўзғашга муваффақ бўлсангиз, у ерда чин севги, ота-онага меҳÑ€, дўстга соғинч, яхшиликка илинж борлигига гувоҳ бўласиз. Юзидаги қиёфа ва характер эса оила муҳити, кўча таъсири остида ниқобга айланган, бу ниқоб номардлик, ёлғончилик, қўрслик ҳам бўлиши мумкин. Даҳшатлиси шуки, бу ниқобниннг бора-бора бутун қалбни қоплаб, Руҳни бўғиб қўйиш эҳтимоли бор. Натижада ёшликдаги поклик ва самимият йўқолиб, ўрнини чиркинлик эгаллайди.
Одатда, инсонда мақсад бўлса, у ҳаётда зерикмайди. Ёшларни мақсадсизлик, тушкунлик қаърига отаётган нарса – уларни тушунувчи, далда ва таскин берувчи суҳбатдошнинг йўқлиги. Муаллим ҳам, ота-она ҳам, аксарият пайт ўз фарзандлари билан ÑŽқоридан келиб гаплашадилар, биламизки, ниҳолга устидан эмас, томиридан берилган сув яхшироқ таъсир кўрсатади. Натижада ўсмир ўз зерикишин ва мақсадсиз вақтини компютер, беҳаё ва жангари саҳнали кинофилмлар, клипларни томоша қилиш билан ўтказишни маъқул кўради. Уни тергаш ва жазолашда эса асосан, жеркиш ва бақиришдан фойдаланилади.
Эстраданинг “айби”
Шу ўринда ҳозирги эстрадамиз Ñ‚Ñžғрисида ҳам тўхталмоқчиман. Биламизки, эстраданинг асосий мухлислари ёшлар, мусиқа эса инсон қалби ва тафаккурига кучли таъсир ўтказа олади.
Ёшларимиз маънавий ҳаётининг ажралмас қисмига айланган эстрадамизнинг, эстрада қўшиқчиларининг мақсадлари нима?  Ð£Ð¼ÑƒÐ¼Ð°Ð½, мақсаднинг ўзи бормикин? Очиғи, менимча, “Мани Лейлам”, “Оқ кўйлик, қора шимда”, “Эркала, кечалар, тинмай...” деб бемаза гаплар билан гоҳ чийиллаб, гоҳ бўғилиб бақираётган ака-опаларимизда одамлар мени танисин, пулимни ашулага сарфласам, машҳур бўламан, деган ниятдан бошқаси йўқ. Акс ҳолда, уларнинг қўшиқларида, клипларида шаҳвоний орзулар, ўзбекчиликка, мусулмончиликка ярашмайдиган “рақс-у” ликиллашлар бўлмас эди ёки уларнинг қўшиқларини эшитган одам эртанги куни учун янги қувват, янги орзу, янги мақсад олиши, оламнинг покизалиги ва дунёнинг асл қиёфасини англаши лозим эди.
Афсуски, мантиқсиз сатрлар, клиплар, хориждан кўчирилган мусиқа ҳам ёшларимизга бирор яхши таъсир бермаётганини, балки кўнгилхушликларга ўргатиб қўяётганини айтамиз. Бу “юлдуз ва юлдузчалар” ТВга чиқиб олиб миллионлаб инсонларнинг вақтини олиш эвазига заррачаям маънавий озуқа бермаяпти.
“Ўзингни кўз-кўз қил,
сенга қойил қолишсин!”
Инсон кайфиятида кимнидир ўз хислати билан лол қолдириш истаги бор. Бу истак ўзгача турмуш тарзи ва ўзгача кийинишда кўпроқ намоён бўла боради. Бу истакнинг ҳожаси нафс.
Аммо нафснинг ўзига меҳнат Ñ‘қмайди. Бу риёкор истак кучи билан онгда одамлар эътиборида бўлсанг, завқ оласан, зерикиш ва ёлғизлигинг чекинади, деган ўй мустаҳкамланиб бораверади.
Шу боис ҳам ХХ асрнинг сўнги чорагида дунё миқёсида турли кўриниш ва номлар остида пайдо бўлган “оммавий маданият” вакиллари ўзларининг юриш-туриш ва яшашлари билан ғайритабиий манзараларни кўрсатишган.
Ўзбек йигити юз йил аввал узун кўйлак, кенг шалвор, эгнида яктак, белида қийиқ, оёғида махси, кавушда... қизлари атлас кўйлак-лозим, паранжи-чиммат, махси, кавуш, сирға, зебигардон, тиллақошлар билан безанган – беқиёс гўзаллик ва жозиба, одоб ва ҳаё ила намоён бўлган. Бу таърифни берганимиз сабаби, у  Ð¿Ð°Ð¹Ñ‚лари ўзлик, мустақил фикр, орияти устунлик кучли эди феълимизда.
Ҳозир эса турли турмакдаги сочлар, ғалати-ғалати кийим-у пойафзаллар... бизларнинг характеримиздаги “хазина”лар йўқотилганлигидан дарак бераётгандай.
Албатта, костюм-шим салобатли кўрсатади, спорт либослари енгил ҳаркатлар учун қулай, аммо қизларимиз кийиниш борасида жудаям очиқ. Муомала ва ўзини тутиш ҳам шунга мос равишда. Уларнинг қандайлигини таърифламоқнинг ҳожати йўқ, албатта, чунки ҳар қадамда “исботлар” етарли.
Шахсан бу менга Ñ‘қмайди, қизларимизнинг яширин бўлиши керак бўлган аъзолари “либослари” бўлса-да, ошкора кўринади, у ерга эса кунига бегона нигоҳлар не ёмон хаёллар ила қарайди.
Кийиниш, аввало, саломатлик ташвиши бўлса, кейин эса миллатга хос маданиятдан дарак беради. Ҳолбуки, асосан қизларимизнинг кийиниш маданияти инсонни шаҳватга чорламоқ... каби хунук ҳолатларнинг хулосасини бермоқда. Йўқса, нима? Гўзалликми? Асло, чунки гўзаллик ҳамиша ҳаёда, ялонғоч танада эмас. (“Очилиб кетган” қизларнинг ота ва акаларининг кўзларига парда тортилганми ёхуд ориятларига жаноза Ñžқилганми?) Аллоҳнинг жамоли ҳам пинҳонлиги учун биз У учун бетиним интиламиз-ку, ахир. (Мен бу ўринда паранжи-чимматни, махс-кавушни ташвиқ қилмаяпман, кийинишда ҳам миллий-замонавий, бизнинг минг йиллар давомида шаклланган қадриятларимизни кўрсата билишимиз керак, демоқчиман.)
Йигитлар орасида ҳам қизларнинг қиёфасини ўзида намоён қилиб юрганлари борлиги афсус ва ғазаб ўтига олов қалайди: ўта, ўта узун соч, қулоқлардаги зирак, бўйиндаги тилло занжирлар, жудаям тор, Ñ‘Ñ€қин рангли либослар... Эркаклар, ўзбек йигитлари доимо ўзини тарбиялашга интилган, мард бўлган, ортиқча безак эса ғуруни ўлдиради, алпликни йўқотади...
Шунингдек, ҳар кунги чойхона, улфатлар даврасидаги гаштаклар, қўпол муомала, сўкинишлар ҳам эрликка гувоҳлик бермайди, балки инсоний фазилатлар, ҳалоллик, Ñ‚Ñžғрисўзлик ва мардлик чин одамийлик, халққа Ñžғлонлик, Гўрўғли ва Алпомиш, Жалолиддин ва Соҳибқиронларга ворислик ҳуқуқини беради.
Бир тушунувчи қалб,
ҳамдард юрак муаммоси
Ёшларимиз катта мақсадлар, енгилмас ишонч, завол билмас орзулар эгаси, ҳаёт ва турмуш машаққати, яшашнинг ёзилмаган қонунлари олдида эсанкирамайдиган, чуқур тафаккурли инсонлар бўлиб улуғайиши учун меҳрибон ва аҳил оила, тушунувчи суҳбатдош керак. Бу дунё ва тирикчилик ташвишлари одамлардаги тушунувчанлик, бир-бирига қулоқ тутиш, ҳамдард бўлиш каби хислатларни йўқотишга сабабчи бўлаётгандек. Лекин тирикчилик ҳаёт мазмуни эмас, у бугунга, эртага... қорин тўйишга керак, одамгарчиликнинг баҳоси мангуга берилади, охиратда ҳам шундан сўроқ бор.  
Аслида ожиз, нозик кўнгли учун мол-дунё эмас, бир чимдим меҳÑ€ керак, холос. Биз ёшлар аввало, кўнгли покиза, тилаклари юксак одам бўлайлик. Қолгани келаверади.
Тафаккур Ñ‚Ñžғри йўл кўрсатади
Юртбошимиз “Юксак маънавият – енгилмас куч” асарида шундай дейди: “Маънавият ҳақида ҳар қанча даъватлар, муҳим назарий фикрлар билдирилмасин, агар уларни жамият онгига сингдириш учун доимий иш олиб бормасак, бу борадаги фаолиятимизни ҳар томонлама пухта ўйланган тизимли равишда ташкил этмасак, мақсадга эришолмаймиз, яъни инсон қалбига йўл тополмаймиз.” (129-бет.)
Бу ўринда нафис санъат ва адабиётни мунтазам ривожлантириб бориш назарда тутилган. Биз учун эса, доимо тафаккур билан узвий Ñžқиш-изланиш, дунёнинг янгиликларидан хабардор бўлиб туриш таалуқлидир. Шунингдек, яқинларимиз билан ҳамиша дўстона муносабатда бўлиш бизга инсонлар қалбига йўл топиш имконини, муаммоларнинг ечимларини беради.
Оилада ҳам болани ўзига ишонадиган қилиб тарбиялаш, фарзандларнинг иқтидор кучига қараб мақсад топишига кўмак берилиши лозим.  
Сен замоннинг эмас,
замон сенинг қўлингда
Замон ўзгармоқда, деган гап бор. Замон вақтдир, вақÑ‚ минг йил олдингидек ўтмоқда, одамлар эса ўзлари яратган янгиликларга қараб ўзгармоқда, бир-бирларининг ўзгаришларига сабаб бўлмоқдалар. Бу ўзгаришлар эса гоҳ ижобий, гоҳ салбий эканлигини тан олишга мажбурмиз.
Шу боисдан биз ёшлар уларнинг ижобийсини салбийлари ичидан танлаб, ўз ҳаётимизга тадбиқ қилиб, олдимизда улкан йўл, сирли, синоатли йўл борлигини тушуниб, ишонч билан ҳаракат қилмоғимиз лозим.
Тенгдошим!
Сен ўз ёшингдаги йигит-қизларга боқ: бири янги кашфиёт устида бош қотирмоқда, бири Ñžқиш, билим олиш билан банд, бири ўз кучини спортда намоён қилмоқда, менинг улардек миям йўқ, дейсанми? Лекин сен ҳунар ўрганишинг, қурувчи, косиб, дурадгор ёки ўз имкониятинг даражасидаги касб эгаси бўлишинг, ҳаёт зерикишларига чек қўйишинг мумкин-ку! Сен бахтга, қувончга лойиқсан.
Ватан – бу сен туғилиб ўсган, эсингни таниган маскан. Кимсасиз ўлкалар бирор мавжудот яшамаса Ватан бўлолмайди, бағрида одамлар бўлган диёрларгина ватанлик мақомига кўтарила олган. Биз Ўзбекистонда туғилдик, вояга етяпмиз, биз учун энг азиз туйғулар шу ерда юз очди, боболар хоки ҳам шу ерда, демак, биз худбин эмас, балки атрофдагиларнинг ҳам ғамини еювчи, уларнинг ҳам ташвишини осон қилишга интилувчи бўлишимиз керакки, токи шаҳримиз, маҳалламиз, оиламиз обод бўлсин, қалбларда меҳÑ€-у муҳаббат зиёдалашсин.  
Одамлар, мен сизларни фикрлашга, ўз феълингиздаги манманлик, бефарқликни йўқотишга чақираман. Шунда муаммолар барҳам топарди, балки.
Акром МАЛИК.                      
« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 15:08:51 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #1 : 26 Iyul 2010, 15:23:12 »
ЭШИК ҚАЕРДА (қайси уйникилиги қизиқтирдими?)

Бола 14 ёшгача катта ҳавас билан Ñžқийди.
Кейин... У Ñ‘ғи 15 ёш...
Болада, унинг кайфияти ва руҳиятида инқилоб бошланади. Шу инқилоб унинг шахс сифатида шаклланишининг 80-90%ини ҳал қилади.
Шу даврда ўсмир кўнглига йўл топиш қийин бўлиб қолади – ота-онага-да, Ñžқитувчига-да...
Эй, сен ўн беш Ёшлик...
Эй, сен ўн олти Ёшлик...
Эй, сен ўн етти Ёшлик...
Эй, сен ўн саккиз Ёшлик...
Мен ҳали сендан йироқлашганим йўқ.
Мен сен билан диллашмоқчиман.

Эй, сен ўн беш Ёш!
Асабийлашяпсанми?
Бир яримта гап топилмаётганлиги, Ñ‚Ñžғриси, асабийлаштиради... Сабаби, сенга битта кам, иккитаси эса кўп.
Ўзингга эътиборли бўлиб қолдинг, тенгдошларингга ўзингни кўрсатишни истайсан, масрурсан.

Эй, сен ўн олти Ёш!
Сенинг ўн беш ёшдан фарқинг кам. Чунки ундан узоқлашиб улгурмадинг, ҳовлиқишинг, қизиётган қонинг... Оловсан!

Эй, сен ўн етти Ёш!
Оёғинг ерга тегмай қолган, бошингни осмон силаяптими?

Эй, сен ўн саккиз Ёш!
Ҳамма нарсани англагандайсан, кўп нарсани биладигандайсан, доимо Ñ‚Ñžғри фикр юритадиганга ўхшайсан, айни пайтда эса, қўрқувми, шубҳаларми бор-да ичингда...

Бу – Руҳият.
Бу унинг синоати, унинг гуриллаши, юксалиши...
Таърифлар, ундалмалар бошингизни оғритган бўлса, узр.
Ҳозир қандайсиз?
Зўрмисиз?
Эҳтимол, тушкунликка тушгандирсиз.
Эҳтимол, бағоят шодондирсиз.
Эҳтимол, ҳаммаёқ оқ-қорадай бир хил кўринаётгандир.
Ҳаммаси бўлиши мумкин.
Барча туйғуларингиз, унутмангки, вақтнинг оёқлари остида қолиб кетишга маҳкум.
Барча туйғуларингиз бир-бирининг қотили. Севинч ғамнинг, ғам севинчнинг... Бир севинчдан кейин келган ундан кучлироқ севинч...
Аммо бир туйғу борки, “кесса, кесилмас, чопса, чопилмас”. Албатта, соя эмас.
Мен сизга уни таърифлайман.
Бутун мавзуни шунга бағишлайман.
У – қалблар эшиги.  
У мангуликдан андоза олиб яратилган.
Соддароқ тушунтирайин-а...
Ҳаётдан мақсадингиз нима?
Энг зўр “сотка” тутмоқчимисиз?
Энг зўр машина минмоқчимисиз?
Энг зўр уйларда яшамоқчимисиз?
Севгилингизга етишмоқчимисиз?
Балки, бошқачароқдир.
Муҳими, мақсадингиз бор бўлса, сиз яшаяпсиз, сиз борсиз.
 Ð®қоридаги ва шу каби мақсадлар ўзингиз учун. Уларни, Худо хоҳласа, албатта, топасиз.
Санаб ўтганларимдан ҳам юксакроқ мақсад борки, уни қалб кўзи билан кўриб интилсангиз, бошқа мақсадларингиз ушалади, ҳатто пойингизга тўкилади.
Фақат шарти – юксак мақсадни ният қилиш ва унинг йўлида бетиним курашишдир.
Энг юксак мақсад – одамларга яхшилик илинишдир.
Ўйлаб кўринг, атрофдагиларнинг ҳаммасида шундай мақсад борми... Ёки ўзингизда-чи!
Ана ўша мақсадни олдингизга қўйсангиз ўлмайдиган, мен ÑŽқорида айтган туйғуга эга бўласиз.
Унда хокисорлик, мағрурлик, катта сабр ва матонат бор.
Бу ҳаловат.
Оддий сўзми?
Ҳаловат – сиз сокин ва тинчсиз, айни пайтда вулқонга ўхшайсиз; сиз бутун борлиқни севасиз, борлиқ сизни севади, ҳар бир ўтаётган лаҳза сиз учун бахт кўтариб чопиб боряпти, уни олиш керак, холос, бунинг учун холис ҳаракат ва ҳалол кураш керак...
Агар ҳаловатингиз реал бўлса, сиз уни ҳақиқий кўра олсангиз, айтганларимни ҳис ола оласиз.
Мангуликдан андоза дедим-а, мангуликни бир ўйланг, сўзимни идрок қиласиз, бу – осон.
Энг муҳими, сиз Ватан сийратини ҳам ўшанда чинакамига кўра оласиз!
Эй, сен ўн беш Ёшлик...
Эй, сен ўн олти Ёшлик...
Эй, сен ўн етти Ёшлик...
Эй, сен ўн саккиз Ёшлик...
Йўлларинг оқ бўлсин!
Акром МАЛИК
« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 15:11:41 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #2 : 26 Iyul 2010, 15:24:27 »
ЭЪТИБОРДАГИ БОЛАЛАР ёки тарбиянинг мумтоз услуби

Навоий ўз ёшлиги ҳақида ёзиб,
6 – 7 ёшди тоғалари, илм-фан
аҳллари даврасида ғазал Ñžқиб
уларни ҳайратга солганини эслайди.
Отаси Ғиёсиддин Кичкина ўз Ñžғлини
 ÑˆÑƒÐ½Ð´Ð°Ð¹ давраларда қатнашишга чақирар,
шу орқали унинг ёш қалбида илм-маърифатга муҳаббат
уйғотарди. Эҳтимол, шу боис ҳам
 Ð±Ð¾Ð»Ð° Алишер келажакда
буюк Навоийга айлангандир...
   ÐšÐ°Ñ‚та отам раҳматли Абдухолиқ ҳожини кўпчилик ҳурмат қиларди, аксарият таниш-билишлар у кишини устоз деб билишарди. Сабаби биринчидан, катта отамнинг ўткир тафаккури, кенг билими бўлса, иккинчидан у киши ўз фарзанд ва невараларига ҳавас қилгудек тарбия бера олган эди...
   ÐÐ¼Ð°ÐºÐ¸Ð»Ð°Ñ€Ð¸Ð¼, аммаларим ва ўз отамнинг ўртасидан қил ўтганини эслолмайман. Улар ўз ота-онасига овозини бир парда кўтариш нарида турсин, бирор марта ўзаро ғижиллашганини билмайман. Амаки ва аммаларимнинг иноқлик билан келишиб суҳбатлашишларидан, бир-бирига доимо кўмак бериб туришларидан доимо ўзига хос ғурур ҳисларини туйиш баробарида ҳайратланаман. Таниган билганларимнинг кўпчилиги орасида ниҳоятда ахлоқли оиларни биламан, масалан, устозим журналист Собиржон Иномов ва Сайёра Йўлдошева, Маҳкам ака ва Муяссар Эргашева хонадонига ҳавас қилиш мумкин; лекин аксарият баъзилар оиласида умуман иноқлик йўқлигига гувоҳман.
   ÐšÐ°Ñ‚та отам ота-онанинг энг биринчи вазифаси фарзандни ҳалол луқма билан тарбиялаш, деб таъкидларди. Фарзанд номаъқул экан, ота-онанинг бир умр йиғган обрў-ÑŽ дунёси, охирати куйгани шудир, фарзанд тарбияси ҳаётнинг Ñžқилдизидаги сув ҳисобланади, деб билар ва шуни ўзининг шиорига айлантирган эди. Катта отамнинг фарзанд тарбияси, айнан Ñžғил болалар тарбияси борасида, жоиз бўлса, ўзининг хос услуби бор эди.
   Ð‘еш Ñžғилнинг ҳар қадами қатъий назоратда бўлар, бирор иш ота кўрсатмасисиз амалга ошмас, керакли пайтда жазо қўлланилар, эътиборли жиҳати шуки, Ñžғиллар шу тарбия пировардида ўз мустақил фикрига эга, қатъий иродали, интилувчан бўлиб улғайишган.
   Ð‘у тарбия услубининг бошқаларидан кескин ажратувчи хусусияти ушбудир: катта отамнинг ҳовлисида тез-тез шогирдлар, қариндош-уруғлар, таниш-билишлар анжумани ташкил этиларди. Анжуманда барча ёш фарзанд ва неваралар ўз нутқлари билан иштирок этардилар. Ҳа, ўз нутқлари билан! Улар ўзлари Ñžқиб тугатган сўнги китоб ҳақида катта одамларнинг олдида сўзлашарди, бу жуда ажойиб саҳна эди: ёшгина болакайлар ўзларини катта одамдай тутиб, равон сўзлашга интилишар, нотиқлик ва етакчилик қобилияти шаклланиш билан бир қаторда фикрлаш пайдо бўларди ва шу жиҳати билан улар ўз тенгдошларидан кескин ажралиб туришган.
   ÐžÐ´Ð°Ñ‚да, меҳмон келса, болалар катталар даврасига киритилмайди, аммо бизда болалар яхши кунда ташриф буюрган биродар ва улфатлар даврасига чақирилиб таништирилар, улар ўзларини қобилият ва иқтидорини намойиш қилиши учун вақÑ‚ ажратилар эди. Бу болада ўзини ҳамманинг эътиборида эканлигини ҳис этишга ўргатади ва ўзига хос қандайдир масъулият беради, натижада бола ўзини назорат қилишга интилади...
   Ð¯Ð½Ð° бир томони, гап-гаштакларда меҳмон ва мезбонларнинг сўзлайдиган гаплари аксарият пайт ғийбат, сўкиш, турли муҳокамага арзимайдиган майда сўзлар эканига гувоҳмиз. У ерда тарбия ёки бошқа жиддий мавзу ҳақида гап бўлиши жуда қийин. Қуруқ олди-қочди ва ғийбат, маишатдан бошқа нарса бўлмаган бундай зиёфатлар учун сарфланган вақÑ‚, аслида, инсон умриниг ўлик қисмидир.
   ÐšÐ°Ñ‚та отамнинг уйидаги йиғилишларда меҳмонлардан бир оғиз ножоиз сўз чиқмас, уларнинг ўзи ҳам барчага ўрнак бўлгудек одоб билан ўтиришар эди.      
   ÐšÐ°Ñ‚та отамнинг тарбиясида ҳамма нарса мувозанатда бўлган: ота ҳеч қачон беҳуда асабийлашмас, ўзининг тушкун кайфиятини болага сездирмас, бирор бачкана ҳаракат қилмас, бемаъни гап айтмас, сўкинмас эди. Чунки бизнинг аждодларимизнинг тарбия занжири шундай.
   ÐœÐµÐ½ бу биламан фахрланаман. Ҳамма елкасидаги ҳар қандай юкни ирода билан кўтара олиши лозим.
   Ð®қорида биз бежизга Навоий ҳаётидан бир парча келтирмадик. Чунки катта  Ð¾Ñ‚амнинг тарбия услуби қадимги бобокалонларимиз услуби эди. Бу билан ўзимизни Навоий оиласига тенглаштирмоқчи эмасман, балки бундай услуб бизнинг халқимиз учун бегона эмаслигини таъкидламоқчиман. Эҳтимол, шунинг учун ҳам бизнинг халқимиз Ғарбдан фарқли ўлароқ қариндошлар ичидаги меҳÑ€-у оқибат, аҳиллик ва иноқликни сақлаб қолгандир.
   Ð¡Ð¸Ð·Ð½Ð¸Ð½Ð³ оилангизда не аҳвол? Бўй етган Ñžғлингиз гапингизни қайиряптими, жеркияптими?  ÐÐ¾Ð¼Ð°қбул ишларга қўл уряптми? Фарзандингиз ÐŽҚИШга қизиқадими? Нима деб жавоб айтасиз? Ҳаммаси рисоладагидай бўлса шодмиз, аксинча бўлса...
   ÐÐ¸Ð¼Ð° учун шундай бўлди? Чунки сиз ўз бурчингизни унутгансиз, фарзанд ўзи думалаб улғайишига ишонгансиз, болангизнинг Ñžқитувчиси мактабга чақирганида бормайсиз – “Онаси борсин!”; ҳолбуки, Ñžғилни эркак қилиб тарбиялаш ота зиммасида. Ҳозирги ўспирин ва ўсмирлар дунёни эрта танимоқдалар: улар ихтиёрида компютер, интернет, “сотка”ларнинг минглаб хили бор. Уларни меҳрли, муҳаббатли қилиб улғайтириш зарур, уларни алдаб бўлмайди, уларни фикрлаш ва тафаккурга ўргатиш шарт. Бунинг учун ўзингизни аввал тарбиялаб олишингиз зарурдир, балки...  Ð‘ир куни ҳаётда қоқилган кўз нурингиз Ñ‘қангиздан олса нима дея оласиз? Қолаверса, охират, Аллоҳ ҳисоб-китоби...
   Ð”ўппингизни олиб ўйланг: ҳаётингиз бахт-саодати нима? Ўткинчи ҳо-ÑŽ ҳавасми? Мол-дунёми? Пул топиб берган обрўми? Ёки “жаннатнинг райҳони” – ФАРЗАНДми!
Хулоса сизга...
Акром МАЛИК.
« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 15:09:44 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #3 : 26 Iyul 2010, 15:25:58 »
СЕРИАЛЛАР ОЛАМИ СЕҲРИ ҚАЕРДА?

Кейинги пайтда телевидения орқали жуда кўплаб сериаллар намойиш қилинди.   
Одатда инсон қизиқувчи, сериаллар эса кўпинча ўзида қизиқарли воқеликларни акс эттиради ва шу жиҳати билан томошабинни доимо ўзига тортади. Ҳар қандай киноасарнинг елкасида инсон руҳиятига таъсир қилиб, ижобий томонга чорлаш туради. Яъни, тарихийми, замонавийми, детективми, мелодрамами, у қайси жанрда бўлмасин, кучли сюжет, залворли диалоглар, ҳаётнинг барча қирралари қамраб олиниши зарур. Уни кўрган инсонда золимга ва босқинчига бўйсунмаслик, ҳаёт қийинчиликларидан эсанкирамаслик,  Ñ‘вузлик ва пасткашликдан чекиниш керак, деган қатъий тўхтамли тушунча пайдо бўлиши шарт. Ана ўшанда кинога бу АСАР, деб қараш мумкин бўлади. Хулоса қилиб айтсак, кинодан инсонга сабоқ бериш талаб қилинади. Бу талаб ҳозирдан минг йиллар илгари ҳам бўлган. Фақат бошқачароқ – қадимги юнонлар театрни “Катталар учун мактаб”, деб таърифлашган. Театр ва кино орасида масофа даҳшатли даражада узун эмас, албатта.
   ÐšÐµÐ¹Ð¸Ð½Ð³Ð¸ беш-ўн йил ичида кўплаб сериал ва кинолар томошабин ҳукмига ҳавола қилинди. “Бойлар ҳам йиғлайди”дан тортиб “Морена Клара”, “Эсмералда”, “Камилла”, “Гвадалупе”-ÑŽ “Муҳаббат қаҳваси”гача... Буларнинг аксари Лотин Америкаси сериаллари эди. Вақтида уларни роса кўришди (холис туриб кўришди, деяётганим сабаби мен уларнинг бирор сериясига ҳам қизиқмаганман, номларини бу қадар аниқ билшим боиси эса газеталарда бу ҳақда чарчоқ билмай ёзишарди;), кейин турк сериаллари – “Ишкомли уй”, “Ҳаёт синовлари”, “Оила ришталари”, “Хиноли қор”... Шу орада корейс сериали – севимли “Сарой жавоҳири” пайдо бўлди-ÑŽ, у сериаллар бироз “касод бўлди”. “Денгиз ҳукмдори”, “Жумонг”, “Шаҳзоданинг қўшиғи”, “Сўнги қиролича”, “Шерюрак” каби тарихий корейс сериаллари ўзбек томошабинини экран қаршисига “михлади”.  Ð¥Ð¸Ñ‚ой киноижодкорларининг “Қасамёд” филми ҳам анча машҳур бўлди. Шу орада намойиш этилагн “Ёлғиз қуш”, “Самовий ишқ”, “Қалбим чечаги”, “Ёз ифори” каби муҳаббат мавзуидаги замонавий кўпқисмли филмлар ҳам кўрилди. Уларнинг ҳар бири ўзига хос жиҳатига эга.
   Ð¡ÑžÐ½Ð³Ð¸ пайтларда корейс тарихий сериаллари шу қадар меҳримизни қозондики, Жумонгнинг Гогурёсидан қудратлироқ бўлган ўзимизнинг Кушон империяси, Буюк турк хоқонлиги, Хоразмшоҳлар давлати каби буюк давлатларимиз  Ñ‚арихини билмасак-да, Силла, Пекже, Чосонларнинг фақат корейс халқи учун буюк бўлган қироллари-ÑŽ қироличалари ҳақида мукаммал ўрганиб олдик. Ҳолбуки, Тўмарисни дунё билади, чунки у Кир иккинчи деган буюк ҳукмдорни ўз қабиласи қўшини билан енгган; Кушон империяси ҳукмдори Канишка ўз даврида Хитой ва Римни даҳшатга солган; чексиз Хитой ерлари императори У Дининг юз минга яқин қўшинини Даван давлати мағлуб қилган; қадимги Чоч, Қанғ давлатлари билан чет юртлар ўйлашиб, ҳайиқиб муомала қилган; Исмоил Сомоний қудратли Араб халифалигидан биринчи бўлиб ажраб чиқиб, Хуросон (ҳозирги Эрон, Туркманистон, Қирғизистон, Афғонистон ҳудуди) ва МоворауннаҳÑ€ (ҳозирги Ўзбекистон, Жанубий Қозоғистон)ни бирлаштирган, “Мен бор эканман, Бухоро учун ҳимоя девори керак эмас!” дея олган амир бўлган; Мангуберди эса Чингизхоннинг кўнглига ғулғула солган – тарихимизда бу каби шонли саҳифалар саноқсиз, қолаверса Амир Темур ва Бобурни эсламадик ҳали... Лекин уларнинг бирортаси тузукроқ бадиий филм ҳам қилинмаган! “Уч қирол” деган филм бор эди, уни ҳам қўйишмайди.
   ÐœÐµÐºÑÐ¸ÐºÐ° сериалларида асосан эҳтирос тасвири; туркларда ғарб ва шарқнинг бир жойга йиғилган ҳолати; корейс ва хитой сериалларида эса шарққа хос фалсафа, мадлик, менталитет намоён. Уларнинг жозибаси биринчи ўринда шу. Чунки, очиқ эҳтирос дилни қорайтиради, икки томонга оғиб, аросатда туриш эса номсизликка етаклайди, фақат ўзига хослик ва дунёни одилона англаб, таҳлил қилиш энг Ñ‚Ñžғри йўл. Шарқ сериалларида шу жиҳатлар кўриниб турибди.
   Ð¡Ñ†ÐµÐ½Ð°Ñ€Ð¸Ð¹ пишиқ-пухта, актёрлар маҳоратли, бўртиб кетган саҳналар кам, операторлар қунт билан ишлаган, кучли режуссура, комютер анимациялари, қолаверса ўзбекнинг беқиёс ДУБЛЯЖИ – барчаси катта ютуқ мезони бўлиб, улкан аудитория йиғган.   Ð¯қиндан биз ҳам сериал ишлай бошладик. “Шайтанат”, “Қайтар дунё”, детектив, қизиқиб кўрдик. Сўнг “Дил пайванди” ва “Туташ тақдирлар” – ана шулардан хурсанмиз. Ўзбекнинг ҳам маҳорати бор, ўзига хос ҳаёти бор – кўрсатиб берса бўларкан-ку! Айниқса, “Дил пайванди” руҳий тасвирларга бойлиги билан эътиборни тортади. Қувонарлиси, илк ишларимиз бўлса-да, мувафақиятли чиқди. Сериал ижодкорларини табриклайман. Лекин “Зебузар” аллақачон “киссадан тушиб қолди”. Маълумотларга қараганда, “Ўзбекфилм” сериаллар учун студияларга буюртма берган, яхши натижаларни кутиб қоламиз.
   Ð‘ир газетадаги суҳбатида ёзувчи Муҳаммад Исмоил “Сарой жавоҳири”га ўхшаш асар ёзсанг...” деб орзуманд бўлганди. Ёзиш керак. “Амир Темур”, “Бобур”, “Навоий” видеофилмлари ҳозирги кун талабларига умуман жавоб бермайди. Сценарийни қайтадан ёзиб, тилини соддалаштириб, яъни ҳозирги кун адабий тилига мослаштириб, бошқатдан суратга олиш керак. Ҳаракат қилиш лозим. Яхши сценарий, кучли режиссёр ва имконияти кенг ҳомий топилади, фақат бетиним ҳаракат лозим. Бизга инсон руҳияти тасвирланган тасаввуф ҳақида; ҳозирги кун ўзбек ҳаёти реал  Ñ‡Ð¸Ð·Ð¸Ð»Ð³Ð°Ð½; тарихимиз акс этган кучли ижтимоий сериаллар керак. Уларда фақат маиший мавзу эмас, умуммиллий, башарият муаммолари кўтарилишини истар эдик. Бизда етарли маънавий мерос ҳам, миллий фалсафа ҳам, истеъдодли ижодкорлар ҳам бор, уларни ишга солиш, фойдаланиш даркор. Маънавиятимиз, маърифатимиз, маданиятимиз юксаклиги нафақат адабиёт, мусиқа ва рассомчиликда, балки киносанъатда ҳам юз кўрсатсин. Жоиз бўлса, у ўзимизнинг ва бошқа халқларнинг тафаккури ва онгига кучли ижобий таъсир этсин.
   ÐœÐµÐ½ шундай бўлишини чин дилдан хоҳлайман. Назаримда, сиз ҳам шуни истайсиз, демак, мақсадимиз бир экан...
Акром МАЛИК.
« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 15:10:27 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #4 : 26 Iyul 2010, 15:27:25 »
ҲАЛОВАТ ХУШХАБАРЛАРИ Инсон портретига чизгилар

МУҚАДДИМА

Меҳрибон ва раҳимли Аллоҳ номи билан бошлайман!
Агар мен Ер юзида яшаётган олти миллиарддан ошиқ одамни ҳаммасини ростгўй десам, мени ёлғончига чиқаришлари аниқ. Шунча одам ёппасига ёлғончига десам, эътироз бўлмаслиги эҳтимол.
Ростлик томон юрадиган пайт келди. Аслида бу туғилганданоқ бошланади. Шу чоққача яшаб ўтган азиз-авлиёлар, кароматгўй валийлар, тафаккур эгалари мудом ростлик ва ҳақиқатга интилишган. Унинг қаерда эканлигини билмоқ мумкин эмаслигини англаганлар қалб ил ҳис этмоққа уринганлар. Бунга эришганлари бу оламнинг ҳаловат ва саодатини англаб, шу ҳаловат ва саодат пиллапояларидан кўтарилиб энг олий муҳаббатга, ишққа сингиб йўқ бўлмоқ умидида бир лаҳза ҳам тин олмай ботиний машқлар билан машғул бўлганлар.
Ростлик ва ҳақиқат жумбоғи Аллоҳнинг ўзидадир. Унинг калитини ҳам, ечморқ йўлини ҳам ўзи билади ва ҳохласагина билдиради. Банда Аллоҳга интилмоғи керак. Бу эса чексиз коинотда заррадай ожиз бўлган инсон боласи учун англамоқ мушкул бўлган қийин ва, айни чоғда елкасидан олинмайдиган вазифадир.
Ўзини ўта ақлли деб билан кўп чилик одамлар Руҳий ҳаловатни реал ҳодиса сифатида тушунмайдилар, оддийгина ҳақиқатни онгига сиғдиролмай ҳалокатга маҳкум бўладилар, охират ва ҳисоб-китоб кунларига имон келтиролмайдилар, ўзларини кучли санайдилар, аслида улар энг ғариблардан-да ғариброқ ва такаббурлик ботқоғига ботиб борадилар...
Рослик ва ҳақиқатга интилиш, уни тасвирлаш Сўз учун оғир ва, ҳатто мумкин эмас. Биз шунчаки, шу буюклик йўлига сари сизни чорламоқчимиз, холос. Улуғ Висол учун комил эътиқод ила бормоқ кераклигини эслатмоқчимиз.
Аллоҳ барчамизнинг гуноҳларимизни авф этсин!

ЎЗИМИЗ ҲАҚИМИЗДА ТАФАККУР

1
“Хом сут эмган банда”, деган гап бор. Ўйловларимиз  ÑžÐ·Ð¸Ð¼Ð¸Ð·Ð³Ð° айни вақтда пишиқ ва мукаммал туюлади, бироқ келажак уларнинг аксари хато эканлигини кўрсатади. ВақÑ‚ ўтиб тарихга айланеган келажкдаги хаёллар ҳам бўш бўлганлигини англаб бораверамиз. Бу эса ҳар қандай инсонга ўзини яратган Зот қудрати, унинг маҳлуқлари ва бизга маълум қилган сифатлари чегарасида тафаккур қилишга ундайди.
2
Ким билан фикрлашманг – у кимгадир ахмоқ кўринган бўлса-да, Ñ‘ кўп силитк наздида ақллидир – ўзининг дунё ва ҳаёт ҳақидаги фалсафасига эга ва уни ҳақ деб ўйлайди. Унинг гапига қулоқ тутиб, гапини маъқуллайсиз, қувватлайсиз, баҳслашасиз ва тушунчаларингиз деярли бир хил эканлигига ишонасиз. Сабаби, бир-бирингизни тинглай олдингиз. Агар инсонлар бир-бирларини чин дилдан тушуниб, тинглай олганларида эди, ҳаммасининг манзил-мақсади муштараклиги аён бўлар эди.
3
Қуйи, ўрта, ÑŽқори табақаларга ажралганмиз, инкор этолмайсиз. Зиёли, илмсиз, бой ва камбағал ва ҳакозо.
Кулгунг қистайди – ҳаммамиз бир ўрмонмиз, биримиз иккинчимиздан, баъзан, сендан узунроқ дарахтман демоқчи бўламиз. Ҳамма дарахтлар оқибат кесилади лекин...
Биламиз, билиб туриб керилиш – истак, ажаблантирувчи истак. Ғалати.
Нима деймиз.
4
Ўзини ÑŽқори олиб, манман, такаббур тутаётганлар...
Ўзига ўзи ниқоб тутиб, бандалигини тан олмаётганларми улар?
Раҳминг келади...
5
Туйғу ва ақл инсоннинг доимий ҳамроҳи. Туйғу ҳам, ақл ҳам инсонга берилган ожизлик ва, айни пайтда, қудратдир.
Ожизлик ва қудратни бир қалбга жойлаган Аллоҳни ҳис этиш, ундан қўрқиш инсон ўзини ўзи тафтиш қила бошлаган пайтдан бошланади.
6
Инсон туйғуларини бошқариш имконига эга эмас. Шундай бўлганида не бўлишини Аллоҳ билади.
Гуноҳ ва савоб бир-бирини рад этади. Инсон табиати кўпинча бир вақтда иккалар амални ҳам бажаришни истайди. Аслида гуноҳдан нафратланади, аммо уни иистайди, савобни хоҳлайди, аммо ундан қочади...
7
Дунё яратилишини, Инсон руҳиятини таҳлил қиламан деганлар тарихда ҳам, ҳозир ҳам кўп. Инсон қалби ва нафсининг, Руҳининг саноқсиз ададда товланиши, жозибаси, яширин сирларининг ечими топилмаганлиги ва ўша ҳолатга параллел – инсоннинг ғалати даражада бир хиллиги кўплаб инсонларни телбалик домига отган.
Ажабо, инсон ўзини тўла таҳлил қилиб, ташҳис қўёлмайди-ÑŽ, ўзгаларни тафтиш қилишга қизиқади...
Инсоннинг ухлаши, уйғоқлиги, ўнг ва туш сирлари, қувонч ва ғам саббалари – ақлга сиғмайлар кетади. Чунки ақл чегараси йўқ бўлиш билан бирга ғоят адашувчандир.  
8
Инсонлар кўпинча бир-биридан доимо ранжиб юради.
Эътибор бериб кўринг...
Дунё хатокорлар ва ранжиганлар дунёси ажаб.
9
Ишонч Ñ‚Ñžғрисида.
Инсон ўзига ишонадими?
Бу дунёда ўзига ишонадиган одам йўқ. Манаман деганнинг ҳам қалбини кўра олсангиз эди, унда улкан ишончсизликнинг яққол тасвирига гувоҳ бўлар эдингиз...
Кимки Аллоҳга ишонса, у ўзига ишонади. Акси бўлса, аксидир.
10
Шукр, сабр, сажда.
Шукр – ҳар бир лаҳзанг учун Яратганингга миннатдорчилик ва муҳаббат изҳор этмоғинг.
Сабр – ҳар ҳолатда Руҳингда нафсинг исёнларини бостира олмоғинг.
Сажда – Аллоҳни ҳис қилмоғинг.
Бу қалбий зикрлар ила кетма-кет пайдо бўлади.
11
Инсон Аллоҳнинг олдида чексиз даражада ожизлигини англаса, шодлансин. Бу илк хабар...

ОЛАМГА СИНГИМОҚ –
ОЛАМНИ СИНГДИРМОҚ ҚАЛБГА

1
Фикрларга ўралашиб қолиш фалокатдир. Аллоҳ шу боис ҳа  Ð˜ÑÐ»Ð¾Ð¼ дини ва унинг шариатини нозил этди. Чунки кўпчилик Аллоҳни фикран англайди, бироқ унга бўйин суниш, итоат этишни ўйламайдилар.
2
ВақÑ‚ ўтиши билан тараққиётнинг бўйи ўсяпти. Ҳар ким унинг юксалиши учун ҳисса қўшиши шарт.
Бир томони бор – бу тараққиёт инсон ақлини очиб ёруғликка, Руҳий ёруғликка чорлайди, аммо баъзан ақлини манманлик метини ила беркитиб ташлайди.
3
Инсон англаниш йўлига киргач, дунёнинг бемисл шовқин-сурон майдони эканлигини англаб қолиб, ундан чекилмоқчи бўлади.
Бундай қилгандан кўра Аллоҳнинг яратиқларига назар солиб, ибрат олиб, ботиний зикрларга шўнғигани маъқулроқ.
Аллоҳнинг не тақдири рўй берса, қувонсинки, ахир бу қадар Аллоҳники, унинг бошида содир бўлмоқда...
Яъники, оламни борича қалбга сингдириб, унга сингиб, бир яхлитликка айланиб, Аллоҳга интилмоғи дурустдир.
4
Қалб Аллоҳ зикри-ла поклангач, Яратганни ҳис эта олади. Бу бир муддат чегарасида юз беради гўё. Сўнг шу лаҳзани соғиниш туйғуси муттасил азобга айландаи. Бу азобнинг чексиз ҳузур эканлигини инсон англагач, у ростлик ва ҳақиқат йўлига чиққан бўлади.
5
Қуръон маҳлуқ эмас, маҳлуқ воситасида етказилган. У Аллоҳнинг каломи. Аммо калом ҳам маҳлуқдир. Аллоҳ эса маҳлуқ Ñ‘ жисм эмаса, У бундан муназзаҳ. Қуръон калом орқали бизга сингади. Уни ўзингизга шундай сингдирингки, сўзсиз, қалбдан – ичкаридан Ñžқий олинг. Қуръонда Аллоҳни ҳис этиш борлигини англайсиз. Йиғлайсиз қувончдан!
6
Муҳаббат таърифсиз яралган.аллоҳга етишмоқчимисан, илтижога суян, тавбадан зинапоя қур, муҳаббатингни яшир. Қўрқинч, умидворлик ва чексиз ишқ ҳамроҳғинг бўлсин.

ҚЎРҚИШИНГ – ҚУВОНЧЛАНИШИНГ

1
Алоҳдан қўрқ. Аллоҳнинг назаридан қволишдан қўрқ! Бунинг қандай бадбахтлик эканлигини тушунасанми?
Аллоҳдан қўрқиш бахти Буюк Етишишнинг илк муждаси эканлиги ҳақида ўйлганмисан?
2
Одам боласи моддий етишмовчилик ва моддий қийноқлардан қўрқишга ўрганиб қолган.
3
Қўрқинч ўз даражаларига эга. Мусибат келганда уйғонган қўрқинч учинчи даража қўрқинчдир.
Ибодатдаларда уйғонган қўрқинч иккинчи даража қўрқинчдир.
Юрагингни ҳар дукурида Аллоҳдан қўрқиш туйғусини сезиб туриш биринчи даража қўрқинчдир.
Бутун ҳаётинг, уйқу-ÑŽ ўнгинг Аллоҳдан қўрқиш билан тўлса, бу олий даражадир. Бунга етишсанг, дунё шовқин-суронидан ÑŽқори кўтарилиб, хотиржамлик бағрига сингасан.
4
Қўрқиш меҳÑ€ дегани. Аллоҳдан қўрқсанг, одамларга меҳрибон бўлиб қоласан.
5
Қўрқинчга Аллоҳни зикр қилиш орқали эришилади. Қўрқинч инсонни соф ибодатга чорлайди, риёдан қайтаради.
УМИДВОРЛИК ОСТОНАСИ

1
Умид – очилмаган эшик.
Дунёвий умид илинждир. Илинжда эса умидсизик бор. Умид эса мутлақо умиддир ва у Аллоҳга нисбатан бўлса, ҳақ бўлади.
2
Умиднинг ҳажми йўқ.
3
Умид қўрқинчдан сўнг туғилади. Қўрқинч қувончга айлангач, қалбинг умидворлик остонасига кўтарилгач, чексиз ишқ сийрати нигоҳингга тошиб киради. Бу ботинингни булбул, зоҳирингни соқов қилади: ичингдаги ичингда энг катта ҳаловатни беради, зоҳиринг эса дунё, оламга сингиб, сингдириб бораверади.
« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 15:08:04 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #5 : 26 Iyul 2010, 15:29:12 »
ҲАҚИҚАТ ҲАҚИДА ШЕЪР

Сен нега яшайсан,
Нега туғилдинг?
Ҳаёт чақмоғидан
Не эрур мурод?
Не мақсад ила
Оламга келдинг?
Бурчинг билурмисан,
Эй инсон, ҳайҳот!
Қалбингга жаҳолат –
Ҳанжар санчилган,
Улуғ туйғуларнинг
Нигоҳлари мунг...
Эзгулик хорликда
Ерда янчилган,
Бу бебахтликда
Бормикан-а сўнг!..
Ёлғонлар ёмғири
Ёғиб тилингдан
Юрагингни қоплар
Сассиқ пўпанак.
Тобора ёруғлик
Қочиб дилингдан,
Қалбингда ҳукмрон
Ҳавойи истак.
Аввал Будда бўлиб
Худоман, дединг,
Аллоҳ учта, дединг,
Бўлиб насора...
Имоннинг олдига
Қилич-ла келдинг,
Кўнглингнинг қотили
Бўлдинг, бечора....
Бемисл юксалдинг,
Топдинг тамаддун,
Ўз ақлинггга қойил
Қолдинг одамзот!
Лек ўзлигингдан жудо
Бўлиб сен бугун
Қаердан истамоқ
Билмассан нажот.
Ҳақиқатдан қочиб
Пулга беркиндинг,
Ҳатто Ватанингни
Чақага сотдинг...
Ўзлигинг ўлдириб
Нафсга кўмдинг,
Ўз қалбинг олдида
Гуноҳга ботдинг.
Ўзинг жабрдийда,
Ўзинг зулмкор,
Ўзингдан ўзингга
Айтасан нафрат.
Юрагинг чумоли
Кафтидан ҳам тор,
Наҳотки, қарғишдан
Оласан лаззат!
Тонг рақсларида
Қувонч йўқ – қуруқ,
Туннинг кўзларида
Қора бир туман...
Бузасан, тузасан
Ўзингча ҳуқуқ,
Онгингда тож кийган
Шубҳа ва гумон.
Нимадир мақсадинг –
Умринг маъноси...
Тафаккур бўшлиғи
Ютар ақлингни.
Чексизликка чўккан
Руҳинг маъвоси,
Забон сайрайрверар
Телба нақлингни.
Сен занжимисан,
Ёхуд оқтанли,
Ёхуд кўзи қийиқ
Саҳройибадан?
Не бўлса ҳам сен –
Буюк Ватанли,
Яралдинг ҳукм олиб
Олий Маъбуддан!
Осиёнинг тоғида
Яшайсанми сен?
Ёхуд Африқонинг
Чўли юртингдир?!
Амирқо ошини
Ошайсанми сен?
Яшил қитъа, балки,
Сенинг ўрдангдир!
Лекин кўнглинг битта,
Руҳинг ягона,
Ботининг менингдек
Ожиз; вулқонли.
Умрдан нур тилаб
Дайди, девона,
Ҳа, қалбинг кўзи
Ҳадсиз осмонли..
Дилингнинг остига
Беркитиб қўйган,
Ҳаммадан яширган
Тиллоларинг бор,
Сўзга сиғдиролмай
Руҳинг-ла туйган,
Раббинг ато этган
Самоларинг бор.
Ўйла, бу оламда
Йўқлик – ҳақиқат,
ВақÑ‚ ҳам Мангуликнинг
Олдида рўё.
Мангуликнинг исми –
МеҳÑ€, Муҳаббат,
МеҳÑ€-у Муҳаббатга
Сиғинсин дунё!
Руҳинг етишгувчи
Улуғ Иқбол бор,
Сенинг ибтидосиз
Интиҳонг ҳам шу.
Руҳингга қулоқ тут –
Очилар асрор,
Сенинг интиҳосиз
Ибтидонг ҳам шу!
Ёлғиз қол! Ўзингга
Сингиб ол, аввал,
Руҳингни танигин –
Илоҳиёт бор!
Ёлғиз қол, ўзингни
Енгиб ол, аввал,
Шунда ёндирмайди
Сени қора нор...
Шунда Ñ‚Ñžғри йўлни
Англайсан, балки,
Ҳақиқат ҳам келиб
Қўлингдан тутар...
Сенда титраётган
Шундай бир дилки,
Сенинг хоҳишингдан
Саодат кутар.
Қалбимдан тўкилди
Шунча сўровлар,
Ўнга айлангудай
Юракнинг туши.
Лек кўзимни қоплаб
Сохта оловлар,
Елкамни босяпти
Дунё ташвиши...
   ÐÐºÑ€Ð¾Ð¼ МАЛИК.
« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 15:07:08 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #6 : 26 Iyul 2010, 15:30:57 »
У СЕНИНГ КЎЗИНГДА, МЕНИНГ КЎЗИМДА (дунёда барча учун азиз у!)

Мен Ватан ҳақида сўзламоқчиман. Сўзлаганда ҳам сокин, беғубор, лекин авж пардаларда эмас.
Кўпинча Ватан сўзига жонни фидо қилиш, Ватан учун яшаш, фақат Ватан учун... каби жумлалар тиркалади.
Ватан бундай “тиргак”ларга муҳтож эмас. Балки Ватанга ҳақиқий мардоналик керак, самимийлик керак. Баъзида Ватанга “жонфидолик қилиш” истаги шу қадар ошиб кетадики, биродар, жонингизни ҳам асранг, Ватанни ҳам, иккови ҳам бир-биридан муҳим, дегинг келади. Аслида Ватан деб кўкрагига уриб юрганлар Ватанни танирмикинлар?
Ватан – энг аввало, оиланг, халқинг, нафас олиб турган юртинг. Унинг ҳар қаричи азиз.
Фидо бўлиш англаб бўлмас даражада қийин бўлган вазифадир. Одам боласининг мол – дунёси, томирида югураётган қони,  ÑƒÑ€Ð°Ñ‘тган юраги, кўраётган кўзлари ўзгалар учун ҳамиша ҳам хизмат қилавермайди. Бу кўпинча шундай бўлган.
Манфаат деган саркаш туйғу бор. У жуда қайсар. Айтганини қилдиради.  Ð¨ÑƒÐ½Ð¸Ð½Ð³Ð´ÐµÐº, риё деган буқаламун туйғу бор. У манфаатнинг ўртоғи. Икки “дўст” инсон қалб қўрғонини эгаллаб олган. Пок самимий туйғулар эса, кўпинча четда саргардон.
Шу сабаблар пировардида ғоялар бисёр-у, амалиёт тақчил.
Биламизки, ғоя кўпчиликнинг, фикр – бир кишининг манфаатларини ифодалайди. Бу икки куч жамиятнинг ўзига хос томиридир. Ватаннинг юксалиши ушбу томирларнинг бақувват бўлиши эвазигадир.
Ватан ғализфурушликни Ñ‘қтирмайди. У муштипар эмас. У содда, лекин ВақÑ‚ кўзойнаги билан сохталарни териб ташлайди. Бунга тарихдан минглаб мисоллар бор. Ватан ҳақида ўйларканман, унинг беқиёс ва улуғвор қиёфаси кўнглим кўзгусида суратдек жонланаверади.
Ватан менинг нигоҳимда, сизнинг чеҳрангизда ёруғ нур янглиғ порлаётганига гувоҳ бўламан.
Агар биз бир-биримизга яхшилик қилсак, суяб-қўлласак, жумла-жаҳонни яшнатмоқ пайида бўлсак, Ватан, шубҳасиз, чинакам саждагоҳимизга айлана боради.
Акром МАЛИК.
« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 15:06:33 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #7 : 14 Avgust 2010, 12:20:08 »
СЕНИ КЎРГИМ КЕЛАР

Соғинчнинг юзида гўзал табассум,
Ҳижрон “Тановор”и янграйди хушнуд.
Айрилиқ гўдакдек покиза, маъсум,
Мулойим буюрара: яна озроқ кут!
Юрагимни ширин бир қилич тилар,
Сенинг Ñ‘ғдуингни бир кўргим келар.

Изтироб йўлимга бахт сочиб борар,
Шодлик бўстонида етаклар азоб.
Офтоб нур эшигин кенг очиб борар,
Кипригимни кўзёш этади тавоф.
Фарёд уриб-уриб, исёнлар кулар,
Сенинг Ñ‘ғдуингни бир кўргим келар.

Кўксимни савалар чақмоқ қамчиси,
Йиғлоқи туйғулар парокандадир.
Куйдириб боряпти қаҳÑ€ томчиси,
МеҳÑ€ унинг қули, ғариб бандадир...
Кўнглим чеҳрасида изғирин елар,
Сенинг Ñ‘ғдуингни бир кўргим келар.

Бўронлар дилимнинг бўлди ҳабиби,
Зоҳирими хотиржам ёруғ тун каби.
Беморига оғу тутгач табиби
Саодат деб билар унинг зор қалби.
Жилмайган дардимни фақат Мен билар,
Сенинг Ñ‘ғдуингни бир кўргим келар.

Армонга тердирдим орзу йиғисин,
Баримга осилар Вақтнинг арази.
Хоҳлаган Каъбага, ана сиғинсин,
Менга очиляпти Бақо орази.
Пойимга тўкилар бирма-бир йиллар,
Сенинг Ñ‘ғдуингни бир кўргим келар.

Тонглар супуряпти кўзим кўчасин,
Зулмат бўяяпти икки қошимни.
Бошимга кийганча хаёл кечасин,
Кафтимда ўйнайман ўз қуёшимни –
Сенинг Ñ‘ғдуингни бир кўргим келар,
Сен ичра абадий йўқ бўлгим келар!

« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 15:05:37 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #8 : 14 Avgust 2010, 12:21:11 »
СЕН

Сиғмай қолдим яна ўзимга,
Бошим силар меҳрибон азоб.
Коинотни кўмиб кўзимга,
Маст бўлай деб излайман шароб...

Ақлим, ҳатто, дам ҳуш, дам беҳуш,
Бу дунёнинг телба исидан.
Умрим санғир мисли бедор туш,
Хат келар унга бахт кузидан.

Орзу гангиб беҳол туради,
Тушкунликнинг аврашларидан.
Буюк мавҳум нурни кўради
Дилим ишқнинг қарашларидан.

Яна Сен!
Қалбимга айланиб қолсайдинг,
Йўқ бўлиб кетсайдим Сен ичра.
Тақдир қанча юрса-да дайдиб,
Сендан ўзга топмас Мен ичра.
Akrom MALIK

« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 15:04:36 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #9 : 14 Avgust 2010, 12:23:57 »
      ҚОНИМДА “АЛҲАМДУ”

Хаёлимга гард илашди, юволмадим,
Юрагимга дард Ñ‘ғилди, қуволмадим,
Куй, десалар, куёлмадим,
Дунёсини суёлмадим,
“Алҳамду”дан томиримга қон беряпман,
Илтижога суянганча жон беряпман.

СеҳÑ€ ҳаром, юрган жойим сеҳристондир,
Соғинаман ғ кўрмаганим меҳристондир,
Қалбим совуқ, қаҳристондир,
Нафс имонга қабристондир,
“Алҳамду”дан томиримга қон беряпман,
Илтижога суянганча жон беряпман.

Оёғи йўқ ёлғонларда қанот кўрдим,
Ҳақиқатнинг тилида гунг баёт кўрдим,
Ўз Руҳимда сабот кўрдим,
Бахт, саодат, нажот кўрдим,
“Алҳамду”дан томиримга қон беряпман,
Илтижога суянганча жон беряпман.

Кўзёшимдан гўр истайман кўзимга,
Ўлдиргувчи тиғ истайман сўзимга,
Гуноҳ тўла изимда,
Исён тўла юзимда,
“Алҳамду”дан томиримга қон беряпман,
Илтижога суянганча жон беряпман.

Дунё учун қўрқитгувчи дўқ бўлсам,
Юрагимга отилгувчи Ñžқ бўлсам,
Коинотга сиғмай тўлсам,
Бор эмасман, йўқ бўлсам,
“Алҳамду”дан томиримга қон беряпман,
Илтижога суянганча жон беряпман.

Зулумотлар парчаланар товонимда,
Йўқликдан бошқаси йўқ осмонимда,
Энг ғарибман карвонимда,
Тикан кулар бўстонимда,
“Алҳамду”дан томиримга қон беряпман,
Илтижога суянганча жон беряпман.

Нигоҳимга қамалгандир ой-у қуёш,
Юрагимда юрак йўқ, у ҳарсангтош...
Азобларда мен талош,
Юксал, кўкка эй бардош...
“Алҳамду”дан томиримга қон беряпман,
Илтижога суянганча жон беряпман.

Кўнглим ичра синиб-синиб йиғлайверай,
Лойқа эдим, тиниб-тиниб йиғлаверай,
Ёниб-ёниб йиғлайверай,
Қониб-қониб йиғлайверай,
“Алҳамду”дан томиримга қон беряпман,
Илтижога суянганча жон беряпман.
Akrom MALIK
« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 14:56:21 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #10 : 14 Avgust 2010, 12:27:00 »
СЕНИ АНГЛАЯПМАН

Кўзларим олдида очилади тонг,
Лутф каби кўнглимга сочилади тонг.

Саноқсиз юлдузлар рўёми, Ñ‘ Раб?
Қуёш чиқиб келар сочларин тараб...

Бир мусофир эдим қайғуларга мен,
Бугун қувонч-ла сингдим уларга мен.

Шабнамда кўринар саодат юзи,
Саодатни кўрган бормикан ўзи?

Даҳшатлар сололмас тунлар ҳам энди,
Илинжлар беради кунлар ҳам энди...

Билдим: бу коинот Ишқдан яралган,
 ÐœÐµÐ½Ð¸Ð½Ð³ кўнглим эса ашкдан яралган.

Саноқсиз севгилар кўраяпман мен,
Бу севгилар аро юраяпман мен.

Жилолар рақсига тўлганми олам,
Балолар қаҳридан сўлганми олам?

Эҳтимол, сеҳрлар ичра санғияпман,
Лекин аниқ: мен сени англаяпман!

Akrom MALIK

« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 14:53:48 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #11 : 14 Avgust 2010, 12:28:04 »
КУНГЛИМДА

Сабр Ñžқи санчилмоқда,
Исён - туйғу янчилмоқда,
Ойнинг кўзи очилмоқда,
Армон гўри кўнглимда,
Ишқнинг нури кўнглимда.

Шафақ бўғзи қон бўлмоқда,
Оғриқ исми жон бўлмоқда,
Дунё намак кон бўлмоқда,
Тош саботи кўнглимда,
Ишқ фарёди кўнглимда.

Яшил япроқ оловланди,
Тонг чучкириб, тумовланди,
Тафаккурим каловланди,
Гул уммони кўнглимда,
Ишқ достони кўнглимда.

Ўлим ором, умр йиғлар,
Қувонч уни бетин тиғлар,
Қалбим очиқ – олам сиғар,
Саодат-у бахт кўнглимда,
Ишқ учун тахт кўнглимда.
Akrom MALIK
« So'nggi tahrir: 14 Avgust 2010, 14:55:14 muallifi Robiya »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #12 : 12 Oktyabr 2010, 13:01:41 »
АБАДИЯТГА МАКТУБ

Самарқанд шаҳрига бағишланади
НАЗМ НАҚШ ЧИЗАДИ
1
Нигоҳим сўзларга тошди, гувранди,
Лек тилим таржима топа олмади.
Буюклик тимсолин сенда кўрганда
Қиприклар ҳайратни ёпа олмади.

Кўҳна афсоналар қошин чимириб,
Тарих илдизларин қўлида тутган.
ВақÑ‚, ҳатто пойингга бошини уриб,
Сен ҳақда ҳукмни Худодан кутган!

Афросиёбми у – келбатли бобо,
Сиёвуш қасамга  ÑÐ¾Ð´Ð¸қ жавонмард.
Ҳар тонгинг чоғида саҳарги сабо
Армондан куйлайди – бўйлар чексиз дард...

Искандар лол қолди жасоратингга,
Бутун Ғарб бош эгган улуғ ҳукмдор!
Чингиз сўз демасдан матонатингга,
Машриқ-у мағрибга билди деб пойдор.

Заминга тож қилди сени Темурбек,
Нақш-у сайқал бўлдинг жумла жаҳонга.
Юлдузлар султони Мирзо Улуғбек
Пойтахт қилиб қўйди чексиз осмонга!
2
Не-не керилганлар, мағрур, ғолиблар
Оқибат тиз чўкди тақдир пойига...
Мен бутун оламга бўлдим соҳиблар,
Деганлар оқдилар тарих сойида.

Бағрингдан топмишлар ошиёнин мангу
Эҳтимол, бир эмас, неча тирик шоҳ.
Шул боис минг йилки таратиб Ñ‘ғду
Сени тарк этмайди Азизлик ҳеч чоғ!


Қусам ибн Аббос,
Не ажиб тилсим,
Балки шул ер бағрида оляпти нафас...
Самарқандни асрар шунинг-чун балким
Берҳам ВақÑ‚, ҳатто чиқармасдан сас.

Шоҳи Зиндадир бу – чексиз синоат,
Авлодлар онгида кўз юммас ибрат.
Аллоҳ қудратидан сўйлаб ҳикоят
Қалбингга бахш этар нурафшон ҳикмат.

Бу қадим маконда ҳали кўп сир бор,
Ҳар фарзанд бу юртни севиб, ардоқлар.
Тирик шоҳлар каби ҳар лаҳза бедор
Ватанни улуғлар руҳи уйғоқлар.
НАСР СЎЗ ТИЗАДИ
Абадият юкини биласизми? Уни ҳеч бир ҳис қиласизми? Абадият, мангулик шу қадар буюкки, сўздан сувратини ҳеч ким чиза олмайди, бу оламнинг яралишиининг ўзи Абадиятдир!

Аввалнинг сири не эди? Охирнинг сири не бўлгай? Балки биз вақÑ‚ дея саноқлаётганимиз йўқ нарса-ÑŽ, олам жойидан жилмасдан тургандир, эҳтимол...

Ер шари коинотда заррадан заррадир. Коинотнинг кенглиги Заминдан миллион-миллион каррадир. Шу заминда инсон заковатга суяниб, тафаккурга таяниб, ўз сўзини айтмоққа интилади.

Унинг сўзи ҳавосиз бўшлиқ аро йўқ бўлиб кетмасмикин? Агар инсон маънолар дунёсидан ўзининг маъносини изласа, фақат йўқлик деган манзилга бориб етмасмикин?

ИЙМОНдан айро тушса, зулмат уни бағрига қучса, залолатга чўкиб фалокатга юз тутмасмикин?  

Ҳақиқатки, абадиятга сўз айтмоққа ҳар ким ҳам қодир эмас!

Самарқанд икки дарё оралиғидаги халқнинг, заҳматкаш элнинг абадиятга битиб қўйган мактубидир.

Бунга шубҳа қилманг!

Бу мактубда Афросиёб деворларини кўтарган лойчи устадан тортиб, жаҳонни зир титратган Соҳибқироннинг ҳам сўзлари жо.

Ҳар бир жумласида эзгулик, қалбни ситувчи, ҳаяжонингга олов қалайдиган туйғулар бўй чўзган.

Миср – буюкми? Рим – буюкми? Афина – буюкми?

Самарқандим, сен улардан ҳам буюксан!

Мен инсоният закоси маҳсули бўлган гўзаллик ва қадриятларни юксак севги ила қадрлайман.

Сен мен учун шунинг учун ҳам қадрлисанки, сенда боболаримнинг оёқ излари қолган, сенда момоларимнинг дард-у ғам, орзу-ÑŽ истаклари жам бўлган аллалари янграган, сен менинг халқимнинг илк ғашт қўйган маконисан!

Деҳқонларинг қўл қадоғида сабрнинг чеҳраси бор!

Новвойларинг кафтларида қуёш кулиб туради.

Ҳунармандларинг кўнглида чирой ва нафосат туғилади.

Самарқандим, сен бутун Ўзбекистонникисан!

Сен бутун Осиёникисан!

Сен бутун жаҳонникисан!    
Akrom MALIK
« So'nggi tahrir: 12 Oktyabr 2010, 13:53:27 muallifi Foniy »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #13 : 12 Oktyabr 2010, 13:04:03 »
ЎЗЛИККА ТАЛАБ

(достон)
I
Мен
Ҳукмдорман, вужудим салтанатида,
Руҳимга топширдим тож-у тахтимни.
Нафратлар туғилар дунё шайтанатига,
Изларман,
Дунё йўқ жойдан бахтимни.

Соф бахтни кўргандай бўламан,
Чучмомонинг нигоҳларида.
Йиғлаганда шодон куламан,
Қутулолмай қалб гуноҳларидан.

Чексиз самоларга учаман гоҳо,
Қоронғулик бағрида мўлтирайди юлдузлар.
Ўжарлик қилади бақо,
Тўкилиб боради кундузлар.

Менинг
Икки вазирим бор,
 Ð¢Ð¾Ñ€Ñ‚қилайди мени
Икки оламга.
Бири юксакликни кўзлар мисли сор,
Бири дўст қилади аламга,
Унда гўё фақат андуҳлар бор.

Туйғулар сочдаи бири бағридан,
Ҳаяжон унади йиғлаганда ҳам.
Туйғу кишанланар
бирининг  қаҳридан,
фойдалар кўзлайди ҳатто,
   Ñ‚иғлашидан ҳам!
II
Мангу бахтни бераман деган,
Ҳамроҳим Кўнгилдир,
У жуда ялинчоқ,
у жуда мағрур.

Кўзингни очгин,
Хушёр юр,
деган Ақлдир,
у жуда мағрур(...)!

Иккиси Руҳимнинг қўнғироғидир,
жаранглаб боради мангулик томон.
Вужудим водийсининг қуёшидир улар.

“Мен Ñ‘Ñ€қинман!”
Кўнгил ўз нурларини камалакка ўраб олар.

“Мен нурман!”
Ақл ўз нурини борича кўрсатади.

“Менинг
жарангларим  Ð½Ð°Ñ„исликнинг эгизидир!”
кўнгил ўз жарангини кафтида эркалайди.

“Менинг жарангим –
Бу менинг жарангимдир!”
Ақл ўткир нигоҳини тикиб туради...

Ақл ва Кўнгил
Руҳимнинг икки дунёси...
Ўзининг
ўзлиги билан вужудим ўлкасини эгалламоқ истайди!
III
Руҳим илтижо байроғини кўтарди,
таваллони қадади нигоҳига.
Каъбатуллоҳга  Ð°Ð¹Ð»Ð°Ð´Ð¸ сажда  -
Оҳлар маржонини илдим илинжларга.
Дедим:
“Яратганим,
Бир куни ўлим мени севиб қолса...
ўзи билан олиб кетмагунча қўймайди, албат.
Ўша чоғ менга соҳиб бўлмоқни истаган Ақлим ҳам...
Мўъжизалар яратаман деган кўнглим ҳам
менга ҳамроҳ бўла олурми...
Ё Раб!
Менга шундай мўъжиза ато этки,
танам  Ð²Ð¾Ð´Ð¸Ð¹ÑÐ¸Ð½Ð¸ этганимда тарк...
маҳшаргоҳда турганимда тик...
умидимнинг юмуқ кўзларини очиб...
қаро қароғимни нурлантириб,
мангу саодатга интилишларимни оёқлантиргувчи
бир Мўъжиза ато эт!”
Чашмларимда ҳаётланди ёшларим,
ўтинчлар пойига талпинди лабим –
айландим гардга...
IV
Нолишларим Худога етди,
Менга берди мангу мўъжиза.
Бир боқинг унга:
юрагингни силкитгувчи оламнинг даҳшатлари...
ва худди даҳшат каби Қувонч!
Бир лаҳзада бу икки қутб Руҳимнинг бир нуқтасида
ҳаракатланади.
Қиёматдай қўрқинч хиринглар;
Жаннатдай ширин,
Худонинг раҳматидай муқаддас,
Пайғамбарнинг шафоатидай ҳаётбахш ҳилқатларнинг
бағри тўла ёш!
Йиғининг товуши ўрмалайди,
ёради...
кириб боради Руҳингнинг
қоп-қоронғу!
қоп-қоронғу нуқталаригача...

бу мўъжиза –  
менга текин  
ялинчларим эвазига берилган
бу яратиқ –
Ишқ!

У келди-ю...
Руҳимнинг Ақли ва Кўнгли ўз даъволарини қуроллантириб,
Ишқни ўз бағрига олмоқ истаб
Кўтардилар бемисл Сурон!
(Уни фақат
мен ва менинг марҳаматдорим билур)

Шу чоққача туғилмаган ҳолатлар;
 ÐÑ€Ð¾ÑÐ°Ñ‚нинг бераҳм азоблари
Руҳимни тортди икки оламга.

Кўнгил туйғулардан тизган аскарларининг
қўлларига эҳтирос ёйин тутқазди ва
таъсир пайконларини Ñžқлади...

Ақл хотиржам.
Гўёки ғалаба тиз чўккан унга!

Кўнгил деди:
“Ишқ –
Эҳтиросдир,
бу оламда энг буюк ва  
энг такрорланмас бахтларга тўлиқ лаҳзаларни беролур.
Сен бахтингни тўла кўрмоқчи бўлсанг,
Ишқни менинг ҳукмимга топшир!
То сен ҳаётсан –
томирларингда югурганда қон,
кўзларингда ўйнаса ёлқин –
бахтлар сеники бўлур!”

Ақл деди:
“Сен бахтни кўрмоқчи бўлсанг,
дийдорига тўймочи бўлсанг,
майли, Кўнгилга бўйсун!
Магарким, сен бахтнинг мангу соҳиби;
жоиз бўлса, ўзгаларга улашгувчи;
марҳамат,
мағфират,
шафоатга илинувчи бўлмоқ истасанг Ишқни менга бер!”

Кўнгил деди:
 â€œÐœÐµÐ½ сенга ваъда қилурман –
мангуликни ҳам,
дунёда энг муқаддас неъматларни ҳам!
Фақат, Ишқни менга топшир!”

Ақл деди:
“Бу кўнгил,
Сени у айламоғи аниқ  Ð´ÐµÐ²Ð¾Ð½Ð°!
Девонага,
давешга айлансанг,
мен бахтлиман! мен Мансурман! мен Машрабман!
демоғинга шубҳа йўқ мутлоқ!
Бироқ унутма,
бахтлилик, мансурлик, машраблик ҳам
беролмас бахтлар борки,
уларни тасвирламоққа тасаввуринг етмас!
Агар,
Ишқни менга берсанг олий толеъ сенга ато этилур!”

Кўнгил деди:
“Сен боқма, Ақлнинг васвасасига,
ахир, у занжирлар тутган,
кишанлари кўп!
Агар Ишқни унга берсанг,
кашф этади йўқликдан ҳам минг бир баҳона ва кишанлайди,
кишанланган Ишқдан сен  қандай қилиб тополурсан бахт!”

Ақл деди:
“Агар Ишқни берсанг Кўнгилга,
эҳтирослар, туйғулар яратади.
Гуноҳлардан чизар сонсиз суратлар,
Гумроҳлик тошига урилар бошинг,
сўнги бор дейман:
Ишқни менга бер!”

Кўнгил яна симоб каби даъвосини ташлар бағримга,
Ақлнинг Ñžқраяр нигоҳлари.
Азоблар ҳайқирди, оғриқлар тўлғонди!
V
Зулм  Ñ‡ÑžÐ»Ð¾қланиб  Ð¾ÑÐ¸Ð»Ð°Ñ€ этагимга, қаҳÑ€ ботқоқликдан туриб лойлар отади.
Нуқта қўяман дунёлардан эшитган эртагимга ва қўлларимни энг катта ҳақ ҳақиқатлар тутади:

Бўлди, бас!
Керакмас!

Ишқ,
Сен менинг ўзимга айлан!
Akrom MALIK
« So'nggi tahrir: 12 Oktyabr 2010, 13:54:45 muallifi Foniy »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

Akrombek

  • Newbie
  • *
  • Rahmat
  • -aytdi: 1
  • -oldi: 17
  • Xabarlar: 32
  • Jins: Erkak
  • Seni topdim Allohim! Sendan ayirma!
Re: Akrom MALIK ijodidan...
« Javob #14 : 12 Oktyabr 2010, 13:08:08 »
УЗИЛГАН РИШТА

Воқеий ҳикоя
Феруза опа қаршисида турган талаба йигитга жуда ҳам раҳми келиб кетди. Шўрлик. Бор пулини олдириб қўйибди, кўзлари мўлтирайди.
-Энди нима қилмоқчисан, Ñžғлим? – сўради ҳамдардлик билан.
-Билмайман. Пойтахтда бирор танишим йўқ. Омадим келиб, талаба бўлдим-у биринчи кундан бор пулимни йўқотдим... – йигитнинг боши умидсизлик билан эгилди.
Феруза опа бир он ниманидир ўйлади, ниманидир чамалади:
-Исминг нима эди, Ñžғлим?
-Шерзод.
-Уйингдагилар қачон пул юборишаркан?
-Уларга айтмадим. Улар  Ð¼ÐµÐ½Ð³Ð° берган пулни топиш учун қанча ишлашлари кераклигини биласизми?
-Шерзод, менга қара, Ñžғлим. Мен сенга пул бераман. Эртага ойлик оламан. Майлими? Хафа бўлма, қўй.
Шерзод қулоқларига ишонмай қолди. Киприклари пирпиради.
-Борақол, хонангни тартибла, эртанги дарсларга тайёрлан, мен сенга пул бериб тураман.
-Лекин... опа... – Шерзод тараддудланиб турарди. – Берган пулингизни қайси пайтда қайтаришимни билмайман. Менга жуда ноқулай...
-Бир гап бўлар.
 Ð¨ÐµÑ€Ð·Ð¾Ð´, кўзларида ҳайрат, Феруза опага қарай-қарай хона эшиги томон юрди.
 * * *
Феруза опа уйга ўйчан қайтди.
Шерзодга ойлигининг ярмини берди. Фарзандлари ризқидан қийиб берди бу пулни. Худо йўлида.
“Аллоҳим, ўзинг меҳрибонсан, бир иложсиз бандангга қилинган кўмакни хайрли эт! Мен Шерзоддан жавоб саховатини кутмайман, мен Сендан ажр ва болаларим ризқига барака беришингни ёлвораман...”
* * *
   Ð¨ÐµÑ€Ð·Ð¾Ð´ уйига бориб келди. Отаси берган пулдан Феруза опага олган қарзини қайтарди:
-Раҳмат, опажон. Бу яхшилигингизни ҳеч қачон унутмайман.
-Майли, -Феруза опа самимий жилмайди. – Эшитдим, домлалар сендан хурсанд эмиш. Курсда ўз ўрнингни топиб олибсан.
Шерзод мақтовдан қизаринди:
-Йўғ-е, жа унчаликмас... – Сўнг бир нарса эсига тушгандек бошини кўтарди: - Эртага тушдан кейин вақтингиз борми?
-Ҳа, - ҳайрон бўлди Феруза опа.- Нима гап?
-Университутимизда танлов бўляпти. Мен гуруҳимиз сардори бўлиб қатнашяпман. Сиз ҳам келинг.
-Майли, - деди яна Феруза опа. – Агар ишим чиқиб банд бўлиб қолмасам, келаман, сени қўллаб-қувватлаб ўтираман.
* * *
Танлов ҳақиқатан ажойиб ўтди. Феруза опа Шерзодни фақат ётоқхона коридорида кўрган, бўшанггина қиёфасидан ҳа, деб қўйган, раҳми келганидан ёрдам берган эди.
Бугун йигитча саҳнада кутилмаган ўзгариш билан намоён бўлди. Микрофон олдида шошмай, равон, дона-дона сўзлади, берилган саволларга ҳам аниқ жавоблар қайтради, унинг гуруҳи тайёрлаган саҳна кўринишлари ҳакамлар ҳайъати томонидан аъло баҳоланди.
-Табриклайман, Шерзоджон, - Феруза опа танлов тугагач Шерзодни табриклади. – Шундай иқтидоринг бор экан-ку, индамай юрган экансан-да.
Шерзод камтарили билан жилмайди:
-Озгина ҳаракат қилдик-да... Унчалик зўрмасмиз... Устозларимиз ёрдам беришди.
* * *
Шундан кейин Шерзод университет талабалари ичида фаоллиги билан танила бошлади. Феруза оап билан ҳам яқинлашиб кетишди. Опа гоҳо кирларини ҳам ювиб берар, овқатларини пиширар, бу ёрдамни таъмасиз, Шерзодни ўз Ñžғлидай кўрганидан қиларди.
Феруза опанинг қўл телефонига Шерзоддан тез-тез смслар келиб турарди:
“Тонгдан кайфият чоғ бўлса, кунингиз қувноқ бўлади: икки скелет муштлашишга қарор қилишибди. Шунда биринчиси иккинчисига дебди: “Суякка уриш йўқ!”
“Юракка ғамларни йўлата кўрманг,
Ғамнинг рамҳи келмас ҳеч бир инсонга.
Ўзингизга бахтдан бошқасин сўрманг,
Энг бахтиёр бўлинг ёруғ жаҳонда!”
Хуллас, мана шундай смс-хабарномалар Феруза опанинг қўл телефонини ҳар куни “йўқларди”...
* * *
Шерзод бугун университетни битириш остонасида. Диплом ишини аъло даражада уддалади. Домлалар ундан умидларини ошкора билдиришди ва, албатта, магистратурада Ñžқишни давом эттириш лозимлигини уқтиришди.
Феруза опа Ñžғли ва қизи билан гаплашиб, Шерзодга ўз уйидан жой беришга қарор қилди. Шерзодни шу ердан рўйхатдан ўтказди.
Магистратура имтиҳони улар кутгандек бўлди: Шерзод энди катта олий даргоҳда билим олишни давом эттириши мумкин эди.
ВақÑ‚ кўз-очиб юмгунча ўтди.
ÐŽқиш пайтида ишга жойлашган Шерзод магистратурани битириши билан иш жойида лавозими кўтарилди. Орадан ҳеч қанча вақÑ‚ ўтмай, ўзи уй олишга муваффақ бўлди, Феруза опага хайр-у хўшни қуюқ қилиб, чиқиб кетди. Опанинг кўксида бир ери бўшаб қолгандек бўлди...
Шу кетганча Шерзод қайтиб Феруза опани йўқламади. Опа ундан росмана хавотир ола бошлади. Бир-икки сим қоқди. Телефони ўчирилган.
Шерзоднинг хонадоши Салимни учратганда янги рақамини сўради.
-Эшитаман, - Феруза опа телефон қилганда Шерзоднинг овози анча кибрли ва бардам эди.
-Ассалому алайкум, Шерзоджон... – Шерзоднинг салобатли овозидан опа ўзини бир лаҳза йўқотиб довдиради.
-Ва алайкум ассалом, - салмоқлаб алик олди Шерзод. – Узр, танимайроқ турибман. Ким билан гаплашяпман...
-Вой... мен Феруза опангман, Ñžғлим, Феруза опанг... эсингдан чиқардингми, Шерзоджон? – ҳижолат бўлган Феруза опа шоша-пиша ўзини таништирди.
-Феруза опа-а... – Шерзод чўзиб шундай деб, бироз жим қолди ва тўсатдан деди: - Э, сизми...
-Ҳа, ҳа...
Негадир Шерзод яна сукутда қолди ва жиддий оҳангда деди:
-Феруза опа, нима хизмат?
Опа қалқиб тушди:
-Нима деганинг бу, Шерзоджон? Шунчаки ҳол-аҳволингни билай девдим. Ўзинг ҳақингда мундоқ хабар ҳам бермайсан.
-Мен яхшиман. Биласизми, опа, менинг вақтим зиқ. Кейинроқ, гаплашармиз, а?
Феруза опа лаб жуфтлашга улгурмай алоқа узилди.
“Шерзодмиди шу ишқилиб? – Феруза опа ўзига ишонмай турарди. – Ё адашдимми? Йўғ-е, эслади-ку... Наҳотки шундай ўзгарган бўлса... тавба.”
Анча вақÑ‚ ўтиб, опа яна сим қоқди. Лекин Шерзод жавоб беришни ўзига эп кўрмадими, Ñ‘ вақти йўқмиди, Ñ‘ касалми, хуллас, олмади.
Аввалги суҳбатдан дили оғриган Феруза опа Шерзоднинг уйида қолиб кетган буюмларини бериб юборишга қарор қилди. Салимни чақирди, Шерзоднинг буюмларини берди ва деди:
-Мен Шерзоддан ранжидим. Олти йил кўз олдимда юрди. Кўз олдимда ўсди, унди... Мен ундан ҳеч нима таъма қилмайман. Фақат йўқлаб, ҳол-аҳвол сўраб қўяй девдим... Унинг бу манманлиги яхши эмас, уни бир тийин қилади.
Салим бу сўзларни қандай етказган, бу номаълум, лекин Феруза опанинг телефонига келган смс опани йиқитди: “Ўзингизни фаришта кўрсатманг! Ёрдамларингиз тагидаги ҳамма илинжни доимо билиб турганман. Бевасиз, балки ёшгина, амалдор йигитни домингизга илинтирмоқчидирсиз?”
* * *
Опа касалхонада узоқ ётди. Ҳар сафар Шерзоддан келган смсни эсласа, юраги қайта хуруж бошлар эди.
Эҳтимол, энди опанинг кўнгли ҳаммадан қолиши мумкин эди. Яхшилик жавоби шу бўлса,деб хайрли ишлардан мутлақо қўл узмоғи ҳам мумкин эди.
Лекин Феруза опа Аллоҳни таниган аёл эди. Ҳаётда шундайлар учрашини биларди. Шерзодни қарғамади, ёмонламади, фақат қўлини дуога очди:
- Аллоҳим, бир нонкўр банданг етказган озор туфайли мени яхшиликлардан тўсувчи туйғуларга асир бўлишдан қутқар...
  ÐÐºÑ€Ð¾Ð¼ МАЛИК
Шарифа МИРЗАҲАМДАМОВА
« So'nggi tahrir: 12 Oktyabr 2010, 13:59:19 muallifi Foniy »
Tanhodirman... Senga talpindim... Ishqingda meni fano ayla...

 

Tohir Malik. Iymonlashish umidi

Muallif shoirBo'lim Axloq-odobga oid kitoblar

Javoblar: 196
Ko'rilgan: 86753
So'nggi javob 04 Fevral 2010, 14:13:49
muallifi AbdulAziz
Tohir Malik. So'nggi o'q (qissa)

Muallif shoirBo'lim O'zbek nasri

Javoblar: 276
Ko'rilgan: 94073
So'nggi javob 21 Noyabr 2009, 11:31:21
muallifi AbdulAziz
Tohir Malik. Ov (qissa)

Muallif shoirBo'lim O'zbek nasri

Javoblar: 107
Ko'rilgan: 41137
So'nggi javob 21 Noyabr 2009, 11:09:05
muallifi AbdulAziz
"Iymonlashish umidi". Tohir Malik

Muallif AbdulAzizBo'lim O'zbek adabiyoti

Javoblar: 0
Ko'rilgan: 5689
So'nggi javob 19 Iyul 2006, 05:13:33
muallifi AbdulAziz
Tohir Malik. Davron (qissa)

Muallif shoirBo'lim O'zbek nasri

Javoblar: 64
Ko'rilgan: 27092
So'nggi javob 21 Noyabr 2009, 11:24:15
muallifi AbdulAziz