Olam bozor o'lmush, barcha haridor...  ( 65945 marta o'qilgan) Chop etish

1 ... 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 ... 18 B


Shoxruh Mirzo  12 Aprel 2011, 19:06:42

Yaqinda bir onaxonni ziyoratiga borgan edim. U kishi shunday, hikoya qilib berdilar:

 Bir odam bo'lgan ekan, har doim ichib kelib, xotinini so'kar, hatto, do'pposlab  urishdan ham toymas ekan. Bechora soliha ayoli, shuncha kaltak yesa ham bir og'iz gap qaytarmas ekan.

 Kunlardan bir kuni (badbaxt) er xotinini chaqirarmush-u lekin hech ayolidan darak yo'q ekan. Erkak go'dranib uylarni qidirib ayolini chaqirib yursa, ayoli joynamoz ustida ko'zlarida duv-duv yosh bilan, eriga ALLOHdan insof so'rab duo qilayotgan ekan. Ayolining qilayotgan ishini ko'rib:
-Eh, men shuncha u bechorani ayamay ursam ham, meni haqqimga insof so'rab duo qilayapti deb er insofga kelib, ushandan buyon ayoliga hurmatda bo'lgan ekan.

Bu hikoyani eshitib, "Erni er, qiladigan ham xotin, qaro yer qiladigan ham xotin" degan maqol bejiz aytilmaganiga yana bir bor amin bo'lgan edim.

ALLOHim, sabrli ayollarimizga, munosib ajr, badjaxl erkaklarimizga, insof bersin!

Qayd etilgan


ibnUyayna  17 Aprel 2011, 01:50:13

Бизга имом Аҳмад ибн Ҳанбал (раҳматуллоҳи алайҳ)ни сша вақтдаги султон томонидан зиндонбанд қилганликларининг хабари келди. Зиндонда унинг олдига зиндон қсриқчиларидан бири келди ва савол берди:
"œА­й Абу Абдуллоҳ, золим ва унинг ёрдамчилари ҳақидаги ҳадис саҳиҳми?"
 У айтдики: "œҲа!"
 Шунда зиндон қсриқчиси айтди:
 "œУнда мен ҳам тоғутнинг ёрдамчисиманми? "
 Имом Аҳмад айтдики: "œЙсқ, тоғутнинг ёрдамчилари булар сенинг кийимларингни ювувчилар, сенга овқат пиширувчилар, сен учун савдо қилувчилардир. Сени сзингга келадиган бслсак, сен ҳам бу тоғутлардан бирисан!... "
   ("œМаноқибул-имом Аҳмад" ибн Жавзий, 397-бет)

Qayd etilgan


ibnUyayna  21 Aprel 2011, 21:25:35

Бу воқеъа Афғонистонда рус босқинчиларига қарши жиҳод йилларида содир бслган скан. Бу воқеъанинг шоҳиди уни Абдуссамиъ деган биродарга айтиб берган скан.

Кунларнинг бирида русларга қарши жуда қаттиқ жанг бслди. А усларнинг кспини Аллоҳнинг изни билан қатл қилдик. Аммо жанг охирида уларнинг қирувчи учоқлари пайдо бслиб, снлаб биродарларимиз унинг қсққисдан ҳужуми натижасида шаҳид бслдилар. Мен ва бошқа биродарларимиз ҳужум вақтида майдонни тарк стишга муваффақ бслдик. Фақат шаҳид биродарларгина у ерда қолиб кетди. Жумладан менинг снг сқин биродарим ва доимий шеригим Муҳаммад ҳам.

 А­ртаси куни шаҳид биродарларни олишга келдик. Ўнга сқин шаҳидни кенг даладан бирма-бир топиб  бир жойга тсплай бошладик.  Мен ҳар бир жасад топилганда "œМуҳаммад смасмикан!?" деб унинг олдига ҳасжон билан чопиб борардим. Бир пайт бир биродар узоқдан мени чақирди:

 - Биродар буёққа келинг, Муҳаммад бу ерда ётибди... Келинг, тезроқ келинг!

 Мен сзимни йсқотиб унинг олдига чопиб бордим. У бир дарахтнинг тагида ётар, кийимлари қип-қизил қонга бсслган, аммо тирик сди. У ҳар-ҳар замонда инқиллаб, чуқур-чуқур нафас олар сди. Ксзлари маъноли боқар, икки қулоғи томонга ксзидан оққан ёш излари қотиб қолган сди.

 -   Муҳаммад, укажон тирикмисан?! — деб снгашиб уни қучоқладим.

 У сса пичирлаб:

 

-  Иннаа лиллаҳи ва иннаа илайҳи рожиъун!(мусибат дуоси) -  деб қсйди.

 Мен ҳам сзим сезмаган ҳолда бу дуони қайтардим ва:

 -  Аммо алҳамдулиллаҳ тирик скансан! — деб қсйдим.

Шаҳидларни шу сқин сртадаги тепаликка  дафн қилиб, Муҳаммадни автоулов билан мужоҳидлар шифохонасига олиб кетдик. У жанг пайтида елкасидан сраланиб ҳушидан кетган скан. Мужоҳид табиблар унинг елкасидаги темир парчаларини олиб ташлаб, срага қалин қилиб асал суртиб қсйишди. Ксп стмай оёққа туриб кетди. Уч ҳафтага ҳам қолмасдан шифохонадан жавоб беришди.  Аммо тслиқ тузалиб кетиши учун жангларга рухсат берилмади ва уни менга қсшиб, қароргоҳга жснатишди.

 У аввалги ҳолатига қайтди, аммо юриш-туриши негадир сзгариб қолган сди. У ёлғизликка интилар, кспинча вақт стказиш учун чекка-чекка жойларни ихтиёр қилар сди. Таом вақти ҳам десрли овқатланмас, қистайверганимиздан кейингина бир ёки икки оғизгина таомни оғзига солар ва сснгра  дастурхондан туриб кетарди. Биров гапирмаса сзи гапирмас, ҳатто берилган саволларга ҳам кспинча "œҳа" ёки  "œйсқ" деган жавоблар билан кифосланарди. Кечаси-ю кундузи сзини нафл ибодатларга муқайсд қилган сди. Кундузининг кспини суннат рсзалари билан стказарди.  Шу боис мен унинг ҳолатидан қаттиқ хавотирланар сдим.

 Бир куни кун бсйи қорасини ксрсатмади. Хавотирланиб боққа чиқсам,  боғ четидаги бир дарахт тагида ғамгин ксринишда хаёл суриб стирган скан. Мени ксриши билан мендан услгандек, ҳижолатнамо қараб қсйди ва саломимга алик олиб, ёнидан жой ксрсатди. Ксрсатган жойига стириб унга боқдим. У бошини қуйи солиб, тиззаларни қучоқлаб, ерга қараб стирарди. Унга бироз разм солиб, сснг саволга тутдим:

 - Аима бслди сенга Муҳаммад?

 -   Алҳамдулиллаҳ ҳаммаси схши, - деб зсрма-зсраки табассум қилиб менга қаради ва шу заҳотиёқ қизариб ксзини олиб қочди.

 -   Аега мендан сширасан, нима бслди тсғрисини айт, мен аканг смасманми?!

 У жавоб бериш срнига қслига чсп олиб, ер чиза бошлади.

 -  Укажон сен ниманидир мендан сширспсан, нима менга ишонмайсанми?

 У қовоғини уйиб сйланиб қолди. Бироздан сснг менга слт стиб қаради ва:

 -   Айтсам ҳеч кимга айтмайсизми, фақат бир шартим бор...

 - Аима шарт?

-  "œА­й Аллоҳим Муҳаммадга  тезроқ шаҳодатни насиб қилгин!" деб дуо қиласиз ва шаҳид бслгунимча айтганларимни ҳеч кимга айтмайсиз.

 - Бспти сен ҳам шундай дуо қиласан, менинг ҳаққимга.

 -     Яхши... — деди ва сна ерга чуқур ғам босгандек қараб қолди.

 Унинг ҳолатига бироз қараб турдим ва:

 -    Гапирмайсанми? — дедим.

 У ксзларини узоқ-узоқларга қадаб ҳикоссини бошлади:
-Ўша жанг куни учоқларнинг ҳужумидан сзимни панага олиш учун сизнинг орқангиздан дарахтлар тарафга югурдим. Аммо улгура олмадим. Югураётганимда тепамдаги учоқ отган снарсд шундоққина  олдимга тушиб портлаганини сслайман. Ҳушимдан кетибман шекилли, сснг қанча вақт стганини билмайман. Бир пайт ҳуснини таъриф қилиб бслмайдиган даражадаги бир гсзал қиз мен ётган жойга келиб, чсккаллаб стирди ва сочини осилтириб, юзимга тикилди, - шундай дес Муҳаммад бироз жим қолди ва сна снтика-снтика ҳикоссини давом сттирди:

 

-                      Сснгра қслидаги бир мсъжаз идишдан оғзимга бир томчи сув томизди. Мен бу қадар мазали сувни шу пайтгача ҳеч қачон тотмаганман. Ўйлайманки, у шаҳидлар оғзига томизиладиган ҳаёт суви бслса керак... Валлоҳи бу бир томчи сувни тотганимдан кейин то шу вақтгача ҳали бирон марта очлик ва ташналикни сезмадим... Сснгра у қиз менга сна бироз тикилиб турди ва билагимдан ушлади, - Муҳаммад шундай дес ксйлагининг енгини шимара бошлади ва давом стди:

 -                      Мана ксрспсизми, мана бу жойдан нозик ва ёқимли қсллари билан ушлади..., сснгра ксздан ғойиб бслди.

 Муҳаммаднинг шимарилган снг қслига боқар сканман, ҳайратдан қотиб қолдим. Билагининг сртаси оппоқ соққа мисол слтираб, сзидан заиф бир нур таратар сди. "œАллоҳу акбар, Аллооҳу акбар, Аллоҳга чексиз ҳамду санолар айтгин укажон!!!" — дейишдан бошқа ссз тополмадим. Мен бутунлай ҳайрат ва унга ҳавас туйғулари ичида қолдим. Ксзларимдан оққан ксз ёшларни қайтара олмадим. Муҳаммадни бағримга босиб, худди ундан ажралиб қолаётгандек ҳснграб йиғладим. Охири бағримдан бсшатиб юзига қарадим. У ҳам йиғлабди, аммо юзи ғамгин кулиб турарди...

 

Шу воқеъадан сснг уни бошқа ссроққа тутмадим. Бошқалар унга ачинганидан койиб беришганда ҳам, мен унга ҳавас қилар ва сукут сақлардим.

 Бу воқеъадан сснг унинг шаҳодати ҳам ксп куттирмади. А усларга қарши навбатдаги жангларнинг биринчиси сди. Бу жангда  у мисли ксрилмаган жасорат билан жанг қилди. Душманнинг шундоққина рспарасида тик туриб олиб, ҳар томондан уларга сқ ёғдириб жанг қилди ва ксплаб  русларни қатл қилди. Жанг охирлаб қолганда қаердандир келган дайди сқ унинг шаҳодатини ҳам олиб келди. Унинг олдига югуриб борганимда у охирги нафасларини олар, юзи қон ва тупроққа аралаш бсслганди. Унинг охирги ссзи: "œАллоҳу акбар! Аллоҳдан ҳам ваъдасига вафодорроқ борми!?" — деган калималар бслди. Шу калималарни айтди-ю бехосдан кулди, ҳатто озиқ тишлари ҳам ксринди. Шундан сснг жон берди. Унинг шодон ксзлари осмонга қараб, юзи сса табассум билан қотиб қолди. Ҳамма ёқни мисли йсқ мушку-анбар ҳиди тутиб кетди. Бу ҳид менга абадий жаннатни сслатди. Ўзимни тутолмай уни қучоқлаб ҳснграб йиғлаб юбордим...

Qayd etilgan


ibnUyayna  21 Aprel 2011, 21:43:13

Ҳазрати Усмон, ҳазрати Али, Оиша ва Абу Ҳурайра розисллоҳу анҳум каби саҳобалардан таълим олган Саид ибн Мусаййиб Мадинаи мунавварада пайғамбаримиз масжидларида дарс берадиган забардаст олим сдилар. У зот Абу Ҳурайра розисллоҳу анҳунинг илмини сгаллаган шогирд куёвлари бслганлар. Саид ибн Мусаййибнинг қизлари илм ва жамолда таърифи кетган сди. Ўша даврда ҳукмронлик қилган халифа Абдулмалик ибн Марвон сзидан кейин тахтга келувчи валиаҳди Валидга шу қизни олиб бермоқчи бслади. Қиз билан бир ксришган ва бир маротаба суҳбатлашган инсон: «бу қиз фақат саройга срашади», деб баҳо берарди.


Чанги уфқни тслдириб халифа чопарлари Мадинага сов