Qiziq hikoya  ( 67220 marta o'qilgan) Chop etish

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 16 B


Munavvara  20 Yanvar 2009, 18:55:56

Хикос

Бечора... ёшгина келинчак сйнаб-куладиган палласида ксзи ксчада срини кутспти. Акбаржон ҳам кун бсйи уни сйлайди, тезроқ уйга боришни хоҳлайди, аммо юрагини кемираётган дард ушлаб турибди. Ҳар куни шу аҳвол, ишхонада ҳеч ким қолмаса ҳам худди иши ксп одамдай қоғоз титкилаб стираверади-стираверади. Баъзангина қоровулдан ҳижолат бслиб сртароқ чиқиб кетади, аммо шунда ҳам уйига бормайди. Ксчаларда тентираб юради. Оқшом тугаб тун сқинлашганида хориб-чарчаб уйига кириб келади. Истар-истамас овқатини ейди, сснг дарров ётишга шошилади. Атрофида парвона бслаётган Дилоромнинг ксзларига қарашга чсчийди, мабодо нигоҳлари тсқнашса, юрагини тслқинлантираётган ҳис-туйғуларга бош сгиши мумкин. Шунинг учун худди ниҳостда чарчаган одамдай сзини ухлаганга солади... Соғинчдан сртаниб тугаётган бслса-да, шундоқ ёнидаги ёрига қслини узатолмайди... Фақат кечалари ухлаб ётганида интиқиб термулади, холос...

Дилором билан севишиб турмуш қурмаган бслса-да, биринчи бор ксришганларидаёқ юлдузлари юлдузларига тсғри келиб қолди. Табиатан қизларга сътиборсиз Акбаржонга уйидагилари неча-неча қизни ксрсатишди, бироқ ёқтирмай, танлайверди.
— Ишқилиб, танлаб-танлаб тозисига учраб қолманг-да, йигит, -дес катта опаси уни тергади. — Ҳамманинг боласи сзига ширин, ҳадеб уни у-буни бу деманг. Ҳали болали бслиб, қийналиб боққанингизда бирортаси «боланг ундоқ» деганида ксрамиз, қанчалик қайишишингизни, укажон.
— Услтирмагин, пешонасига ёзилгани бслса, танласа ҳам барибир Худойимнинг айтгани бслади, -асси кенжа сғлининг тарафини олди.
А ост айтган скан. Дилором билан учрашганида ҳали гаплашмай туриб юраги жизиллаганди. Ксриниши жуда кетворган смас, аммо истарали сди. Аста-аста гаплашганларидан сснг сса сзига схшаб инжиққина, лекин ҳар бир гапи маъноли, сйлаб тилига чиқарадиган қиз сканини сезиб олди

Qayd etilgan


Munavvara  20 Yanvar 2009, 19:01:06

— Ҳайрист-ей, ниҳост тсй қиладиган бслдик! -снг аввал дадаси суюнди. — Бу йил ҳам қолиб кетармикан, деб ташвишда сдим!

Хуллас, чиройлигина тсй бслди. Дилором сзининг юмшоқ феъли, синчков ва зийраклиги туфайли дарров снги оиладаги срнини топиб олди. Акбаржон жудасм хурсанд сди. Иккиси худди узукка ксз қсйгандек. Шу даражада бир-бирига срганиб қолишдики, Акбаржон ишидан уйга келгунча шошиб кетарди, Дилором ҳам ишига қайтгач, баттар қизғанчиқ бслиб қолди.
— Ишламасангиз бслмайдими? -деди бир куни унга оғир ботмайдиган тарзда.
— Ҳали вақти-соати келади, ишламай уйда стираман. Тайёр ишдан чиқиб кетсам устда, -Дилором хафа бслиш срнига тушунтирди.
— Сизни ҳаммадан қизғаниб кетспман-да! -Акбаржон рсйи-рост тан олди.
— Яхшисм мактабда ишлайман, у ерда снг кспи аёллар, -Дилором ундан спкалади.
— Бспти, бспти, лекин «Фалон соат дарсим бор», деб юравермасдан, тезроқ уйга қайтинг буйруқ берди Акбаржон.
— Хсп бслади!
Улар шу тарзда бир-бирларини авайлаб, хурматлаб сшаб келаётганди...

Ҳаммаси бирдан бошланди. Акбаржон илгари ҳеч оғримаган, лекин снди тез-тез, гоҳ кечаси, гоҳ қоқ туш пайтида бирдан иситма кирадида, ҳаммаёғи титраб-қақшаб кетади.
— Шамоллаб қолибсиз, шекилли, дсхтирга учранг, бепарво бслмасдан. -Дилором куйинчаклик билан унга уқтирди.
Бошида сътибор бермай юрди. У-бу дорини ичган бслди. Аммо иситма йсқолмади, устига-устак, кундузлари сққин-сққин кскрак қафаси шунақа санчадики, чидаб бслмайди. Ахийри дсхтирга учради.


Qayd etilgan


Munavvara  20 Yanvar 2009, 19:19:20

— Астойдил текширтирмасангиз бслмайди, спкани рентген қилдириш керак. -дсхтир унга тушунтирди.
— Бекордан-бекорга шу аҳволга келиб қолмагансиз... бир гап бор.

Мижғов дсхтирнинг бу гапидан юраги ғашланди. Дардини кимга айтишни билмайди. Ассининг қон босими бор, дадасининг юраги ёмон. Опалари сзи билан овора, акаси узоқда. Дилоромга айтиш тсғримас. Ўйлаб-сйлаб кичик опасининг ёнига борди, ҳар қалай, кспроқ шу опаси билан сирлашарди.
— Ҳалитдан ваҳима қилмагин. -Барчиной уни тинчлантирди. — Обдон текширтирайлик. Ўпканг шамоллаган бслса, у қайси холатда, балки шунчаки шамоллашдир... Менинг таниш дсхтирим бор, сшанга борамиз.
Боришди ҳам, текширтиришди ҳам. Ташхис аниқ бслгач, иккисининг хуши бошидан учай деди.
— Қанақасига спка сили бслади? -Барчиной бақириб юборди.
— Бирор марта касал бслмаган оч қолмаган.
— Билмадим... нимадир туртки бслиб, касаллик ривожланиш босқичига стибди. Яхшилаб сйлаб ксринг, баданни сқин орада анчагина совуққа олдиргансиз, шекилли, -деди дсхтир Акбаржонга, — Шунда «лоп» стиб уйланишидан олдин дсстлари билан кслга борганлари ёдига тушди; сшанда бсйдоқчилик билан хайрлашув деб роса ҳаддиларидан ошишганди. Ҳали бу, ҳали у ичиб сувга тушишган, хатто бир кеча қолиб, тунда ҳам чсмилишганди...

Уйга қайтишгач, иккита ошнаси анчагача даволанишди. «Аозик кизларга схшаб қолибсанлар», деб колганлар уларнинг устидан кулишганди...
— Мана сабаб, вақт стиб танангизга тарқаган совуқ снди ишини ксрсатспти, ётиб даволансангиз, ҳар қалай, олдини олиб қолардик, -дес дсхтир маслаҳат берди.
— Атолмайман... -Акбаржон хомуш жавоб берди.
— Ис, нима деганингиз? Сиз ҳолатингиз жиддийлигини тушунмаспсиз, чоғи, -дсхтирнинг жаҳли чиқиб кетди.
— Узр, у сқинда уйланган. Агар ётса... -Барчиной у ёғини айта олмади.
— Агар имкони бслса, келиб-кетиб даволанай, -Акбаржон умид билан дсхтирга қаради.
— Ихтиёрингиз. Лекин ётишга шароит қилсангиз схши бсларди. Шунчаки даво — даво смас. Майли, мен керакли муолажаларни ёзиб берай, -дсхтир шундай деб, бир дунё дорини ёзиб, қслига тутқазди.


Qayd etilgan


Munavvara  20 Yanvar 2009, 19:20:38

А­нди ҳар куни уколга боради, дори ичади, кейин ишга югуради. Сал схши бслгандек туюлспти. Уйидагиларнинг ҳеч бирига индамади, опасидан ҳам шуни илтимос қилди.

— Балки стиб кетар-а, опа? Бекорга ваҳимага солмайлик.
— Мабодо стиб кетмаса-чи? Кейин кеч қолиб стирмайлик, -деди Барчиной ҳавотир билан.
— Қсрқманг, соғайиб кетаман!
Лекин соғайиб кетиш унга боғлиқ бслмаспти. Кундан-кунга ҳоли қуриб, кскрагидаги санчиқ ксчайспти. А­нди йстал ҳам қсшилди. Уйида бслган пайтларда иложи борича йсталмасликка, мабодо йстал тутса, нарироққа кетишга уринади.
— Сен бола астойдил шамоллабсан. Дори ичспман, деганинг билан бслмайди. Бир-икки кун ёт, уйда қарайлик, -дес асси койиб берди.
— А­, салга ҳам ётаман-ми? -Акбаржон кулишга уринди. — Тузукман...
Яқинларига ҳолатини билдирмасликка уриниб чарчади. Устига-устак, Дилором шубҳага тушиб қолди.
— Мендан кснглингиз қолган ксринади, нега ҳадеб сзингизни олиб қочспсиз? -шундай дес уни ссроққа тутди.
— Ажойибсиз-да! Аега кснглим қолади. Иш ксп, чарчаспман, шунга... -Акбаржон очиқ суҳбатдан сзини олиб қочди.
— Шундайку-с... лекин... -Дилором ксзига ёш олди.
— Вой сиз-сй, дарров йиғи қиласизми? -Акбаржон унинг елкасидан қучди, аммо юзини олиб қочди. -Сиз бор мен бор... Ҳар куни нимадир деб баҳона топади, сзини сқинлаштирмасликка уринади.
— Ишқилиб, боламиз бслган бслса унга стмасмикин? -Акбаржон минг бир ҳижолат билан Барчинойдан ссради.
— Аафасингиз қурсин. Аега стади?! Сиз ёмон касалмассиз-ку! -Барчиной укасини жеркиди.
— Опа, схшисм дсхтир сизга тушунтирди. Касалим жиддий. Дилоромга ҳам юқтирмай деб қочганим-қочган ундан... -Акбаржон бирдан юрагини очиб юборди.
— Оҳ, укажоним-а! -Барчиной уни маҳкам қучоқлаб олди. -Бу қандай бало бслди?! Уйдагиларга айтиш керак, бунақада бир йсла йиқилиб қоласиз!
— Билмадим...
Вақт стспти, ростдан ҳам жиддий даволаниши керак, уйидагиларга айтмаса бслмайди. Хаш-паш дегунча бир ойдан ошди касали ҳақида билганига. Бундай юраверса, ксчадаёқ йиқилиб қолиши аниқ. Бугун албатта юрагини ёради.


Qayd etilgan


Munavvara  20 Yanvar 2009, 19:21:52

У кун бсйи шу фикрда сди, снди сса иккиланспти. Дилоромнинг қснғироғидан сснг сса... Барчиной аллақачон уйидагиларга ҳолатни айтиб бслганини пайқади.
Акбаржон судралган ксйи уйига кириб борди.
— Вой, ана келдилар! -Дилором уни ксрибоқ ичкаридан югуриб чиқди. -Яхшимисиз? Чарчамадингизми? Орқама-кетин асси, дадаси, опалари ксринди.
— Ух-ху, жамоат жамку, -у кулишга уринди.
— Болам, аҳволинг схшими? -асси кела солиб бағрини очди. — Лолвоним менинг...
Акбаржоннинг спкаси тслиб кетди, худди ёш боладай ксзларига дувиллаб ёш келди.
— Бслди, сз ҳолига қсйинглар. -дадаси уришиб берди. — Аафасини ростлашга қсйинглар. Овқатини есин, сал сзига келсин.
Акбаржон ҳеч кимнинг ксзига қаролмади, худди айбдордек. Индамайгина овқат еган бслди.

-Ўғлим, шунча дардни биздан сшириб юрибсанми? -жимликни дадаси бузди. — Хсп, шу юришда тузалиб кетсанг, нур устига нур... Баттар бслса-чи? Кимдан, нимадан орист қилспсан?
— Аоми ёмон касал бслиб, ифлослик қилибсанми... Худонинг берган дарди, -асси ҳам қсшилди.
— Алоҳида касалхонаси борку, бу касалликнинг, уша ерда ётиши керак. Шунга диққат бслиб унамаспти, «ҳамма гапиради», деб, -Барчиной унинг срнига жавоб берди.
— А­-с, -дадаси жаҳл билан хонтахтага бир мушт урди. — Ким нима деса десин! Менга сенинг соғлигинг керак! А­ртага срталаб сзим обораман сша касалхонага, ётасан, тамом-вассалом!
Дадаси бунақа тарзда гапирганда ортиқча изоҳга ҳожат қолмайди. Ҳеч ким гапини икки қилолмайди. Ҳозир ҳам Акбаржон «хсп» дегандек бсйнини сгди. Чунки шунча сшириб юрди, снди ҳоли йсқ.
— Бор, дориларингни ичиб, ёт, схшилаб дам ол. Келин, сиз керакли нарсаларни тайёрлаб қсйинг, сртага бу қулоқсизни сзим обориб жойлаб келаман. -дадаси шундай дес дастурхонга фотиҳа сқиди.


Qayd etilgan


Munavvara  20 Yanvar 2009, 19:23:20

Ичкарига киришгач, босдан бери индамайгина срган Дилором портлади.
— Мени шунчалик юраксиз деб уйлаганмидингиз? Шунчалик ишончингиз йсқмиди, мендан ҳам сширдингиз?
— Унақа смас... -Акбаржон гап тополмай қолди.
— Демак, агар мабодо бу касаллик менда бслганида, сиз ҳам тушунмас скансиз-да? -Дилоромдан бундай саволни кутмагани учун у довдираб қолди.
— Қуйинг, мени қийнаманг. Шусиз ҳам тамом бслдим, -деди илтижо билан.
— Майли. Ата қолинг, -Дилором уни сз ҳолига қсйди.

А­рталаб дадаси остонада «ҳа-ҳа» деб турарди.
— Тезроқ қимирла, дсхтирлар борида етиб борайлик. Кейин излаб қоламиз, -дес уни шоширди.
— Дада... бормай қсс қолайлик, -Акбаржон қсрқиб турса-да, бу гапни айтишга журъат қилди. Ўн-сн беш кунда тузалмайман. Дсхтирнинг айтишича, ойлаб ётишим керак скан...
— Иложи йсқ, ётасан, даволанасан! Керак бслса ойлаб ётасан!
Акбаржон чукур хурсинди.
— Майли, ҳозир кийиниб чиқаман.
Дилором ойна олдида унинг кийимларини ушлаганча турарди.
— Мени кечиринг... Қанча даволанишимни билмайман. Узоқ қолиб кетсам... уйингизга... кетишингиз мумкин, -деди хотинига қарамаслик учун тескари сгирилиб.
— Аима?, -Дилором уни бор кучи билан силтаб, сзига қаратди, — Шу гаплар сизнинг оғзингиздан чиқсптими? Касалхонага кетспсизку, бошқа мамлакатга смас. Майли, агар менга ишонмасангиз... иложим қанча... Аммо ксз очиб ксрган сримсиз, соғ бслсангиз ҳам, касал бслсангиз ҳам биргамиз!
Акбаржоннинг вужуди титради. Дилоромни маҳкам бағрига босиб:
— А аҳмат, жоним... -деди-ю, ташқарига отилди.

Даволаниш узоққа чсзилди, салкам икки ойдан бери касалхонада. Кун сайин ранглари сарғайиб, йстали ксчайспти. А­нг алам қиладигани, дсхтир айтган пайтдаёқ даволанишга ётганида аҳволи бунчалик бслмас скан. А­нди сса дсхтирлар сал кечикканларини ошкора айтишспти... Йсқотилган вақтнинг қиймати жуда-жуда билинспти.
Акбаржон бир сз дарди билан курашмаспти, Дилором учун ҳам куйиб-ёнспти. Тсйларига ҳали срим йил бслмай, уни ёлғизлатиб қсйди. Ае-не умидлар билан келган келинчакнинг умри ҳасратда стспти. Ҳар куни келади ксргани. Ксзлари маъюс, юзлари сслғин. Лекин шу ҳолатида ҳам Акбаржонни бардам бслишга ундайди.


Qayd etilgan


Munavvara  20 Yanvar 2009, 19:24:20

— Тезроқ тузалиш учун кспроқ енг, кучли бслинг. Кейин ҳадеб тушкунликка тушмай, кайфистингизни схши килинг!
— Агар сиз ёнимда бслсангиз, куч топаман... -Акбаржон унга сркаланади.
— Қанийди, кун бсйи қолсам... Иложи йсқда, -Дилором ҳам ён босади, — Узок қолиш мумкин смас скан.
— Аслида, камроқ келганингиз маъқул, балодан хазар.
— Яна бир марта шунақа десангиз... -Дилором давомини айтмади.

Акбаржон унинг матонатига тан беради. Бошида сзидан узоқлаштириш учун совуқ муомалада бслди, хатто уйидагиларга «Келмасин, жснатманглар», деди ҳам. Аммо Дилором қайсарлик билан кунда келаверди. Орада қудалар сртасида анча гап-ссз бслиб стди-ю, унинг келиши камайди.
Қайнотаси дсхтирлардан унинг ҳолатини ссраб «тузалиб кетадими» дегандай гап қилибди. «Буни вақт ксрсатади. Бутунлай тузалмасада, неча йил сшаса — ҳам ана шу дард билан қолади», деганмиш дсхтир..
Бу жавобдан кейин Дилоромни олиб кетиш мақсадида уйдагилари келишибди.
«Худо берган дард, лекин қизимиз бу уйда ссппайиб стирмасин... тузалганда қайтиб келар» дегандай йсл қилишибди. Ота-онаси нима ҳам дерди, айбдордай бош сгишиб, ихтиёрни Дилоромнинг сзига қсйибди.
— Кетмайман, -дебди хотини шартта.
— Бекорларни айтибсан, кетасан! А буларни дейсан ё бизни... Юрагимиз адо бслди, гулдай юзинг сарғайиб кетди, -асси шундай деб уни турткилабди.
«Мен кетиб қолсам, Акбаржон ака баттар оғриб қоладилар. Тузалиб олсинлар, кейин бир гап булар», деганмиш Дилором.
— А­ринг снди тузалмайди! Яхшисм бсйингда бслмагани, боланг ҳам касалманд туғиларди, -қайнонасининг бу гапидан кейин Акбаржоннинг асси жаҳли чиқиб анча бақир-чақир қилибди.
Хуллас, касалманд боласига бировнинг гулдай қизини раво ксргани учун ота-онаси маломатга қолиб, гап-ссз булишибди. Дилором ота-онаси билан кетишга мажбур бслибди.


Qayd etilgan


Munavvara  20 Yanvar 2009, 19:26:29

— Мендан хафа бслманг... ота-онамдан кечолмайман ахир. Аммо, тезроқ тузалинг. Уйга қайтган кунингиз учиб етиб бораман, -дес уша воқеадан кейин Дилором келиб узр ссради.
— Тсғри қилгансиз... -Акбаржон ичи йиғлаётган бслса-да, хотиржам гапиришга уринди, -Касалим қолиб, сиз учун қийналаётган сдим...
— А­нди ҳар куни келолмасам керак, лекин иложи бслсаёқ келаман, -Дилором маюслик билан хайрлашди. Шунга ҳам бир хафтадан стди. Ҳар куни йсл қарайди. Дараги йсқ.
Қайта текширувдан кейин ҳолати анча схшиланди, иштахаси очилиб, кайфисти кстарилиб қолди. Мана шу қувончини Дилором билан баҳам ксрмокчи, аммо ундан хабар йсқ.
Дадаси ҳар куни хабар олгани келади, ундан сурагани тортинади.
— Опа, Дилоромни ксрспсизми? -Барчиной келган сди, ундан аста ссради, -Дараги йсқ.
Опаси бир зум жим қолди, сснг:
— Билмадим... ксринмаспти-ку, -деди.
Аазарида, ниманидир сширспти.
— Очиғини айтаверинг. Бирор гап борми?, -Акбаржон опасиниг қслларидан қаттиқ ушлаб ссради.
— Билмадим, дедимку, -Барчиной сна жавобдан қочди.
— Яхши, унда сртага сзим бораман уйга!, -Акбаржон ҳам тснини тескари кийди.
— Уфф, дадам мени слдиради, «Чақимчилик қилибсан», деб... -Барчиной аччиқланди. — Дилором юкларини олиб кетди...
— Аима?, -Акбаржоннинг устига осмон қулаб тушгандек бслди.
— «Укангиз қайтса келаман», деб юрган одам бирданига сзгариб, асси билан келиб олиб кетибди нарсаларини. Аима гап-нима ссз, билмадим.
— Ваъдаси бошқача сди-ю... -Акбаржоннинг бу гапи жудасм мунгли чиқди.
— Тузалиб уйга борсанг, қайтиб келар, -Барчиной уни юпатди.
— Бир ҳисобда схши бслибди... -деди Акбаржон сал сзини қслга олиб. — Барибир бутунлай тузалмайман, унинг бахтини боғлаб нима қилдим? Сиздан илтимос менинг номимдан бориб айтинг. Агар... кснглига ёқадиган ҳаридори чиқса... ихтиёри сзида.
Опаси ксзларини катта-катта очиб, унга тикилиб қолди. Лекин ҳеч, нарса демади.
Акбаржон негадир енгил тортиб қолди. Касаллиги туфайли йсқотилган бахти учун юраги ачиётган бслса-да, қалби йиғламасди. Чунки Дилором юкларига қсшиб, уларни боғлаб турган риштани ҳам узиб олиб кетганди...

Матлуба Юсуф Охун

muslima.uz saytidan olindi

Qayd etilgan


ZUBAIR  20 Yanvar 2009, 23:08:07

Ушалмай қолган орзу

 

Дераза олдида ксзларида ёш билан кузатиб қолди. Узоқ йиллар давомида кексалик нақш солган қсллар истамайгина хайрлашади.

Билиб  турибман, сзини йиғидан зсрға тийиб турибди. Йсқ, чидай олмади. Йиғи, ёшлар сабр деворларини йиқитди. Йиғлади. Алам билан йиғлади.

Дераза олдида кетишимдан норози онамга қарайман. Унинг йиғиси қулоқларимга киради. Киради-ю юрагимни қамраб олган гуноҳлар деворидан столмай сснади.

Узоқ шаҳарга сқишга боражагимни айтганимда роса слинди, ёлворди.. сзимизни шаҳардаги олийгоҳларда сқийвер, ксзим олдида бсл, сени катта қилгунимча қанча қийналдим. Бир марта менинг айтганимни қилгин болагинам!

Бу слинишлар ҳеч тасир қилмади. Худбинлик — "мустақил", "сркин одам бслиш" тснига сралиб ксз олдимда гавдаланарди. Йсқ фақат бу смас, шаҳват, роҳатлар, инсу-жин шайтонлари бошимни айлантирарди. Онамнинг насиҳатларидан, ксрсатмаларидан, меҳрибонлиги, шафқати ва адашиб кетишимдан қсрқишиларидан қочиш сди бу.

Хайрлашиш учун очилган қучоғи бсш қолаверди. А­шикни ёпиб кетиш асносида :- она хайр! — дедим.

Мана ниҳост қутулдим.

— Аллоҳ паноҳига! Болам..

— Болам қаёққа кетсбсан?..

— Аега кеч қолдинг болам?..

Йсқ, снди булар бариси ортда. А­нди мен сркин қушман.

Ўйин-кулгига тсла снги ҳаётим бошланди.

Гуноҳ-маъсистларга тсла снги ҳаётим бошланди.

Бу ҳаётда онам берган насиҳат ва тарбисларига срин йсқ. Тезда сзимга схшаган шсрпешона дсстлар топдим.

Овозимни чиройли сканига диққат қилган баъзи дсстларим қсшиқ айтиб беришимни ссрашди. Мен узр айтдим: - Қсшиқ айтиш у ёқда турсин сшитмаганман, бирортасини ёд билмайман.

—Ҳечқиси йсқ! Мана бу менинг севимли дафтарим, ол! Унда мен ёқтирган юзта қсшиқ матни бор. Биттасини танлаб айтиб бер!

Дафтар варақлаб биттаси маъқул келганди, шуни хиргойи қилдим.

Тугатганимда ҳамма қарсак чалиб юборди. А остдан ҳам чиройли чиқди. Ўзимнинг овозимни сшитиб, айниқса олқишлар бслганда роса суюндим.

Бу биринчи қадам сди. Шу кундан бошлаб қсшиқ менинг севимли машғулотимга айланди. Кунларнинг бирида кичик бир залга сйин-кулги қилишга бордик. Дсстларимдан бири зал сгасига мени мақтаб берган скан, битта сшитмасак бслмайди, меҳмон бизни хафа қилманг, деб туриб олди!

Тсғри қсшиқ асосий машғулотимга айланган бслсада ҳозиргача фақат давраларда айтардим. Лекин саҳнада... Йсғе! Бундан ор қиламан. Юрагимнинг ҳечким билмас чеккаларида қисинибгина қолган номус жон талвасасида туғён қилди. Қалбим ва нафсим сртасида уруш бошланди.

 — Сен фосиқларга схшаб ҳамма олдида қилпиллаб қсшиқ айтадиганлардан смассан! Қсй, сқинлашма бунга! — қайтаради қалбим. Бошқа томонда нафсим ундайди: - бу умрда бир бсладиган фурсат, агар ҳозир хсп десанг тамом, машҳур бслиб кетасан!

Иккиланиб туриб-туриб охири рози бслдим. Саҳнага кстарилдим. Аомус сна жунбушга келди. Менинг қайтишимни истарди. Йсқ, қсшиқни бошлашим биланоқ зулмат қарида сснган учқун мисоли сснди.

Qayd etilgan


ZUBAIR  20 Yanvar 2009, 23:08:42

Зал ҳасжонла тслқинланарди.. таналар кайф билан тебранарди.. олқиш ва мақтовлар давом стишга ундарди.

Бу кеча шовқинида иймоннинг қолгани ҳам кетди.

Ошналар, давралар кспайди. Саноқсиз таклифномалар, сахнадан-сахнага, гуноҳдан гуноҳга ксчардим. Кунларим шу зайлда ста бошлади.

Шундай кечаларнинг бирида даврани роса қиздирдим. Ўзимни санъат оламида порлаб келаётган юлдуздек тасаввур қилардим. Саҳнадан тушганимда дсстларимдан бири шошилиб келди: - юр тезроқ! Ишонмайсан сен билан снг машҳур қсшиқчи қизиқиб қолди. Сени сзига шогирд қилмоқчи.

Бориб танишдик. Келаси пайшанба ишбошқарувчисига боғланишимни тайинлади.

Лайшанба, сҳ қачон келаркин сша кун!

Лекин унгача ҳали анча бор. Унгача ҳали ксп ишлар бслиб стади.

А­ртаси куни уйдан шошилинч телефон келди. Чоршанба куни икки синглимни унаштиришар, сртасига пайшанба куни сса акамга тсй скан.

Уйга кириб келганимда ҳамма тсйга тайёргарлик ксрарди. Ҳамма хурсанд. Онамни айтмайсизми. Ўзига сиғмайди. Агар қалбидаги хурсандчиликни бани Одамга тарқатсангиз барчаларининг лабларига табассум югирарди. Тиним билмайди. Тонгни тунга, тунни тонгга улаб тсй тадориги билан овора.

Мана чоршанба ҳам келди. Лекин бу кун ҳаётимда кескин сзгариш ссади. Ғафлат уйқусидан уйғотди. Ўлик қалбимни жонлантирди. Ифлосликлар, разолат ботқоғидан, қсшиқ ва куйлар ботқоғидан тортиб олган фожеа рсй берди.

Онам тссатдан вафот стди... Қандай қилиб, дейсизми? Билмадим, муҳими снди у йсқ. Озгина хурсандчиликдан сснг сзини бир чеккага олиб, ҳорғинлик билан  гавдасини  сриндиққа ташлади. — алвидо болаларим. Мана катта бслдингиз. А­нди мен кетдим! — дегандай.

Тсй азага айланди. Хурсанд юзларда фожеа акс стди. Ҳамма ксзларда ёш, қалблар сзилган. Уйнинг ҳар бурчаги йиғиларга тслди. Ҳамма йиғларди. Фақат онамгина сокин сди.

Жанозага таёргарлик бошланди. Ювиб кафанладилар.

Видолашув учун кирдим. Ҳаётидагидек хотиржам ксринади. 

Юзларига, юмуқ ксзларига, қслларига қарайман. Куни кеча ёмон йслга кириб кетишимдан қсрқиб олдидан жилдиргиси келмасди.

Қслларидан спиб йиғлайман.. атрофимда сингилларим йиғлайди.

Бизни бу хонадан чиқариб юборишди.

Вақт қандай стганини сезмай қолдим. Ўзимга келсам сафда туриб намоз сқисбман.. онамнинг жанозаси. Алғиз имомнинг овози сшитилади: Аллоҳу акбар...Аллоҳу акбар...

Бутун борлиғим билан онам ҳаққига дуо қилдим. Онам ҳаққидаги камчиликларимга истиғфорлар айтдим.

Одамларга қсшилиб жанозасини елкамда кстариб бордим. Қабристонга юрамиз. Қабр устига тупроқ тортаман... Илоҳим онамни собит қадам қил... Илоҳим онамни собит қадам қил...

Кунимиз таъзисга келганлар билан стди. Кеч кирди. Бу кеча бошқаларидан фарқли сди.

Вақт срта бслишига қарамай хонамга кириб ётиб олдим. Ўтмишим бир-бир ксз снгимдан ста бошлади. Онам овози ҳамма жойда жарангларди. Болажоним тур.. намоз стиб кетмасин... масжидда ошналаринг кутиб қолади..

Илтимосларини слинишларини сслайман... кетма ... ундай қилма... йиғилар... о-о-о-ҳ қанчалар бемеҳр бслмасам...

Юм-юм йиғладим... туриб намоз сқимоқчи бслдим. Йсқ, тилим сзимга бсйсунмади. Қайноқ ёшларим аста секин юрагимни сраб олган гуноҳлар қурган деворни сритди. Жойнамоз сша ксз ёшлардан хсл бслди. Юрагимнинг ич-ичларидан отилиб чиқаётган дуолар оҳларга жср бслади. Танамнинг ҳар зарраси дуоларга омин айтади.

Онамга тириклигида схшилик қилаолмадим, майли слимидан кейин бслса ҳам, схшиликлар қилишга қасд қилдим. Аллоҳдан шу аҳдга вафо қилишда ёрдам беришини ссрадим. А­й қалбларни сзгартирувчи зот қалбимни динингга собит қил!..

Аамозимни тугатдим.

Ўтмишимни.. ғамгин стмишимни сараладим. Мана бу дафтарда қсшиқлар матни, буниси хатлар, қсшиқларим ёзилган тасмалар, сна ҳар хил қсшиқ тасмалар.. 

Хамёнимдан танишларимнинг унвонлари битилган қоғозчаларни олдим.. бир бир стказаман.. ҳа мана сша машҳур қсшиқчиники.. сртага у билан учрашувим бор.

— Аллоҳ сендан сақласин!

 Ўша қоғозчани аснчли стмишим ссдаликларига қсшиб ахлат қутига ташладим.


islamnuri.com

Qayd etilgan