Imom al-Buxoriy. Al-jome' as-sahih (2-jild)  ( 444493 marta o'qilgan) Chop etish

1 ... 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 ... 111 B


AbdulAziz  23 Iyul 2008, 08:45:57

79-bob. Yahudiylarga (qarshi qilinadirgan) jang xususida

Abdulloh ibn Umar raziyallohu aihu rivoyat qiladilar:  «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam: «(Kelgusida) sizlar (ya’ni, musulmonlar) yahudiylarga (qarshi) jang qilursizlar; Shunda ulardan biri (Qora) Tosh ortiga berkinib olur. Qora Tosh: «Ey Ollohning bandasi, manavi yahudiy mening ortimga berkinib oldi, uni o‘ldir!» — deb aytur», — dedilar».

Abu Hurayra raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam (kelgusi ummatlarini nazarda tutib): «Sizlar yahudiylarga (qarshi) jang qilmagunlaringizga qadar, (Qora) Tosh o‘z ortiga bir yahudiyning berkinib olganini ma’lum qilib: «Ey musulmon, manavi yahudiy ortimga berkinib oldi, uni o‘ldir!» — deb aytmaguniga qadar Qiyomat bo‘lmas!» — dedilar». (Janob Rasululloh Iso alayhissalom osmondan tushib, musulmonlar ul kishi birla Dajjol lashkarlari bo‘lmish yahudiylarga qarshi jang qiladirgan zamonni nazarda tutganlar).

Qayd etilgan


AbdulAziz  23 Iyul 2008, 08:46:08

80-bob. Turklarga (qarshi qilinadirgan) jang xususida

Amr ibn Taglib raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam: «Qiyomatning belgilaridan biri shuki, (kelgusida) sizlar (ya’ni, musulmonlar) jun poyabzal kiyguvchi bir qavmga qarshi jang qilursizlar, Qiyomatning belgilaridan (yana) biri shuki, sizlar yuzlari yalpoq, (ya’ni, bir-biriga urilaverib) yalpayib ketgan qalqonga o‘xshash yuzli bir qavmga (qarshi) jang qilursizlar», — dedilar».

Abu Hurayra raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam bunday dedilar: «(Kelgusida) sizlar ko‘zlari kichik (qisiq), yuzlari qizil, burunlari pachoq, (bir-biriga urilaverib) yalpayib ketgan qalqonga o‘xshash yuzli turklarga (qarshi) jang qilmaguningizga qadar Qiyomat bo‘lmas va toki jun poyabzal kiyguvchi bir qavmga (qarshi) jang qilmaguningizga qadar ham Qiyomat bo‘lmas!»

Qayd etilgan


AbdulAziz  23 Iyul 2008, 08:46:22

81-bob. Jun poyabzal kiyguvchilarga (qarshi qilinadirgan) jang haqida   

Bu yerda yuqoridagi hadis takrorlangan.   

82-bob. Sahobalari qochganda ularni (jangga qayta) saflagan va ulovidan tushib, Olloh taolodan zafar tilagan kishi haqida

Abu Ishoq raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Bir kishi Barodan: «Hunayn kuni sizlar (dushmandan yengilib) qochganmidingizlar?» — deb so‘radi. Baro: «Olloh taolo haqi, Rasululloh sallallohu alayhi va sallam qochganlari yo‘q! Ammo musulmonlar (dushman yengilib qochgach), shoshib (o‘ljalarga yopirilishdi). Buni ko‘rib, Havozin (kamonchilari) ularni o‘qqa tutishib erdi, (o‘qdan o‘zlarini olib qochishib) Janob Rasulullohning qoshlariga qaytishdi. Shunda ul zot oq xachirlariga minib olgan bo‘lib, Abu Sufyon uning jilovidan yetaklab ketayotgan erdi. Janob Rasululloh ulovlaridan tushib;, Olloh taolodan zafar (madad) tiladilar. So‘ng: «Men payg‘ambarman, payg‘ambar ersa yolg‘on gapirmas, (Olloh taoloning menga g‘alaba ato etmog‘i haqidagi va’dasi haqdur), men Abdulmuttalib avlodidanman!» — dedilar-da, sahobalarini (jangga) safladilar».

Qayd etilgan


AbdulAziz  23 Iyul 2008, 08:46:49

83-bob. «Yo parvardigoro, mushriklarni mag‘lub qilgil va qaqshatgil!» — deb duoi bad qilmoq xususida

Ali raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Ahzob kuni Rasululloh sallallohu alayhi va sallam: «Olloh taolo mushriklarning uylari-yu, qabrlarini o‘tga to‘ldirsin! Ular Quyosh qizargunga qadar (jang qilishib), bizning Vusto (asr) namozini  o‘qimog‘imizga xalal berishdi», — dedilar».

Abu Hurayra raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasulullloh sallallohu alayhi va sallam Qunut duosida: «Yo parvardigoro, Salama ibn Hishomga najot bergil, yo parvardigoro, Valid ibn Validga najot bergil, yo parvardigoro, Iyosh ibn  Abu Rabiy’aga najot bergil, Yo parvardigoro, nochor-notavon musulmonlarga najot bergil! Yo parvardigoro, Muzar qabilasiga qahringni yanada ziyoda qilgil, yo parvardigoro, ularga) Yusuf (alayhissalom davrlaridagidek) qahatchilik yuborgil»— dedilar».

Abdulloh ibn Abu Avfo raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam Ahzob kuni mushriklarni duoi bad qilib: «Ey Kitob tushirguvchi (va Qiyomatda) tez hisob-kitob qilguvchi parvardigorim, ahzoblarni mag‘lub etgil va qaqshatgil!» — dedilar».

Abdulloh raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sollallohu alayhi va sallam Ka’ba soyasida namoz o‘qiyotgan erdilar. Shunda Abu Jahl bir necha kishini Makkaga yubordi, ular (hayvon) ichak-chavoqlarini olib kelishib, Janob Rasulullohning ustlariga tashlashdi. Shu asnoda Fotima raziyallohu anho kelib qolib, ichak-chavoqlarni ul zotning ustlaridan olib tashladilar. Janob Rasululloh (namoz oxirida): «Yo parvardigoro, Quraysh (kofirlarini) halok qilgil! Yo parvardigoro, Quraysh (kofirlarini) halok qilgil! Yo parvardigoro, Quraysh (kofirlarini) halok qilgil! Abu Jahl ibn Hishomni, Utba ibn Rabiy’ani, Shayba ibn Rabiy’ani, Valid ibn Utbani, Ubay (Umayya) ibn Xalafni va Uqba ibn Abu Mu’itni halok qilgil!» — deb duoi bad qildilar. Keyin, men ularning jasadlarini Badr qudug‘ida ko‘rdim».

Oisha raziyallohu anho rivoyat qiladilar: «(Bir guruh) yahudiylar Rasululloh sallallohu alayhi va sallamning huzurlariga kirib: «As-Somu alayka!» (ya’ni, «Senga o‘lim bo‘lsin!»— deyishdi. Shunda men ularni la’natladim. Janob Rasululloh (menga): «Senga ne bo‘ldi?» — dedilar. Men: «Ularning ne deganlarini eshitmadingizmi? (anglamadingizmi?)» — dedim. Ul zot: «Sizlarga ham (o‘lim bulsin!), deb alik olganimni eshitmadingmi?» — dedilar».

Qayd etilgan


AbdulAziz  23 Iyul 2008, 08:47:26

84-bob. Musulmon kitob ahlini to‘gri yo‘lga (Islomga) chorlaydimi yoxud kitob ahliga Kitobni (Qur’onni) o‘rgatadimi?

Abdulloh ibn Abbos raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam (Rum) qaysariga: «Agar (Islomdan) bosh tortsang, qo‘l ostingdagi fuqarolaringning ham gunohlari sening bo‘yningda bo‘lur, (chunki sen Islomga kirsang, ular ham Islomga kirurlar, kirmasang, ular ham kirmaslar)» — deb maktub yozdilar».

Qayd etilgan


AbdulAziz  23 Iyul 2008, 08:47:49

85-bob. Mushriklarni Islomga moyil qilmoq uchun Olloh taolodan ularga hidoyat tilab duo qilmoq haqida

Abu Hurayra raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Tufayl ibn Amr ad-Davsiy va uning hamrohlari Rasululloh sallallohu alayhi va sallamning huzurlariga kelib: «Yo Rasulalloh, Davs qabilasi (Olloh taolo birlan uning Rasuliga) osiylik qilib, (Islomga kirmoqdan) bosh tortdi. Olloh taolodan ularni (halok qilmog‘ini so‘rab), duoi bad qilingiz!» — deyishdi. Shunda Janob Rasululloh: «Yo parvardigoro, Davs (qabilasi)ga hidoyat aylab, ularni (musulmon) qilgaysan!» — dedilar».

Qayd etilgan


AbdulAziz  23 Iyul 2008, 08:48:09

86-bob. Yahudiy yoxud nasroniy (podshoh)ni (Islomga) chorlamoq hamda (musulmonlar) kimga qarshi jang qilsalar, o‘shalarni duoi bad qilmoq haqida. Janob Rasulullohning Xusrav va Qaysarga (maktub) yozganlari hamda jangdan burun (Islomga) da’vat qilmoq xususida

Anas raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam Rum (qaysari)ga (maktub) yozmoqchi bo‘lganlarida (sahobalar) rumliklarning muhrlanmagan xatni o‘qishmasligi haqida ma’lum qilishdi. Shunda Janob Rasululloh kumushdan bir uzuk qildirib oldilar. O’shal uzukning barmoqlarida yarqirab turgani va undagi «Muhammadun rasululloh» degan naqshinkor yozuv hamon ko‘z o‘ngimda».

Abdulloh ibn Abbos raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam Xusravga o‘z maktublarini yo‘lladilar. Shunda ul zot uni Bahrayn amiriga topshirmoqni, Bahrayn amiri ersa xusravga eltib bermog‘ini buyurdilar. Xusrav maktubni o‘qib ko‘rgach, uni mayda-mayda qilib yirtib tashladi. Sa’id ibn al-Musayyibning aytishlaricha, shunda Rasululloh sallallohu alayhi va sallam kofirlarni duoi bad qilib, (Olloh taolodan) ularni parcha-parcha qilib tashlamog‘ini tilabdilar».

Qayd etilgan


AbdulAziz  23 Iyul 2008, 08:48:33

87-bob. Rasululloh sallallohu alayhi va sallamning mushriklarni Islom birlan payg‘ambarlikka (shahodat keltirmoqqa) hamda Olloh taoloni qo‘yib, bir-birlarini tangri qilib olmaslikka da’vat qilganlari haqida

Olloh taoloning qavli: «Hech bir inson uchun durust emaski, Olloh unga Kitob, hikmat va payg‘ambarlik ato etsinda, so‘ng u odamlarga: «Sizlar Ollohni quyib, menga banda bo‘linglar!..» — deb aytsin» («Oli Imron» surasi, 79-oyat).

Abdulloh ibn Abbos raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam (Rum) qaysarini Islomga da’vat qilib maktub yozdilar. So‘ng, maktublar: Dihya al-Kalbiy orqali jo‘natayotib, uni Busro amiriga, ersa (Rum) qaysariga yetkazmog‘ini amr qildilar. Shul vaqt, Olloh taolo (Rum qo‘shinlari birlan urushayotgan) forslar qo‘shinini mag‘lub qilgan bo‘lib, qaysar parvardigor ato etga zafar uchun shukronalar aytib, Himsdan Iliyaga qarab yurga erdi. Qaysar Rasululloh sallallohu alayhi va sallamning maktublarini olgach, uni o‘qib chiqdi-da: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam xususlarida so‘rab bilmog‘im uchun menga ul zotning qavmlaridan biror kishini topib kelingizlar!»— dedi:
Abu Sufyon menga aytib erdilarki, ul kishi shul kezlarda, ya’ni Rasululloh sallallohu alayhi va sallam birlan Quraysh (kofirlari) o‘rtasida tuzilgan (Hudaybiya) sulhi vaqtida bir guruh Quraysh kishilari birlan birga tijorat qilgani Shomga kelgan erkanlar. Abu Sufyon bunday deb erdilar: «Biz qaysarning elchisini Shomning bir yerida uchratdik. U men birlan hamrohlarimni ergashtirib yo‘lga tushdi, nihoyat Iliyaga yetib bordik. So‘ng, Rum qaysarining huzuriga kirdik. Qarasak, u (boshiga) toj kiyib olib, taxt uzra o‘ltiribdi, atrofida Rum zodagonlari (qo‘l qovushtirib turishibdi). Qaysar o‘z tarjimoniga: «Ulardan so‘ra-chi, o‘zini payg‘ambar deb ta’kidlayotgan kishiga ularning qaysi byri nasab jihatidan yaqinroq erkan?» — dedi. Shunda: «Bularning orasida ul kishiga nasab jihatidan eng yaqinrog‘i menman», — dedim. Qaysar: «Sen birlan ul kishi o‘rtasidagi qarindoshlik nechog‘liq (yaqin?)» — dedi. Men: «Ul kishi mening amakimning o‘g‘li bo‘lib, hozir bular orasida Banu Abdi Manofga mansub mendan bo‘lak kishi yo‘q», — dedim. Qaysar: «Uni (menga) yaqinroq olib kelingizlar!» — dedi. So‘ng, buyurib erdi, hamrohlarim ham mening ortimga kelib turishdi. Keyin, qaysar o‘z tarjimoniga: «Buning hamrohlariga aytgilki, men bundan o‘zini payg‘ambar deb ta’kidlayotgan kishi xususida surayman, agar bu yolg‘on gapirsa, ular yolg‘on gapirganini aytishsin!» — dedi. Olloh taolo haqi, agar hamrohlarimning mening yolg‘on gapirayotganimni fosh qilib qo‘ymoqlaridan cho‘chimaganimda erdi, qaysar mendan ul zot xususlarida so‘ragan chog‘ida, albatta (dushmanlik qilib) yolg‘on so‘zlagan bulur erdim! Ammo, hamrohlarimning mening yolg‘on so‘zlayotganimni fosh qilib qo‘yishlaridan cho‘chib, rost gapirdim. Qaysar o‘z tarjimoniga: «Ul kishi oralaringizda qanday nasabga ega?»— dedi. Men: «Ul kishi oramizda (oliy) nasab sohibidurlar»,— dedim. Qaysar: «Bu so‘zni (ya’ni, o‘zining payg‘ambar ekanligini) undan ilgari sizlardan biror kishi aytganmi?»— dedi. Men: «Yo‘q», — dedim. Qaysar: «Payg‘ambar ekanligini ta’kidlamasidan burun ul kishini yolg‘onchilikda ayblar erdingizlarmi?» — dedi. Men: «Yo‘q», — dedim. Qaysar: «Uning ajdodlaridan birortasi podshoh o‘tganmi?» — dedi. Men: «Yo‘q», — dedim. Qaysar: «Unga dimog‘dor, takabbur odamlar ergashayotirmi yoki xoksor odamlarmi?» — dedi. Men: «Aksincha, xoksor odamlar (ergashayotir)», — dedim. Qaysar: «Ular ko‘payayotirmi yoxud kamayayotirmi?» — dedi. Men: «Aksincha, ko‘payayotir», — dedim. Qaysar: «Biror odam uning diniga kirgach, norozi bo‘lib dindan qaytayotirmi?» — dedi. Men: «Yo‘q», — dedim. Qaysar: «Ahdini buzurmi?» — dedi. Men: «Yo‘q, buzmas. Biz anchadan beri ul kishidan yiroqda bo‘lib, hozir ne qilayotganidan bexabarmiz, ahdini (Hudaybiya sulhini) buzmasaydi, deb xavotirdamiz», — dedim. (Ammo), gapimga (ul kishini kamsitadirgan), yolg‘on suzlayotganimni fosh qilib quymaydirgan bundan bo‘lak biror so‘z qistirib qolmog‘imning imkoni bo‘lmadi. Qaysar: «Sizlar unga va u sizlarga qarshi jang qildimi?» — dedi. Men: «Ha», — dedim. Qaysar: «Uning urushi va sizlarning urushlaringiz qanday (o‘tdi?)— dedi. Men: «Turlicha, bir safar u va bir safar biz g‘olib keldik», — dedim. Qaysar: «U sizlarga ne qilmoqlaringizni buyurur?» — dedi. Men: «U bizga faqat Ollohga ibodat qilmoqni, unga zarracha shirk keltirmaslikni buyurib, ajdodlarimiz ibodat qilgan narsalardan (butlardan) bizni qaytarur hamda bizga (besh vaqt) namoz o‘qimoqni, sadaqa (zakot) bermoqni, (Olloh taolo) harom (qilgan) ishlarni qilmaslikni, ahdga vafo qilmoqni va omonatga xiyonat qilmaslikni buyurur», — dedim. Shunda Qaysar o‘z tarjimoni orqali menga: «Men sendan uning oralaringizdagi nasabi haqida so‘radim, shunda sen uning oliy nasab sohibi ekanligini ta’kidlading. Ha, shunday, (barcha) payg‘ambarlar o‘z qavmlarining oliy nasab kishilari ichidan (tanlab) yuborilur. Men sendan: «Bu so‘zni (ya’ni, o‘zining payg‘ambar ekanligini) undan ilgari sizlardan biror kishi aytganmi?» — deb so‘radim. Sen: «Yo‘q», — deb ta’kidlading. Agar bu so‘zni undan ilgari sizlardan biror kishi aytgan bo‘lganida erdi, men: «Ul kishi o‘zidan ilgari aytilgan so‘zni takrorlayotir» — der erdim. Men sendan: «Sizlar uni bu so‘zni aytmasidan ilgari yolg‘onchilikda ayblar erdingizlarmi?» — deb so‘radim. Sen: «Yo‘q»— deb ta’kidlading. Men bildimki, u odamlarga yolg‘on gapirmadimi, demak Olloh taologa nisbatan ham yolg‘on gapirmas! Men sendan: «Ajdodlaridan birortasi podshoh o‘tganmi?» — deb so‘radim. Sen: «Yo‘q» — deb ta’kidlading. Agar ajdodlaridan birortasi podshoh o‘tgan bo‘lganida erdi, men: «U o‘shal ajdodining mulkini talab qilayotir» — der erdim. Men sendan: «Unga dimog‘dor, takabbur odamlar ergashayotirmi yoxud xoksor odamlarmi?» — deb so‘radim. Sen: «Xoksor odamlar ergashayotir» — deb ta’kidlading. Ha, shunday, payg‘ambarlarga xoksor odamlar ergashur. Men sendan: «Ular ko‘payayotirmi yo kamayayotirmi?» — deb so‘radim. Sen: «Ular ko‘payayotir» — deb ta’kidlading. Ha, iymon(ning ishi) shunday, u toki (namoz, zakot, ro‘za kabi mu’tabar ishlar) mukammal (ado etiladirgan) bo‘lmagunga qadar, tobora ziyoda bo‘lib boraveradi. Men sendan: «Biror odam uning diniga kirgach, norozi bo‘lib, dindan qaytayotirmi?» — deb so‘radim. Sen: «Yo‘q» — deb ta’kidlading. Ha, shunday, qalblarini (Olloh taolo birlan uning Rasuliga bo‘lgan) iymon nuri charog‘on qilgan kishilarning birortasi norizo bo‘lib, dindan qaytmas! Men sendan: «Ahdni buzurmi?» — deb so‘radim. Sen: «Yo‘q» — deb ta’kidlading. Ha, shunday, payg‘ambarlar o‘z ahdlarini buzmaslar. Men sendan: «Sizlar unga va u sizlarga qarshi urush qildimi?» — de( so‘radim. Sen: «O’zaro urush qildik, bir gal u va bir gal biz g‘olib keldik» — deb ta’kidlading. Ha, shunday, payg‘ambarlar ham goho g‘olib va goho mag‘lub qilinib, Olloh taolo tomonidan sinalurlar, ammo pirovardida ularning qo‘llari baland kelgay. Men sendan: «U sizlarga ne qilmoqlaringizni buyurur?» — deb so‘radim. Sen: «U bizga faqat Ollohga ibodat qilib, unga zarracha shirk keltirmaslikni, ajdodlarimiz sig‘ingan butlardan yuz o‘girmoqni, (besh vaqt) namoz o‘qimoqni, zakot bermoqni, Olloh harom qilgan ishlarni qilmaslikni, ahdga vafo qilmoqni va omonatga xiyonat qilmaslikni buyurur» — deb ta’kidlading. Bu sifatlar payg‘ambarga xos sifatlardur. Men Payg‘ambar (sallallohu alayhi va sallamning) chiqishlarini bilar erdim, ammo sizlarning (ya’ni, Qurayshning yoki arablarning) orangizdan chiqadilar, deb o‘ylamagan erdim. Agar sening aytgan gaplaring haqiqat bo‘lsa, ul holda ul zot oyoqlarim turgan mana shu joyni (ham) egallaydilar. Qani endi, ul zotning huzurlariga omon-eson yetib bora olsam! (Ammo, mening omon-eson yetib bormog‘imga yo‘l quymaslar, meni o‘ldirgaylar. Agar shunday qilishmaganida erdi), albatta (borib), ul zot birlan uchrashur erdim-da, oyoqlarini yuvib qo‘yar erdim! (ya’ni, ul zotga xizmatkorlik qilur erdim!)» — dedi. So‘ng, qaysar Rasululloh sallallohu alayhi va sallamning maktublarini olib kelmoqni buyurdi. (Uni o‘zi yoki tarjimoni) o‘qidi. Unda: «Bismillohir rahmonir rahiymi! Olloh taoloning bandasi va rasuli Muhammaddan Rum hukmdori Hiraqlga. Hidoyat topganlarga salom! Ammo ba’d: men seni Islomga da’vat qilurman. Musulmon bo‘l, salomat bo‘lursan! (Buning uchun) Olloh taolo senga ikki barobar (ko‘p) ajru savob ato etur, (chunki sening tufayli fuqarolaring ham musulmon bo‘lurlar). Agar (Islomdan) bosh tortsang, fuqarolaringning gunohlari ham sening bo‘yningga tushur. Va ey kitob ahli, kelingizlar, bizlarda ham, sizlarda ham (ya’ni, Qur’onda ham, Tavrotda ham, Injilda ham) bir xil bo‘lmish so‘zni (aytingizlar, ya’ni): «Ollohdan o‘zgaga ibodat qilmaymiz, unga zarracha shirk keltirmaymiz, Ollohni quyib, bir-birimizni tangri qilib olmaymiz!» — (deb aytingizlar!). Agar (kalimai tavhidni aytishdan) bosh tortsangizlar, ul holda bizlarni musulmonlar, deb e’tirof qilib, (o‘zlaringizni kofirlar, deb tan olingizlar!)».
Qaysar so‘zini tugatgach, (ya’ni biz birlan savol-javob qilgandan keyin, ul zotning maktublari o‘qib chiqilgach), uning atrofida turgan Rum zodagonlari (shul qadar) g‘ala-g‘ovur ko‘tarishdiki, (hatto) men ne deganlarini anglay olmadim. Shunda (saroydan chiqib ketmog‘imiz) amr qilinib, biz (tashqariga) chiqarib yuborildik. Tashqariga chiqib, hamrohlarim birlan yolg‘iz qolganimda, ularga: «Abu Kabsha o‘g‘lining (ya’ni, Janob Rasulullohning) ishlari nihoyatda ko‘chayib ketdi, hatto Banu Asfar podshohi (ya’ni, rumliklar podshohi) ham ul zotdan qo‘rqayotir», — dedim. Olloh taolo haqi, (ilgari Janob Rasulullohni mutlaqo) tan olmaganimga qaramay, (shu kundan e’tiboran) ul zotning ishlari g‘alaba qilmog‘iga shunchalik ishrnch hosil qildimki, hatto parvardigor qalbimga Islomni jo qilib quydi!»

Sahl ibn Sa’d raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam Xaybar kuni: «Men bayroqni shunday kishiga topshirurmanqi, Olloh taolo uning qo‘li birlan fath (zafar) muyassar qilur» — deb marhamat qildilar. Shunda sahobalar: «Bayroqni qaysi birimizga berar erkanlar, shoyad menga bersalar!» — deya umid birlan o‘rinlaridan turishdi. Ertasiga ertalab ham barchalari: «Shoyad bayroqni menga bersalar!» — deb umidvor bo‘lishdi. (Ammo), Janob Rasululloh: «Ali qaerda?» — dedilar. Sahobalar: «Ko‘zi og‘rib qoldi», — deyishdi. Shunda Janob Rasululloh Hazrat Alini chaqirib kelmoqni amr qildilar, (ul kishi kelgach), ko‘zlariga tupurib erdilar, hech narsa bo‘lmagandek tuzalib qoldi. So‘ng, ul zot: «Bizdek (musulmon) bo‘lmagunlariga qadar ularga (kofirlarga) qarshi jang qilurmiz!» — dedilar. Keyin, (Hazrat Aliga): «Ohista borib, ularning yeriga tushgil, so‘ng ularni Islomga da’vat etgil-da, ularga nelar vojib erkanligini xabar qil! Olloh taolo haqi, agar sen tufayli bir kishi hidoyat topsa ham, bu sening uchun eng sara tuyalar (podasiga ega bo‘lmog‘ing)dan yaxshiroqdur!» — deb aytdilar».

Anas raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallamning odati shariflari shunday erdiki, agar biror qavmga (qarshi) g‘azotga chiqsalar, (darhol) ularga hujum qilmay, tong otishini kutar erdilar. Tong otgach, ularga hujum qilib, (namozga azon aytilgunga qadar) jang qilar erdilar. Agar azonni eshitsalar, (jangni) to‘xtatar va agar eshitmasalar, jang qilaverar erdilar. Biz Xaybarga tunda yetib kelganimizda (ham shunday qildilar)».

Bu yerda yuqoridagi hadis mazmunan takrorlangan.

Abu Hurayra raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam: «Men odamlar «Lo iloha illalloh» degunlariga qadar jang qilishga buyurildim. Kimki  «Lo iloha illalloh» desa, mendan jonu molini omon saqlar, aks hodda (uning o‘ldirilmog‘i) haqlig‘ bo‘lib, hisob-kitobi Olloh taolo zimmasidadur», — dedilar».

Qayd etilgan


AbdulAziz  23 Iyul 2008, 08:48:49

88-bob. (Harbiy xiyla uchun) aslida bir qavmga qarshi g‘azot qilmoqchi bo‘lib, ikkinchi bir (qavmga qarshi) g‘azot qilmoqchi ekanligini aytgan kishi haqida hamda panjshanba kuni g‘azotga chiqishni xush ko‘rgan kishi xususida

Ka’b ibn Molik raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam (biror qavmga qarshi) g‘azot qilmoqchi bo‘lsalar, (dushmanni dog‘da qoldirish uchun) butunlay boshqa (qavmga qarshi) g‘azot qilmoqchi ekanliklarini aytar erdilar».

Bu yerda yuqoridagi hadis mazmunan takrorlangan.

Ka’b ibn Molik rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam panjshanbadan bo‘lak kuni kamdan-kam safarga chiqar erdilar».

Ka’b ibn Molik raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam panjshanba kuni Tabuk g‘azotiga chiqdilar, (chunki) ul zot panjshanba kuni g‘azotga chiqmoqni xush ko‘rur erdilar».

Qayd etilgan


AbdulAziz  23 Iyul 2008, 08:49:13

89-bob. Peshindan keyin (haj yoki jihodga) yo‘l olish haqida

Anas raziyallohu anhu rivoyat qiladilar: «Rasululloh sallallohu alayhi va sallam (Hajjatul-Vido’ — xayrlashuv haji qilmoqchi bo‘lganlarida) Madinada (biz sahobalar birlan birgaliqda) to‘rt rak’at peshin o‘qidilar. So‘ng, Zulhulayfaga (borib) ul yerda ikki rak’at (qasr) asr o‘qidilar. Keyin, men sahobalarning baland ovoz birlan haj va umraga talbiya aytishayotganini eshitdim».

Qayd etilgan